VII SA/WA 1343/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie oddalił skargę na postanowienie o niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o wpłaceniu zaliczki na poczet wykonania zastępczego, uznając je za prawidłowe.
Skarżący H. B. wniósł skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które stwierdziło niedopuszczalność jego zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wpłaceniu zaliczki na poczet wykonania zastępczego. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że postanowienie o zaliczce nie podlega zażaleniu, a jedynie może być zaskarżone w odwołaniu od decyzji merytorycznej, zgodnie z art. 141 i 142 k.p.a.
Sprawa dotyczyła skargi H. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które stwierdziło niedopuszczalność zażalenia skarżącego na wcześniejsze postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Postanowienie organu I instancji zobowiązywało H. B. i inne osoby do wpłacenia zaliczki na poczet wykonania zastępczego dotyczącego samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego. Skarżący wniósł zażalenie, które zostało uznane za niedopuszczalne przez organ II instancji, powołując się na art. 141 § 1 k.p.a. i wskazując, że na postanowienie wydane na podstawie art. 262 § 2 k.p.a. nie przysługuje zażalenie, a jedynie odwołanie od decyzji merytorycznej zgodnie z art. 142 k.p.a. Skarżący zarzucił wadliwość postępowania i błędne ustalenia faktyczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, podzielając stanowisko organu odwoławczego. Sąd podkreślił, że kontroluje jedynie legalność zaskarżonych decyzji i że postanowienie o zaliczce ma charakter dowodowy i nie podlega zażaleniu w toku postępowania. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 142 k.p.a., takie postanowienie może być zaskarżone jedynie w odwołaniu od decyzji, co gwarantuje prawo do weryfikacji rozstrzygnięcia. Sąd zaznaczył również, że błędne pouczenie strony o możliwości zaskarżenia nie tworzy takiego uprawnienia. Wobec formalnego charakteru zaskarżonego postanowienia, sąd nie badał merytorycznych zarzutów skargi dotyczących samowoli budowlanej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, na postanowienie wydane na podstawie art. 262 § 2 k.p.a. nie przysługuje zażalenie.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a., zażalenie przysługuje tylko na postanowienia enumeratywnie wyliczone w kodeksie. Postanowienie o zaliczce na poczet wykonania zastępczego nie jest wśród nich wymienione. Zgodnie z art. 142 k.p.a., takie postanowienie może być zaskarżone jedynie w odwołaniu od decyzji merytorycznej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (7)
Główne
k.p.a. art. 262 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 141 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Na postanowienie wydane w toku postępowania służy zażalenie jedynie wówczas, gdy ustawa tak stanowi.
k.p.a. art. 142
Kodeks postępowania administracyjnego
Postanowienie wydane na podstawie art. 262 § 2 k.p.a. może być zaskarżone jedynie w odwołaniu od decyzji.
P.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 134
Kodeks postępowania administracyjnego
Stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia.
k.p.a. art. 144
Kodeks postępowania administracyjnego
Odesłanie do przepisów dotyczących odwołań w sprawach zażaleń.
P.u.s.a. art. 1
Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie o zaliczce na poczet wykonania zastępczego nie podlega zażaleniu zgodnie z k.p.a. Zażalenie na postanowienie o zaliczce jest niedopuszczalne. Błędne pouczenie strony nie tworzy uprawnienia do zaskarżenia.
Odrzucone argumenty
Zarzuty skarżącego dotyczące wadliwości postępowania i błędnych ustaleń faktycznych (dotyczące samowoli budowlanej).
Godne uwagi sformułowania
Na postanowienie wydane na podstawie art. 262 § 2 kpa ni przysługuje zażalenie, ma ono charakter dowodowy i jego zaskarżenie jest możliwe jedynie w odwołaniu od merytorycznego rozstrzygnięcia, zgodnie z brzmieniem art. 142 kpa. Zaliczka z art. 262 § 2 kpa stanowi składnik kosztów postępowania i jest pobierana w toku trwającego postępowania administracyjnego. Samo pouczenie strony o możliwości zaskarżonego postanowienia nie tworzy uprawnienia do zaskarżenia postanowienia organu I instancji.
Skład orzekający
Izabela Ostrowska
sprawozdawca
Mirosława Kowalska
przewodniczący
Tadeusz Nowak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów k.p.a. dotyczących zaskarżania postanowień w toku postępowania, w szczególności postanowień o zaliczkach na wykonanie zastępcze."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji postanowienia o zaliczce na wykonanie zastępcze; ogólne zasady dotyczące zaskarżania postanowień.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy procedury administracyjnej i interpretacji przepisów k.p.a., co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyVII SA/Wa 1343/05 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2006-12-11 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-10-12 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Izabela Ostrowska /sprawozdawca/ Mirosława Kowalska /przewodniczący/ Tadeusz Nowak Symbol z opisem 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601 Sygn. powiązane II OZ 609/06 - Postanowienie NSA z 2006-06-08 Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Protokolant Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi H. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. I. skargę oddala II. zasądza ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. S. z Kancelarii Adwokackiej w W. przy ul. [...], kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych oraz kwotę 55 (pięćdziesiąt pięć) złotych stanowiącą 22% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, łącznie kwotę 305 (trzysta pięć) złotych. Uzasadnienie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...], działając na podstawie art. 262 § 2 kpa, zobowiązał H. B., A. B., P. B., L. B. oraz A. B. do wpłacenia zaliczki w wysokości [...] zł na poczet wykonania zastępczego dotyczącego opracowania inwentaryzacji wraz z ekspertyzą i opinią techniczną samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego na działce nr [...] położonej w K. przy ul. [...] w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł H. B., wnosząc o jego "kasację". [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r., działając na podstawie art. 134 kpa – stwierdził niedopuszczalność zażalenia. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż zgodnie z art. 141 § 1 kpa na postanowienie wydane w toku postępowania służy zażalenie jedynie wówczas, gdy ustawa tak stanowi. Na postanowienie wydane na podstawie art. 262 § 2 kpa ni przysługuje zażalenie, ma ono charakter dowodowy i jego zaskarżenie jest możliwe jedynie w odwołaniu od merytorycznego rozstrzygnięcia, zgodnie z brzmieniem art. 142 kpa. Jednocześnie organ stwierdził, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego błędnie pouczył stronę o dopuszczalności wniesienia odwołania. Skargę na powyższe postanowienie wniósł H. B., zarzucając, iż postępowanie prowadzone w organach I i II instancji prowadzone jest wadliwie i w oparciu o błędne ustalenia faktyczne zarówno co do daty prowadzonych robót budowlanych, jak i przyjęcie, iż doszło do samowoli budowlanej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie występują, co skutkuje oddaleniem skargi. Zaskarżone postanowienie oparte na treści art. 134 kpa ma charakter formalny, stwierdzający niedopuszczalność wniesienia zażalenia na postanowienie organu I instancji. Niedopuszczalność zażalenia z przyczyn przedmiotowych wynika z braku możliwości jego wniesienia w toku instancji. Należy w tym miejscu zauważyć, iż wobec odesłania zamieszczonego w art. 144 kpa, do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań, a więc przy stwierdzeniu niemożliwości wniesienia zażalenia zastosowanie ma przepis art. 134 kpa. Stosownie do brzmienia art. 141 § 1 kpa na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Oznacza to, iż zażalenie może być wnoszone tylko na postanowienie enumeratywnie wyliczone w kodeksie. Na postanowienie wydane w oparciu o art. 262 § 2 kpa kodeks nie przewiduje zażalenia. Zaliczka z art. 262 § 2 kpa stanowi składnik kosztów postępowania i jest pobierana w toku trwającego postępowania administracyjnego (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22.06.2004 r., IV SA 82/03, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16.05.2005 r. VII SA/Wa 396/04), a zatem art. 264 § 2 kpa nie ma zastosowania. Zgodnie więc z kodeksową zasadą określoną w art. 142 kpa postanowienie wydane na podstawie art. 262 § 2 kpa, może być zaskarżone jedynie w odwołaniu od decyzji. Zasada ta gwarantuje więc obywatelowi zarówno prawo do weryfikacji wydanego w toku postępowania rozstrzygnięcia jak i ostatecznie zapewnia mu prawo do Sądu. Na marginesie należy też podnieść, iż samo pouczenie strony o możliwości zaskarżonego postanowienia nie tworzy uprawnienia do zaskarżenia postanowienia organu I instancji (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27.04.2001 r. I SA/Gd 170/00). Z tych względów należało uznać, iż stanowisko organu odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność zażalenia skarżącego jest prawidłowe, co czyni skargę bezzasadną. Wobec charakteru zaskarżonego postanowienia, poza kompetencją Sądu znalazły się rozważania co do zarzutów skargi, odnoszących się do merytorycznych rozstrzygnięć wydanych przez organy nadzoru budowlanego. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI