VII SA/Wa 1211/10

VII SA/Wa 1211/10 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2010-10-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2010-06-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Daria Gawlak-Nowakowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Sygn. powiązane
II OSK 650/11 - Wyrok NSA z 2012-06-28
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, Sędzia WSA Jarosław Stopczyński, Protokolant st. ref. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2010 r. sprawy ze skargi H. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki skargę oddala
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] działając na podstawie art. 51 ust.1 pkt 1 w związku z art. 81 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm., zwanej dalej Prawo budowlane) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. zwanej dalej K.p.a.), rozstrzygając sprawę dotyczącą montażu dachówki na murowanym ogrodzeniu międzysąsiedzkim, odmówił wydania nakazu rozbiórki: dachówki zamontowanej na ogrodzeniu międzysąsiedzkim wybudowanym wzdłuż granicy działek nr ewid. [...], położonej w miejscowości A. [...], gmina S. będącej własnością J. i D. U. i nr ewid. [...] będącej własnością H. L.
W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że w dniu [...] listopada 2009 r. wpłynął wniosek H. L. w przedmiocie wydania nakazu rozbiórki wybudowanego przez J. i D. U. zadaszenia na murze wzdłuż granicy działek nr ewid. [...] i [...] w A., gmina S.
Podczas przeprowadzonej w dniu [...] grudnia 2009 r. kontroli stwierdzono, że wzdłuż granicy działek nr ewid. [...] i [...] znajduje się ogrodzenie wykonane jako mur pełny. Ogrodzenie posiada dwa spadki, na które zamontowano po dwie warstwy dachówki ceramicznej jako wykończenie i zabezpieczenie ogrodzenia murowanego przed zawilgoceniem.
Organ stwierdził, że przeprowadzone roboty polegające na montażu dachówki ceramicznej na ogrodzeniu murowanym, stanowiące estetyczny element wykończenia ogrodzenia i zabezpieczenie przed zawilgoceniem ogrodzenia, nie stanowią robót budowlanych, wymagających pozwolenia na budowę, bądź zgłoszenia do właściwego organu. W związku z tym, że podczas kontroli nie potwierdzono przeprowadzenia robót budowlanych wymagających pozwolenia na budowę bądź zgłoszenia do właściwego organu, brak jest podstaw prawnych do wydania nakazu rozbiórki dachówki zamontowanym na ogrodzeniu murowanym.
Odnosząc się do kwestionowanego przez H. L. znaku sprawy, wyjaśnił, że sprawa prowadzona pod znakiem [...] dotycząca legalności budowy ogrodzenia międzysąsiedzkiego została zakończona decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...] utrzymaną w mocy przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...].
Od powyższej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] lutego 2010 r. wniosła H. L.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania H. L., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. oraz art. 83 ust. 2 Prawa budowlanego, uchylił w całości zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] i umorzył postępowanie w niniejszej sprawie.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżona decyzja zasługuje na uwzględnienie, ale nie z przyczyn wskazanych w odwołaniu.
Organ odwoławczy wskazał, że dachówka, będąca przedmiotem niniejszego postępowania stanowi obecnie element urządzenia, jakim jest ogrodzenie budowlane, usytuowane pomiędzy działkami nr ew. [...] i [...]. Mając na uwadze, że jest to tylko element urządzenia należałoby legalność jej montażu rozpatrywać w kontekście legalności budowy ogrodzenia, które jest nią pokryte.
Postępowanie administracyjne prowadzone w sprawie legalności ogrodzenia, zlokalizowanego wzdłuż działek nr ew. [...] i [...] w miejscowości A. D. zostało zakończone. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...] odmówił wydania nakazu rozbiórki przedmiotowego ogrodzenia międzysąsiedzkiego. Następnie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] utrzymał decyzję z dnia [...] lutego 2009 r. w mocy, zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na decyzję organu odwoławczego z dnia [...] czerwca 2009 r.
Organ odwoławczy, mając na uwadze, że w obrocie prawnym istnieje prawomocne rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy wydania decyzji nakazującej rozbiórkę ogrodzenia, uznał, iż nie jest zasadnym wydawanie decyzji odmawiającej rozbiórki dachówek, które zostały zamontowane w celu estetycznego wykończenia powstałego wcześniej urządzenia.
W przedmiotowej sprawie istotne jest to, że zakres wykonanych przez inwestorów robót budowlanych obejmował jedynie położenie na istniejącym ogrodzeniu dwóch warstw dachówek. W ocenie organu odwoławczego przedmiotowe roboty nie podlegają w ogóle reglamentacji prawa budowlanego, zatem organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że do montażu "dachówek" nie jest wymagane pozwolenie na budowę, jak też zgłoszenie właściwemu organowi. W wyniku przeprowadzonych robót budowlanych nie zmieniły się parametry całego urządzenia, stąd też samo wszczęcie i prowadzenie postępowania administracyjnego w sprawie legalności montażu dachówki, nie znajduje żadnego uzasadnienia.
Już w czasie oględzin ogrodzenia w 2002 inwestor oświadczył organowi nadzoru budowlanego, że odcinki ogrodzenia zakończone czapą betonową, zostaną przykryte dachówką ceramiczną, co znajduje potwierdzenie w treści protokołu z dnia [...] czerwca 2002 r., który H. L. podpisała, bez wnoszenia jakichkolwiek zastrzeżeń co do tej kwestii.
Organ odwoławczy stwierdził, że stan faktyczny sprawy wypełnia dyspozycję art. 105 K.p.a., co stanowi przesłankę do umorzenia postępowania przed organami nadzoru budowlanymi. Zgodnie z art. 105 § 1 K.p.a. "gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania".
Odnosząc się do argumentów przedstawionych przez H. L., organ odwoławczy stwierdził, że nie wnoszą do sprawy istotnych elementów. Z akt sprawy wynika, że organ pierwszej instancji w sprawie montażu dachówki (lub zamiennie: zadaszenia na murze) wszczął jedno postępowanie administracyjne, a nie jak twierdzi H. L. – dwa postępowania. Fakt, iż organ pierwszej instancji używał różnej terminologii dla określenia przedmiotu postępowania, nie oznacza, iż toczyły się dwa postępowania. Z akt sprawy wynika, bowiem, że organowi pierwszej instancji za każdym razem chodziło o ten sam przedmiot postępowania.
Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że z ustaleń poczynionych przez organ pierwszej instancji nie wynika, aby zamontowana dachówka stwarzała zagrożenie dla osób trzecich lub mienia. W przypadku ustalenia w toku postępowania wyjaśniającego, że wykonane roboty budowlane nie uchybiają żadnym przepisom prawa budowlanego i warunkom technicznym, organ nadzoru budowlanego winien umorzyć postępowanie, albowiem przepis art. 51 Prawa budowlanego nie daje mu materialnoprawnej podstawy do wydania decyzji odmawiającej nałożenie obowiązku (w tej mierze organ powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 października 2008 r., sygn. akt II SA/Po 242/08).
Odnosząc się do zarzutu, że organ pierwszej instancji w zawiadomieniu o przygotowywanym rozstrzygnięciu nie podał terminu, w jakim można wypowiedzieć się, co do zebranych dowodów i materiałów, bądź zgłosić żądania, to w ocenie organu odwoławczego, organowi pierwszej instancji nie można zarzucić naruszenia zasady czynnego udziału stron w postępowaniu. Dyspozycja art. 10 K.p.a. nie nakłada, bowiem na organ administracji publicznej informowania strony o przygotowywanym rozstrzygnięciu, lecz nakłada na organy obowiązek umożliwienia stronie wypowiedzenia się, zanim organ ten podejmie decyzję w sprawie. Z tej możliwości H. L. mogła skorzystać w toku całego postępowania.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję złożyła H. L.
W uzasadnieniu skargi zarzuciła, że zaskarżona decyzja narusza prawo, gdyż organ umarzając postępowanie oparł się na błędnej ocenie faktów, gdyż montaż dachówki nie może być zamiennie utożsamiany z wykonaniem zadaszenia. Stwierdzenie organu, że nie wybudowano nowego urządzenia, bo ogrodzenie nie zmieniło gabarytów, jest niezgodne z faktami zawartymi w dokumentach. Postępowanie administracyjne, które zostało wszczęte na jej wniosek dotyczyło zadaszenia na murze. Natomiast Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. zmienił treść jej wniosku i wydał decyzję w sprawie montażu dachówki. Brak, więc było postaw do umorzenia postępowania, gdyż postępowanie w sprawie wykonania zadaszenia nie zostało przeprowadzone.
Skarżący podniosła, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie może stwierdzić, że zamontowano tylko dachówkę ceramiczną, jako wykończenie istniejącego muru, bowiem nie podaje jaki był stan faktyczny muru przed ułożeniem dachówki.
Zdaniem skarżącej nielogiczne i sprzeczne z treścią decyzji jest twierdzenie, że skoro Sąd wydał wyrok utrzymujący w mocy decyzję odmawiającą wydania nakazu rozbiórki ogrodzenia to nie jest zasadne wydanie decyzji odmawiającej rozbiórki dachówek.
Protokół z dnia [...] czerwca 2002 r. nie zawiera informacji, że inwestor oświadczył, że odcinki ogrodzenia zakończone czapą betonową zostaną przykryte dachówką ceramiczną. Zdaniem skarżącej organ nie ma podstawy prawnej do stwierdzenia, że inwestorzy nie wybudowali nowego urządzenia, a jedynie wykończyli ogrodzenie, nie zmieniając przy tym jego gabarytów. Wystający okap zakłóca korzystanie z jej nieruchomości oraz narusza Prawo budowlane, bo okap ani rynna nie może wystawać poza mur przy granicy, gdyż nie można wody opadowej odprowadzać na pole sąsiada. Podniosła także naruszenie art. 30 ust. 3 Prawa budowlanego, który daje, jej zdaniem, podstawę do nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na wykonanie ogrodzenia o wysokości powyżej 2,20 m.
W ocenie skarżącej organ w wydanej decyzji naruszył art. 7 i 77 K.p.a., gdyż nie przeprowadził wnikliwej analizy przedstawionych zarzutów. Skarżąca podniosła, iż również organ nie podał terminu, w jakim można się wypowiedzieć co do zgromadzonego materiału dowodowego, przez co naruszył art. 9 i 10 K.p.a. Wskazała również na naruszenie prawa strony do wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, o którym mowa w art. 81 K.p.a. Stwierdziła również, iż organ odmówił jej dostępu do akt sprawy.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. oraz art. 83 ust. 2 Prawa budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania H. L., uchylił w całości zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] i umorzył postępowanie w niniejszej sprawie.
Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, że z wniosku skarżącej z dnia [...] listopada 2009 r. organy obu instancji w niniejszej sprawie prowadziły jedno postępowanie administracyjne. Zostało ono zarejestrowane pod znakiem: [...]. We wniosku z dnia [...] listopada 2009 r. skarżąca wniosła o "wydanie nakazu rozbiórki zadaszenia na murze wybudowanym wzdłuż granicy działek [...] i [...] (...), jednakże po przeprowadzeniu kontroli organ wszczął postępowanie w sprawie montażu dachówki na murowanym ogrodzeniu międzysąsiedzkim.
Zgodność z prawem wybudowanego ogrodzenia międzysąsiedzkiego wzdłuż granicy działek nr ewid. [...], położonej w miejscowości A. [...], gmina S. będącej własnością J. i D. U. i nr ewid. [...] będącej własnością H. L., była przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 3 listopada 2009 r. w sprawie VII SA/Wa 1382/09 oddalił skargę H. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009 r. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] lutego 2009 r. odmawiającą wydania nakazu rozbiórki przedmiotowego ogrodzenia.
W niniejszej sprawie zakres robót wykonanych przez inwestorów obejmował, jak ustalił organ, położenie na istniejącym ogrodzeniu dwóch warstw dachówek. Należy podkreślić, że montaż dachówek nie zmienił parametrów istniejącego ogrodzenia. Z dokumentacji znajdującej się w aktach administracyjnych w postaci oceny technicznej z dnia [...] września 2002 r., projektu inwentaryzacji przedmiotowego ogrodzenia z dnia [...] czerwca 2002 r. wynika, że jest to ogrodzenie pełne płytowe o konstrukcji żelbetowej, jak również ogrodzenie ażurowe siatki na słupach. Słupy betonowe zakończone są przykryciem z betonu o spadku 20 %. Według oświadczenia inwestora, zawartego w protokole oględzin robót budowlanych z dnia [...] czerwca 2002 r. "zostaną przykryte dachówką ceramiczną".
Trafnie zatem organ w zaskarżonej decyzji przyjął, że zakres wykonanych przez inwestorów robót nie wymagał uzyskania pozwolenia na budowę, jak również zgłoszenia właściwemu organowi. Inwestorzy nie wybudowali nowego urządzenia, a jedynie wykończyli istniejące ogrodzenie.
Skoro wykonane roboty budowlane nie uchybiają żadnym przepisom prawa budowlanego i warunkom technicznym, zaistniały podstawy do umorzenia postępowania administracyjnego prowadzonego w trybie art. 51 Prawa budowlanego z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Wobec powyższego zarzuty zgłoszone w skardze nie znajdują usprawiedliwionych podstaw.
W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.