VII SA/Wa 136/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Ministra Kultury, uznając, że organ ten nieprawidłowo zastosował przepis o autokontroli, cofając sprawę do ponownego rozpatrzenia zamiast merytorycznego rozstrzygnięcia.
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Ministra Kultury, która uchyliła wcześniejsze decyzje dotyczące przywrócenia stanu poprzedniego zabytkowego terenu poprzez rozbiórkę samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego. Minister Kultury uznał, że organ pierwszej instancji nie ustalił należycie stanu faktycznego. Skarżący (D. P. oraz B. i R. B.) nie zgodzili się z tym stanowiskiem. Sąd uchylił decyzję Ministra, stwierdzając, że organ ten nieprawidłowo zastosował art. 54 § 3 PPSA, cofając sprawę do ponownego rozpatrzenia zamiast rozstrzygnąć ją merytorycznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę D. P. oraz B. i R. B. na decyzję Ministra Kultury z dnia [...] października 2004 r., która uchyliła własną decyzję z dnia [...] czerwca 2004 r. oraz poprzedzającą ją decyzję [...]Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] marca 2004 r. i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Decyzja organu pierwszej instancji nakazywała E. M. i J. S. przywrócenie do stanu poprzedniego zabytkowego terenu poprzez rozbiórkę samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego. Minister Kultury uzasadnił swoją decyzję koniecznością ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, wskazując na niedostateczne ustalenie stanu faktycznego przez organ pierwszej instancji. Skarżący zarzucili Ministrowi, że organ pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie i że Minister powinien wydać decyzję merytoryczną. Sąd, powołując się na art. 54 § 3 PPSA, uznał, że Minister Kultury nieprawidłowo zastosował ten przepis. Sąd stwierdził, że organ w ramach autokontroli nie może wydawać decyzji kasacyjnej cofającej sprawę do pierwszej instancji, lecz powinien rozstrzygnąć sprawę co do istoty. W związku z naruszeniem przepisów prawa procesowego, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Organ administracji publicznej w ramach autokontroli na podstawie art. 54 § 3 PPSA nie może wydać decyzji kasacyjnej cofającej sprawę do pierwszej instancji, lecz powinien rozstrzygnąć sprawę co do istoty.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przepis art. 54 § 3 PPSA wprowadza szczególną pozainstancyjną możliwość rozstrzygania o bycie zaskarżonej decyzji. Rozstrzygnięcie oparte na tym przepisie może zawierać jedynie uchylenie zaskarżonej decyzji w całości lub części i orzeczenie w tym zakresie co do istoty sprawy, uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji i orzeczenie o istocie sprawy, bądź uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania I instancji. Decyzja kasacyjna cofająca sprawę do pierwszej instancji otwiera nowy tok instancji, co jest sprzeczne z celem postępowania autokontrolnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (3)
Główne
PPSA art. 54 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, jednakże nie może wydać decyzji kasacyjnej cofającej sprawę do pierwszej instancji.
PPSA art. 145 § § 1 pkt 1c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd uchyla decyzję w przypadku naruszenia przepisów prawa procesowego.
Pomocnicze
PPSA art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest związany granicami skargi w ocenie legalności aktów i czynności z zakresu administracji publicznej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ w ramach autokontroli nie może wydać decyzji kasacyjnej cofającej sprawę do pierwszej instancji.
Odrzucone argumenty
Organ pierwszej instancji nie ustalił należycie stanu faktycznego sprawy. Minister Kultury powinien wydać decyzję merytoryczną.
Godne uwagi sformułowania
organ nie może dokonywać oceny zaskarżonej decyzji w oparciu o inne kryteria niż sąd administracyjny rozstrzygnięcie oparte na tym przepisie może zawierać jedynie uchylenie zaskarżonej decyzji w całości lub części (...) i orzeczenie w tym zakresie co do istoty sprawy w ten sposób strona skarżąca do sądu ostateczną decyzję organu odwoławczego otrzymuje decyzję kasacyjną, cofającą sprawę do I instancji, zamiast orzeczenia sądu, powołanego do kontroli legalności decyzji administracyjnych w toku postępowania autokontrolnego nie może, na skutek decyzji kasacyjnej, zostać uruchomiony nowy tok postępowania administracyjnego w sprawie, która już taki tok przeszła i została rozstrzygnięta ostateczną decyzją
Skład orzekający
Elżbieta Zielińska-Śpiewak
przewodniczący sprawozdawca
Izabela Ostrowska
członek
Grzegorz Czerwiński
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 54 § 3 PPSA dotycząca zakresu postępowania autokontrolnego organu administracji publicznej."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy organ administracji publicznej rozpatruje skargę na własną decyzję w trybie autokontroli.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej w postępowaniu administracyjnym – zakresu autokontroli organów. Pokazuje, jak sąd administracyjny kontroluje działania organów i chroni strony przed nieuzasadnionym przedłużaniem postępowań.
“Organ nie może cofać spraw do pierwszej instancji w ramach autokontroli – kluczowa interpretacja PPSA.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyVII SA/Wa 136/05 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-09-27 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-02-04 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Elżbieta Zielińska-Śpiewak /przewodniczący sprawozdawca/ Grzegorz Czerwiński Izabela Ostrowska Symbol z opisem 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s Skarżony organ Minister Kultury Treść wyniku Uchylono zaskarżoną decyzję Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Asesor WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2005 r. sprawy ze skarg D. P. oraz B. i R. B. na decyzję Ministra Kultury z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia stanu poprzedniego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] października 2004 r. Minister Kultury na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił własną decyzję z dnia [...] czerwca 2004 r. oraz poprzedzającą ją decyzję [...]Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] marca 2004 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż [...]Wojewódzki Konserwator Zabytków decyzją z dnia [...] marca 2004 r. nakazał E. M.i J.S. przywrócenie do stanu poprzedniego zabytkowego terenu, poprzez wykonanie rozbiórki budynku gospodarczego, wybudowanego bez przewidzianych prawem zezwoleń na działce przy ul. [...], w terminie trzech miesięcy od daty otrzymania decyzji. Minister Kultury, po rozpatrzeniu wniesionego odwołania, decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] marca 2004 r., przedłużając termin rozbiórki do dnia [...] 09.2004 r. Następnie w uwzględnieniu skargi, złożonej na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez E. M. i J. S., na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił własną decyzję z dnia [...] kwietnia 2004 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Minister Kultury podzielił argumentację skarżących, iż organ I instancji w niedostatecznym stopniu ustalił stan faktyczny sprawy. W szczególności nie ustalono jakie prace zostały wykonane przez inwestorów przy budynku gospodarczym. Powoduje to konieczność ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego przez organ I instancji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję złożyli D. P. oraz B. i R. B. Nie zgodzili się ze stanowiskiem Ministra Kultury, iż [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków nie ustalił należycie stanu faktycznego sprawy. Organ I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie administracyjne, dokonano oględzin wybudowanego samowolnie przez inwestorów obiektu, wszystkie strony postępowania wypowiedziały się w sprawie. Zdaniem skarżących, w sprawie nie ma żadnych wątpliwości, co do stanu faktycznego w związku z czym Minister Kultury powinien wydać decyzję merytoryczną. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację przytoczoną w skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W ocenie legalności aktów i czynności z zakresu administracji publicznej Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest związany granicami skargi (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W niniejszej sprawie Sąd z urzędu wziął pod uwagę okoliczności, które kwalifikują zaskarżoną decyzję jako wydaną z naruszeniem przepisów prawa procesowego. Stosownie do brzmienia art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Oznacza to, że aby organ mógł uznać skargę za zasadną i uwzględnić ją w całości, musi stwierdzić naruszenie prawa w zaskarżonej decyzji. W/w przepis wprowadza szczególną pozainstancyjną możliwość rozstrzygania o bycie zaskarżonej decyzji. Organ, który w ramach tego postępowania i niejako w zastępstwie sądu administracyjnego uwzględnia skargę nie może dokonywać oceny zaskarżonej decyzji w oparciu o inne kryteria niż sąd administracyjny. W związku z tym rozstrzygnięcie oparte na tym przepisie może zawierać jedynie uchylenie zaskarżonej decyzji w całości lub części (w zależności od zakresu zaskarżenia) i orzeczenie w tym zakresie co do istoty sprawy, uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji i orzeczenie o istocie sprawy, bądź uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania I instancji. Natomiast decyzja uchylająca zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji oznaczałoby otwarcie nowego toku instancji w sprawie. W ten sposób strona skarżąca do sądu ostateczną decyzję organu odwoławczego otrzymuje decyzję kasacyjną, cofającą sprawę do I instancji, zamiast orzeczenia sądu, powołanego do kontroli legalności decyzji administracyjnych. W toku postępowania autokontrolnego nie może, na skutek decyzji kasacyjnej, zostać uruchomiony nowy tok postępowania administracyjnego w sprawie, która już taki tok przeszła i została rozstrzygnięta ostateczną decyzją. Na tle uregulowań art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zachowało swoją aktualność dotychczasowe orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego zapadłe na tle stosowania art. 38 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, które skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela (por. wyrok NSA z dnia 15.11.2002 r. sygn. akt IV SA 74/01, wyrok NSA z dnia 10.11.2000 r. sygn. akt IV SA 1713/98, wyrok NSA z dnia 7.07.1999 r. sygn. akt IV SA 313/99). Dlatego też uznając, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa procesowego, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI