VII SA/WA 1110/04

VII SA/Wa 1110/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-05-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-08-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Moraczewski /przewodniczący/
Leszek Kamiński
Wojciech Mazur /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Moraczewski, , Sędzia WSA Wojciech Mazur ( spr.), Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2005 r. sprawy ze skargi Z.R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2004 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. skargę oddala.
Uzasadnienie
VII SA/Wa 1110/04
UZASADNIENIE
Prezydent Miasta [...] decyzją Nr [...] z dnia [...].01.2003r., działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1 , art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 07.07.1994r. -Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) zatwierdził projekt budowlany budynku mieszkalnego wielorodzinnego z mieszkaniami na wynajem i pomieszczeniami usługowymi /biura/ wraz z wykonaniem wewnętrznych instalacji : elektrycznej, wod - kan, co. i gazowej z przyłączami: wod-kan i gazowym na działce nr [...] przy ul. D. nr [...] w L. i udzielił Z.R. pozwolenia na budowę.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyli M. i P. P., twierdząc, że nowy budynek będzie zlokalizowany w granicy ich działki. Wskazują, że w granicy tej stoi już stary budynek. Budowa drugiego budynku w granicy działki uniemożliwi im dojazd do ich działki, spowoduje ograniczenie dopływu światła dziennego do pomieszczeń w ich budynku oraz zakłócenie ciągu kominowego. Odwołujący obawiają się, że zlokalizowanie nowego budynku w bezpośrednim sąsiedztwie ich budynku wywoła negatywne skutki - zagrozi konstrukcji ich budynku. Podnieśli również inne kwestie, nie związane z rozstrzygnięciem tej sprawy, dotyczące istniejącego na działce Z.R. starego budynku, konfliktu inwestora z lokatorami i dotyczące obecnych utrudnień związanych z komunikacją mającą odbywać się przez działkę inwestora.
Decyzją z dnia [...].04.2003r. znak : [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 28, art. 80 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego oraz art. 138 § 1 pkt 1 - ustawy z dnia 14.06.1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) utrzymał w mocy decyzję organu I - szej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji wydając decyzję o pozwoleniu na budowę nie naruszył przepisów prawa procesowego i prawa materialnego. Wniosek o pozwolenie na budowę został złożony z zachowaniem warunku zawartego w art. 32 ust. 4 pkt 1 Prawa budowlanego, inwestor wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane a zatwierdzone rozwiązanie projektowe nie narusza przepisów technicznych, obowiązujących norm i przepisów.
Pismem z dnia 22.09.2003r. R.T., M. T., K. B. - przedstawiciele wspólnoty przy ul. D. i lokatorzy budynku wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Wojewody [...] z dnia [...].04.2003r. znak : [...].
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...].11.2003r. znak : [...] na podstawie art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego oraz art. 149 § 3 w związku z art. 150 § 1 Kpa odmówił wznowienia postępowania zakończonego ww. decyzją Wojewody [...].
W uzasadnieniu organ stwierdził, że właściciele budynku na działce nr
[...] przy ul. D.w Lublinie nie są stronami postępowania w sprawie dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Z.R. pozwolenia na budowę budynku na działce nr [...] przy ul. D. w L. Działka wnioskodawców nie sąsiaduje z działką nr [...] Z.R. i z działką nr [...], na której zlokalizowano przyłącza do budynku usytuowanego na działce nr [...]. Działkę nr [...] i działkę nr [...] oddziela od działki nr [...], będącej w użytkowaniu wieczystym R.T. i pozostałych wnioskodawców, działka nr [...], której właścicielem jest Gmina [...].
Ponadto organ stwierdził, że wskazana we wniosku decyzja o pozwoleniu
na budowę nie rozstrzyga o przeniesieniu jakiejkolwiek istniejącej osłony
śmietnikowej.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyli R. T., M.
T., E.B., J.G., K.B. oraz Z.W.. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, iż działka o nr [...], na której posadowiono osłonę śmietnikową sąsiaduje bezpośrednio z działką o nr [...], której są współwłaścicielami (jako wspólnota mieszkaniowa), co przeczy stanowisku organu pierwszej instancji, zawartemu w zaskarżonej decyzji. W ocenie skarżących kwestionowana decyzja o pozwoleniu na budowę rozstrzyga o przeniesieniu osłony śmietnikowej w niekorzystne dla skarżących miejsce.
Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].02.2004r. znak : [...] uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...].11.2003r. znak : [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Organ odwoławczy nie zgodził się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji dotyczącym przymiotu strony w przedmiotowym postępowaniu. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, że działka o nr ewid. [...] należąca do wnioskodawców faktycznie nie sąsiaduje bezpośrednio z działkami o nr [...]oraz [...], lecz nie ma to znaczenia bowiem sąsiaduje bezpośrednio z działką o nr [...] wskazaną w kwestionowanym pozwoleniu na budowę. Organ odwoławczy przyjął zatem, że decyzja ta obejmuje wszystkie nieruchomości wskazane w sentencji decyzji o pozwoleniu na budowę. Ponadto organ I instancji nie ustalił czy wnioskodawcy będący przedstawicielami wspólnoty są uprawnieni do występowania w imieniu wspólnoty.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu wniósł Z.R.. Skarżący podniósł, że organ odwoławczy nie rozważył treści art. 146 § 2 kpa z którego wynika, że nie uchyla się decyzji w przypadku, gdy w wyniku wznowienia
postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Zarzut lokalizacji osłony śmietnikowej w miejscu niekorzystnym dla wnioskodawców nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania celem rozstrzygnięcia o przeniesieniu osłony śmietnikowej. Jak podnosi skarżący decyzja o pozwoleniu na budowę nie rozstrzyga o przeniesieniu jakiejkolwiek istniejącej osłony śmietnikowej. Przeniesienie osłony śmietnikowej nie podlega bowiem procedurze uzyskania pozwolenia na budowę a jedynie podlega zgłoszeniu, którego skarżący skutecznie dokonał.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie ze względu na fakt, że zarzut podnoszony przez skarżącego jest niezasadny i nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia. Organ podniósł, że rozpatrując odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...].11.2003r. nie brał pod uwagę treści art. 146 § 2 Kpa, gdyż nie ma on zastosowania w I etapie postępowania wznowieniowego. Przepis zawarty w art. 146 § 2 odnosi się do kwestii rozstrzygnięcia o bycie decyzji kończącej postępowanie, będące przedmiotem postępowania wznowieniowego, co jest istotą drugiego etapu postępowania wznowieniowego zwanego "merytorycznym".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :
Skarga nie jest zasadna. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1269) tylko w takim zakresie jest możliwa jej sądowa kontrola.
W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że Wspólnota Mieszkaniowa budynku przy ul. D. w L. nie brała udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem Z.R. decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. D. w L. Zgodnie ze stanowiskiem doktryny i utrwalonym orzecznictwem - po upływie terminu do wniesienia odwołania strona, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, może się skutecznie bronić przez złożenie wniosku o wszczęcie postępowania wznowieniowego na zasadzie art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Taka forma obrony interesu prawnego strony pozbawionej udziału w postępowaniu zapewnia jej poszanowanie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Wznowienie postępowania otwiera bowiem przed stroną ponownie postępowanie przed organem I instancji z możliwością wniesienia odwołania. Szukanie obrony interesu strony przez instytucję przywrócenia terminu do wniesienia odwołania zapewniłoby stronie czynny udział tylko w postępowaniu odwoławczym, które ma ograniczony zakres postępowania dowodowego. Utrwalony jest też pogląd, że termin z art. 129 Kpa dotyczący wniesienia odwołania odnosi się tylko do osób, którym decyzja została doręczona, nie dotyczy osób, które nie brały udziału w postępowaniu przed organem I instancji
i którym decyzji nie doręczono. Jeśli decyzja uprawomocniła się wskutek nie wniesienie od niej odwołania, osoba, która nie brała udziału w postępowaniu, a jest stroną w rozumieniu art. 28 kpa może tylko żądać wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa.
Taka sytuacja zachodzi właśnie w sprawie niniejszej. Wspólnota i Mieszkaniowa budynku przy ul. D. w L. i pismem z dnia 05.08.2003r. wystąpiła do Wojewody [...] z wnioskiem o uznanie prawa do złożenia odwołania i przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Z. R. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego i wielorodzinnego przy ul. D. w L. W odpowiedzi na ww. wniosek Wojewoda [...] prawidłowo poinformował wnioskodawców, że decyzja ostateczna może zostać wzruszona w wyniku wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 145 § 1 Kpa bądź uchylona lub zmieniona na podstawie art. 155 Kpa. (ale tylko za zgodą wszystkich stron). W wyniku rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania organ odmówił wznowienia postępowania ze względu na złożenie wniosku przez podmiot, który nie jest stroną w sprawie.
Zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 07.07.1994r. - Prawo budowlane w brzmieniu dokonanym ustawą z dnia 27.03.2003r. stronami w postępowaniu w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Pojęcie "obszar bezpośredniego oddziaływania" jest natomiast kategorią ocenną, przy interpretacji której należy brać pod uwagę charakter inwestycji, jej sposób oddziaływania na otoczenie, ewentualny stopień uciążliwości w zestawieniu z położeniem nieruchomości, należącej do wnioskodawców.
Organ odwoławczy prawidłowo zatem wskazał, że stroną w postępowaniu w sprawie o pozwolenie na budowę są nie tylko właściciele i wieczyści użytkownicy terenów bezpośrednio przylegających do nieruchomości objętej pozwoleniem na budowę lecz również właściciele i wieczyści użytkownicy znajdujący się w obszarze bezpośredniego oddziaływania inwestycji, co ma miejsce w niniejszej sprawie.
Podkreślić należy, że Prezydent Miasta [...] decyzją Nr [...] z dnia [...].01.2003r. zobowiązał inwestora, przed przystąpieniem do realizacji inwestycji, do przeniesienia osłony śmietnikowej dla budynku mieszkalnego przy ul. D.w L. w miejsce i na warunkach uzgodnionych z właścicielem terenu.
Z akt sprawy wynika, że Wspólnota Mieszkaniowa budynku przy ul. D.w L. znajduje się w obszarze bezpośredniego oddziaływania inwestycji, a zatem posiada przymiot strony.
Działka [...] graniczy z działką [...], która jest objęta pozwoleniem na budowę.
Stwierdzić zatem należy, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo przeprowadził postępowanie odwoławcze uznając, że istnieją przesłanki do uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Organ odwoławczy słusznie zauważył, że organ I instancji zarówno nie wyjaśnił wszystkich istotnych okoliczności dla sprawy jak i nie ustalił, czy wnioskodawcy byli uprawnieni do występowania w imieniu wspólnoty.
Zgodnie z art. 21 ustawy o własności lokali zarząd kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej i reprezentuje ją na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą a poszczególnymi właścicielami lokali. Uregulowanie to nie wyklucza jednak działania członków wspólnoty mieszkaniowej na zewnątrz w obronie swych praw mieszkaniowych. Organ I Instancji nie wyjaśnił zatem, czy osoby występujące z wnioskiem o wznowienie postępowania są przedstawicielami wspólnoty upoważnionymi do występowania w jej imieniu i reprezentowania interesów właścicieli na zewnątrz.
Odnosząc się zaś do zarzutu skarżącego dotyczącego nie rozważania przez organ odwoławczy treści art. 146 § 2 k.p.a. stwierdzić należy, że nie jest on zasadny.
W pierwszym etapie postępowania wznowieniowego organ bada tylko, czy zostały spełnione przesłanki formalne uzasadniające wznowienie postępowania. Przepis zawarty w art. 146 § 2 Kpa ma zastosowanie w drugim etapie postępowania wznowieniowego, w którym organ rozstrzyga o bycie decyzji kończącej postępowanie.
Odmowa wznowienia postępowania następuje tylko i wyłącznie ze względów formalnych, a nie merytorycznych. Podstawą odmowy wznowienia postępowania nie może być merytoryczna ocena przesłanek wznowienia postępowania, która to ocena może być dokonana dopiero na etapie postępowania i decyzji wydanej po wznowieniu postępowania. Jeżeli zatem organ ustali, że nie ma podstaw do wznowienia postępowania to nie przechodzi do merytorycznego rozpoznania sprawy administracyjnej będącej przedmiotem weryfikacji decyzji.
W tym stanie rzeczy, skoro podniesiony we wniesionej skardze zarzut nie mógł odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).