VII SA/Wa 1161/06

VII SA/Wa 1161/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-11-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-06-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Elżbieta Zielińska-Śpiewak /sprawozdawca/
Halina Kuśmirek /przewodniczący/
Mariola Kowalska.
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA, Halina Kuśmirek, , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak(spr.), , Protokolant Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2006 r. sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2006 r. znak [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. I. uchyla zaskarżone postanowienie II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku,
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2005 r. wydanym z up. Wojewody [...] na podstawie art. 152 § 1 kpa wstrzymano wykonanie decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2004 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A. H. pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego, zamkniętego, szczelnego zbiornika na płynne odchody zwierzęce i dwukomorowego, szczelnego zbiornika na ścieki socjalno-bytowe na działce nr [...] we wsi [...].
W uzasadnieniu organ wskazał, iż stwierdzono nieważność decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla wyżej wskazanej inwestycji, co oznacza prawdopodobieństwo jej uchylenia we wznowionym postępowaniu.
Zażalenie na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2005 r. wniósł A. H., po rozpatrzeniu którego Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił zaskarżone postanowienie w całości i umorzył postępowanie pierwszej instancji.
Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, iż w jego ocenie zaskarżone postanowienie zostało wydane przez organ niewłaściwy w sprawie.
W niniejszej sprawie decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił A. H. pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego i dwóch szczelnych zbiorników na odchody zwierzęce i ścieki socjalno-bytowe.
W wyniku wniesionego od tej decyzji odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. umorzył postępowanie odwoławcze uznając, iż odwołujący się nie posiadają przymiotu strony.
W tej sytuacji, w ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, decyzją kończącą postępowanie w sprawie była merytoryczna decyzja Starosty [...] z dnia [...] listopada 2004 r.
Zdaniem organu, gdy dochodzi do umorzenia postępowania odwoławczego za decyzję ostateczną w sprawie uznaje się decyzję merytoryczną. Przyjmuje się również, iż decyzja merytoryczna jest ostateczna z chwilą bezskutecznego upływu terminu do wniesienia odwołania przez strony postępowania, a nie z chwilą wydania decyzji umarzającej postępowanie odwoławcze.
Dlatego też organem, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji w rozumieniu art. 150 § 1 kpa jest Starosta [...], a ponieważ nie zachodzą okoliczności z art. 150 § 2 kpa, to właśnie on powinien, jako właściwy wydać postanowienie w trybie art. 152 § 1 kpa.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniósł Prokurator Okręgowy w [...].
Postanowieniem zarzucił naruszenie:
– art. 150 § 1 w zw. z art. 152 § 1 kpa poprzez błędne przyjęcie, że organ administracji publicznej, który jako organ II instancji zakończył postępowanie odwoławcze decyzją o jego umorzeniu, nie jest organem, który wydał w sprawie decyzję w ostatecznej instancji, w znaczeniu przyjętym w w/w przepisach określających właściwość organu w sprawie o wznowienie postępowania;
– art. 138 § 1 pkt 2 kpa poprzez nietrafne przyjęcie, że uznanie w postępowaniu odwoławczym niewłaściwości organu w sprawie wszczętej z urzędu stanowi o bezprzedmiotowości postępowania pierwszoinstancyjnego uzasadniające jego umorzenie;
Skarżący wskazał, iż zgodnie z brzmieniem art. 150 § 1 kpa, właściwym do wznowienia postępowania bądź jego odmowy nie jest organ, którego decyzja stała się ostateczna, lecz organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatecznej instancji. Z przepisu tego nie wynika bowiem jakiekolwiek ograniczenie z uwagi na treść rozstrzygnięcia podjętego w formie decyzji przez organ orzekający w ostatecznej instancji.
W niniejszej sprawie Starosta [...] wydał decyzję w pierwszej instancji, stała się ona ostateczna, ale dopiero po wydaniu w dniu [...] grudnia 2004 r. przez Wojewodę [...] decyzji w postępowaniu odwoławczym.
Stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyrażone w zaskarżonym postanowieniu przesądziło o treści rozstrzygnięcia Wojewody [...] we wznowionym postępowaniu. Po otrzymaniu postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2006 r., Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2006 r., na podstawie art. 105 § 1 kpa umorzył wznowione swoim postanowieniem postępowanie.
Dodatkowo Prokurator Okręgowy w [...] wskazał na naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 kpa poprzez nietrafne przyjęcie, że uznanie w postępowaniu odwoławczym niewłaściwości organu w sprawie wszczętej z urzędu stanowi o bezprzedmiotowości postępowania pierwszoinstancyjnego uzasadniające jego umorzenie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 150 § 1 kpa organem administracji publicznej właściwym w sprawie wznowienia postępowania jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji.
W niniejszej sprawie niesporne jest, że od decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2004 r. E. H., J. W. i J. G. wnieśli odwołanie.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. umorzył postępowanie odwoławcze uznając, iż odwołujący nie są stronami postępowania.
W tym stanie rzeczy zgodzić należy się ze stroną skarżącą, iż organem, który w sprawie wydał decyzję w ostatniej instancji był Wojewoda [...].
Powołany art. 150 § 1 kpa nie statuuje bowiem warunku, by decyzja organu orzekającego w ostatniej instancji była decyzją merytoryczną. W każdym przypadku, gdy w sprawie orzekał organ wyższego stopnia, jako organ II instancji, niezależnie od rodzaju tego orzeczenia, to do niego należy rozstrzygnięcie w I instancji wniosku o wznowienie postępowania, a więc wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania bądź decyzji o odmowie wznowienia postępowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4.06.2002 r. sygn. akt SA/Lu 384/01, OSP 2002/4/69).
W okolicznościach niniejszej sprawy zatem Wojewoda [...] był organem właściwym do wznowienia postępowania a także wydania na podstawie art. 152 § 1 kpa postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji Starosty [...].
Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec, jak w sentencji.