VII SA/WA 1187/05

VII SA/Wa 1187/05 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-12-02
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-09-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bożena Walentynowicz /przewodniczący/
Elżbieta Zielińska-Śpiewak
Mariola Kowalska. /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6017 Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie
Skarżony organ
Minister Infrastruktury
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska- Śpiewak, Sędzia WSA Mariola Kowalska ( spr.), Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa U. Sp. z o. o. z/s w W. na decyzję Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wyjaśniającego w sprawie odpowiedzialności zawodowej postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa umorzył postępowanie na podstawie art. 105 kpa w sprawie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie R. K., posiadającego uprawnienia budowlane, obwinionego o to, że wykonując samodzielną funkcję techniczną inspektora nadzoru budowlanego nie potwierdził oświadczenia kierownika budowy o zgodności wykonania obiektu budowlanego tj. naruszył obowiązki wynikające z art. 57 ust. 2 Prawa budowlanego, przez co popełnił czyn z art. 95 ust. 4 Prawa budowlanego.
W uzasadnieniu Rzecznik wskazał, iż wszczął z urzędu postępowanie wyjaśniające po otrzymaniu pisemnej skargi Prezesa Zarządu Przedsiębiorstwa U. Sp. z o.o. w W.
Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa ustalił, iż R.K. był inspektorem nadzoru na budowie prawoskrętu w obrębie ul. W. i D. w W. droga nr [...] - I faza realizacyjna. Ww. odmówił podpisania oświadczenia kierownika budowy o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia. Zgodnie z art. 57 ust. 2 Prawa budowlanego oświadczenie kierownika budowy o zgodności wykonania obiektu budowlanego projektem budowlanym powinno być potwierdzone przez projektanta i inspektora nadzoru inwestorskiego wówczas, gdy w trakcie wykonywania robót budowlanych doszło do zmian nieodstępujących w sposób istotny od zatwierdzonego projektu lub warunków pozwolenia na budowę.
Z ustaleń dokonanych przez Rzecznika wynika natomiast, iż w trakcie robót doszło do zmian w stosunku o zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków pozwolenia na budowę, polegających na wykonaniu muru oporowego ze ścianek Larsena w zamian za wykonanie muru oporowego z żelbetonu , w konsekwencji czego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia
2003r. odmówił Wydziałowi Inwestycji i Zamówień Publicznych Urzędu Miejskiego w [...] udzielenia pozwolenia na użytkowanie prawoskrętu w obrębie ul. W. i D. w W., uzasadniając odmowę niekompletnością dokumentów dołączonych do wniosku o pozwolenie, w tym brak podpisu projektanta oraz inspektora nadzoru budowlanego. W konsekwencji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia w wyznaczonym terminie projektu budowlanego zamiennego dla wybudowanego prawoskrętu.
W ocenie Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa odmowa podpisania oświadczenia kierownika budowy przez inspektora nadzoru jest uzasadniona i nie może stanowić zarzutu rodzącego odpowiedzialność zawodową w tym zakresie. Zmiany w trakcie wykonywania obiektu budowlanego w ocenie rzecznika są zmianami istotnymi ze względów konstrukcyjnych, technologicznych i kosztowych, a więc wymagały opracowania dokumentacji zamiennej i uzyskania decyzji o zmianie decyzji pozwolenia na budowę w myśl art. 36a ust. 1 prawa budowlanego. W świetle powyższego Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności zawodowej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa nie stwierdził, aby obwiniony nie dopełnił obowiązków z art. 57 ust. 2 Prawa budowlanego, a zatem nie popełnił zarzucanego mu czynu z art. 95 ust. 4 Prawa budowlanego. Postępowanie wyjaśniające w sprawie odpowiedzialności zawodowej obwinionego jest zatem bezprzedmiotowe i w trybie art. 105 kpa podlega umorzeniu.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosło Przedsiębiorstwo U. Sp. z o.o. w W. Odwołujący nie zgodził się ze stanowiskiem Rzecznika Okręgowego, zarzucając mu nie dołożenie należytej staranności w wyjaśnieniu rzeczywistych powodów aktualnego stanu. W ocenie odwołującego się inspektor nadzoru w okresie realizacji niezgodnej z dokumentacją techniczną, jak i pozwoleniem na budowę powinien wstrzymać realizację, nie podpisywać protokołu odbioru, a w końcu wstrzymać fakturę końcową, bądź to potrącić kwotę gwarantującą ewentualne dochodzenie roszczeń.
Zmiany w dokumentacji były wprowadzone w okresie ich realizacji, co znalazło odzwierciedlenie wpisami do dziennika budowy, jak i potwierdzeniem projektantów, czego Rzecznik nie uwzględnił, na złożonym oświadczeniu kierownika budowy - kontraktu.
Krajowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa decyzją z dnia [...] lutego 2005r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy Krajowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa uznał go za wystarczający do właściwej oceny sprawy i na jego podstawie stwierdził , że nie zaistniały okoliczności, o których mowa jest w art. 95 ustawy Prawo budowlane. W ocenie organu odwoławczego organ I instancji słusznie uznał, iż w takiej sytuacji postępowanie należy umorzyć na podstawie art. 105 k.p.a.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję złożyło Przedsiębiorstwo U. Sp. z oo. w W., wnosząc o uchylenie decyzji.
Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowane, a w szczególności art. 25 oraz 94 pkt 4 Prawa budowlanego. Skarżący nie zgodził się z zaskarżoną decyzją, ponieważ jest ona dla niego krzywdząca, narusza jego słuszne prawa, zasługujące na ochroną prawną.
W odpowiedzi na skargę Krajowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa wniósł o odrzucenie skargi z powodu braku legitymacji skarżącego do jej złożenia, zaś w przypadku nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie, organ wniósł o oddalenie skargi. Organ wskazał, iż w rozpatrywanej sprawie skarżący nie posiada interesu prawnego oraz nie ciąży na nim z tego tytułu żaden obowiązek rozumiany jako przyznanie przez przepis prawa konkretnych korzyści, które skarżący mógłby realizować w postępowaniu administracyjnym. Interes skarżącego w ukaraniu przez organy samorządu zawodowego w trybie odpowiedzialności zawodowej nie wynika bowiem z żadnego przepisu prawa. W konsekwencji ewentualna decyzja w przedmiocie ukarania obwinionego członka izby,
w trybie odpowiedzialności zawodowej nie kształtowałaby sama przez się żadnych praw lub obowiązków w sferze prawnej skarżącego.
Organ powołał się na wyrok NSA z dnia 9 września 1999r. sygn.akt IV SA 1144/97, lex 47829.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.jedn.z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn.zm.) postępowanie w sprawie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie wszczyna się na wniosek organu nadzoru budowlanego, właściwego dla miejsca popełnienia czynu lub stwierdzającego popełnienie czynu, złożony po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego. Wniosek, o którym mowa wyżej, może złożyć w zakresie swojej właściwości również organ samorządu zawodowego.
Art. 98 ustawy Prawo budowlane stanowi z kolei, iż w sprawach odpowiedzialności zawodowej w budownictwie orzekają organy samorządu zawodowego, zaś właściwość organów samorządu zawodowego w sprawach odpowiedzialności zawodowej w budownictwie reguluje ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów ( Dz.U. z 2001, nr 5, poz. 42 z późn.zm.), zwana dalej ustawą o samorządzie zawodowym. Przepis art. 25 ust. 1 tej ustawy stwierdza, iż sprawy z zakresu odpowiedzialności zawodowej określonej w ustawie - Prawo budowlane oraz sprawy dyscyplinarne członków okręgowej izby wniesione przez okręgowego rzecznika odpowiedzialności zawodowej lub okręgową radę izby rozpatruje okręgowy sąd dyscyplinarny.
Zadaniem okręgowego rzecznika odpowiedzialności zawodowej jest natomiast prowadzenie postępowania wyjaśniającego oraz sprawowanie funkcji oskarżyciela w sprawach z zakresu odpowiedzialności zawodowej.
Przepisy ustawy o samorządzie zawodowym nie przewidują możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej. Kwestię skargi w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej reguluje
art. 26 ust. 2 ustawy o samorządzie zawodowym przewidujący możliwość skargi do sądu administracyjnego jedynie na orzeczenia Krajowego Sądu Dyscyplinarnego. Orzeczenie takie, jak wynika z akt sprawy nie zostało wydane.
Przepisy dotyczące możliwości zaskarżenia orzeczeń Krajowego Sądu Dyscyplinarnego do sądu administracyjnego nie mają zastosowania w stosunku do orzeczeń rzeczników odpowiedzialności zawodowej, ustawa o samorządzie zawodowym wymienia bowiem jedynie orzeczenia sądu dyscyplinarnego jako poddane kognicji sądów administracyjnych.
Z powyższego wynika, iż skarga do sądu administracyjnego na decyzję Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej jest niedopuszczalna .
Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art.. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) skargę odrzucił.