VII SA/Wa 1240/13

VII SA/Wa 1240/13 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2013-11-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2013-06-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bożena Więch-Baranowska
Jolanta Augustyniak-Pęczkowska
Maria Tarnowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 1023/14 - Wyrok NSA z 2015-12-29
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
art. 35
Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant ref. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2013 r. sprawy ze skargi S. G. prowadzącego działalność pod nazwą Zakład Hydrauliczny S. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowa zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala
Uzasadnienie
I. Stan sprawy
1. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania S. G. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą ZAKŁAD HYDRAULICZNY S. G. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] października 2012 r. nr [...] odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego (kategoria obiektu budowlanego XIII) w [...] przy ul. [...] na terenie działek nr ew. [...], [...] i [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa.
2. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] podał, że decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. Starosta [...] odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego (kategoria obiektu budowlanego XIII) w [...] przy ul. [...] na terenie działek nr ew. [...], [...] i [...].
Od decyzji tej odwołanie wniósł S. G. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą ZAKŁAD HYDRAULICZNY S. G..
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. uchylił decyzję Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, a Starosta [...] decyzją z dnia [...] października 2012 r. odmówił zatwierdzenia tego projektu.
3. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] podał, że Starosta [...] wykonując zalecenia organu odwoławczego ustalił obszar oddziaływania projektowanej inwestycji, a tym samym wskazał podmioty, którym w niniejszym postępowaniu przysługuje przymiot stron. Ze względu na gabaryty inwestycji, w szczególności wysokość budynku mieszkalnego wielorodzinnego oraz kwestie związane z dojazdem do nieruchomości, objął zakresem oddziaływania inwestycji także działki sąsiednie oznaczone w ewidencji gruntów nr [...] a ich właścicieli, użytkowników wieczystych czy zarządców nieruchomości uznał za strony postępowania.
Wojewoda [...] stwierdził, że organ pierwszej instancji zasadnie odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zauważył, że inwestor nie usunął wszystkich nieprawidłowości i braków wskazanych w postanowieniu Starosty [...] z dnia [...] października 2011 r. Projekt zagospodarowania terenu pomimo wyraźnych wskazań organu pierwszej instancji, zawartych w tym postanowieniu nie został poprawiony w części dotyczącej dostępu projektowanej inwestycji do drogi publicznej zgodnie z § 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Z ustaleń organu wynika, że w części opisowej do projektu zagospodarowania terenu stwierdzono, że obsługa komunikacyjna inwestycji odbywać się będzie od strony ul. [...]. Do projektu budowlanego inwestor dołączył decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. zezwalającą na lokalizację na czas nieokreślony zjazdu o szer. 3,5 m z drogi gminnej ul. [...] do nieruchomości wnioskodawcy. Jak wskazał organ, ulicą [...] nazywany jest pas terenu składający się, na wysokości działek inwestycyjnych nr ewid. [...], z działek nr ewid. [...]. Z projektu zagospodarowania terenu wynika, iż na środku ulicy znajdują się słupy linii napowietrznej energetycznej. Z wypisu z ewidencji gruntów wynika, że działka nr ewid. [...] stanowi własność osób prywatnych w użytkowaniu Gminy [...]. W kierunku południowym w stronę ulicy [...] istniejący dojazd prowadzi przez działkę nr ewid. [...] stanowiąca własność Gminy [...] oraz działkę nr ewid. [...] będącą własnością osób prywatnych, do których, jak stwierdził organ, nie zalicza się S. G.. W tym miejscu, jak podał organ, szerokość działki nr ewid. .[...] wynosi ok. 3,5 m. W stronę północną w kierunku ul. [...] dojazd jest możliwy po działce nr ewid. [...], która w tym miejscu ma szerokość ok. 2,5 m. Inwestor nie wskazał jednoznacznie, czy dojazd ulicą [...] będzie prowadził do ulicy [...], czy w stronę ul. [...]. Przedstawił pismo Zastępcy Burmistrza Miasta [...] z dnia 3 listopada 2011 r. w którym wyrażono inwestorowi zgodę na utwardzenie na własny koszt ul. [...] na odcinku od ul. [...] do wysokości działki nr ewid. [...], jednak wykonanie prac projektowo - budowlanych uzależnione jest podziałem działki nr ewid. [...] pod poszerzenie drogi publicznej ul. [...] i uzyskaniem prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla przedmiotowej części działki przez Miasto [...], lecz wymóg ten nie został spełniony.
Zdaniem organu, z powyższego wynika, że oba dojazdy - do ul. [...] lub [...] - ze względu na szerokość i stan własności nie są odpowiednie do obsługi projektowanego budynku wielorodzinnego. Z drogi gminnej mogą wprawdzie korzystać wszyscy, jednak z uwagi na jej szerokość, dla prawidłowego funkcjonowania drogi konieczne jest skorzystanie z działki prywatnej nr ewid. [...] lub części działki nr ewid. [...].
Organ zauważył, że w projekcie nadal nie został wyjaśniony sposób odprowadzania wód opadowych. Stosownie do § 36 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta [...], zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w [...] nr [...]z dnia 19 grudnia 2003 r. (Dz. Urz. Woj. [...] z 2004 r. Nr [...], poz. [...]) do czasu realizacji systemu kanalizacji miejskiej dopuszcza się odprowadzanie ścieków deszczowych z zabudowy mieszkaniowej, usługowej do gruntu we własnym zakresie w przypadku występowania wystarczająco chłonnej powierzchni biologicznie czynnej działki.
Wojewoda [...] stwierdził, iż w związku z nieusunięciem przez inwestora stwierdzonych nieprawidłowości wskazanych w postanowieniu wydanym w trybie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, zasadnie Starosta [...] odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego w [...] przy ul. [...] na terenie działek nr ewid. [...].
4. Zdaniem Sądu, stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości.
II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowiska pozostałych stron
1. Skargę na decyzję Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył S. G. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą ZAKŁAD HYDRAULICZNY S. G.; zarzucając naruszenie art. 28 ust. 2, art. 35 ust. 1, 3 i 4 Prawa budowlanego oraz art. 6, 7 i 10 oraz art. 98 § 1 i 101 § 1 kpa -
- wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.
2. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Przez prawo należy rozumieć prawo materialne oraz przepisy postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej decyzji.
Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
2. Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2012 r. odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego (kategoria obiektu budowlanego XIII) w [...] przy ul. [...] na terenie działek nr ew. [...].
Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarówno zaskarżona jak również poprzedzająca decyzja nie naruszają przepisów prawa.
Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
3.1. Jak wynika z akt sprawy dnia 3 stycznia 2011 r. inwestor – S. G. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Zakład Hydrauliczny S. G. wystąpił z wnioskiem o pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego w [...] przy ul. [...] na działkach nr ewid. [...].
Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] października 2011 r. nałożył na inwestora obowiązek usunięcia, w terminie 60 dni nieprawidłowości i braków projektu budowlanego. Pismem z dnia 6 listopada 2011 r., które w Starostwie zostało złożone w dniu 17 listopada 2011 r. inwestor odpowiadając na postanowienie wzywające do uzupełnienia braków dołączył pismo Burmistrza Miasta [...] z dnia 3 listopada 2011 r. dotyczące utwardzenia ul. [...] na odcinku od ul. [...] do wysokości działki nr ewid. [...] w [...] i projekty budowlane, po analizie których organ uznał, że nie dokonano ich w żądanym zakresie – dostępu do drogi publicznej oraz sposobu odprowadzania wód opadowych. Ponieważ wyznaczony w postanowieniu termin 60 dni jeszcze nie upłynął, poinformowano inwestora o brakach i możliwości ich uzupełnienia w wyznaczonym postanowieniem z dnia [...] października 2011 r. terminie.
Pismem z dnia 12 grudnia 2011 r. inwestor poinformował, że odpowiedź na postanowienie została udzielona, a nałożone obowiązki zostały wypełnione.
3.2. Zgodnie z art. 35 ust. 1. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z. 2013 r. poz.1409), przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza (1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; (2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; (3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6; (4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.
Zgodnie natomiast z art. 35 ust. 3 tej ustawy, w razie stwierdzenia naruszeń w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.
Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie termin ten został tak ustalony, iż inwestor miał obiektywną możliwość usunięcia stwierdzonych przez organ nieprawidłowości, bowiem termin ten wynosił 60 od dnia otrzymania postanowienia o obowiązku usunięcia braków i nieprawidłowości występujących w projekcie budowlanym. Termin określony w art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane nie ma charakteru ani terminu prekluzyjnego, po upływie którego uprawnienie podmiotu wygasa, ani też charakteru terminu ustawowego, po upływie którego dokonana czynność jest bezskuteczna, dlatego też inwestor mógł uzupełnić dokumentację nawet na etapie postępowania odwoławczego, czego jednakże nie uczynił.
Zdaniem Sądu, uzupełnienie dokumentacji w sposób określony w postanowieniu wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, nawet po upływie terminu wskazanego w tym postanowieniu nie może stanowić samodzielnej podstawy do odmowy wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Jednakże, jak zauważył Wojewoda [...] – organ odwoławczy - inwestor nie usunął wszystkich nieprawidłowości i braków wskazanych w postanowieniu Starosty [...] z dnia [...] października 2011 r. – projekt zagospodarowania terenu nie został poprawiony w części dotyczącej dostępu projektowanej inwestycji do drogi publicznej, w projekcie również nie został wyjaśniony sposób odprowadzania wód opadowych.
Podkreślić należy, iż zgodnie z art. 35 ust. 4 tej ustawy, w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
IV. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, iż są one niezasadne. Postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone wnikliwie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oceniony został właściwie, a mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane.
Przywołane w skardze na przedmiotową decyzję art. 98 § 1 i 101 § 1 kpa dotyczą możliwości zawieszenia postępowania oraz zawiadomienia strony o postanowieniu w sprawie zawieszenia albo podjęcia postępowania, chociaż skarga dotyczyła decyzji rozstrzygającej sprawę co do jej istoty w całości, o czym mowa w art. 104 § 2 kpa, wobec czego Sąd nie odniósł się do tych przepisów w uzasadnieniu wyroku.
Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji.
V. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.