VII SA/WA 1367/23

VII SA/Wa 1367/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-01-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-06-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Pośpiech-Kłak /sprawozdawca/
Artur Kuś
Mirosław Montowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 503
art.6 ust.2 pkt 1 , art. 7 ust 11 kt 2 i pkt 8
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Montowski, Sędzia WSA Artur Kuś, Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak (spr.), , Protokolant sekretarz sądowy Grażyna Dmitruk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi M. M., K. M., A. B., A.O.i J.R. na uchwałę Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 8 września 2022 r. nr LXX/2300/2022 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oddala skargę
Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 maja 2023 r. (data wpływu do Sądu) M. M., K. M., Agnieszka B., A. O. i J. R. wniosły skargę na uchwałę nr [...] Rady Miasta W.z dnia 8 września 2022 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu ulic [...] opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa Mazowieckiego w dniu 20 września 2022 r. po pozycją [...], w części, w której:
- działkę nr [...] z obrębu [...] objęto terenem oznaczonym symbolem [...] o przeznaczeniu podstawowym usług oświaty i dopuszczonym uzupełniająco przeznaczeniu usług służących obsłudze przeznaczenia podstawowego, takie jak usługi kultury lub sportu i rekreacji, stanowiące nie więcej niż 30% powierzchni użytkowej wszystkich budynków lokalizowanych na terenie, które to przeznaczenie wprowadzono postanowieniami zarówno części tekstowej (§ 64 uchwały) jak i graficznej uchwały,
- działkę nr [...] z obrębu [...] włączono w obszar oznaczony symbolem [...]stanowiący strefę ochrony konserwatorskiej otoczenia i ekspozycji zabytku, zarówno postanowieniami części tekstowej (§ 7 ust. 8 w zw. z § 64 ust. 4 pkt 3) uchwały, jak i graficznej uchwały,
- ograniczono przebieg projektowanej drogi [...]w sposób uniemożlwiający dojazd do ww. nieruchomości, zarówno postanowieniami części tekstowej (§ 12 uchwały) jak i graficznej Uchwały.
Zaskarżonej uchwale zarzucono naruszenie: zasady praworządności, zasady równości, zasady proporcjonalności; art. 3 ust. 1 u.p.z.p. poprzez wydanie uchwały w wyniku przekroczenia określonych ustawą granic władztwa planistycznego; art. 6 ust. 1 i 2 u.p.z.p. w zw. z art. 140 w zw. z art. 233 k.c. w z art. 31 ust. 1 i 3, art. 32 i art. 64 Konstytucji przez ustalenie w uchwale przeznaczenia podstawowego usług oświaty dla działki nr [...] i dopuszczenie uzupełniającego przeznaczenia usług służących obsłudze przeznaczenia podstawowego, takie jak usługi kultury lub sportu i rekreacji, stanowiące nie więcej niż 30% powierzchni użytkowej wszystkich budynków lokalizowanych na terenie oraz włączenie tej działki do obszaru ochrony konserwatorskiej, tj. do strefy ochrony konserwatorskiej otoczenia i ekspozycji zabytku, a także ograniczenie przebiegu projektowanej drogi [...] w sposób uniemożliwiający dojazd do nieruchomości nr [...] co stanowi nadmierny ingerencję w konstytucyjnie chronione prawo własności nieruchomości i stanowi swego rodzaju bezprawne wywłaszczenie skarżących nie uzasadnione przez Radę potrzebą przedłożenia interesu publicznego nad interes prywatny skarżących, a także powoduje znaczne obniżenie wartości nieruchomości.
W oparciu o powyższe zarzuty wniesiono o stwierdzenie nieważności uchwały w zaskarżonej części oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Nadto, wniesiono o dopuszczenie i przeprowadzenie z dowodu z treści księgi wieczystej ww. nieruchomości, na okoliczność posiadania przez skarżące interesu prawnego w złożeniu skargi na ww. uchwałę.
Skarżące swój interes prawny wywodzą z udziałów w prawie własności ww. nieruchomości. Z treści działu II księgi wieczystej prowadzonej dla tej nieruchomości wynika, że M. M. przysługują udziały [...] i [...] K. M. przysługuje udział [...] A. B. przysługuje udział [...] A. O. przysługuje udział [...], a J. R. przysługuje udział [...]
Zgodnie z postanowieniami uchwały część nieruchomości, tj. działka nr [...] położona jest w granicach terenu [...] o przeznaczeniu podstawowym usług oświaty i dopuszczonym uzupełniająco przeznaczeniu usług służących obsłudze przeznaczenia podstawowego, takie jak usługi kultury lub sportu i rekreacji, stanowiące nie więcej niż 30% powierzchni użytkowej wszystkich budynków lokalizowanych na terenie.
Skarżące nadmieniły, że nabyły ww. nieruchomość w wyniku realizacji roszczeń dekretowych i planowały na niej realizację inwestycji mieszkaniowej. Natomiast zapisy planu w odniesieniu do znacznej części nieruchomości, tj. działki nr [...] powodują, że planowana przez skarżące inwestycja nie może zostać zrealizowana bowiem wykluczają możliwość jakiejkolwiek zabudowy poza tą spełniającą cel oświatowy. Tak dalece idące ograniczenia konstytucyjnie chronionego prawa własności nie zostały w żaden sposób umotywowane w treści uzasadnienia uchwały, które sprowadza się w zasadzie do ogólnych tez i sformułowań. Tym samym, Rada podejmując przedmiotową uchwałę zastosowała w sposób arbitralny przysługujące jej uprawnienia, a ograniczenie prawa własności nieruchomości jest nie tylko subiektywnie, ale również obiektywnie nieuzasadnione.
Ustalenia planu dla terenu [...] całkowicie wykluczają zagospodarowanie znacznej części nieruchomości, tj. działki nr [...] oraz są nieadekwatne do stanu faktycznego tego terenu. Obszar pomiędzy ulicami [...] , [...] i [...] jest w pełni wyposażony w infrastrukturę sportową, rekreacyjną i oświatową. Znajdują się tutaj; szkoła średnia (liceum), rozbudowane w roku 2021 przedszkole, ogród jordanowski oraz zrealizowane przed kilku laty boiska sportowe (boisko do piłki nożnej, piłki ręcznej, siatkówki, koszykówki, siłownia plenerowa oraz plac zabaw), które są przeznaczone m in. dla uczniów liceum. Ponadto, na terenie obecnego Ogrodu Jordanowskiego została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę żłobka. Powyższy kompleks sportowo-rekreacyjno-oświatowy posiada wysoki wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej i zadrzewienie. Brak podstaw do przeznaczenia prywatnej działki budowlanej, na cele "usług oświaty" oraz tereny zielone.
Co więcej, działka ta nie może być zagospodarowana na cele oświatowe w związku z wprowadzeniem w tym obszarze ochrony konserwatorskiej oraz parametrów zagospodarowania wprowadzających niskie wskaźniki wysokości zabudowy oraz wysokie wskaźniki powierzchni biologicznie czynnej. W efekcie na terenie tym nie może być zrealizowana żadna funkcja związana z oświatą - poza trawiastym boiskiem lub placem zabaw dla dzieci.
W uchwale ograniczono również przebieg projektowanej drogi [...] w sposób uniemożlwiający dojazd do nieruchomości. De facto bez jakiegokolwiek uzasadnienia pozbawiono nieruchomość dostępu do drogi publicznej, co nie tylko uniemożliwia skarżącym realizację inwestycji mieszkaniowej na działce nr [...] ale również nakłada na nie obowiązki kierowania do właścicieli nieruchomości sąsiednich roszczeń o ustanowienie służebności drogi publicznej. Wobec ustalonego uchwałą przebiegu projektowanej drogi [...]zapewnienie nieruchomości dostępu do drogi publicznej ogranicza się de facto jedynie do możliwości ustanowienia odpowiedniej służebności przejścia i przejazdu na rzecz nieruchomości. Postanowienia uchwały w tym zakresie powodują nie tylko nałożenie dodatkowych, kosztownych obowiązków na skarżące, ale również spadek wartości prawa własności nieruchomości.
Dla obszaru oznaczonego symbolem [...] ustalono: nieprecyzyjne i niejednoznaczne zdefiniowano przeznaczenie podstawowe i uzupełniające w sposób niepozwalający na obliczenie dopuszczalnego zakresu sytuowania wskazanej w planie funkcji na działce budowlanej; niejednoznacznie zdefiniowano powierzchnię użytkową dla celów obliczania wskaźnika parkingowego dla samochodów; niezaktualizowano mapy i nieuwzględniono obecnego zagospodarowania terenów, na których zostały oddane do użytkowania obiekty inne, niż przewidują to ustalenia planu.
