II SA/Łd 1034/06

II SA/Łd 1034/06 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2007-03-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-12-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Anna Stępień /przewodniczący/
Czesława Nowak-Kolczyńska
Renata Kubot-Szustowska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień, Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Asesor WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.), Protokolant Agnieszka Ratajczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2007 r. sprawy ze skargi T. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w sprawie [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku ; 3. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. na rzecz T. C. kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W., działając na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7.lipca 2006r., po rozpatrzeniu wniosku B. i W. małżonków K. orzekł o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego i udzieleniu pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy rozbudowie budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce nr 1336 w miejscowości K. i zobowiązał inwestorów do uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku przed przystąpieniem do jego użytkowania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, iż decyzją z dnia [...] zobowiązano inwestorów do przedłożenia dokumentów, dotyczących przedmiotowej budowy w celu uzyskania pozwolenia na wznowienie robót. W dniu [...] małżonkowie K. złożyli wniosek (uzupełniony w dniu [...]) o wydanie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, prowadzonych przy rozbudowie budynku mieszkalnego, załączając inwentaryzację budowlaną powykonawczą i ocenę techniczną wykonanych robót wraz projektem doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami, wypełniając zobowiązania wynikające z decyzji z dnia [...]. Decyzją nr [...] z dnia [...] organ I instancji zatwierdził projekt budowlany zamienny i udzielił pozwolenia na wznowienie robót przy przedmiotowym obiekcie. W toku postępowania odwoławczego decyzją nr [...] z dnia [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Ponownie rozpatrując sprawę, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W., uwzględnił zastrzeżenia do projektu, dotyczące wysunięcia okapu połaci dachowej poza lico istniejącej ściany, położonej od strony działki T. C. i decyzją nr [...] z dnia [...] zatwierdził projekt budowlany zamienny i udzielił pozwolenia na wznowienie robót przy spornym obiekcie. Decyzją nr [...] z dnia [...] organ odwoławczy uchylił jednak rozstrzygniecie organu I instancji z uwagi na istniejącą niezgodność rozwiązań projektowych z przepisami o warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
W toku powtórnego rozpatrzenia sprawy inwestorzy wystąpili z wnioskiem o udzielenie zgody na odstępstwo od przepisów § 12 ust.1 pkt 2 rozporządzenia o warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Postanowieniem nr [...] z dnia [...], organ I instancji, po uzyskaniu upoważnienia Ministra Transportu i Budownictwa, udzielił zgody na odstępstwo umożliwiające usytuowanie ściany bez otworów okiennych i drzwiowych - powstałych w wyniku ocieplenia i nadbudowy poddasza – istniejącego budynku mieszkalnego na działce nr 1336 w odległości 1,2 do 1,4 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną nr ewid. 1339, przy ul. A., w miejscowości K. Uwzględniając zatem, udzieloną zgodę na odstępstwo od warunków technicznych w zakresie usytuowania obiektu, organ I instancji zatwierdził przedłożony projekt budowlany zamienny i udzielił zgody na wznowienie robót budowlanych.
W odwołaniu od powyższego rozstrzygnięcia T. C. zażądała "unieważnienia" kwestionowanej decyzji "ze względu na wadliwe opracowanie". Podniosła, iż niezgodne z przepisami pozostaje usytuowanie dachu dwuspadowego w odległości 1,2 m od granicy jej posesji, oraz otworów okiennych w ścianie od tejże strony. Zdaniem odwołującej, budynek powstał w wyniku samowoli budowlanej, co zostało przezeń zgłoszone w [...] i nie doprowadziło do wszczęcia żadnego postępowania. Na działce nr 1336 w K. nigdy nie było żadnego budynku mieszkalnego, był natomiast budynek mieszkalno – inwentarski, składający się z pokoju, kuchni oraz obory. Budynek ten powstał w latach [...] i został zbudowany z pustaka piaskowego, produkowanego w latach budowy. Na przełomie lat [...] ojciec inwestora – T. K., dobudował tzw. sień z pustaka żużlowego, która nigdy nie była wewnątrz wytynkowana (zrobiono jedynie wylewkę).
W konkluzji T. C. wskazała, iż zaskarżona decyzja, nie uwzględniająca podnoszonych przezeń okoliczności, wydana została na podstawie sfałszowanych dokumentów i sama jest sfałszowana.
Decyzją nr [...] z dnia [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., w oparciu o treść "art. 138 § 2 ustawy z dnia 14.czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz. 1071 z późn. zm.)" orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.
W motywach orzeczenia wskazał, iż w wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, wszczętego na skutek interwencji T. C., ustalono, że inwestorzy – B. i W., małżonkowie K. rozpoczęli roboty budowlane na podstawie decyzji Starosty Powiatowego w W. z dnia [...], nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na rozbudowę z nadbudową budynku mieszkalnego oraz zbiornika na ścieki bytowe na działce o numerze geodezyjnym 1336 w K. Decyzją nr [...] z dnia [...] Wojewoda [...], na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. stwierdził z urzędu nieważność opisanej wyżej decyzji Starosty [...] z uwagi na rażące naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.), gdyż w projekcie budowanym przewidziano okap o szerokości 80 cm od krawędzi ściany, znajdującej się 1,5 m od granicy z działką odwołującej, co naruszało warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, określone w cytowanym rozporządzeniu.
Z uwagi na stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W., postanowieniem nr [...] z dnia [...] nakazał inwestorom wstrzymanie robót budowlanych, prowadzonych przy rozbudowie budynku mieszkalnego a następnie, decyzją nr [...] z dnia [...], wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7.lipca 1994r. Prawo budowlane nakazał inwestorom przedłożenie określonych dokumentów, obejmujących m.in. projekt budowlany, w celu doprowadzenia budowy do stanu zgodnego z przepisami. W wyniku rozpatrzenia odwołania T. C. organ II instancji utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję "w części merytorycznej i wyznaczył nowy termin wykonania obowiązków na dzień [...]".
Inwestorzy przedłożyli w dniu [...] nakazaną dokumentację, którą na wezwanie organu I instancji uzupełnili i poprawili, dostarczając w dniu [...] skorygowaną wersję projektu. Korekty do projektu inwestorzy wprowadzili jeszcze na żądanie organu w dniu [...], uzyskując nadto zgodę Ministra Transportu i Budownictwa na odstępstwo od przepisu § 12 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.kwiatnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, "a związanej z koniecznością wykonania ocieplenia ścian zewnętrznych oraz nadbudowy poddasza istniejącego budynku, usytuowanego w odległości 1,40 m. do 1,60 m od granicy działki".
W ocenie organu odwoławczego, przedłożony przez inwestorów projekt budowlany, "będący wykonaniem obowiązku decyzji nr [...] (...) jest w istocie tzw. projektem zamiennym, o jakim mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego". Zgodnie zaś z treścią art. 51 ust. 4 tejże ustawy, po upływie wyznaczonego terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonania obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo – jeśli budowa została zakończona – o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.
Analiza projektu budowlanego wraz z załączoną do niego inwentaryzacją powykonawczą budowlaną i geodezyjną oraz dodatkowe oględziny budynku wykazały, że ściana rozbudowywanego budynku na działce nr 1336 od strony działki T. C. jest w części ścianą nowowybudowaną. Do istniejącej od lat [...] ubiegłego wieku ściany "została dostawiona w [...] na podstawie pozwolenia na budowę warstwa ocieplająca grubości około 20 cm". W konsekwencji nastąpiło zbliżenie do granicy z działka sąsiednią na odległość 1,20 m do 1,40 m. Zatem do tej nowej ściany mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.kwietnia 2002r., w tym także § 12 tego aktu. W przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się jednakże odstępstwo od przepisów techniczno – budowlanych, po uzyskaniu zgody właściwego ministra (art. 9 ustawy Prawo budowlane). W niniejszej sprawie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. na podstawie upoważnienia udzielonego przez Ministra Transportu i Budownictwa, postanowieniem nr [...] z dnia [...], udzielił zgody na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 3 cytowanego rozporządzenia, umożliwiające sytuowanie ścian bez otworów okiennych i drzwiowych – powstałych w wyniku ocieplenia i nadbudowy poddasza budynku istniejącego na działce nr 1336 - w odległości od 1,2 m do 1,4 m od granicy z sąsiednią działką. W takim stanie faktycznym i prawnym nie można więc mówić, że projekt zagospodarowania działki narusza przepisy prawa. Po spełnieniu natomiast przez inwestora wymagań, dotyczących projektu budowlanego organ nie mógł odmówić jego zatwierdzenia i udzielenia stosownego pozwolenia na kontynuowanie robót, bowiem w przeciwnym razie naruszyłby przepis art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane.
Odnosząc się do zarzutów odwołującej, organ II instancji wskazał, iż zaprojektowany dach dwuspadowy nie narusza warunków technicznych, jakim odpowiadać winny budynki i ich usytuowanie. Okap dachu nie jest wysunięty poza płaszczyznę ściany od strony granicy działki. Zapewnione zostało odprowadzenie wód opadowych z dachu na teren własnej działki inwestora. Okno, usytuowane w połaci dachowej zaprojektowane jest w odległości zgodnej z § 12 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia o warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (odległość krawędzi okna od ściany budynku tj. 2,80 m plus 1,20 m odległość od ściany do granicy działki, daje w sumie przepisową odległość tj. 4 m.). Projekt nie przewiduje okien w ścianie, znajdującej się od strony granicy działki skarżącej, przewiduje natomiast pozostawienie jednego otworu okiennego, wypełnionego luksferami, co spełnia wymogi dotyczące sytuowania obiektów przy granicy działki. Zarzut samowolnej budowy budynku mieszkalnego na początku [...] jest natomiast bezzasadny, bowiem w tym czasie inwestor dysponował pozwoleniem na budowę w/w obiektu, zaś zarzuty fałszerstwa dokumentów nie są poparte żadnym orzeczeniem właściwych organów. Ponieważ zatem organ odwoławczy w toku postępowania nie stwierdził podstaw do uchylenia czy zmiany zaskarżonej decyzji, orzekł o jej utrzymaniu w mocy.
W skardze na powyższe rozstrzygnięcie T. C. wskazała, iż żąda jej "unieważnienia", podnosząc powtórnie, iż wznoszony przez inwestorów obiekt stanowi samowolę budowlaną, ponieważ inwestorzy nie posiadali decyzji o pozwoleniu na budowę "na ulicę A. w miejscowości K. (...) ale na ulicę B. (...) na której Państwo K. faktycznie posiadają budynek mieszkalny". Wyrażając sprzeciw przeciwko budowie dachu dwuspadowego z oknem w połaci dachowej oraz otworu okiennego w ścianie granicznej, wskazała, iż wypełnienie go luksferami stanowi jedynie wybieg, aby w przyszłości zastąpić go oknem. W ocenie skarżącej niezgodna z prawem pozostaje również samowolna zmiana przeznaczenia budynku z mieszkalno – inwentarskiego na mieszkalny oraz wzniesienie faktycznie nowej ściany (nie zaś docieplenia ściany istniejącej) na nowych fundamentach w odległości 1,20 m od granicy posesji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, odwołując się do merytorycznego uzasadnienia stanowiska, zawartego w motywach zaskarżonej decyzji. Podniósł nadto, iż docieplenie ściany zewnętrznej istniejącego budynku, składające się z warstwy styropianu i ścianki dociskowej z cegły wymagało pogrubienia fundamentów, w celu oparcia tejże ściany.
W piśmie z dnia [...] skarżąca podniosła, iż ściana w zbliżeniu do granicy posesji wykonana jest z pustaka żużlowego, co jest widoczne na złożonych przezeń w toku postępowania administracyjnego zdjęciach. Wskazała również, że "pomimo braku uprawomocnienia się decyzji (...) na działce o numerze geodezyjnym 1336 toczą się od [...] prace murarskie i inne wykończeniowe." Za nieprawidłowe uznała także niedoręczenie jej załączników do decyzji o pozwoleniu na budowę oraz niewydanie kserokopii rysunków opracowanych przez projektanta.
W piśmie z dnia [...] B. K. i P. K. wnieśli o uwzględnienie przy rozstrzyganiu sprawy ich złej sytuacji mieszkaniowej w jakiej znajdują się od [...]. Podnieśli, iż robili wszystko aby sprostać wymaganiom urzędników oraz doprowadzić dokumentację budowlaną i budynek do stanu zgodnego z prawem. Wskazali, iż ich zamiarem nie było szkodzenie komukolwiek i nie jest im znany "powód takiej zawiści ze strony Pani D.", która nie zamieszkuje w K. W konkluzji wnieśli o niepozbawianie ich możliwości kontynuacji prowadzenia robót budowlanych w celu wykończenia i odbioru budynku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna, aczkolwiek częściowo jedynie z powodu zarzutów, podniesionych w jej treści.
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2).
Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.) .
Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia decyzji, Sąd stwierdził, że zaskarżone orzeczenie narusza prawo, stanowiąc podstawę do wznowienia postępowania oraz przepisy postępowania, w stopniu określonym w cytowanym przepisie.
W pierwszym rzędzie zwrócić należy uwagę na fakt, że akta administracyjne, nadesłane do kontroli sądowej są dalece niekompletne. Rozpoczynają się bowiem dopiero wnioskiem inwestorów z dnia [...] o udzielenie pozwolenia na wznowienie robót, podczas gdy postępowanie w sprawie rozbudowy budynku mieszkalnego, położonego w K. przy ulicy B. , w organach nadzoru budowlanego, wszczęte zostało (jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji) najpóźniej w dniu [...] tj w dacie wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych przy tymże obiekcie. Brak kompletnych akt administracyjnych uniemożliwia należytą ocenę przeprowadzonych przez organy nadzoru budowlanego czynności i wydanego w sprawie rozstrzygnięcia, tym bardziej, że zaskarżona decyzja wprost odnosi się do obowiązków, nałożonych orzeczeniem z dnia [...]. Brak decyzji Starosty [...] o pozwoleniu na budowę z dnia [...] oraz decyzji Wojewody [...] z dnia [...], stwierdzającej nieważność tego rozstrzygnięcia nie pozwala natomiast na jednoznaczne odniesienie się do zarzutów skargi, dotyczących rzekomej samowoli budowlanej, której dopuścili się skarżący, dysponując pozwoleniem na budowę innego obiektu (położonego przy ul. A.) oraz kwestii pierwotnego charakteru rozbudowywanego obiektu (mieszkalnego lub inwentarsko – mieszkalnego). Braki w zakresie nadesłanego materiału dowodowego dotyczą również protokołu (lub protokołów) przeprowadzonych na terenie inwestycji oględzin. Z pism skarżącej wynika, iż oględziny te były przeprowadzane, zaś ich wynikiem były m.in. ustalenia co do wzniesienia nowej ściany w zbliżeniu do granicy posesji skarżącej, natomiast w aktach sprawy znajduje się wyłącznie protokół oględzin przeprowadzonych bez udziału stron (niezawiadomionych należycie) w dniu [...], w następstwie których stwierdzono, że roboty budowlane nie są kontynuowane.
Dokonując zatem oceny legalności zaskarżonej decyzji oraz przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, oparto się na informacjach z przebiegu tego postępowania, zawartych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Jak wynika ze wspomnianego uzasadnienia, kontrolowane postępowania jest następstwem stwierdzenia nieważności udzielonego inwestorom pozwolenia na budowę. O ile zatem pozwolenie na budowę istotnie dotyczyło rozbudowy spornego obiektu, położonego w K., przy ul. A. (a nie B. jak podnosi skarżąca), prawidłowo po jego wyeliminowaniu z obrotu prawnego, organy prowadziły postępowanie w trybie art. 50 i 51 ustawy z dnia 7.lipca 1994r. Prawo budowlane, nie zaś art. 48 tejże ustawy. Inwestorowi nie można bowiem uczynić zarzutu dopuszczenia się samowoli budowlanej, w rozumieniu art. 48 Prawa budowlanego, jeżeli w dacie rozpoczęcia robót budowlanych legitymował się ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7.czerwca 2001r., sygn. akt IV SA 952/99, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 54192, z dnia 31.października 2000, sygn. akt IV SA 952/99, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 53393, z dnia 23.grudnia 1999r., sygn. akt IV Sa 2144/97, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 48710). Nie jest jednakże jasne, na jakiej podstawie w rozpoznawanej sprawie zastosowanie znalazła regulacja, określona w art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7.lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. Nr 156 z 2006r., poz. 1118), skoro odnosi się ona do wykonania obowiązków nałożonych uprzednio na inwestorów w oparciu o treść art. 51 ust. 1 pkt 3 tejże ustawy, unormowanie to ma natomiast zastosowanie w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika zaś, że obowiązki nałożone na inwestorów decyzją z dnia [...], określone zostały na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, przy czym brak jest precyzyjnych informacji, jaki był ich przedmiot. Faktem jest, iż w dacie wydania wspomnianej decyzji brzmienie art. 51 różniło się od regulacji obowiązującej w dacie wydania zaskarżonej decyzji, ponieważ jednak decyzja z dnia [...] podlegała kontroli w postępowaniu odwoławczym, zaś data wydania decyzji ostatecznej nie jest znana, nie jest możliwe jednoznaczne odniesienie się do obowiązującej w tej dacie regulacji prawnej (z dniem 31.maja 2004r. weszła w życie ustawa z dnia 16.kwietnia 2004r. o zmianie ustawy Prawo budowlane /Dz.U. Nr 93, poz. 888/, zmieniająca m.in. art. 51 ustawy Prawo budowlane, znajdując zastosowanie także do spraw wszczętych przed jej datą wejścia w życie – art. 2 ust. 1 ustawy zmieniającej). W przedłożonej przez inwestorów inwentaryzacji budowlanej i projekcie budowlanym doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z przepisami, trudno natomiast dopatrzeć się projektu budowlanego zamiennego, będącego przedmiotem zatwierdzenia zaskarżoną decyzją.
Odnosząc się zaś do zarzutów skargi, dotyczących wybudowania nowej ściany, w odległości 1,2 od granicy posesji skarżącej, wskazać należy, iż znajdująca się w aktach sprawy dokumentacja fotograficzna nie potwierdza by ściana ta stanowiła jedynie dociepenie ściany istniejącej od lat [...], składające się z warstwy styropianu i cegły. Skoro zaś, wyrażona w postanowieniu z dnia [...] zgoda na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75,poz. 690 ze zm.) dotyczy usytuowania ścian bez otworów okiennych i drzwiowych – powstałych w następstwie ocieplenia i nadbudowy poddasza w odległości od 1,2 m do 1,4 m od granicy z działką sąsiednią, niedopuszczalna jest rozszerzająca interpretacja tego zezwolenia, obejmująca wzniesienie nowej ściany we wspomnianej odległości od granicy posesji. Konieczne jest zatem przeprowadzenie wnikliwego postępowania wyjaśniającego celem ustalenia, czy wykonane i projektowane roboty budowlane w tym zakresie, mieszczą się w ramach udzielonej zgody na odstępstwo od warunków technicznych.
Wskazane wyżej braki w zakresie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego oraz zgromadzonego materiału dowodowego stanowią zaś uchybienie przepisom art. 7, 77 § 1 ustawy z dnia 14.czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. Nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.), które mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.
Z załączonej dokumentacji budowlanej wynika także, iż część inwestycji prowadzona jest na terenie nie stanowiącym własności inwestorów (działka nr 1334), zaś prawo do dysponowania nieruchomością w tej części wynika z bliżej nieokreślonej umowy zawartej z jej właścicielem (niewskazanym z nazwiska). Oświadczenie inwestorów o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane z dnia [...] na fakt ten nie wskazuje (dotyczy bowiem jedynie działki nr 1336), dodatkowo zaś właściciel tejże nieruchomości, pomimo niewątpliwego interesu prawnego, nie brał udziału w toczącym się postępowaniu, co stanowi naruszenie art. 28 k.p.a., dając podstawę do jego wznowienia.
Zauważyć też należy, iż zaskarżona decyzja wydana została z powołaniem się na przepis art. 138 § 2 k.p.a., upoważniający organ odwoławczy do uchylenia orzeczenia organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, podczas gdy zaskarżone rozstrzygnięcie dotyczy utrzymania w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. W istocie zatem treść decyzji nie przystaje do wskazanej podstawy prawnej.
Odnosząc się zaś do zarzutów skargi, dotyczących niedoręczenia skarżącej inwentaryzacji i projektu budowlanego wskazać należy, iż dokumenty te stanowią element postępowania dowodowego i nie podlegają doręczeniu stronom innym niż inwestor (uprawniony do prowadzenia robót budowlanych na ich podstawie). Ponieważ zaś skarżąca miała możliwość zapoznania się z aktami sprawy (w tym także z przedłożonym projektem), uprawnienia jej jako strony postępowania w tym zakresie, nie zostały naruszone. Zaskarżona decyzja, ostateczna w dacie jej wydania uprawniała natomiast inwestorów do prowadzenia robót budowlanych, ponieważ jej wykonanie nie zostało wstrzymane, w trybie art. 61 p.p.s.a., ani przez organ ani w toku postępowania sądowego (do daty wyrokowania).
Odnosząc się zaś do argumentacji, przedstawionej w piśmie uczestników postępowania, wskazać trzeba, że względy natury słusznościowej czy celowościowej nie stanowią podstawy do rozważań, dotyczących oceny prawnej zaskarżonej decyzji. W tym kontekście zatem, kwestia niezaspokojenia potrzeb mieszkaniowych inwestorów jak też ich sytuacja rodzinna i sąsiedzka, pozostawały bez wpływu na ocenę legalności decyzji organów nadzoru budowlanego.
Biorąc pod uwagę powyższe, na postawie art. 145 § 1 pkt 1 lit b i c w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzeczono o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającego ją rozstrzygnięcia organu I instancji, uznając to za niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy.
Po myśli art. 152 p.p.s.a. ustalono zaś, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku.
O kosztach postępowania rozstrzygnięto natomiast na podstawie art. 200 p.p.s.a., zasądzając na rzecz skarżącej zwrot uiszczonego przezeń wpisu sądowego.