IV SA 4333/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2004-11-19
NSAbudowlaneNiskawsa
prawo budowlanesamowola budowlanarozbiórkastwierdzenie nieważności decyzjikpawsanadzór budowlany

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. T. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, utrzymującą w mocy nakaz rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu.

Skarga K. T. dotyczyła odmowy stwierdzenia nieważności decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego. Skarżący kwestionował kompetencje organu i sam stan faktyczny. Sąd administracyjny uznał skargę za niezasadną, podkreślając, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest samodzielne i ogranicza się do oceny wad formalnych decyzji. Ustalenia faktyczne dotyczące samowolnych robót budowlanych, dokonane zgodnie z przepisami, były podstawą do wydania decyzji o rozbiórce.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę K. T. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą rozbiórkę obiektu budowlanego. Skarżący domagał się stwierdzenia nieważności decyzji, podnosząc zarzuty dotyczące kompetencji organu oraz kwestionując stan faktyczny. Sąd administracyjny wyjaśnił, że postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji jest odrębnym trybem postępowania, ograniczonym do oceny występowania wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a. Sąd uznał, że ustalenia faktyczne, poczynione na podstawie oględzin z udziałem inwestora, były prawidłowe i wykazały wykonanie robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia, co uzasadniało zastosowanie art. 48 Prawa budowlanego. Sąd odrzucił również zarzut braku kompetencji organu, wskazując na właściwość Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wynikającą z art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego. Błędne oznaczenie numeru działki w decyzji organu odwoławczego uznano za nieistotne dla oceny legalności decyzji merytorycznej. W konsekwencji, skargę jako niezasadną oddalono.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (4)

Odpowiedź sądu

Nie, postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest samodzielnym postępowaniem, ograniczającym się do oceny wad formalnych decyzji.

Uzasadnienie

Sąd wyjaśnił, że tryb art. 158 w zw. z art. 156 k.p.a. nie jest kontynuacją postępowania merytorycznego, lecz odrębnym postępowaniem dotyczącym oceny samej decyzji pod kątem wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (9)

Główne

k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 7

Kodeks postępowania administracyjnego

Określa wady powodujące nieważność decyzji administracyjnej.

Pr. bud. art. 48

Ustawa - Prawo budowlane

Określa konsekwencje prowadzenia robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia, w tym nakaz rozbiórki.

Pr. bud. art. 28

Ustawa - Prawo budowlane

Określa wymóg uzyskania pozwolenia na budowę przed rozpoczęciem robót budowlanych.

Pr. bud. art. 83 § ust. 1

Ustawa - Prawo budowlane

Określa zadania i kompetencje organów nadzoru budowlanego.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Dotyczy oddalenia skargi.

Pomocnicze

k.p.a. art. 157 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Dotyczy odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Dotyczy utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji przez organ odwoławczy.

Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97

k.p.a. art. 113 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Dotyczy sprostowania błędów w decyzjach.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Samowolnie wykonane roboty budowlane bez wymaganego pozwolenia na budowę. Właściwość organu nadzoru budowlanego do orzekania w sprawie rozbiórki. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest odrębnym postępowaniem oceniającym wady formalne decyzji.

Odrzucone argumenty

Kwestionowanie kompetencji organu nadzoru budowlanego. Zarzut, że roboty były jedynie prowizorycznym zabezpieczeniem. Zarzut braku ściany po granicy działki. Zarzut, że roboty były wykonane na podstawie decyzji o pozwoleniu na rozbudowę (sąd wskazał, że to odrębne postępowanie).

Godne uwagi sformułowania

Postępowanie toczące się w trybie art. 158 w związku z art. 156 kpa jest jednym z trybów pozaodwoławczych i nie stanowi kontynuacji rozpoznawania sprawy będącej przedmiotem decyzji administracyjnej, lecz sprawę "w przedmiocie stwierdzenia nieważności" tej decyzji. Postępowanie w sprawie stwierdzeniu nieważności decyzji administracyjnej jest więc samodzielnym postępowaniem ograniczającym się jedynie do ustalenia, czy decyzja jest dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 pkt 1-7 kpa. Materiał dowodowy zebrany w sprawie bezspornie wskazuje na zrealizowanie przez skarżącego robót budowlanych z naruszeniem art. 28 Prawa budowlanego, co obligowało organ nadzoru budowlanego do orzeczenia rozbiórki w oparciu o art. 48 Prawa budowlanego. Całkowicie chybionym jest również zarzut braku kompetencji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. do orzekania w tej sprawie.

Skład orzekający

Izabela Ostrowska

przewodniczący sprawozdawca

Krystyna Tomaszewska

członek

Bożena Więch-Baranowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej oraz stosowania przepisów Prawa budowlanego w przypadku samowoli budowlanej."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów Prawa budowlanego z 1994 r. oraz k.p.a. w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy typowego przypadku samowoli budowlanej i procedury administracyjnej związanej z nakazem rozbiórki. Nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji prawnych.

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA 4333/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-11-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-10-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bożena Więch-Baranowska
Izabela Ostrowska /przewodniczący sprawozdawca/
Krystyna Tomaszewska
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędziowie (WSA, Krystyna Tomaszewska, Bożena – Więch Baranowska, Protokolant Edyta Kuczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2004 r. sprawy ze skargi K. T. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji nakazującej rozbiórkę skargę oddala
Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2003 r., działając w oparciu o art. 156 § 1 pkt 7 i art. 157 § 1 kpa, po rozpatrzeniu wniosku K. T., odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] października 2001 r.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż kontrolowaną decyzją Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane nakazał K. T. rozbiórkę obiektu budowlanego o wymiarach 2,85m x 24,80m (więźby dachowej konstrukcji drewnianej, ścian bocznych od strony wschodniej i zachodniej, ściany po granicy działki wykonanej z pustaków żużlobetonowych – wzdłuż ogrodzenia) na działce nr ewid. [...] przy ul. [...] w K.. Powyższa decyzja nie była badana w trybie odwoławczym.
Wnosząc o stwierdzenie nieważności K. T. zakwestionował kompetencje i właściwość organu administracji do rozstrzygania w przedmiotowej sprawie.
Organ nadzoru budowlanego stopnia wojewódzkiego, analizując całokształt materiału w sprawie, doszedł do przekonania, iż kontrolowana decyzja nie jest dotknięta żadną z wad wymienionych w art. 156 § 1 pkt 1-7 kpa, zaś właściwość organu nadzoru budowlanego stopnia podstawowego w sprawie o nakazanie rozbiórki wynika z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2003 r. znak: [...], działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania K. T., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Organ odwoławczy uznał, iż decyzja organu I instancji jest prawidłowa, bowiem kontrolowana decyzja nie jest dotknięta wadą opisaną w art. 156 § 1 pkt 1-7 kpa.
Materiał dowodowy zebrany w sprawie bezspornie wskazuje na zrealizowanie przez skarżącego robót budowlanych z naruszeniem art. 28 Prawa budowlanego, co obligowało organ nadzoru budowlanego do orzeczenia rozbiórki w oparciu o art. 48 Prawa budowlanego.
Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ wskazał, iż uwagi odnoszące się do rozbudowy dokonanej na podstawie decyzji Starosty Powiatowego w W. z dnia [...].06.2000 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego, są przedmiotem odrębnego postępowania prowadzonego w trybie odwoławczym przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Jednocześnie organ przyznał, iż organ nadzoru budowlanego stopnia wojewódzkiego podał w swojej decyzji błędny numer ewidencyjny działki, na której prowadzone były roboty budowlane, jednak nie wpływa to na ocenę zgodności z prawem kontrolowanej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...].10.2001 r.
Skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego wniósł K. T. podnosząc, iż roboty objęte decyzją rozbiórkową w istocie były jedynie prowizorycznym zabezpieczeniem przed zniszczeniem i dewastacją, na które nie musiał uzyskiwać pozwolenia na budowę, a nadto na działce nie ma "ściany po granicy działki wykonanej z pustaków żużlobetonowych".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Na wstępie wyjaśnienia wymaga kwestia, iż postępowanie toczące się w trybie art. 158 w związku z art. 156 kpa jest jednym z trybów pozaodwoławczych i nie stanowi kontynuacji rozpoznawania sprawy będącej przedmiotem decyzji administracyjnej, lecz sprawę "w przedmiocie stwierdzenia nieważności" tej decyzji.
Postępowanie w sprawie stwierdzeniu nieważności decyzji administracyjnej jest więc samodzielnym postępowaniem ograniczającym się jedynie do ustalenia, czy decyzja jest dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 pkt 1-7 kpa.
Wbrew twierdzeniom skargi ustalenia faktyczne stanowiące podstawę dla wydania decyzji o nakazie rozbiórki poczynione zostały zgodnie z przepisami kpa, w oparciu o oględziny w dniu 16.10.2001 r. przeprowadzone z udziałem inwestora. Z ustaleń tych wynikało, iż skarżący w sierpniu 2001 r. przystąpił do budowy obiektu o wymiarach 24,80m x 2,85m zlokalizowanego po granicy działki i w połączeniu z rozbudowanym budynkiem mieszkalnym.
W dniu kontroli przedstawiciele organu stwierdzili "wykonanie trzech ścian budynku do wysokości 2,6m z pustaków żużlobetonowych o grubości 40cm. Ścianę po granicy wykonano z wykorzystaniem istniejącego ogrodzenia poprzez pogrubienie ogrodzenia o 25cm i nadbudowę do góry. Na ścianach ułożono murłaty i przystąpiono do wykonania więźby dachowej z desek".
Na wykonane roboty budowlane inwestor nie posiadał decyzji o pozwoleniu na budowę. Przedmiot postępowania prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego (włącznie z pogrubioną o 25cm ścianą po granicy) został szczegółowo ustalony i znalazł swoje odbicie w decyzji o nakazie rozbiórki z dnia [...].10.2001 r. Zakres prac nie pozostawia wątpliwości, iż inwestor prowadził roboty budowlane przed rozpoczęciem których winien był uzyskać ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę. Naruszenie przez skarżącego normy art. 28 Prawa budowlanego obligowało organ do zastosowania art. 48 powołanej ustawy.
Całkowicie chybionym jest również zarzut braku kompetencji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. do orzekania w tej sprawie.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego jest właściwy do podejmowania działań władczych w tych sprawach, które zostały wyczerpującą wymienione w art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, do których zalicza się zadania i kompetencje o których mowa w art. 48 Prawa budowlanego.
Należy także zgodzić się z organem odwoławczym, iż co prawda w decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zakradł się błąd w określeniu numeru ewidencyjnego działki, na której prowadzona jest inwestycja, który winien być przedmiotem sprostowania w trybie art. 113 § 1 kpa, to jednak okoliczność ta pozostaje bez wpływu na ocenę, czy decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].10.2001 r. nie powołująca w swej treści nr ew. działki, dotknięta jest którąkolwiek z wad wymienionych w art. 156 § 1 pkt 1-7 kpa.
Z tych wszystkich względów skargę jako niezasadną należało oddalić, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI