VII SA/Wa 1371/05

VII SA/Wa 1371/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-04-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-10-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Cieśla /sprawozdawca/
Bożena Walentynowicz /przewodniczący/
Ewa Machlejd
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Protokolant Ewa Pecelt, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi P. Ł. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenie projektu i wydania pozwolenia na budowę. Skargę oddala
Uzasadnienie
VII SA/Wa 1371/05
UZASADNIENIE
Prezydent miasta [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2004 r. na podstawie art. 28, art. 33 ust.1, art. 36 oraz 82 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane ( tekst jednolity Dz. U. Nr 106 z 2000 r. , poz.1126 ze zm. ) zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym dla B. na nieruchomości przy ul. [...] w W.
Decyzja ta poprzedzona była decyzją z dnia [...] sierpnia 2003r. wydaną przez Prezydenta Miasta [...] ustalającą dla B. Sp. z o.o. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym na działce o nr ew. [...] przy ul. [...] w W.
Odwołanie od decyzji pozwalającej na budowę z dnia [...] lutego 2004r. złożyła A. H. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.
Wskazała, że zaskarżona decyzja narusza art. 107 § 3 Kpa wobec braku ustosunkowania się do zastrzeżenia pisemnego przedłożonego przez odwołującą się w toku postępowania, gdzie wskazała na pogorszenie warunków użytkowych sąsiednich nieruchomości oraz niezgodności projektu budowlanego z przepisami warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Ponadto skarżąca twierdziła, że przez wydanie przedmiotowej decyzji doszło do:
- naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 8 i 9 Prawa budowlanego, gdyż projektowany sposób zabudowy naruszył jej interes prawny jako współwłaścicielki działki nr [...] bowiem projektowany budynek został nadmiernie zbliżony do granicy,
- naruszenia art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego bowiem oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane inwestor złożył jedynie co do działki [...] a projekt zagospodarowania terenu obejmował także działkę nr [...] z obrębu [...]
A. H. wskazała także, że projekt nie spełnia wymogów § 39 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, gdyż nie zachowano 25 % powierzchni działki jako biologicznie czynnej.
Odwołanie od decyzji złożyła także P. Ł. (druga współużytkowniczka wieczysta działki [...]), która wskazała, że dostęp do działki [...] nie jest uregulowany a jednym z wariantów jego uregulowania jest ustanowienie służebności przejścia i przejazdu przez jedną z działek sąsiednich. Natomiast zabudowanie działki inwestora nr [...] uniemożliwi ewentualne przeprowadzenie służebności.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. znak [...] po rozpatrzeniu odwołania A. H. utrzymał w mocy w/w decyzję z dnia [...] lutego 2004r.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że pozwolenie na budowę zgodne jest z warunkami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Obiekt usytuowany został 5 m od granicy działki, gdy minimalna odległość określona przepisami wynosi 4 m. Elewacja przedmiotowego budynku od strony południowej nie posiada otworów i dlatego mógł on być od tej strony zbliżony do granicy działki [...] na odległość 3 m (w projekcie zagospodarowania przewidziano odległość 3,2m).
Przepis § 13 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690) dotyczy budynków mieszkalnych wielorodzinnych i pomieszczeń przeznaczonych do zbiorowego pobytu dzieci i stanowi, że odległość od tych budynków w zakresie przesłaniania nie może być mniejsza niż 20m. W niniejszej sprawie przepis ten nie ma zastosowania gdyż najbliższym budynkiem jest hala przemysłowa a nie obiekt mieszkalny.
Organ stwierdził, iż zarzut niezachowania 25 % powierzchni biologicznie czynnej nie jest zasadny, gdyż warunek ten nie wynikał z decyzji o warunkach zabudowy a ponadto taki właśnie procent powierzchni biologicznie czynnej przewidziano w projekcie.
Skargę na powyższą decyzję złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie P. Ł. wnosząc o jej uchylenie. Podniosła, że zaskarżona decyzja narusza art. 7, 77 § 1, 107 § 3 Kpa gdyż organ nie wyjaśnił wszystkich okoliczności mających wpływ na rozpatrzenie sprawy. Okolicznością nie wyjaśnioną przez organ była kwestia utrudnionego dostępu do działki [...] a jest to zdaniem skarżącej zagadnienie istotne w tej sprawie. W ocenie skarżącej organ powinien był zawiesić postępowanie odwoławcze do czasu rozstrzygnięcia problemu tego dojazdu. Ponadto zarzuciła niedostateczne wyjaśnienie kwestii zgodności inwestycji z decyzją o warunkach zabudowy oraz sprzeczność pozwolenia budowlanego z przepisami warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - co do usytuowania budynku .
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja Wojewody [...] oraz poprzedzająca ją decyzja Prezydenta miasta [...] nie naruszają prawa, a stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) tylko w takim zakresie możliwa jest ich sądowa kontrola. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ).
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona.
W ocenie Sądu organ obu instancji trafnie uznały, że przedłożony przez inwestora projekt budowlany spełnia wymogi określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Przedmiotowy obiekt został usytuowany w odległości 5 m od granicy działki, co jest zgodne z przepisami powołanego rozporządzenia, w których minimalna odległość od granicy działki wynosi 4 m – jeżeli w ścianie budynku znajdują się otwory, natomiast ściana bez otworów może być wznoszona na odległość min. 3 m od granicy działki. Elewacja przedmiotowego budynku, od strony południowej nie posiada otworów, w związku z czym budynek od tej strony może być zbliżony do granicy sąsiedniej działki na odległość 3 m
(w projekcie zagospodarowania przewidziano odległość – 3,2m).
Sąd stwierdził, że zarzut skarżącej dotyczący naruszenia przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2000 r. - co do usytuowania budynku , nie jest zasadny.
Należy zauważyć, że zgodnie z przepisem § 13 ust. 3 w/w rozporządzenia odległość od budynków w zakresie przesłaniania nie może być mniejsza niż 20 m. Jednakże powołany przepis dotyczy budynków mieszkalnych wielorodzinnych i pomieszczeń przeznaczonych do zbiorowego pobytu dzieci. W przedmiotowej sprawie przepis ten nie ma zastosowania gdyż najbliższym budynkiem jest hala przemysłowa a nie obiekt mieszkalny.
Odnosząc się do zarzutu skargi co to tego, że organ nie wyjaśnił kwestii utrudnionego dojazdu do działki nr [...] należy zauważyć, że dojazd do działki nr [...] jest zapewniony od strony ulicy [...] i nie koliduje z przedmiotową budową a nawet gdyby tak nie było to kwestia zapewnienia dostępu do drogi publicznej dla działki nr [...] nie może stanowić przeszkody do realizacji zamierzeń inwestycyjnych właściciela działki nr [...] , bowiem stanowiłaby niedopuszczalną ingerencję w możliwość realizowania uprawnień właścicielskich .
Sąd podziela argumentację Wojewody [...] przedstawioną w uzasadnieniach decyzji organów, iż projekt nie narusza warunków określonych w decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2003r. ustalającej dla inwestora B. Sp. z o.o. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego 4 kondygnacyjnego z poddaszem. Warunek ten został w projekcie budowlanym zachowany, gdyż zaprojektowano budynek mający 4 kondygnacje i poddasze.
Ponadto stwierdzić trzeba, że zarzut dotyczący wymogu zachowania terenu biologicznie czynnego także nie jest zasadny. W ocenie Sądu organ prawidłowo przyjął, że zachowano 25% działki biologicznie czynnej i trafnie zauważył, że w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] sierpnia 2003r. nie ma takiego wymogu.
Podsumowując jeszcze raz należy stwierdzić, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a w szczególności przepisów powołanego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Z powyższych względów skoro zarzuty skargi nie mogły odnieść zamierzonego skutku należało skargę oddalić w myśl art. 151 ustawy z dnia 30 lutego 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 157, poz. 1270 z późn. zm.).