Ustalanie dla działki nr [...] przeznaczenia oświatowego i objęcie ochroną konserwatorską powinno być poprzedzone bardzo wnikliwą analizą stanu faktycznego i prawnego, aby do niezbędnego minimum ograniczać sytuacje, w których gmina planuje tego typu przedsięwzięcia na gruntach prywatnych, uniemożliwiając korzystanie z nich przez właścicieli lub użytkowników wieczystych. Tak aby w sposób racjonalny zaspokoić usprawiedliwione potrzeby lokalnej społeczności w zakresie dostępu do usług oświaty.
W ocenie skarżących podejmując uchwałę Rada przedłożyła interes publiczny nad interes prywatny współwłaścicieli nieruchomości. Jednocześnie dokonała tego bez należytego wyważenia obu tych interesów i bez uwzględnienia, że na przedmiotowym terenie cele oświatowe są już zrealizowane w stopniu wystarczającym. Tym samym rozszerzanie obszaru realizującego funkcje oświatowe nie mogło być już podyktowane interesem publicznym, a skoro tak to stanowi nieuprawnioną i nieprawidłową ingerencję w konstytucyjnie chronione prawo skarżących do przedmiotowej nieruchomości. Z uzasadnienia uchwały w żaden sposób nie wynika, żeby za potrzebą przeznaczenia nieruchomości pod zabudowę oświatową przemawiały konieczność bezpieczeństwa lub porządku publicznego, ochrona środowiska czy inne kwestie podlegające szczególnej ochronie wobec realizacji celów publicznych.
Określone w planie przeznaczenie dla działki [...] wprowadza dla niej funkcję publiczną i de facto ustalenia te całkowicie wykluczają zagospodarowanie nieruchomości przez właściciela w sposób przez niego zamierzony, tj. pod zabudowę mieszkaniową. Nadto są one nieadekwatne do stanu faktycznego terenu, pozbawione racjonalnych podstaw, a przede wszystkim bezpodstawnie naruszają zasadę równości. Z oczywistych względów realizacja na nieruchomości zabudowy oświatowej przez współwłaścicieli będących podmiotami prywatnymi nie może zostać zrealizowana. Jednocześnie również służąca prywatnym celom zabudowa mieszkaniowa również nie będzie mogła zostać zrealizowaną na tym terenie w przyszłości z uwagi na sprzeczność z uchwałą. W ocenie skarżących, bezpodstawne z punktu widzenia zasad zagospodarowania przestrzennego jest przeznaczenie prywatnej działki budowlanej, na cele publiczne.
Procedura planistyczna prowadząca do podjęcia Uchwały trwała ponad 18 lat. Oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste podmiotowi prywatnemu, a następnie przekształcenie tego prawa w prawo własności nieruchomości nastąpiło już w toku prac planistyczny. Nadto w toku tychże prac przyjmowano wariant planu, w którym dla nieruchomości przewidywano przeznaczenie zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej. W wersji uchwały wyłożonej do publicznego wglądu w roku 2018 nieruchomość w całości przeznaczona została na cele zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i usług i zaliczona do obszaru oznaczonego symbolem [...] położona była poza strefą ochrony konserwatorskiej, a projektowana droga [...] przebiegała w sposób zapewniający dostęp do drogi publicznej dla nieruchomości. Przeznaczenie to oraz pozostałe zasady zagospodarowania wynikające z projektu uchwały z 2018 r. w pełni odzwierciedlały sytuację nieruchomości. W wyniku rozpatrzenia uwag do tego wyłożenia, uwzględnione jednak zostały postulaty osób niemających tytułu prawnego do nieruchomości, dotyczące włączenia działki nr [...] do obszaru [...] - usługi oświaty, co finalnie spowodowało również objęcie jej strefą ochrony konserwatorskiej oraz ograniczeniem przebiegu projektowanej drogi [...]
Skarżące podniosły, że przyjęcie w uchwale ustaleń dla części nieruchomości wykluczających realizację inwestycji prywatnych w szczególności mieszkaniowych jest wyrazem naruszenia zasady równości. Z uchwały wynika, że tereny znajdujące się na północ od działki nr [...] i bezpośrednio z nią sąsiadujące przeznaczone są pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną i usługi. Niezrozumiałym jest, dlaczego działka nr [...] została w uchwale oznaczona jako teren spełniający funkcję publiczną.
Działanie takie stanowi w ocenie skarżących swoistego rodzaju wywłaszczenie. Powoduje, że prawo użytkowania wieczystego nieruchomości nie może być w pełni realizowane. Podjęcie uchwały powoduje również zaktualizowanie się po stronie Miasta W. odpowiedzialności odszkodowawczej przewidzianej w art. [...] u.p.z.p.
Podkreślono, że sporządzając miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego organy gminy są zobowiązanie to ustalenia aktualnego zagospodarowania terenu i jego aktualizacji w toku procedury planistycznej. Przez aktualny sposób zagospodarowania należy rozumieć nie tylko istniejącą już zabudowę, ale również istniejące w obrocie prawnym decyzje o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, decyzje o warunkach zabudowy oraz decyzje o pozwoleniu na budowę. Dla nieruchomości sąsiadujących od północy z nieruchomością w uchwale określono przeznaczenie mieszkaniowe i faktycznie takie przeznaczenie tych gruntów funkcjonuje na tym terenie. Brak racjonalnych argumentów za tym, aby dla nieruchomości skarżących to przeznaczenie było inne. Tym samym, aktualne zagospodarowanie obszaru, na którym położona jest nieruchomość prowadzi do wniosku, że dotychczasowym potencjalnym przeznaczeniem nieruchomości była zabudowa mieszkaniowa, a nie zabudowa oświatowa. Dodano również, że przed podjęciem uchwały na nieruchomości skarżących nie była realizowana żadna funkcja publiczna (również oświatowa), a w W. lub inni inwestorzy nie uzyskali żadnej decyzji umożliwiającej zlokalizowanie na działce nr [...] inwestycji spełniającej cel publiczny.
Zgodnie natomiast z aktualnie obowiązującym na terenie ] W. studium uwarunkowań i zagospodarowania przestrzennego W. nieruchomość nr [...] oznaczona jest jako teren o symbolu [...] tj. teren o przewadze zabudowy mieszkaniowej z ustaleniem priorytetu zabudowy mieszkaniowej.
Z tego wywodzą skarżące, że plan jest niezgodny ze studium - co stanowi naruszenie art. 9 ust. 4 u.p.z.p. Plan miejscowy nie może bowiem prowadzić do zmiany studium. Powinien jedynie precyzować jego postanowienia. Natomiast Rada podejmując uchwałę nie uwzględniła w sposób należyty postanowień studium, do czego była zobowiązana na podstawie art. 20 ust. 1 u.p.z.p.
Odpowiedz na skargę złożyła Rada W., wnosząc o odrzucenie skargi w części w jakiej skarżące nie wykazały interesu prawnego i oddalenie skargi w pozostałym zakresie, ewentualnie oddalenie skargi w całości.
Rada podniosła, że teren oznaczony w zaskarżonym planie symbolem [...], w żadnym fragmencie nie został wyznaczony na działce skarżących. Teren [...] obejmuje działki ewidencyjne nr [...] [...] , [...] cz. [...] i cz. [...] z obrębu [...] Działki te są wyłącznie własnością Miasta W., a nie skarżących. W związku z tym skarżące nie wykazały, iż przysługuje im interes prawny, tj. że są właścicielami bądź użytkownikami wieczystymi nieruchomości, wynikający z kwestionowanych zapisów planu, odnoszących się do terenu [...]. A co za tym idzie, skarga winna w tym zakresie ulec odrzuceniu.
Ponadto, w przedmiotowej sprawie organ nie dopatrzył się naruszenia prawa ani nadużycia tego prawa przez radę gminy w zakresie przypisanych jej uprawnień określonych ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, czy też jakichkolwiek innych uchybień w tym naruszenia standardów stanowienia prawa miejscowego skutkujących stwierdzeniem nieważności zaskarżonej uchwały.
Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego rejonu ulic [...] i [...]uchwalony został w wyniku realizacji uchwały z dnia 8 lipca 2004 r. nr [...] Rady ] W.zmienionej uchwałą z dnia 22 listopada 2007 r. nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia ww. planu miejscowego.
Procedura formalno-prawna sporządzania przedmiotowego projektu planu, wynikająca w szczególności z art. 17 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, została w pełni przeprowadzona. Plan uzyskał wszystkie wymagane prawem opinie i uzgodnienia formalne. Zapewniono możliwość partycypacji społecznej przy sporządzaniu projektu planu, poprzez udostępnienie dokumentu do publicznego wglądu oraz możliwość składania do niego wniosków i uwag.
Przebieg procedury planistycznej w formie wymaganej ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, tj. ogłoszeń i obwieszczeń Prezydenta W., był publikowany w prasie miejscowej, na stronach internetowych Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu W. oraz na tablicach urzędowych. Prezydent W. w dniu 15 lutego 2005 r. ogłosił o zbieraniu wniosków do planu. Wpłynęło 19 wniosków formalnych do planu, wszystkie zostały rozpatrzone w trakcie prac nad planem. W okresie od marca do sierpnia 2010 r. projekt planu uzyskał niezbędne opinie i uzgodnienia. Projekt planu w latach 2012, 2015, 2018 i 2021 r. podlegał ponownym uzgodnieniom, których konieczność wynikała ze zmieniających się przepisów prawa, a także z wprowadzenia zmian wynikających z uwzględnienia przez Prezydenta W.złożonych do projektu planu uwag.
Projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu ulic [...] i [...] był czterokrotnie wykładany do publicznego wglądu. Pierwsze wyłożenie odbyło się w dniach od 6 kwietnia do 6 maja 2011 r. W dniu 18 kwietnia 2011 r. została przeprowadzona dyskusja publiczna nad przyjętymi w projekcie planu miejscowego rozwiązaniami. Uwagi do projektu planu mogły być składane w nieprzekraczalnym terminie do 27 maja 2011 r. Wpłynęło 218 uwag. Następnie konieczne zmiany wynikające z pozytywnie rozpatrzonych uwag zostały wprowadzone do projektu planu. Drugie wyłożenie odbyło się w dniach od 17 września do 17 października 2012 r., a dyskusja publiczna przeprowadzona została w dniu 5 października 2012 r. Uwagi do projektu mogły być składane w nieprzekraczalnym terminie do 7 listopada 2012 r. W wyniku drugiego wyłożenia wpłynęło 210 uwag. Trzecie wyłożenie projektu planu do publicznego wglądu odbyło się w dniach od 15 czerwca do 13 lipca 2018 r. Dyskusja publiczna nad rozwiązaniami przyjętymi w projekcie planu przeprowadzona została w dniu 19 czerwca 2018 r. oraz 9 lipca 2018 r. Dodatkowo w dniu 27 czerwca 2018 r. w Liceum Ogólnokształcącym nr [...] im. M. przy ul. [...] odbył się dyżur projektanta. W trakcie trzeciego wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu wpłynęło 1588 uwag. Czwarte wyłożenie projektu planu do publicznego wglądu odbyło się w dniach od 23 listopada 2021 r. do 14 grudnia 2021 r. Dyskusja publiczna nad rozwiązaniami przyjętymi w projekcie planu miejscowego przeprowadzona została w dniu 1 grudnia 2021 r. Do projektu planu złożonych zostało 229 uwag.
W planie uwzględniono wydane na tym obszarze decyzje administracyjne, w tym w szczególności: decyzje o pozwoleniu na budowę, decyzje o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzje o warunkach zabudowy (w miarę możliwości). Ponadto dokonano zmian redakcyjnych, niewpływających na zmianę treści merytorycznej zapisów planu. Część uwzględnionych uwag nie wymagała natomiast wprowadzenia korekt w treści planu z uwagi na fakt, iż przyjęte zapisy i ustalenia planu uwzględniały postulowane rozwiązania. Sposoby rozpatrzenia uwag opublikowane zostały na stronach internetowych Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu W.. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego rejonu ulic [...] i [...] został uchwalony przez Radę Miasta W. uchwałą z dnia 8 września 2022 r. nr [...]
Na podstawie analizy wpisów dokonanych w księdze wieczystej nr [...] organ ustalił, że skarżące są współwłaścicielkami działki nr [...] z obrębu [...] położonej w W., w dzielnicy W., przy ul. [...] Nadto organ nadmienił, że obecnie przed Komisją do Spraw Reprywatyzacji Nieruchomości W. prowadzone jest postępowanie rozpoznawcze pod sygn. akt [...]
Organ wskazał, że zgodnie z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu ulic [...] i [...] działka [...] położona jest na terenie usług oświaty, oznaczonym w planie symbolem [...]. Na terenie tej działki nie wyznaczono linii zabudowy, wobec czego brak jest możliwości realizacji zabudowy w formie budynków, gdyż docelowo stanowić ma teren otwarty, rekreacyjno - sportowy, służący obsłudze kompleksu szkolnego przy ul. B. Działka ta znajduje się również w strefie ochrony konserwatorskiej otoczenia i ekspozycji zabytku [...] nr [...] "Zespół budynków szkolnych [...] Liceum Ogólnokształcącego im. M. [...] wraz z ogrodzeniem przy ul. [...]", która wyznaczona została w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. W.
Zgodnie z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu ulic [...] i [...]teren usług oświaty, oznaczony symbolem [...], przeznaczony jest do realizacji celów publicznych związanych z budową i utrzymywaniem publicznych: żłobków, przedszkoli, szkół publicznych, placówek opiekuńczo-wychowawczych. Dla tego terenu ustala się: 1. Przeznaczenie terenu: podstawowe - usługi oświaty - przedszkola, szkoły, żłobki, stanowiące nie mniej niż 70% powierzchni użytkowej wszystkich budynków lokalizowanych na terenie i uzupełniające dopuszczone - usługi służące obsłudze przeznaczenia podstawowego, takie jak usługi kultury lub sportu i rekreacji, stanowiące nie więcej niż 30% powierzchni użytkowej wszystkich budynków lokalizowanych na terenie. 2. Zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego: 1)ustala się kształtowanie zieleni na terenie: a)nakazuje się utrzymanie istniejącej zieleni ogrodu jordanowskiego, b)nakazuje się realizację nowych i uzupełnienie istniejących nasadzeń grup drzew i krzewów, c)dopuszcza się maksymalny udział powierzchni utwardzonej wynoszący nie więcej niż 30% powierzchni terenu, d)nakazuje się stosowanie jednolitych stylistycznie i kolorystycznie obiektów małej architektury, e)dopuszcza się wyposażenie w urządzenia służące rekreacji i wypoczynkowi, w tym boiska sportowe, place zabaw dla dzieci; 2)ustala się zachowanie przejścia i przejazdu bramowego zgodnie z rysunkiem planu. 3. Parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy i zagospodarowania, z zastrzeżeniem zasad ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków: 1) minimalny udział procentowy powierzchni biologicznie czynnej w stosunku do powierzchni terenu - 40%; 2) maksymalna wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni terenu - 25%; 3) maksymalny wskaźnik intensywności zabudowy w stosunku do powierzchni terenu - 0,6; 4) maksymalna wysokość zabudowy - 15 m, przy czym dla obiektu wpisanego do rejestru zabytków, wskazanego na rysunku planu - 25 m; 5) linie zabudowy zgodnie z rysunkiem planu; 6) geometria dachu - dachy płaskie lub dachy spadziste o nachyleniu głównych połaci nie większym niż 35° lub dachy krzywoliniowe. 4. Zasady obsługi komunikacyjnej: 1) ustala się obsługę terenu od drogi [...] (ul. [...] ) i [...] (ul. [...]i); 2) wskaźniki miejsc parkingowych zgodnie z § 12 ust. 5.
Organ podkreślił, że przedmiotowa nieruchomość położona jest w obszarze, poza wyznaczonymi liniami zabudowy, wobec czego nie jest możliwa na niej realizacja zabudowy w formie budynków. Możliwe jest natomiast zagospodarowanie tego fragmentu terenu jako terenu otwartego, stanowiącego część kompleksu szkolnego, m.in. w formie zieleni urządzonej, usług sportu lub rekreacji (np. boiska szkolnego). Możliwa jest również realizacja parkingów i dojazdów (przy zachowaniu minimalnego udziału powierzchni biologicznie czynnej - 40%).
Przeznaczenie ww. nieruchomości pod usługi oświaty wynika z jej położenia wewnątrz kompleksu szkolnego przy ul.[...] i [...] - wśród terenów rekreacyjnych i sportowych oraz terenów o funkcji usługowej oświatowej (Liceum Ogólnokształcące im. M. K. na działce nr [...] i przedszkole na działce nr [...]) oraz funkcji usług kultury i rekreacji (teren V Ogrodu Jordanowskiego w użytkowaniu Zespołu W.Placówek Edukacji Kulturalnej) oraz dotychczasowego użytkowania - na jej terenie istnieją pozostałości po boisku szkolnym.
Ponadto, obszar, na którym położona jest ww. nieruchomość ma wykształconą funkcję oświaty i kultury, a także rekreacji i sportu, niezbędną do obsługi mieszkańców tego obszaru. Tym samym, realizacja na działce [...] nowej inwestycji o funkcji mieszkaniowej wielorodzinnej, wewnątrz obszaru usług oświaty i kultury oraz rekreacji i sportu, spowodowałaby jego rozbicie, co uniemożliwiłoby jego funkcjonowanie.
Nieruchomość ta nie jest zabudowana i nie przylega do żadnej drogi publicznej. Stanowi fragment terenu dawnych boisk, użytkowanych i zarządzanych przez [...] Liceum Ogólnokształcące im. M. K.. Jest niezbędna dla prawidłowego funkcjonowania ww. obiektów oświaty, objętych ochroną konserwatorską w planie (budynki wpisane do rejestru zabytków oraz ujęte w gminnej ewidencji zabytków). Wyodrębnienie przedmiotowej działki z terenu oświaty znacząco ograniczyłoby możliwość funkcjonowania szkoły, powodując brak dostępu uczniów do terenów sportowych.
Położenie, charakter i faktyczny stan użytkowania przedmiotowej nieruchomości - część dawnych boisk szkolnych, a także ograniczenia wynikające z ochrony konserwatorskiej, a także brak dostępu do drogi publicznej i infrastruktury technicznej zadecydowały o braku możliwości lokalizacji na przedmiotowej działce zabudowy w formie budynków.
Mając na względzie interes społeczny, jakim jest zapewnienie dogodnego dostępu do usług oświaty oraz prawidłowe funkcjonowanie istniejącego kompleksu szkolnego, nieruchomość nr [...] włączono do terenu [...] Co też zostało podyktowane rozpatrzeniem uwag złożonych podczas wyłożeń projektu planu do publicznego wglądu.
Ponadto, organ wskazał, że zgodnie z ustaleniami planu przedmiotowa nieruchomość znajduje się w zasięgu strefy ochrony konserwatorskiej otoczenia i ekspozycji zabytku [...] oznaczonej na rysunku planu, dla której określa się zasady ochrony środowiska kulturowego poprzez: 1) nakaz zachowania kompozycji urbanistycznej kwartałów zabudowy mieszkaniowej w zakresie rozplanowania budynków; 2) w przypadku realizacji nowej zabudowy nakaz nawiązania formą bryły, gabarytami, w tym wysokością zabudowy, do istniejącej zabudowy, zgodnie z rysunkiem planu i przepisami szczegółowymi dla terenów; 3) zakaz lokalizowania obiektów dysharmonizujących z istniejącym zagospodarowaniem, w szczególności naziemnych obiektów infrastruktury technicznej i tablic reklamowych lub urządzeń reklamowych, w tym szyldów, zgodnie z przepisami planu.
Wyznaczenie ww. strefy ochrony konserwatorskiej wynikało z przepisów odrębnych z zakresu ochrony zabytków, a także z uzyskanych w ramach uzgodnień: opinii i wytycznych konserwatorskich. Strefa ta jest wyznaczona w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego W. (Rys. 16 - załącznik do Studium i str. 135 tekstu Studium). Natomiast, zgodnie z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ustalenia planu miejscowego muszą być zgodne ze Studium, który to akt stanowi politykę przestrzenną Miasta W..
W odniesieniu do zarzutu ograniczenia przebiegu drogi [...] w sposób uniemożliwiający dojazd do przedmiotowej nieruchomości organ wskazał, że skarżące nie dysponują tytułem prawnym do terenu przeznaczonego pod publiczną drogę dojazdową oznaczoną symbolem [...]. Wobec powyższego, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowo - administracyjnym, Skarżące nie posiadając interesu prawnego nie mogą skutecznie zaskarżać uchwały w zakresie przebiegu tej drogi. Teren ten obejmuje wyłącznie działki Miasta Stołecznego Warszawy, a nie skarżących.
Ponadto, zgodnie z art. 4 ust. 1 u.p.z.p. ustalenie przeznaczenia terenów, w tym dla inwestycji celu publicznego, oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 10 ww. ustawy, w planie miejscowym, określa się obowiązkowo zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej.
W związku z tym, w celu obsługi komunikacyjnej terenów, w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego rejonu ulic [...] i [...] ustalono układ dróg publicznych. Jednym z elementów tego układu jest droga dojazdowa oznaczona symbolem [...] , która stanowi wystarczający dojazd do terenów [...] oraz [...] , na których to terenach zlokalizowane są istniejące już budynki mieszkalne przy ul. [...].
Działka będąca przedmiotem skargi nie posiada dostępu do drogi publicznej. Zgodnie z ustaleniami planu miejscowego stanowi część terenu [...] - kompleksu szkolnego - przedszkolnego przy ul. [...], umożliwiając jego prawidłowe funkcjonowanie. Dla tego terenu (terenu [...] plan miejscowy ustalił obsługę komunikacyjną od ul. [...] ([...] ) oraz ul. [...] ([...]). Dostęp do działki będzie więc możliwy poprzez pozostałe działki stanowiące wraz z działką [...] jeden teren usług oświaty. Ponadto, biorąc pod uwagę brak możliwości realizacji budynków na działce [...], przedmiotowa działka nie musi mieć bezpośredniego dostępu do drogi publicznej.
W ocenie organu, w uchwale jednoznacznie zdefiniowano przeznaczenie terenu, zarówno podstawowe, jak i uzupełniające. Udział procentowy danego przeznaczenia odnosi się do powierzchni użytkowej wszystkich budynków lokalizowanych na [...] w stosunku 70% (podstawowe) do 30% (uzupełniające dopuszczone). Zatem przeznaczenie zostało określone precyzyjnie i w sposób nie budzący wątpliwości.
Z kolei, powierzchnia użytkowa odnosi się do obiektu budowlanego i jest obliczana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i normami, a zatem nie było potrzeby jej definiowania w planie miejscowym.
Natomiast, wskaźniki parkingowe wynikają ze studium, gdzie niektóre z nich odnoszą się wprost do powierzchni użytkowej obiektu, co zostało jednoznacznie zdefiniowane i określone w planie: dla biur i urzędów - liczba miejsc parkingowych odnosi się do powierzchni użytkowej obiektu, tj. biura lub urzędu, który taką powierzchnię posiada, a dla usług handlu - liczba miejsc parkingowych odnosi się do powierzchni użytkowej obiektu, tj. obiektu handlowego lub innego usługowego, który taką powierzchnię posiada.
Ponadto organ wskazał, że plan miejscowy sporządza się na urzędowej kopii mapy zasadniczej, stanowiącej materiały planistyczne wykorzystywane na potrzeby projektu planu, niezbędne w procedurze planistycznej. Materiały planistyczne wykorzystywane na potrzeby projektu planu powinny być aktualne na dzień przystąpienia do sporządzania tego projektu, nie zaś na dzień jego uchwalenia – co wynika z § 10 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zaznaczono, że podkład mapowy na załączniku nr 1 do uchwały pochodzi z 2015 r., niemniej organ sporządzając projekt planu korzystał z aktualnej (na dzień uchwalenia) bazy danych gminnej ewidencji gruntów i budynków.
Celem wyjaśnienia aktualnego stanu prawnego przedmiotowej działki, organ wskazał, że Prezydent W. decyzją z dnia 25 czerwca 2014 r. ustanowił na lat 99 prawo użytkowania wieczystego do niezabudowanego gruntu o łącznej powierzchni 1 860 m2, oznaczonego jako działki: nr [...] o powierzchni 1 856 m2 oraz nr 23 o powierzchni 5 m2, położonych w Warszawie przy ul. [...] na rzecz osób fizycznych. Wówczas na terenie nie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a obowiązujące Studium wyznaczało tam strefę [...], w której ustalono priorytet lokalizowania funkcji mieszkaniowej wielorodzinnej, jak również niezbędnych inwestycji celu publicznego z zakresu infrastruktury społecznej (pkt III treści decyzji); korzystanie z nieruchomości przez wieczystych użytkowników powinno być zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w przypadku jego uchwalenia (pkt IV treści decyzji); nieprzestrzeganie przez użytkowników warunku określonego w pkt IV może skutkować rozwiązaniem umowy (pkt VII treści decyzji). Decyzja ta jest prawomocna i ostateczna. Nastąpił także obrót prawny częścią udziałów w nieruchomości.
Organ wyjaśnił, że sama chęć realizacji przez skarżące, na przedmiotowej nieruchomości, zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej, nie świadczy o tym, iż taka inwestycja mogłaby tam zostać zrealizowana. W tym zakresie organ nadmienił, że:
1) działka 12/2 nie posiada dostępu do drogi publicznej, wobec czego w stanie obecnym brak jest możliwości realizacji tam jakiejkolwiek zabudowy;
2) zgodnie z ewidencją gruntów i budynków działka [...] została oznaczona jako tereny [...] - inne tereny zabudowane. Faktyczny sposób użytkowania wskazuje jednak, że działka była i jest obecnie niezabudowana. Do 2014 r. nieruchomość ta była we władaniu [...] Liceum Ogólnokształcącego im. M. K. i funkcjonowało na niej boisko szkolne. W 2018 r. działka została odgrodzona od terenu szkoły - obecnie znajduje się tam powierzchnia biologicznie czynna (zieleń wysoka i niska) oraz pozostałości po dawnym boisku;
3) dla przedmiotowej nieruchomości Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego trzykrotnie odmówiło ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegających na budowie budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami podziemnymi:
a. decyzją z 26 października 2016 r. Prezydent W. odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji jw. z uwagi na brak spełnienia wymogów z art. 61 ust. 1 u.p.z.p. w zakresie parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w szczególności w zakresie linii zabudowy, wskaźników, szerokości elewacji i wysokości, a ponadto braku dostępu do drogi publicznej i możliwości doprowadzenia infrastruktury do ww. działki. Na skutek odwołania – SKO decyzją z dnia 20 czerwca 2017 r. uchyliło ww. decyzję Prezydenta W. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia;
b. decyzją z dnia 5 maja 2020 r. Prezydent. W. ponownie odmówił ustalenia warunków zabudowy z uwagi na niespełnienie wymogów z art. 61 ust. 1 u.p.z.p. w zakresie parametrów cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w szczególności w zakresie wskaźników powierzchni zabudowy do powierzchni działki, szerokości elewacji i wysokości, a ponadto brak dostępu do drogi publicznej i możliwości doprowadzenia infrastruktury do ww. działki. Na skutek odwołania SKO decyzją z dnia 9 marca 2021 r. uchyliło ww. decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia;
c. decyzją z dnia 8 października 2021 r. Prezydent W. po raz kolejny odmówił ustalenia warunków zabudowy dla ww. inwestycji z uwagi na niespełnienie wymogów z art. 61 ust. 1 pkt 2 i 3 u.p.z.p. w zakresie braku dostępu do drogi publicznej oraz niewystarczającego dla zamierzenia budowlanego uzbrojenia terenu, a ponadto wcześniejszego wydania pozwolenia na budowę z dnia 3 marca 2020 r. (na części terenu) przedszkola nr 74 przy ul. [...] od której to decyzji złożono odwołanie.
Skarżące nie dysponują ostateczną decyzją o warunkach zabudowy, ani decyzją o pozwoleniu na budowę.
Organ wskazał, że przeznaczenie przedmiotowego terenu w planie miejscowym ma swoje uzasadnienie wynikające z konieczności zapewnienia prawidłowego funkcjonowania kompleksu placówek oświatowo-wychowawczych przy ul. [...] a także posiada uzasadnienie w przebiegu procedury planistycznej. Przy opracowaniu projektu planu wzięto pod uwagę szereg uwarunkowań. Wykonano liczne analizy: począwszy od analiz uwarunkowań stanu istniejącego zagospodarowania i zabudowy obszaru planu, stanu środowiska przyrodniczego, stanu systemów: transportowego i infrastruktury' technicznej, czy uwarunkowań wynikających ze stanu własności i władania gruntów, poprzez analizy rysu historycznego obszaru opracowania z uwzględnieniem wytycznych konserwatorskich, po analizy ustaleń Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, a także wniosków złożonych do planu. Wyniki analiz udokumentowane zostały w raporcie stanu istniejącego, opracowanego na potrzeby sporządzenia projektu planu. Analizy te potwierdziły, że przedmiotowa nieruchomość jest niezbędna na potrzeby funkcjonowania ww. zespołu oświatowego. W pierwszym i drugim wyłożonym do publicznego wglądu projekcie planu przeznaczenie przedmiotowej nieruchomości zostało określone pod usługi oświaty. Po drugim wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu, w 2012 roku, w wyniku rozpatrzenia złożonych uwag, zmieniono przeznaczenia działek nr [...] [...] i [...] z usług oświaty na zabudowę mieszkaniową wielorodzinną. W konsekwencji powyższego, w wyłożonym w 2018 roku, po raz trzeci, projekcie planu do publicznego wglądu, przedmiotowa nieruchomość położona była w terenie przeznaczonym pod usługi lub zabudowę mieszkaniową wielorodzinną, oznaczonym symbolem [...]. Jednakże w trakcie trzeciego wyłożenia wpłynęło 271 uwag dotyczących przywrócenia usług oświaty na terenie ww. działek. W związku z czym, po ponownej analizie, wyważeniu interesu publicznego i prywatnego, uwagi te zostały uwzględnione przez Prezydenta. W. i ww. działki ponownie zostały przeznaczone pod usługi oświaty ([...]).
Ponadto zaznaczono, że zgodnie ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. W. działka [...] znajduje się w zasięgu strefy ochrony konserwatorskiej otoczenia i ekspozycji zabytku [...]- wpisanego do rejestru zabytków budynku LO im. M. K. przy ul. [...] i jest częścią zespołu szkolnego.
Zdaniem organu, przedmiotowa nieruchomość jest niezbędna dla funkcjonowania całego terenu oznaczonego w planie jako teren [...] który stanowi kompleks placówek oświatowo-wychowawczych (LO, przedszkole - obecnie rozbudowywane, Zespół W.Placówek Edukacji Kulturalnej (V Ogród Jordanowski) oraz na którym planowany jest żłobek. Ponadto, zgodnie z ustaleniami zaskarżonego planu teren, w skład którego wchodzi przedmiotowa działka, stanowi teren inwestycji celu publicznego.
Gmina może ustalać inwestycje celu publicznego na terenach prywatnych, jeśli jest to uzasadnione ważnym interesem społecznym. To, że właściciel terenu planuje realizację zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej nie oznacza, że jego zamiar jest możliwy do zrealizowania. Działka [...], stanowi użytek [...] - inne tereny budowlane, nie zaś tereny mieszkaniowe. Natomiast sąsiadujące z nią tereny stanowią użytki B - tereny mieszkaniowe i są już zabudowane budynkami mieszkalnymi wielorodzinnymi. Ponadto, tereny te mają zapewnioną obsługę komunikacyjną (dostęp do drogi publicznej) i są zaopatrzone w media (infrastrukturę techniczną). Zatem, ww. nieruchomość nie jest porównywalna z działkami sąsiednimi.
Organ nie zgodził się również z zarzutem, iż przeznaczenie działki [...] nie jest zgodne ze Studium. Działka [...] przeznaczona została w planie miejscowym pod niezbędną inwestycję celu publicznego z zakresu infrastruktury społecznej - usługi oświaty. Zgodnie ze Studium przedmiotowa działka położona jest na obszarze oznaczonym symbolem [...] stanowiącym tereny o przewadze zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej, dla których: ustala się priorytet dla lokalizowania funkcji mieszkaniowej i niezbędnych inwestycji celu publicznego z zakresu infrastruktury społecznej, terenów ogólnodostępnej zieleni urządzonej i sportu powszechnego oraz usług podstawowych, według standardów określonych w rozdz. XIII oraz dopuszcza się lokalizowanie funkcji usługowej, z zaleceniem by udział tej funkcji kształtował się do 40% powierzchni zabudowy na terenie.
Ustalenia planu dla ww. nieruchomości są zatem zgodne z polityką przestrzenną miasta wyrażoną w Studium.
Ponadto na podstawie ustaleń Studium (rys. 16 Studium, str. 135 tekstu Studium) przedmiotowa nieruchomość została objęta strefą ochrony konserwatorskiej [...] W jednostce terenowej [...] Studium ustala (rozdz. XII.A.2, str. 114) priorytet dla lokalizowania funkcji mieszkaniowej i niezbędnych inwestycji celu publicznego z zakresu infrastruktury społecznej, terenów ogólnodostępnej zieleni urządzonej i sportu powszechnego oraz usług podstawowych, według standardów określonych w rozdziale XIII Studium. Zatem, zgodnie ze Studium, w ramach profilu funkcjonalnego terenu [...] mieszczą się usługi celu publicznego z zakresu infrastruktury społecznej, w tym usługi oświaty. Studium nie określa przeznaczeń danego terenu, ale kierunki zmian w strukturze przestrzennej oraz wskaźniki dotyczące zagospodarowania przestrzennego, które stanowią wytyczne do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z tymi wytycznymi to w planie określa się przeznaczenie terenów wraz z precyzyjnym określeniem funkcji. Oznacza to, że w danym wydzieleniu funkcjonalnym oprócz funkcji dominującej powinny znaleźć się również inne funkcje, te które towarzyszą zwyczajowo zabudowie mieszkaniowej. Ponadto rolą planu miejscowego jest szczegółowe rozmieszczenie poszczególnych funkcji, zgodnych z profilem funkcjonalnym wydzielenia funkcjonalnego w Studium i zgodnie ze standardami wyposażenia obszarów mieszkaniowych w infrastrukturę społeczną, opisanymi w rozdz. XIII.A.3 (str. 125). Standardy te określają m.in. wielkość terenów oświaty w przeliczeniu na 1 mieszkańca, jaką należy zapewnić dla obszarów w których lokalizuje się zabudowę mieszkaniową. Co więcej, w rozdziale XVIII Studium (str. 162), określającym zasady rozmieszczenia na obszarze m.st. Warszawy inwestycji celu publicznego o znaczeniu lokalnym, wskazano, że: "Zasady rozmieszczenia inwestycji celu publicznego o znaczeniu lokalnym z zakresu infrastruktury społecznej określono w rozdziale XIII i XII.". Z kolei zgodnie z rysunkiem nr 25 Studium, granice rozmieszczenia inwestycji celu publicznego o znaczeniu lokalnym w zakresie m.in. infrastruktury społecznej obejmują między innymi działkę [...] .
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2023 r., poz. 259), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi przepisami prawa, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), zw. dalej "p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5) oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, wydając wyrok na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 147 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na akt, o którym mowa w art. 3 § 1 pkt 5 p.p.s.a. stwierdza jego nieważność w całości lub w części albo stwierdza, że został wydany z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie jego nieważności.
Stwierdzić trzeba, że kontrola sądowa prawidłowości aktu prawa miejscowego, jakim jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego musi być każdorazowo poprzedzona badaniem tzw. legitymacji skargowej podmiotu domagającego się od sądu administracyjnego stwierdzenia nieważności takiego aktu lub jego części. Zaznaczyć również należy, że zaskarżona uchwała została podjęta 8 września 2022 r., a więc w stanie prawnym, w którym nie było wymagane już wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa.
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2022 r., poz. 559 ze zm.), zw. dalej "u.s.g.", "każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego". W przepisie tym, będącym lex specialis w stosunku do ogólnej normy art. 50 p.p.s.a., oparto legitymację skargową na naruszeniu indywidualnego interesu prawnego, co oznacza, że przysługuje ona nie temu, kto ma w tym interes prawny, ale temu czyj interes prawny został naruszony rozstrzygnięciem. Strona inicjująca postępowanie sądowe w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. musi zatem wykazać związek między zaskarżoną uchwałą a jej indywidualną sytuacją prawną (interes prawny), a także wykazać, że ze względu na istnienie tego związku uchwała negatywnie wpływa na jej sytuację prawną. Naruszenie interesu prawnego podmiotu składającego skargę musi mieć przy tym charakter bezpośredni, zindywidualizowany, obiektywny i realny (por. wyrok NSA z dnia 14 lutego 2019 r., sygn. akt II OSK 64/17).
Zaznaczyć również trzeba, że o naruszeniu interesu prawnego rozstrzyga zmiana w sytuacji prawnej strony skarżącej, która przejawia się zwykle w ograniczeniu bądź pozbawieniu uprawnień lub nałożonych obowiązków. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że skarga wniesiona na podstawie ust. 101 ust. 1 u.s.g. nie ma charakteru actio popularis. Do jej wniesienia nie uprawnia zatem sama sprzeczność z prawem zaskarżonej uchwały. Niezbędne jest wykazanie przez stronę, że wskutek podjęcia zaskarżonej uchwały został naruszony jej interes chroniony konkretnym przepisem prawa, bądź ukształtowany aktem stosowania prawa (por. wyrok NSA z dnia 23 września 2021 r. sygn. akt II OSK 1399/21). W postępowaniu toczącym się na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. orzeka się "w granicach" interesu prawnego skarżącego (por. wyrok NSA z dnia 25 listopada 2008 r. sygn. akt II OSK 978/08). Zatem skarżący jest uprawniony do zaskarżenia tylko tych ustaleń planu lub naruszenia trybu, które naruszają jego prawo do wykonywania prawa własności (korzystania z nieruchomości) w sposób dotychczasowy.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2022 r., poz. 503 ze zm.), zw. dalej "u.p.z.p.", "ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują, wraz z innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości". Zgodnie zaś z art. 6 ust. 2 ww. ustawy "każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do: 1) zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego oraz osób trzecich; 2) ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów należących do innych osób lub jednostek organizacyjnych".
Z art. 6 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. wynika podstawowa zasada zagospodarowania przestrzennego - wolności zagospodarowania terenu, do którego ma się tytuł prawny. Wolność tę można ograniczyć jedynie w granicach określonych ustawą i z uwagi na przeciwdziałanie naruszeniom interesu prawnego innych osób lub jednostek organizacyjnych i ochronę interesu publicznego. Koresponduje to z art. 140 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może rozporządzać rzeczą.
W okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie budziło wątpliwości Sądu, że interes prawny strony skarżącej jako współwłaścicieli nieruchomości (działki) nr [...] został naruszony w zakresie zmian wprowadzonych zaskarżoną uchwałą poprzez określenie w niej przeznaczenia nieruchomości jako usługi oświatowe. Takie określenie przeznaczenia terenu, jak również ograniczenie przebiegu projektowanej drogi [...] w sposób uniemożliwiający dojazd do nieruchomości nr [...] koliduje z zamierzonym uprzednio zagospodarowaniem działki przez skarżące, co wynikało ze złożonego przed uchwaleniem miejscowego planu wniosku o wydanie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami podziemnymi zlokalizowanymi na ww. działce. Przeznaczenie terenu określone w miejscowym planie wyłączyło możliwość realizacji ww. zamierzenia inwestycyjnego.
Przesądzenie powyższej kwestii, czyniło dopuszczalnym merytoryczną ocenę, czy ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego naruszają interes prawny strony skarżącej.
Odnośnie zarzucanej w skardze sprzeczności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z ustaleniami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, zauważyć należy, że zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym "plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studiów". Użyty zwrot "nie narusza" oznacza, że pomiędzy ustaleniami studium i ustaleniami planu miejscowego nie musi zachodzić pełna zgodność. Wystarczy bowiem, aby nie było sprzeczności pomiędzy tymi ustaleniami (por. wyrok NSA z dnia 17 października 2019 r. sygn. akt II OSK 2525/18). Stąd też do istotnego naruszenia zasad sporządzania planu miejscowego ze względu na niezgodność jego ustaleń z ustaleniami studium (skutkującego nieważnością ustaleń planu, zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy) dochodzi wówczas, gdy w planie miejscowym określi się przeznaczenie terenu całkowicie odmienne od wskazanego w studium (por. wyrok NSA z dnia 20 października 2022 r. sygn. akt II OSK 1616/21 oraz z dnia 17 sierpnia 2023 r. sygn. akt II OSK 2193/22).
Wskazując na powyższe, stwierdzić należy, że Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta stołecznego Warszawy ze zmianami (załącznik Nr 1 do uchwały Nr [...] Rady ] W.z 26 sierpnia 2021 r.) na terenie określonym w miejscowym planie symbolem [...] przewidywało przeznaczenie [...] gdzie [...] oznacza zabudowę mieszkaniową, w tym: [...] – tereny o przewadze zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej, na których ustala się priorytet dla lokalizowania funkcji mieszkaniowej i niezbędnych inwestycji celu publicznego z zakresu infrastruktury społecznej, dopuszczając lokalizowanie na terenach [...] - funkcji usługowej, z zaleceniem by udział tej funkcji kształtował się do 40% powierzchni zabudowy na terenie. Tym samym studium ustaliło jako priorytet lokalizowanie funkcji mieszkaniowej, ale nie jako jedynej funkcji – ale także z uwzględnieniem niezbędnych inwestycji celu publicznego z zakresu infrastruktury społecznej, do których należy zaliczyć usługi z zakresu oświaty. Tym samym, ustalenie w miejscowym planie przeznaczenia określonego w jednostce [...] jako usługi oświaty nie naruszało ustaleń studium. Wbrew twierdzeniom skargi, organ planistyczny nie musiał dokonywać ustalenia przeznaczenia terenu w planie, stosując się jedynie do ww. priorytetu, zaś określenie w pobliskich jednostkach funkcji jako MN – zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna lub MW – zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna wynika z aktualnego stanu zagospodarowania tych terenów i nie świadczy w żaden sposób o wadliwości określenia przeznaczenia innych działek jako [...](usługi oświatowe). Z całą pewnością nie świadczy też to o wadliwości badanej uchwały w przedmiocie miejscowego planu.
Podkreślić należy, że zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym "istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części".
Odnosząc się do poszczególnych aspektów sprawy przedstawionych w skardze, zauważyć należy, że nie wyznaczenie linii zabudowy na rysunku planu na działce nr [...], wobec czego brak jest możliwości realizacji zabudowy w formie budynków, wynikała z tego, że docelowo działka nr [...] stanowić ma teren otwarty, rekreacyjno-sportowy, służący obsłudze kompleksu szkolnego przy ul. [...] Zamysłowi temu towarzyszyła myśl o historycznym wykorzystaniu tej działki pod boisko szkolne, którego pozostałości jeszcze widnieją.
Co więcej, słusznie organ dostrzega, że działka [...] znajduje się wewnątrz obszaru usług oświaty i kultury oraz rekreacji i sportu, dlatego też realizacja na jej terenie inwestycji o funkcji mieszkaniowej wielorodzinnej spowoduje jego rozbicie. Co jest szczególnie niewskazane, w sytuacji kiedy przedmiotowa działka w studium znajduje się w strefie ochrony konserwatorskiej otoczenia i ekspozycji zabytku [...] nr [...] "Zespołu szkół przy ul. [...] – otoczenie (teren zespołu)" chronionego na podstawie przepisów odrębnych.
Przyjęty w planie zakres ochrony wynikał przede wszystkim z wytycznych konserwatorskich do miejscowego planu, jakie formułował w procedurze planistycznej w ramach uzgodnień Wojewódzki Konserwator Zabytków w Warszawie oraz opinii Stołecznego Konserwatora Zabytków co pozostaje w zgodzie z przepisami odrębnymi z zakresu ochrony zabytków i dziedzictwa kulturowego.
Z tego względu wprowadzenie zakazu nowej zabudowy na terenie przedmiotowej działki wynikał również z udzielenia ochrony konserwatorskiej otoczenia i ekspozycji zabytku. Ma on również szerszy kontekst planistyczny, bowiem z jeden strony zapewnia ochronę zabytkowej części dzielnicy miasta, objętej obszarową ochroną konserwatorską, a z drugiej prowadzi do utrzymania charakterystycznej kompozycji otoczenia zespołu budynków szkolnych przy ul. [...] i infrastruktury jej towarzyszącej.
Tym samym realizacja zamierzenia budowlanego w postaci nowych budynków mieszkaniowych wielorodzinnych prowadziłaby w efekcie do zdekomponowania lub zasłonięcia zespołu budynków szkolnych. Uzasadnionym było zatem utrzymanie w miejscowym planie aktualnego, ale i funkcjonującego wiele lat wcześniej przeznaczenia terenu jako usługi oświatowe, wyłączając inne możliwości przeznaczenia nieruchomości jak również wprowadzenie ograniczeń w możliwości zagospodarowania przedmiotowej nieruchomości.
Trudno podjąć przy tym polemikę z argumentacją skargi o konieczności jednoznacznego zdefiniowania przeznaczenia terenu, zarówno podstawowego, jak i uzupełniającego. Udział procentowy danego przeznaczenia odnosi się do powierzchni użytkowej (obliczanej zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa) wszystkich budynków lokalizowanych na terenie [...] w stosunku 70% (podstawowe) do 30 % (uzupełniające). Dlatego też trudno upatrywać naruszenia interesu prawnego strony skarżącej w niejednoznacznym zdefiniowaniu powierzchni użytkowej dla celów obliczania wskaźnika parkingowego, w sytuacji gdy wynika ze Studium i obliczane są zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
Ustosunkowując się do zarzutu braku ustalenia obsługi komunikacyjnej położonej na terenie usług oświaty działki skarżących nr [...] Sąd zauważa, że obowiązkiem organu planistycznego nie jest zapewnienie bezpośredniego dostępu do drogi publicznej dla każdej z działek zlokalizowanych w obszarze objętym planem. Jak trafnie wyjaśnił w tej materii organ w odpowiedzi na skargę i co znajduje potwierdzenie w części graficznej planu, dla terenu jednostki planistycznej oznaczonej symbolem [...] przewidziano obsługę komunikacyjną poprzez drogi publiczne – od ul. [...] ([...]) oraz ul. [...]([...]). Tym samym, teren oświaty - w skład którego wchodzi działka [...] - ma zapewniony dostęp do drogi publicznej. Dostęp do działki nr [...] będzie więc możliwy poprzez pozostałe działki stanowiące jeden teren usług oświaty. Niezależnie od tego, w sytuacji, gdy niektóre z działek ewidencyjnych na danym terenie nie posiadają bezpośredniego skomunikowania z tymi drogami, to w interesie ich właścicieli leży zapewnienie takiego dostępu, bądź poprzez drogę wewnętrzną, albo poprzez ustanowienie służebności drogi koniecznej. Nie jest to jednak zadanie organu gminy.
Wreszcie powinnością Sądu w kontrolowanej sprawie jest ustosunkowanie się do zarzutów skargi dotyczących przekroczenia władztwa planistycznego gminy i nadmiernej ingerencji w prawo własności skarżących, które w ich ocenie nastąpiło poprzez przeznaczenie terenu oznaczonego symbolem [...] pod usługi oświaty.
Należy w tym zakresie wyjaśnić, że z mocy art. 2 ust. 1 u.p.z.p., ustalenie przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu dokonywane jest właśnie miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, co stanowi uprawnienie gminy (art. 4 ust. 1). Stosownie do art. 1 ust. 1 u.p.z.p. przy określaniu przeznaczania terenów na określone cele i ustalania zasad ich zagospodarowania, organ zobowiązany jest mieć na uwadze przede wszystkim rozwój zrównoważony jako podstawę tych działań, z uwzględnieniem potrzeby rozwiązywania konfliktów między interesami obywateli, wspólnot samorządowych i państwa w tych sprawach. Koncepcja władztwa planistycznego oznacza więc, że w niektórych przypadkach ustalenia planu mogą ingerować w interesy prywatne podmiotów skarżących w sposób odbierany przez nich jako niekorzystny, natomiast nie musi z tym być powiązane przekroczenie granic władztwa planistycznego. Prawo własności, mimo że jest najsilniejszym prawem podmiotowym, korzystającym z gwarancji konstytucyjnych i ustawowych, nie ma charakteru absolutnego i nieograniczonego. Ograniczenia te dopuszcza Konstytucja RP w art. 64 ust. 3, stanowiącym, że własność może być ograniczona, tyle że w drodze ustawy i tylko w takim zakresie, w jakim nie narusza to istoty prawa własności, a więc z poszanowaniem zasady proporcjonalności, tj. zakazem ingerencji w sferę praw i wolności jednostki nadmiernej w stosunku do chronionej wartości. Ingerencja w sferę prawa własności musi zatem pozostawać w racjonalnej proporcji do celów, dla osiągnięcia których ustanawia się określone ograniczenia.
W ocenie Sądu, Rada wyznaczając teren na cele usług oświatowych działała zgodnie z obowiązującym prawem i w granicach uprawnień gminy przysługujących jej w oparciu o przepisy u.z.p., w zakresie których obowiązkiem rady gminy jest uwzględnienie w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego także potrzeb interesu publicznego. Zgodnie z zasadami projektowania tereny osiedli mieszkaniowych i mieszkaniowo-usługowych, oprócz dróg, sieci infrastruktury podziemnej, usług podstawowych, zieleni, terenów wypoczynku i rekreacji, placów zabaw, miejskiej obsługi komunikacyjnej muszą być wyposażone w infrastrukturę społeczną taką jak żłobki, przedszkola, szkoły, usługi zdrowia, a to celem zaspokojenia potrzeb interesu publicznego o znaczeniu społecznym (tak WSA w Warszawie w wyroku 10 października 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 1189/19). W kontekście powyższego wskazać należy, że organ obowiązany był do uwzględnienia tychże potrzeb, dlatego przeznaczenie terenu, na którym zlokalizowana jest działka skarżących, na cele usług oświatowych było zasadne i nie stanowiło przekroczenia granic władztwa planistycznego. Poza tym potrzeba wyznaczenia na obszarze objętym planem terenu przeznaczonego na cele oświaty została uzasadniona przez Radę względami i potrzebami strukturalnymi Miasta. Wskazana funkcja terenu została przewidziana już w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego m.st. Warszawy. Ustalona funkcja jest niezbędnym uzupełnieniem istniejącej funkcji mieszkaniowej, a rezygnacja z tego ustalenia wykluczałaby możliwość lokalizacji w tym obszarze usług oświatowych, wobec braku na danym terenie nieruchomości Skarbu Państwa. Nadto, występująca dynamika rozwoju Dzielnicy Wola i prognozy demograficzne wskazujące na przyrost liczby mieszkańców tej części miasta, powodują wzrost zapotrzebowania na usługi publiczne, w tym również usługi oświaty. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 i pkt 8 u.s.g. do zadań własnych gminy należą zaś sprawy z zakresu zabezpieczenia potrzeb edukacji publicznej, co oznacza, że gmina ma obowiązek zapewnienia terenów pod ww. cel oświatowy.
Z przedstawionych względów nie można zarzucić Radzie, że lokalizacja usług oświatowych zaplanowana została w sposób nieprzemyślany, bądź też, że nie jest ona uzasadniona.
Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, działając w ramach określonych przez granice prawa i stosując zasadę proporcjonalności, organy gminy mogą w tworzonym planie zagospodarowania przestrzennego ograniczać uprawnienia właścicieli w celu pełniejszej realizacji innych wartości, które uznały za ważniejsze (zob. wyrok NSA z 21 marca 2017 r., sygn. akt II OSK 1656/15). W rozpoznawanej sprawie w ocenie Sądu taką wartością jest lokalizacja na obszarze objętym planem inwestycji o istotnym znaczeniu lokalnym, tj. usług oświatowych, nauki, sportu i rekreacji. Jak wynika bowiem z akt sprawy uchwalając zaskarżony plan, Rada wzięła pod uwagę zapotrzebowanie na tym obszarze na tego typu inwestycje i to nie tylko z przyczyn demograficznych, ale także potrzeby zapewnienia zrównoważonego i funkcjonalnego rozwoju obszaru objętego MPZP. Rozstrzygnięcie to wynika również wprost z nałożonego na gminę w art. 7 u.s.g. obowiązku zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty. Dlatego też nie można zgodzić się ze stanowiskiem, że ustalenie przeznaczenia z zakresu usług oświaty dla zagospodarowania terenu, którego właścicielem nie jest gmina miałoby stanowić naruszenie w tym kontekście prawa. Podkreślić należy, że istotą planowania przestrzennego nie jest odzwierciedlenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego relacji własnościowych, a tym bardziej uwzględnienie wszelkich oczekiwań właścicieli.
Tak więc organ planistyczny nie może kierować się wyłącznie prawem własności, czy też walorami ekonomicznymi przestrzeni przy określaniu konkretnego przeznaczenia dla poszczególnych terenów. Wprawdzie z przepisów ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym nie wynika, ażeby "interes publiczny" uzyskał prymat pierwszeństwa w odniesieniu do interesu jednostki, to jednak przyjęte w ustawie rozwiązania prawne, oparte są na zasadzie równowagi interesu ogólnopaństwowego, interesu gminy i interesu jednostki. Oznacza to obowiązek rozważnego wyważenia praw indywidualnych (interesów obywateli) i interesu publicznego. Ma to szczególne znaczenie w przypadku kolizji tych interesów, w tym interesu ogólnego z interesem obywateli wynikającym, np. z prawa własności nieruchomości gruntowych. Podstawowa zasada równości wobec prawa wymaga wyważenia wszystkich interesów jakie występują w danej sprawie. Podzielić należy pogląd doktryny w kwestii istoty działania zasady wyważania przeciwstawnych interesów, w tym stanowisko podkreślające dwa elementy tej zasady: wyważanie wartości interesów i rezultat wyważenia (M. Wyrzykowski - Pojęcie interesu społecznego w prawie administracyjnym, Warszawa 1986, s.177-178, W. Szwajdler - Zagospodarowanie przestrzenne - Regulacja prawna, Wydawnictwo Comer 1995, s.125). Aby osiągnąć miarodajny rezultat wyważenia przeciwstawnych interesów konieczne jest dokonanie prawidłowego wyważenia tych interesów, a to możliwe jest jedynie w oparciu m.in. o prawidłowo ustalony stan faktyczny i prawny nieruchomości położonych na terenie objętym studium, a następnie planem.
Biorąc powyższe pod uwagę nie można uznać, aby zapisy planu dla terenu oznaczonego symbolem [...], ustalające jego przeznaczenie pod usługi oświaty, a jako uzupełniające – kultury, sportu i rekreacji, nie mieściły się w przewidzianych prawem uprawnieniach organu gminy do ograniczania prawa własności, zgodnie z wymogami poszanowania innych wartości. Nawet bowiem przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego terenu stanowiącego cudzą własność, na określony cel i wskazanie w tym planie warunków i sposobu zagospodarowania, również gdy przeznaczenie i sposób zagospodarowania pozostaje w sprzeczności z zamierzeniami właściciela, nie musi stanowić przekroczenia władztwa planistycznego (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 października 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 1189/19).
Koncepcja władztwa planistycznego zakłada samodzielność gminy, jak i możliwość ingerencji w prawa prywatne (w granicach określonych prawem). Oznacza zatem, że zainteresowane podmioty nie mogą oczekiwać, że rada gminy nie będzie korzystała z przysługujących jej uprawnień w ramach władztwa z powodu niezgodności ustaleń planu z żądaniami właścicieli nieruchomości znajdujących się na obszarze objętym planem lub w bezpośrednim sąsiedztwie (tak Z. Niewiadomski Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz, Warszawa 2006, s. 197 - 198, wyrok NSA z 26 lutego 2008 r., II OSK 1765/07). Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 8 listopada 2001 r., sygn. akt II SA/Po 1800/01, w myśl art. 101 u.s.g. przymiot strony ma podmiot, który wykaże naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia. Przesłanką zatem ewentualnego stwierdzenia nieważności uchwały jest naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia, spowodowane naruszeniem porządku prawnego (normy prawa materialnego). Jak uprzednio wskazano, ta przesłanka odpada jednak, gdy został naruszony interes prawny lub uprawnienie, ale jest to zgodne z obowiązującym prawem i dzieje się w granicach kompetencji organu.
W związku z powyższym Sąd doszedł do przekonania, że Rada w ramach przysługującego jej władztwa planistycznego była umocowana do ustalenia przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenów położonych na obszarze jej działania oraz uwzględniła przy tym w pełni wyrażoną w art. 31 ust. 3 Konstytucji RP zasadę proporcjonalności. Powyższe doprowadziło Sąd do uznania, że postanowienia planistyczne obejmujące swoim zakresem teren, na którym położona jest działka skarżących, jakkolwiek oddziałują na ich interes, to nie stanowią przekroczenia planistycznych uprawnień gminy. Ingerencja w sferę ww. praw skarżących pozostała w racjonalnej i odpowiedniej proporcji do celu społecznego, jakim jest w tym przypadku zabezpieczenie usług oświaty, kultury, sportu i rekreacji.
W rezultacie wszystkich zaprezentowanych wyżej ocen i konkluzji, tutejszy Sąd uznał, że rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały w całości, ani nawet w części odnoszącej się do nieruchomości skarżących.
W tym stanie rzeczy, Sąd - na podstawie art. 151 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji wyroku.