VII SA/Wa 1112/06

VII SA/Wa 1112/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-11-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-06-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Cieśla /przewodniczący/
Bożena Więch-Baranowska /sprawozdawca/
Tadeusz Nowak
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2006 r. sprawy ze skargi Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...] na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzającą je postanowienie organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] wydanym dnia [...] października 2003 r. na podstawie art. 119 § 1 i art. 121 § 2 i 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nałożył na Zarząd Nieruchomości Komunalnych [...] jednorazową grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 25 tysięcy złotych za niedopełnienie obowiązku rozbiórki budynku mieszkalnego przy ulicy [...] w [...].
Zażalenie na to postanowienie złożył Zarząd Nieruchomości Komunalnych adresat postanowienia podnosząc, że ustała przyczyna wydania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] 10.1997 r. wykonania której dotyczy wydane postanowienie, ponieważ budynek został wykwaterowany, a dodatkowo został zabezpieczony przed ewentualnym pogorszeniem się stanu technicznego i dostępu osób nieupoważnionych.
Zdaniem składającego zażalenie, wykonanie rozbiórki w trakcie trwającego postępowania związanego z roszczeniami byłych właścicieli nieruchomości, byłoby niezasadne z powodów ekonomicznych i prawnych.
Po rozpatrzeniu zażalenia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] wydanym dnia [...] kwietnia 2006 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu organ odwoławczy uznał, iż wszczęcie i prowadzenie postępowania egzekucyjnego było zasadne, gdyż nie został wykonany nałożony ostateczną decyzją Prezydenta [...] obowiązek, a w postępowaniu tym organ egzekucyjny nie bada zasadności i wymagalności obowiązku egzekucyjnego, lecz jedyne ustala czy został on wykonany.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Zakład Nieruchomości w Dzielnicy [...].
Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia skarżący podniósł, że wykonał część obowiązku wynikającego z decyzji nr [...] Prezydenta [...] z dnia [...].10.1997 r., tj. wykwaterowano lokatorów budynku przy ul. [...] i zabezpieczono budynek.
Ponieważ w dniu [...] lipca 1998 r. skarżący otrzymał informację, ze w stosunku do przedmiotowej nieruchomości toczy się na wniosek następców prawnych byłych właścicieli postępowanie roszczeniowe, ni przystąpiono do rozbiórki budynku, ponieważ byłoby to nieuzasadnione ekonomicznie, bowiem w przypadku zwrotu nieruchomości jej właściciele mogliby mieć dodatkowe roszczenie finansowe.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalności zaskarżonych decyzji, czy postanowień, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
Przedmiotem oceny w niniejszej sprawie jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydane dnia [...] kwietnia 2006 r., którym utrzymał on w mocy postanowienie organu I instancji z dnia [...] października 2003 r. nakładające w postępowaniu egzekucyjnym grzywnę w celu przymuszenia za niewykonanie obowiązku rozbiórki budynku mieszkalnego orzeczoną na podstawie art. 67 ust. 1 i art. 68 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r.
Skarga w niniejszej sprawie nie jest zasadna, gdyż bezzasadne są zarzuty skarżącego dotyczące zasadności obowiązku wykonania decyzji, ponieważ gdyby organ egzekucyjny dokonywał oceny celowości egzekwowanego obowiązku, podejmowałby się rozpatrywania sprawy ostatecznie rozstrzygniętej, a postępowanie egzekucyjne byłoby kontynuacją postępowania merytorycznego.
Zdaniem jednak składu orzekającego, zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji winny być uchylone, gdyż zostały wydane z uchybieniem art. 122 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W przypadku bowiem niewykonania obowiązku, zgodnie z art. 122 § 2 w/w ustawy organ egzekucyjny nakłada na zobowiązanego grzywnę w celu przymuszenia postanowieniem, które powinno zawierać wezwanie do uiszczenia nałożonej grzywny w oznaczonym terminie oraz wezwanie do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym ze wskazaniem terminu jego wykonania oraz zagrożeniem, że w razie niewykonania obowiązku określonym w terminie, będzie orzeczone wykonanie zastępcze.
Postanowienie kontrolowane w niniejszej sprawie nie wskazuje terminu do wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę mimo, że oznaczenie jego ma istotne znaczenie dla podjęcia następnych czynności w postępowaniu egzekucyjnym.
Tak więc wskazanie terminu jest ważnym elementem postanowienia, a brak jego określenia jest wadą mającą wpływ na wynik sprawy.
W postępowaniu instancyjnym organ odwoławczy nie konwalidował tej wady postanowienia organu I instancji i z naruszeniem przepisów procedury utrzymał je w mocy, co sprawia, że naruszeniem prawa dotknięte jest również zaskarżone postanowienie.
Nadto w art. 121 § 2 cytowanej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji podana jest maksymalna kwota grzywny, jaką może wymierzyć organ. Przepis ten pozostawia więc organowi administracji pewien "luz decyzyjny". Jednakże ta swoboda uznania organu jest ograniczona tym, że stosując prawo organ zobowiązany jest mieć na względzie, iż jego postępowanie i stosowane środki przymusu służą doprowadzeniu do wykonania przez zobowiązanych obowiązków, a także zabezpieczeniu wykonania tych obowiązków (art. 1 wyżej wskazanej ustawy).
Organ wymierzając grzywnę w celu przymuszenia w określonej wysokości musi kierować się zasadą celowości i skuteczności zastosowanego środka.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ musi mieć na względzie, że wysokość wymierzonej grzywny wymaga prawidłowego uzasadnienia w zgodzie z przepisem art. 7 kpa, art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 126 kpa.
Wobec powyższego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.