VII SA/Wa 1190/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2023-08-02

NSAbudowlanewsa

pozwolenie na budowęprawo budowlanemiejscowy plan zagospodarowania przestrzennegostrefa ochronnalinia energetycznaodległośćnieruchomośćbudynek mieszkalnynieważność decyzjikontrola sądowa

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje o stwierdzeniu nieważności pozwolenia na budowę, uznając, że organy nieprawidłowo oceniły zgodność projektu z planem miejscowym w zakresie odległości od linii energetycznej.

Sprawa dotyczyła skargi spółki P. S.A. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB), który utrzymał w mocy decyzję Wojewody Mazowieckiego odmawiającą stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę. Spółka zarzucała, że budynek mieszkalny został zaprojektowany w strefie ochronnej linii energetycznej 220 kV, co stanowi rażące naruszenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. GINB uznał, że projektant prawidłowo zwymiarował odległości, a organy nie mają obowiązku weryfikacji tych pomiarów. Sąd uchylił obie decyzje, stwierdzając, że organy obu instancji powinny samodzielnie zweryfikować zgodność projektu z planem miejscowym, a naruszenie przepisów dotyczących strefy ochronnej linii energetycznej mogłoby stanowić rażące naruszenie prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę spółki P. S.A. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB), która utrzymała w mocy decyzję Wojewody Mazowieckiego odmawiającą stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego. Spółka wniosła o stwierdzenie nieważności pozwolenia, argumentując, że projektowany budynek znajduje się w odległości mniejszej niż wymagane 20 metrów od linii energetycznej 220 kV, co stanowi rażące naruszenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (MPZP). GINB w uzasadnieniu swojej decyzji stwierdził, że skarżącej spółce przysługuje przymiot strony w postępowaniu, a następnie ocenił zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa budowlanego i MPZP. Organ odwoławczy uznał, że projekt budowlany został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami, a odległości od linii energetycznej zostały prawidłowo zwymiarowane przez projektanta. GINB podkreślił, że organy administracji nie mają obowiązku weryfikacji pomiarów dokonanych przez projektanta, który ponosi pełną odpowiedzialność za projekt. W ocenie GINB, nie stwierdzono rażącego naruszenia przepisów, w tym § 35 ust. 3 pkt 1 lit. a MPZP, dotyczącego strefy ochronnej linii energetycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę, uznał, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Sąd podkreślił, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest źródłem prawa powszechnie obowiązującego, a art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego nakłada na organ administracji architektoniczno-budowlanej bezwzględny obowiązek sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z ustaleniami planu. Sąd stwierdził, że § 35 ust. 3 pkt 1 lit. a MPZP, określający dopuszczalną odległość budynków mieszkalnych od linii 220 kV na 20 metrów, jest przepisem jasnym i oczywistym. W ocenie Sądu, organy obu instancji powinny były samodzielnie zweryfikować, czy projektowany budynek znajduje się poza strefą uciążliwości, porównując projekt zagospodarowania terenu (sporządzony w skali 1:500) z częścią graficzną MPZP. Sąd uznał, że naruszenie zakazu lokalizacji budynków w strefie uciążliwości stanowiłoby rażące naruszenie prawa, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a także naruszenie zasad ochrony środowiska. W związku z tym Sąd uchylił zaskarżoną decyzję GINB oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewody Mazowieckiego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism

Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli projektowany budynek znajduje się w odległości mniejszej niż 20 metrów od osi linii energetycznej 220 kV, stanowi to rażące naruszenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że § 35 ust. 3 pkt 1 lit. a MPZP, określający minimalną odległość 20 metrów od linii 220 kV dla budynków mieszkalnych, jest przepisem jasnym i oczywistym. Organy administracji miały obowiązek samodzielnie zweryfikować zgodność projektu z tym przepisem, a naruszenie tej odległości stanowi rażące naruszenie prawa.

Przepisy (578)

Główne

k.p.a. art. 156 § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego

Przepis określający przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.

p.b. art. 35 § ust. 1