II SA/BD 13/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w BydgoszczyBydgoszcz2006-03-15
NSAbudowlaneŚredniawsa
przywrócenie terminuwznowienie postępowaniapozwolenie na budowęterminy procesowebrak winyskarżącyorgan administracjipostępowanie administracyjnesąd administracyjny

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, uznając, że skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu.

Skarżący C. C. złożył wniosek o wznowienie postępowania dotyczącego pozwolenia na budowę, jednocześnie prosząc o przywrócenie terminu do jego złożenia. Organ pierwszej instancji odmówił przywrócenia terminu, wskazując na brak uprawdopodobnienia braku winy skarżącego w uchybieniu terminowi. Wojewoda utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że skarżący nie wykazał, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, a korespondencja z organem czy opieszałość organu nie usprawiedliwiają przekroczenia ustawowego terminu.

Sprawa dotyczyła skargi C. C. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy postanowienie Prezydenta Miasta T. odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Wniosek o wznowienie postępowania dotyczył decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej dla J. K. Skarżący dowiedział się o decyzji 11 maja 2005 r., a termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania upływał 11 czerwca 2005 r. Skarżący złożył wniosek 23 czerwca 2005 r., powołując się na niemożność zachowania terminu z powodu przewlekłości w załatwieniu jego protestu dotyczącego budowy na sąsiedniej nieruchomości. Organy administracji odmówiły przywrócenia terminu, uznając, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę, podzielając stanowisko organów. Sąd podkreślił, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i wymaga wykazania, że uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody nie do usunięcia, nawet przy użyciu największego wysiłku. Sąd uznał, że korespondencja z organem czy opieszałość organu w załatwieniu protestu nie stanowiły wystarczającej przesłanki do uznania braku winy skarżącego w przekroczeniu terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Sąd wskazał, że skarżący, mając wiedzę o decyzji, mógł złożyć wniosek w terminie, jednocześnie prowadząc korespondencję z organem.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, opieszałość organu w załatwieniu protestu nie stanowi wystarczającej przesłanki do uznania braku winy strony w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że skarżący, mając wiedzę o decyzji, powinien złożyć wniosek o wznowienie postępowania w terminie, a korespondencja z organem czy jego opieszałość nie usprawiedliwiają przekroczenia ustawowego terminu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (7)

Główne

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Pomocnicze

k.p.a. art. 145 § § 1 pkt 4

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 148 § § 2

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 58 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 59 § § 1 i 2

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 35

Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 145 § §1 pkt 1 lit.c

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Opieszałość organu w załatwieniu protestu strony powinna być oceniona jako wystarczająca przyczyna uznania, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Przekroczenie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania nie było przez skarżącego zawinione i wynikało z opieszałości pracowników Urzędu Miasta.

Godne uwagi sformułowania

przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa przywrócenie terminu może nastąpić, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku

Skład orzekający

Elżbieta Piechowiak

sprawozdawca

Grzegorz Saniewski

członek

Wojciech Jarzembski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przywrócenia terminu w postępowaniu administracyjnym, zwłaszcza w kontekście braku winy strony i wpływu działań organów na bieg terminów."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wznowienie postępowania i przywrócenie terminu, gdzie kluczowe jest wykazanie braku winy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje częsty problem proceduralny związany z terminami w postępowaniu administracyjnym i wymaga od strony wykazania braku winy, co jest istotne dla praktyków.

Kiedy opieszałość urzędu nie usprawiedliwia spóźnienia? Sąd rozstrzyga o przywróceniu terminu.

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Bd 13/06 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2006-03-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-01-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Elżbieta Piechowiak /sprawozdawca/
Grzegorz Saniewski
Wojciech Jarzembski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Sygn. powiązane
II OSK 1194/06 - Wyrok NSA z 2007-09-14
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi C. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2005r. Nr [...] Prezydent Miasta T. zatwierdził projekt budowlany i udzielił J. K. pozwolenia na budowę łącznika obejmującego pomieszczenia o funkcji administracyjnej, socjalnej, magazynowej i komunikacyjnej pomiędzy istniejącymi budynkami na terenie nieruchomości położonej w T. przy ul. C. Pismem z dnia 21 kwietnia 2005r. C. C. zwrócił się do Urzędu Miasta T. o udzielenie mu informacji na temat realizacji inwestycji na w/w nieruchomości sąsiadującej z jego posesją. W odpowiedzi na to pismo Kierownik Referatu Architektury i Urbanistyki (działający z upoważnienia Prezydenta Miasta T.) wyjaśnił, że inwestycja realizowana jest na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 24 lutego 2005r.oraz wskazał powody, dla których C. C. nie przysługiwał status strony w postępowaniu administracyjnym poprzedzającym wydanie tej decyzji. Powyższe pismo doręczono C. C. w dniu 11 maja 2005r.
W dniu 23 czerwca 2005r.C. C. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta T. z dnia [...] 2005r.na podstawie art. 145§1 pkt 4 kpa i jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania powołując się na niemożność zachowania tego terminu z uwagi na przewlekłość w załatwieniu jego protestu złożonego w Urzędzie Miasta T. w sprawie budowy na sąsiedniej nieruchomości.
Postanowieniem z dnia [...] 2005r. Nr [...] powołując się na przepisy art. 58§1 i art. 59§1 i 2 kpa Prezydent Miasta T. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta T. z dnia [...] 2005r.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że zgodnie z treścią art. 148§2 kpa termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art.145§2 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Jak wynika z akt sprawy, informacje o wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę C. C. otrzymał w dniu 11 maja 2005r., a zatem termin do złożenia podania o wznowienie postępowania upłynął w dniu 11 czerwca 2005r.
Nadto stwierdzono, iż strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, a fakt prowadzenia przez skarżącego korespondencji z organem już po uzyskaniu informacji o wydanej decyzji w sprawie pozwolenia na budowę nie może być usprawiedliwieniem dla zmiany ustawowego terminu określonego w art.148§1 kpa.
C. C. złożył zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewody [...] żądając uchylenia zaskarżonego postanowienia i orzeczenia co do istoty sprawy. W ocenie skarżącego, przekroczenie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania nie było przez niego zawinione i wynikało z opieszałości pracowników Urzędu Miasta, którzy nie załatwili w terminie określonym w art.. 35 kpa jego protestu w sprawie budowy prowadzonej na sąsiedniej nieruchomości. Skarżący wskazał również na przewlekłość postępowania w sprawie przywrócenia terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania.
Postanowieniem z dnia [...] 2005r. Nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. Podzielając w całości ustalenia stanu faktycznego dokonane przez organ I instancji Wojewoda [...] stwierdził, że wystąpienie przez skarżącego do Urzędu Miasta z protestem przeciwko budowie na sąsiedniej działce nie może zostać ocenione jako przeszkoda nie do przezwyciężenia uniemożliwiająca stronie wniesienie podania o wznowienie postępowania w terminie określonym w art.148 kpa. W niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w przekroczeniu ustawowego terminu, a zatem nie zostały spełnione przesłanki do przywrócenia terminu określone w art.58§1 kpa.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych w zażaleniu Wojewoda [...] stwierdził, ze rozpatrzenie przez organ I instancji wniosku o przywrócenie terminu z naruszeniem art..35 kpa nie może stanowić podstawy do uwzględnienia wniesionego zażalenia.
Powyższe postanowienie C. C. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że po uzyskaniu informacji o wydanym przez Prezydenta Miasta T. pozwoleniu na budowę zwrócił się do Urzędu Miasta T. o pełne wyjaśnienie sprawy. W ocenie skarżącego, opieszałość organu w rozpatrzeniu jego protestu powinna być oceniona jako wystarczająca przyczyna uznania, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie uznając, że jej treść nie zawiera żadnych nowych elementów, które dawałyby podstawę do ich uwzględnienia i tym samym zmiany stanowiska zajętego w zaskarżonym postanowieniu.
Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlegała oddaleniu, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Na wstępie należy podnieść, że zgodnie z treścią art. 58§1 i2 kpa przywrócenie terminu jest możliwe na prośbę zainteresowanego pod warunkiem spełnienia przesłanek określonych w tym przepisie, przy czym przesłanki te muszą wystąpić łącznie. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i w doktrynie ugruntował się pogląd, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może nastąpić, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.(por. wyrok NSA z dnia 14.01.2000r., ISA/Gd.794/99).
Z kolei zgodnie z treścią art.148§2 kpa termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art.145§1 pkt4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Z akt sprawy wynika, że, w dniu 11 maja 2005r. skarżący dowiedział się o decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Jeremiemu K. pozwolenia na budowę. Wskazuje na to treść pisma podpisanego przez Kierownika Referatu Architektury i Urbanistyki (działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta T.), a skierowanego do skarżącego i zawierającego informację o realizacji inwestycji w oparciu o ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę. Dodatkowo w piśmie tym zamieszczone było wyjaśnienie przyczyn nie uznania C. C. za stronę w postępowaniu o wydanie tej decyzji. Powzięcie przez skarżącego wiadomości o treści decyzji miało zatem taki skutek , że od doręczenia tego pisma rozpoczął bieg miesięczny termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania z tej przyczyny, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Należy zgodzić się z poglądem zaprezentowanym przez organy orzekające w sprawie, iż skarżący nie wykazał w niniejszym postępowaniu, że przekroczył termin do złożenia podania o wznowienie postępowania bez swojej winy. Twierdzenie, że opóźnienie w złożeniu tego wniosku spowodowane zostało oczekiwaniem na odpowiedź organu w związku ze złożonym przez skarżącego protestem w sprawie budowy na sąsiedniej działce nie stanowi przesłanki do uznania uchybienia terminu za usprawiedliwiony. Złożenie przez skarżącego tego pisma nie może bowiem zostać potraktowane jako swoista czynność procesowa przerywająca bieg ustawowego terminu określonego w art. art.148 kpa. Również zarzut opieszałości organu I instancji w udzieleniu odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 11 maja 2005r. nie stanowi okoliczności świadczącej o braku jego winy w uchybieniu terminu. Nic nie stało bowiem na przeszkodzie, aby skarżący mający już wiedzę na temat wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę złożył w terminie podanie o wznowienie postępowania, prowadząc jednocześnie korespondencję z organem w sprawie złożonego przez niego protestu. Wobec powyższego za stwierdzić należy, że gdyby skarżący przejawił należytą staranność - była możliwość zachowania terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania. Organy orzekające w sprawie prawidłowo zatem przyjęły, że w świetle ustalonego stanu faktycznego nie można uznać, iż strona bez swojej winy nie wykonała czynności w terminie.
Dla ustalenia zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia nie ma znaczenia podnoszony przez skarżącego zarzut, że organ I instancji z naruszeniem art. 35 kpa rozpatrzył jego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania. Bezczynność organu w załatwieniu sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa mogłaby być przedmiotem oceny przez Sąd, gdyby w tym zakresie toczyło się postępowanie sądowe. Samo wydanie aktu z przekroczeniem terminu nie implikuje uznania, że jest on wydany z naruszeniem przepisów postępowania mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, a tylko takie naruszenie procedury mogłoby być podstawą uchylenia zaskarżonego postanowienia w myśl art. 145§1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)
W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest uchybień, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI