VII SA/Wa 1130/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2009-02-27
NSAAdministracyjneŚredniawsa
prawo wykonywania zawodulekarzaptekarzpielęgniarkapołożnabezczynność organuzażalenieuchwałaNaczelna Rada Lekarskasąd administracyjny

WSA w Warszawie odrzucił skargę na uchwałę Prezydium NRL dotyczącą zażalenia na bezczynność organu, uznając uchwałę za niedopuszczalną do kontroli sądowej.

Skarga Z. K. dotyczyła uchwały Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej, która uznała za nieuzasadnione zażalenie skarżącego na bezczynność Okręgowej Rady Lekarskiej w sprawie uchylenia uchwały o zawieszeniu prawa wykonywania zawodu. Sąd uznał, że uchwała podjęta na podstawie art. 37 k.p.a. nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej, ponieważ jest jedynie czynnością materialno-techniczną informującą o sposobie rozpatrzenia zażalenia na bezczynność. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA, skarga została odrzucona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę Z. K. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] maja 2008 r. nr [...]. Uchwała ta dotyczyła uznania za nieuzasadnione zażalenia skarżącego na bezczynność Okręgowej Rady Lekarskiej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o uchylenie uchwały z dnia [...] sierpnia 2000 r. nr [...] w sprawie zawieszenia prawa wykonywania zawodu. Sąd, powołując się na przepisy Prawa o ustroju sądów administracyjnych oraz Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazał, że sądy administracyjne sprawują kontrolę legalności działalności administracji publicznej, w tym nad decyzjami, postanowieniami kończącymi postępowanie lub rozstrzygającymi co do istoty, a także nad bezczynnością organów. Jednakże, w analizowanym przypadku, zaskarżona uchwała została podjęta na podstawie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, który przewiduje zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Sąd podkreślił, że postępowanie wszczęte na skutek takiego zażalenia nie prowadzi do wydania aktu podlegającego kontroli sądowoadministracyjnej, a kończy się czynnością materialno-techniczną polegającą na zawiadomieniu strony o sposobie rozpatrzenia zażalenia. Uchwała taka, będąca jedynie informacją o rozstrzygnięciu kwestii spóźnienia organu pierwszej instancji, nie podlega skardze do sądu administracyjnego. W konsekwencji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 PPSA, orzekł o odrzuceniu skargi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, uchwała taka nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej.

Uzasadnienie

Uchwała podjęta na podstawie art. 37 k.p.a. jest czynnością materialno-techniczną informującą o sposobie rozpatrzenia zażalenia na bezczynność i nie rozstrzyga co do istoty sprawy ani nie jest decyzją administracyjną, dlatego nie podlega skardze do sądu administracyjnego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (5)

Główne

PPSA art. 58 § 1 pkt 6

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Określa przypadki, w których skarga podlega odrzuceniu, w tym wniesienie jej w przypadku braku dopuszczalności kontroli sądowej.

PPSA art. 58 § 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Potwierdza możliwość odrzucenia skargi w przypadkach określonych w § 1.

Pomocnicze

k.p.a. art. 37

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Reguluje prawo strony do zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ administracji.

PUSA art. 1

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Określa zakres kognicji sądów administracyjnych w zakresie kontroli działalności administracji publicznej.

PPSA art. 3 § 1 i 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Precyzuje, jakie akty i czynności organów administracji podlegają kontroli sądowoadministracyjnej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Uchwała podjęta na podstawie art. 37 k.p.a. w przedmiocie zażalenia na bezczynność nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej.

Godne uwagi sformułowania

Postępowanie wszczęte na skutek jego wniesienia nie prowadzi do wydania aktu lub dokonania czynności, które podlegałyby kontroli sądowoadministracyjnej. Postępowanie takie kończy się czynnością materialno-techniczną polegającą na zawiadomieniu składającego zażalenie o sposobie jego załatwienia, co w przypadku kolegialnych organów przybiera formę uchwały. Uchwała taka, która w istocie stanowi właśnie zawiadomienie o sposobie rozstrzygnięcia kwestii spóźnienia organu pierwszej instancji nie podlega skardze do sądu administracyjnego.

Skład orzekający

Izabela Ostrowska

przewodniczący

Jolanta Augustyniak-Pęczkowska

członek

Paweł Groński

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja dopuszczalności skargi na uchwały dotyczące zażaleń na bezczynność organów administracji publicznej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji uchwały podjętej na podstawie art. 37 k.p.a. w kontekście prawa wykonywania zawodu lekarza.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy dopuszczalności skargi, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
VII SA/Wa 1130/08 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2009-02-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-07-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Izabela Ostrowska /przewodniczący/
Jolanta Augustyniak-Pęczkowska
Paweł Groński /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6201 Prawo wykonywania zawodu lekarza, aptekarza pielęgniarki, położnej
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Rada Lekarska
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 58
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Asesor WSA Paweł Groński (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2009 r. sprawy ze skargi Z. K. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenie na bezczynność postanawia odrzucić skargę
Uzasadnienie
W dniu 9 lipca 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Z. K. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na bezczynność.
Powyższą uchwałą Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej, działając na podstawie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego – tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej kpa), uznało za nieuzasadnione zażalenie lekarza Z. K. na bezczynność Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Izby Lekarskiej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] maja 2007 r. o uchylenie uchwały z dnia [...] sierpnia 2000 r. nr [...] w sprawie zawieszenia prawa wykonywania zawodu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na wstępie należy zważyć, iż stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.
Jednocześnie, zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W świetle ustalonego stanu faktycznego nie ulega wątpliwości, że zaskarżona przez Z. K. uchwała Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na bezczynność została podjęta w trybie art. 37 kpa. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organ uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Zażalenie przewidziane w tym przepisie jest swoistym środkiem prawnym przysługującym na zachowanie się organu administracji publicznej. Postępowanie wszczęte na skutek jego wniesienia nie prowadzi do wydania aktu lub dokonania czynności, które podlegałyby kontroli sądowoadministracyjnej. Postępowanie takie kończy się czynnością materialno-techniczną polegającą na zawiadomieniu składającego zażalenie o sposobie jego załatwienia, co w przypadku kolegialnych organów przybiera formę uchwały. Jednakże uchwała taka, która w istocie stanowi właśnie zawiadomienie o sposobie rozstrzygnięcia kwestii spóźnienia organu pierwszej instancji nie podlega skardze do sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI