VII SA/Wa 1243/21

VII SA/Wa 1243/21 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2021-12-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-06-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Siwek
Monika Kramek
Włodzimierz Kowalczyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II OSK 653/22 - Wyrok NSA z 2023-07-05
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 2096
art. 106
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), Sędziowie sędzia WSA Monika Kramek, sędzia WSA Andrzej Siwek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi Burmistrza D. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2021 r. znak: [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. zasądza od Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska na rzecz Burmistrza D. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2021 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm., dalej jako: Kpa), art. 17 pkt 6 lit. b oraz art. 24 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293, z późn. zm., dalej jako: u.p.z.p), w związku z art. 23 ust. 5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. 2020 r., poz. 55, z późn. zm., dalej jako: ustawa o ochronie przyrody), po rozpatrzeniu zażalenia Burmistrz D. z dnia [...] lipca 2020 r., na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w S., dalej jako: RDOŚ w S., z dnia [...] lipca 2020 r., znak: [...], którym odmówiono uzgodnienia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla jednostki strukturalnej B – D. położonej na obszarze gminy Miasto D. - obszar [...] (zainicjowanego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w D. z dnia [...] lutego 2018 r.), oraz określono warunki, po wprowadzeniu których możliwe będzie uzgodnienie przedłożonego projektu m.p.z.p. – postanowiono o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia.
W uzasadnieniu organ przedstawił stan sprawy wskazując, że pismem z dnia 23 czerwca 2020 r., Burmistrz D. zwrócił się do RDOŚ w S. o uzgodnienie projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla jednostki strukturalnej B – D. położonej na obszarze gminy Miasto D. - obszar [...].
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r., RDOŚ w S. odmówił uzgodnienia przedmiotowego m.p.z.p., wskazując, iż jego założenia naruszają zakaz dokonywania zmian stosunków wodnych, jeżeli służą innym celom niż ochrona przyrody lub zrównoważone wykorzystanie użytków rolnych i leśnych oraz racjonalna gospodarka wodna lub rybacka, zawarty w § 3 ust. 1 pkt 6 Uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] września 2009 r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu (Dz. U. Woj. [...], z 2014 r. poz. [...] z późn. zm., dalej jako Uchwała). Jednocześnie Organ I instancji wskazał, iż uzgodnienie projektu m.p.z.p. "może nastąpić po spełnieniu następującego warunku: - należy wykreślić z projektu uchwały zapisy dopuszczające realizację kondygnacji podziemnych".
Dodatkowo RDOŚ w S. opinią z dnia [...] lipca 2020 r., negatywnie zaopiniował przedłożony projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wskazując, iż realizacja jego założeń może powodować zmianę stosunków wodnych na przedmiotowym terenie.
Na postanowienie z dnia [...] lipca 2020 r., zażalenie złożył Burmistrz D., podnosząc, iż obecnie obowiązujący plan miejscowy (przyjęty Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w D. z dnia [...] lutego 2010 r., Dz. U. Woj. [...] z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...], poz. [...].), również dopuszcza (a nawet nakazuje) na tym samym obszarze realizację takich samych parkingów w takich samych granicach (dla terenów o funkcjach MW,MZ,U) cyt.: "nakaz lokalizacji parkingów w kondygnacjach podziemnych z dopuszczeniem ich łączenia z parkingami podziemnymi w przyległych terenach elementarnych 9KDX i 11KDX". Skarżący podnosi, iż: "Ocenę, czy nieruchomość może być wykorzystana w sposób dotychczasowy lub zgodny z dotychczasowym przeznaczeniem powinno się opierać nie tylko na uprzednim faktycznym jej wykorzystaniu, lecz należy też uwzględniać potencjalne możliwości w tym zakresie, a więc badać nie tylko to jak była, ale także jak mogła być zagospodarowana (na podstawie aktualnie obowiązującego planu)".
Ponadto Burmistrz D. wskazał na możliwość wystąpienia właściciela terenu z roszczeniami odszkodowawczymi zarówno do Gminy jak i na drodze sądowej najprawdopodobniej do RDOŚ w S., z uwagi na zabranie właścicielowi przywilejów/ustaleń, jakie posiada on w trybie obecnie obowiązującego planu.
W toku postępowania odwoławczego Organ II instancji wskazał, że teren objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla jednostki strukturalnej B – D. położonej na obszarze gminy Miasto D. - obszar [...], położony jest w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu [...]. Zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.z.p., na podstawie art. 17 pkt 6 lit. b tej ustawy wójt, burmistrz, prezydent miasta uzgadnia ten projekt z organami właściwymi do uzgadniania projektu planu na podstawie przepisów odrębnych. Zgodnie z art. 23 ust. 5 ustawy o ochronie przyrody projekty miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, w części dotyczącej obszaru chronionego krajobrazu, wymagają uzgodnienia z właściwym miejscowo regionalnym dyrektorem ochrony środowiska w zakresie ustaleń tych planów, mogących mieć negatywny wpływ na ochronę przyrody obszaru chronionego krajobrazu.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia RDOŚ w S. wskazał, iż ustalenia projektu planu naruszają zakaz określony w § 3 pkt 1 ust. 6 Uchwały tj. zakaz dokonywania zmian stosunków wodnych, jeżeli służą innym celom niż ochrona przyrody lub zrównoważone wykorzystanie użytków rolnych i leśnych oraz racjonalna gospodarka wodna lub rybacka.
Organ odwoławczy podkreślił, iż zgodnie z art. 54 ust. 1, art. 55 ust. 1 Ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 247) - dalej jako: ustawa OOŚ, oraz art. 17 ust. 6 lit. a tir. 3 ustawy u.p.z.p., organ opracowujący projekt, o którym mowa w art. 46 lub art. 47 ust. 1 ustawy OOŚ, bierze pod uwagę ustalenia zawarte w prognozie oddziaływania na środowisko oraz opinie organów, o których mowa w art. 57 i art. 58 ustawy OOŚ.
Zgodnie z art. 17 ust. 6 lit. a tir. 3 ustawy u.p.z.p. wójt, burmistrz albo prezydent miasta (tu: Burmistrz D.) występuje o opinie dotyczące rozwiązań przyjętych w projekcie m.p.z.p. do regionalnego dyrektora ochrony środowiska, następnie zgodnie z art. 11 ust. 6 wprowadza zmiany wynikające z uzyskanych opinii i dokonanych uzgodnień.
Jak wynika z akt sprawy, Burmistrz D. pismem z dnia 23 czerwca 2020 r., zwrócił się do RDOŚ w S. o zaopiniowanie i uzgodnienie przedmiotowego m.p.z.p.. W ocenie Organu wystąpienie Burmistrza o jednoczesne zaopiniowanie i uzgodnienie projektu mpzp, uniemożliwiło poprawne przeprowadzenie procedury planistycznej.
Burmistrz D. powinien w pierwszej kolejności wystąpić do RDOŚ w S. o opinię do projektu m.p.z.p.. Następnie w przypadku zgłoszenia przez RDOŚ uwag do projektu planu, Burmistrz powinien uzupełnić projekt zgodnie ze zgłoszonymi przez RDOŚ w S. wytycznymi i dopiero wtedy ponownie przedłożyć uzupełniony projekt do uzgodnienia.
Wyjaśniono, iż projekt m.p.z.p. był już wcześniej opiniowany przez RDOŚ w S. Organ I instancji uprzednią opinią z dnia [...] marca 2019 r., zaopiniował negatywnie przedmiotowy projekt.
W odpowiedzi na powyższe Burmistrz D. wprowadził do projektu m.p.z.p. zapis, iż "ustala się zakaz zmiany stosunków wodnych". Burmistrz D. nie uwzględnił w całości wskazanych przez RDOŚ w S. uwag. W konsekwencji powyższego, Organ I instancji w opinii z dnia [...] lipca 2020 r. wyjaśnił, iż wprowadzenie powyższego zapisu nie gwarantuje nienaruszalności zakazu zawartego w § 3 ust. 1 pkt 6 Uchwały i ponownie negatywnie zaopiniował projekt m.p.z.p..
Na skutek jednoczesnego przedłożenia przez Burmistrza projektu m.p.z.p. do uzgodnienia i ponownego zaopiniowania w dniu [...] czerwca 2020 r., RDOŚ w S. w dniu [...] lipca 2020 r. wydał jednocześnie opinie dla przedmiotowego m.p.z.p. oraz postanowienie odmawiające jego uzgodnienia.
W ocenie organu odwoławczego w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu Burmistrz D. powinien wystąpić o uzgodnienie projektu m.p.z.p. dopiero po uzyskaniu pozytywnej opinii RDOŚ w S..
Wobec powyższego, zdaniem organu w niniejszej sprawie niemożliwym było uzgodnienie przedłożonego projektu m.p.z.p. również z powodu uchybień formalnych w procedurze planistycznej, wynikających z jednoczesnego przedłożenia pismem z dnia 23 czerwca 2020 r., przez Burmistrza projektu m.p.z.p. do uzgodnienia i ponownego zaopiniowania.
RDOŚ w S. powinien z ww. przyczyn formalnych odmówić uzgodnienia przedłożonego projektu m.p.z.p.
Niemniej jednak Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska (dalej jako: GDOŚ), podkreślił, iż Organ I instancji słusznie odmówił uzgodnienia przedmiotowego projektu m.p.z.p. ze względu na brak dostosowania zapisów projektu do ograniczeń obowiązujących w granicach obszaru chronionego krajobrazu.
RDOŚ w S. w zaskarżonym postanowieniu uznał, iż realizacja zamierzeń niniejszego projektu mpzp, wiąże się z naruszeniem zakazu dokonywania zmian stosunków wodnych, jeżeli służą innym celom niż ochrona przyrody lub zrównoważone wykorzystanie użytków rolnych i leśnych oraz racjonalna gospodarka wodna lub rybacka tj. z zakazem zawartym w § 3 ust. 1 pkt 6 Uchwały. Wobec powyższego Organ I instancji wskazał, iż uzgodnienie projektu m.p.z.p. "może nastąpić po spełnieniu następującego warunku: - należy wykreślić z projektu uchwały zapisy dopuszczające realizację kondygnacji podziemnych".
W opinii GDOŚ, Organ I instancji słusznie uznał, iż realizacja założeń ww. m.p.z.p. polegających na dopuszczeniu realizacji kondygnacji podziemnych może wiązać się z koniecznością przygotowania terenu pod realizacje inwestycji tj. osuszenia terenu, które może powodować zmianę stosunków wodnych.
Powyższe wynika z faktu, iż w przedłożonej prognozie oddziaływania na środowisko wskazano, że zwierciadło wód gruntowych na terenie objętym planem występuje na głębokości 1,7 - 3,6 m p.p.t. z wahaniami rzędu 0,5 m, a jego wahania uzależnione są od ilości opadów atmosferycznych oraz cofek od morza, jak również wezbrań rzeki W. "Znaczenie użytkowe innych wód jest ograniczone, wody gruntowe z warstw przypowierzchniowych, ze względu na niewielką grubość warstwy mogą być zanieczyszczone (...). W przypadku głębszych posadowień (garaże podziemne), możliwe będzie ich wykonanie, jednak po uprzedniej szczegółowej analizie istniejących warunków gruntowowodnych, po zebraniu pełnej informacji o budowie podłoża gruntowego oraz warunkach hydrogeologicznych, a także przepływu wód gruntowych oraz obciążenia obudowy (parciem gruntu, parciem hydrostatycznym, obciążeniem naziomu, obciążeniem od projektowanego obiektu itp.), jak również topografii terenu, wpływu realizacji projektowanego wykopu na istniejącą zabudowę i infrastrukturę techniczną w bezpośrednim sąsiedztwie, względami ekonomicznymi i innymi. Wykonywanie wykopów głębokich o ścianach pionowych w obszarze objętym inwestycją oraz bezpośrednim jego sąsiedztwie należy odpowiednio zabezpieczyć, aby nie doszło do ewentualnej zmiany stosunków wodnych (zabezpieczenie ociosu gruntu odpowiednią obudową, typu: ścianka berlińska, ścianka szczelna (Larsena), palisada bądź ściana szczelinowa), a także w razie potrzeby należy zastosować odpowiedni system odwodnieniowy po realizacji projektowanej zabudowy (wybudowaniu obiektów o cechach przegród swobodnego przepływu wody gruntowej), aby dotychczasowy stan stosunków wodnych został utrzymany w niezmienionym kształcie" (prognoza oddziaływania na środowisko).
W opinii Organu II instancji w przedmiotowym m.p.z.p. nie zawarto zapisów odzwierciedlających wyżej opisane wytyczne zawarte w prognozie oddziaływania na środowisko. Podkreślono, iż samo wprowadzenie zapisu o zakazie zmiany stosunków wodnych nie gwarantuje, iż do zmiany takiej nie dojdzie. Wobec powyższego, Organ odwoławczy stoi na stanowisku, iż projekt m.p.z.p. w obecnym kształcie zagraża zachowaniu obecnego stanu wód w granicach terenu objętego zmianą m.p.z.p. oraz terenów z nim sąsiadujących tj. jest niezgodny z zakazem zawartym w § 3 ust. 1 pkt 6 Uchwały.
Wobec powyższego uzgodnienie przedmiotowego m.p.z.p. będzie możliwe po usunięciu zapisów dopuszczających realizację kondygnacji podziemnych na terenach objętych zmianą m.p.z.p.
Odnosząc się do argumentu wskazanego w zażaleniu dotyczącego możliwości domagania się roszczeń odszkodowawczych przez właściciela terenu, na skutek zabranych mu wcześniej nadanych uprawnień dotyczących wykorzystania spornego gruntu wyjaśniono, iż właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości, której wartość obiektywnie uległa obniżeniu na skutek niemożności lub istotnego ograniczenia możliwości korzystania z niej lub jej części w dotychczasowy sposób, w wyniku uchwalenia m.p.z.p., faktycznie przysługuje od gminy odszkodowanie o którym mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. Wyżej opisana sytuacja nie ma miejsca w niniejszym postępowaniu, gdyż "przywileje/ustalenia" jakie posiada Inwestor w odniesieniu do obecnie obowiązującego planu, nie zostają mu zabrane, ponieważ zapisy aktualnie obowiązujących mpzp dalej obowiązują (nie został uchwalony nowy plan).
Skargę na to postanowienie złożył Burmistrz D.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił:
- naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na zebraniu, rozpatrzeniu oraz dokonaniu przez ten organ oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z art. 7, art. 7a § 1, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 §3 oraz art. 145b, a także art. 235 ustawy z dnia 14 czerwca.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735), zwanej dalej: KPA, w szczególności poprzez przekroczenie granic uznania administracyjnego, tj. niewyjaśnienie faktycznego stanu sprawy oraz oparcie rozstrzygnięcia na ogólnikowych stwierdzeniach nieadekwatnych do okoliczności, jak również brak należytego uzasadnienia decyzji, a także nierównego traktowania gmin w tym samym Obszarze Chronionego Krajobrazu, w tym pominięcia niektórych faktów w sprawie, wyjaśniających motywy rozstrzygnięcia w odniesieniu do rzeczywistych okoliczności sprawy;
- naruszenie art. 14 ust. 1, ust. 2 i ust. w związku z art. 17 pkt. 6 lit. a i lit. b ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2021 r. poz. 741, z późn. zm.) - poprzez naruszenie możliwości prawidłowego przeprowadzenia procedury planistycznej, zgodnej z przyjętą polityką przestrzenną gminy, wskazaną ustaleniach Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Miasto D., przyjętego Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w D. z dnia [...] lutego 2010 r.
i wnosił :
na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 w nawiązaniu do art. 145a § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o uchylenie zaskarżonego postanowienia organu II instancji w całości oraz wydanie pozytywnej opinii jak i postanowienia uzgadniającego projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla jednostki strukturalnej B – D. położonej na obszarze Gminy Miasto D. - obszar [...].
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż nie wszystkie z przyczyn wskazanych przez Stronę zasługują na aprobatę.
Sąd, w związku z art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest jednak związany zarzutami i wnioskami skargi.
W przedmiotowej sprawie stan faktyczny nie jest sporny jak też sama potrzeba uzgodnienia projektu m.p.z.p. przez RDOŚ.
W rozpoznawanej sprawie kluczowe znaczenie miały natomiast dwa zagadnienia:
- czy jednoczesne przedłożenie projektu m.p.z.p. do uzgodnienia i ponownego zaopiniowania stanowi przeszkodę do wydania pozytywnego postanowienia o uzgodnieniu
- czy budowa kondygnacji podziemnych jest na przedmiotowym terenie w ogóle dopuszczalna ze względu na położenie w obszarze chronionego krajobrazu, jeśli tak to pod jakimi warunkami.
Odnosząc się do pierwszego zagadnienia Sąd pragnie wskazać, że nie ma formalnej przeszkody do przedłożenia projektu m.p.z.p. do uzgodnienia i zaopiniowania. Oczywiście w takiej sytuacji konsekwencją braku pozytywnego zaopiniowania będzie odmowa uzgodnienia ale nie można wykluczyć obu pozytywnych rozstrzygnięć.
Zatem pierwszy z powodów nieuwzględnienia zażalenia przez organ II instancji nie jest prawidłowy.
Przechodząc do zagadnienia merytorycznego wskazać należy, że w uchwale Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] września 2009 r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu ustanowiony został zakaz dokonywania zmiany stosunków wodnych.
Spór w tej sprawie dotyczy tego, czy przedłożony projekt m.p.z.p. ten zakaz narusza.
Niezależnie od tego jak będziemy rozumieć pojęcie zmiany stosunków wodnych, czy szeroko jak wynika to z przytoczonego przez organ I instancji orzecznictwa sądowego, czy wąsko na co wskazują interpretacje organów przywołane w skardze, stwierdzić należy, że organy obu instancji zagrożenia dla stosunków wodnych wywodzą z prognozy oddziaływania na środowisko. Przy czym wydaje się, że organ odwoławczy przyjmuje, iż zawarcie w projekcie m.p.z.p. stosownego opisu procedury prowadzenia robót ziemnych opisany w prognozie oddziaływania na środowisko byłby podstawą do uzgodnienia projektu planu.
Z przywołanej wyżej prognozy oddziaływania na środowisko wynika natomiast, że spełnienie wymogu zakazu dokonywania zmiany stosunków wodnych jest możliwe nawet prowadząc roboty ziemne pod warunkami szczegółowo opisanymi w prognozie.
Zdaniem Sądu nie jest w związku z tym konieczne wyeliminowanie z projektu planu realizacji podziemnych kondygnacji skoro możliwa jest ich budowa bez zmiany stosunków wodnych, pod warunkiem prowadzenia prac według projektu uwzględniającego szczegółowe zasady opisane w prognozie oddziaływania na środowisko.
Natomiast kwestia zachowania zakazu zmiany stosunków wodnych w dokumentacji projektowej jest domeną organów architektoniczno-budowlanych na etapie udzielania pozwolenia na budowę. Nie ma zatem konieczności, w ocenie Sądu, zawierania w planie miejscowym odpowiednich fragmentów prognozy oddziaływania na środowisko. Wystarczające jest zawarcie w m.p.z.p. zapisu wprowadzającego zakaz zmiany stosunków wodnych.
Na koniec wypada zauważyć, że przyjęcie szerokiej interpretacji pojęcia zmiany stosunków wodnych proponowane przez organ I instancji w praktyce oznaczało by zakaz wszelkiej zabudowy nie tylko budowy kondygnacji podziemnych.
Pozostała zabudowa dopuszczona przez projekt planu i nie kwestionowana przez RDOŚ wpływa na tak rozumiane stosunki wodne przez chociażby zmniejszenie powierzchni biologicznie czynnej, zmianę kierunku spływu wód opadowych poprzez pojawienie się przeszkód, nie mówiąc już o wpływie fundamentów na wody gruntowe.
Wskazać wypada dodatkowo, że nie mogły być uwzględnione zarzuty skargi gdzie wywodzi się naruszenie przepisów k.p.a., w zakresie obowiązku właściwego wyjaśnienia sprawy. Przepisy procedury administracyjnej nie znajdują generalnie zastosowania w sprawie uzgodnień, dokonywanych w ramach procedury uchwalania akt prawa miejscowego, a tym bardziej studium, które nie ma tego rodzaju charakteru. Zawarty w art. 24 ustęp 1 zd. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wymóg procedowania w trybie art. 106 k.p.a. nie skutkuje odesłaniem do wszelkich reguł prowadzenia postępowania wyjaśniającego, zamieszczonych w Kodeksie. Nie oznacza to naturalnie, aby organ administracji, procedujący w danej sprawie, był zwolniony z obowiązku wnikliwego jej rozpoznania, co znajduje oparcie w regule prawidłowej administracji, wywodzonej z zasady państwa prawnego (art. 2 Konstytucji RP). Powinności w danym zakresie, jak wskazano, organ nie uchybił.
Wadliwość zaskarżonego aktu, skutkująca potrzebą jego wyeliminowanie z obrotu prawnego, wynika natomiast z błędnego sformułowania oceny, co do materialnych warunków uzgodnienia zmiany planu.
Z przytoczonych wyżej przyczyn, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt I sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zapadło w pkt II sentencji na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy .
Oczywiście wniosek o dokonanie przez Sąd oczekiwanych w skardze uzgodnień nie znajduje oparcia w przepisach prawnych.
Rozpoznając ponownie sprawę organ administracji uwzględni ocenę prawną i wytyczne, co do dalszego postępowania, sformułowane w niniejszym uzasadnieniu.