IV SA/GL 614/04

IV SA/Gl 614/04 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2004-10-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-08-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Wiesław Morys /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys, po rozpoznaniu w dniu 4 października 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej w G. na uchwałę Rady Miejskiej w G. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie skargi na działalność Prezydenta Miasta G. p o s t a n a w i a odrzucić skargę
Uzasadnienie
Strona skarżąca złożyła na ręce Przewodniczącego Rady Miejskiej w G. skargę na działalność Zarządu Miasta i podległych mu funkcjonariuszy w związku z zastrzeżeniami do ich postępowania w sprawie wykupu mieszkań przy al. K. w G.. Uchwałą z dnia [...]r. nr [...] Rada Miejska uznała skargę Wspólnoty Mieszkaniowej w G. za bezzasadną. Powyższą uchwałę zaskarżono do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do brzmienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Szczegółowy zakres kognicji tych sądów precyzują przepisy art. 3, art. 4, art.5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270).
Z treści skargi oraz zaskarżonej uchwały wynika, iż materię objętą skargą, należy zakwalifikować do postępowania skargowego regulowanego działem VIII k.p.a. zatytułowanym Skargi i wnioski, które nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Trzeba przy tym podkreślić, że właściwością sądu administracyjnego nie jest objęta ocena sposobu działania organu, jak i jego pracowników, jako że jest to wewnętrzna sprawa tychże organów. Sprawy skargowe nie podlegają kognicji sądu administracyjnego, gdyż rządzą się swoistymi regułami. W postępowaniu tym nie istnieją strony, nie ma instancji, nie zapadają decyzje ani postanowienia oraz inne akty, a ma ono na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania organów administracyjnych i ich pracowników oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności. Postępowanie to nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. Sprawy te nie zostały poddane orzecznictwu sądowoadministracyjnemu, jako że żadna z procedur nie przewiduje dopuszczalności zaskarżenia działań realizowanych w ramach tego postępowania. Stanowisko judykatury jest w tym przedmiocie utrwalone: por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 grudnia 1999r. sygn.akt. III SAB 7/99, ONSA 2001, z.1, p.27, a także niepublikowane postanowienia NSA: z dnia 6 października 2003 r., sygn. akt II SA/Ka 1735/03, z dnia 12 listopada 2001 r., sygn. akt II SA/Ka 2942/01, z dnia 23 lipca 2001r., sygn.akt. II SAB 213/00; z dnia 12 kwietnia 2001r., sygn.akt I SA 2668/00; z dnia 18 lutego 1997r., sygn.akt III SAB 1/97 i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach: z dnia 10 lutego 2004 r., sygn. akt II SA/Ka 3294/03 i z dnia 19 kwietnia 2004 r., sygn. akt IV SA/Gl 170/04. Konkluzja ta dotyczy wszystkich rodzajów postępowania sądowoadministracyjnego, w tym mediacyjnego. Na koniec godzi się dodać, że materia przedmiotowego sporu jawi się jako cywilnoprawna.
W świetle przytoczonych okoliczności skarga podlegała odrzuceniu na mocy art. 58§1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.