VII SA/Wa 1105/21

VII SA/Wa 1105/21 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2021-10-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-06-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Artur Kuś
Grzegorz Antas /sprawozdawca/
Jolanta Augustyniak-Pęczkowska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 505/22 - Postanowienie NSA z 2022-10-12
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1333
art. 35 ust. 1 i 3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Dz.U. 2018 poz 2096
art. 10 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, , Sędzia WSA Grzegorz Antas (spr.), Sędzia WSA Artur Kuś, Protokolant spec. Joanna Piątek-Macugowska, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2021 r. sprawy ze skargi J L, P L, M S, H S, W P, H P i M W na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] marca 2021 r. nr [...], sprostowaną postanowieniem z [...] kwietnia 2021 r. nr [...], Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.), dalej: k.p.a. oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.), dalej: p.b., w wyniku rozpatrzenia odwołań W. P., H.P., M.W., J.L. i P.L. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z [...] sierpnia 2020 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą na rzecz Uniwersytetu [...] pozwolenia na budowę domu studenckiego na [...] na działkach nr ew. [...] i [...], obręb [...] przy ul. [...] w W.
W odniesieniu do ustaleń faktycznych i prawnych, które stały za wydanym rozstrzygnięciem, Wojewoda [...] stwierdził, że wnioskiem z 13 marca 2020 r. Uniwersytet [...] wystąpił o wydanie pozwolenie dla inwestycji polegającej na budowie domu studenckiego na [...] przy ul. [...] w W. na działkach nr ew. [...] i [...], obręb [...]. Prezydent [...] postanowieniem z [...] kwietnia 2020 r. nr [...] nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w załączonej do wniosku dokumentacji projektowej. Inwestor 14 lipca 2020 r. przekazał Prezydentowi [...] poprawioną dokumentację projektową wraz z ustosunkowaniem się do obowiązków nałożonych postanowieniem z [...] kwietnia 2020 r. W następstwie tego Prezydent [...] pismem z 16 lipca 2020 r. zawiadomił strony o wszczęciu na wniosek Uniwersytetu [...] postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę domu studenckiego na [...], pouczając, że zainteresowany stronom służy prawo zapoznania się z aktami sprawy oraz zgłaszania wniosków i zastrzeżeń w terminie 7 dni od otrzymania zawiadomienia, a następnie decyzją z [...] sierpnia 2020 r. na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 p.b. zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę dla wnioskowanego przedsięwzięcia.
Pismami z 11 września 2020 r., 14 września 2020 r. i 26 września 2020 r. W.P., H.P., M.W. oraz J.L. i P.L. złożyli odwołania od decyzji Prezydenta [...] z [...] sierpnia 2020 r. Zarzucili jej naruszenie: 1) art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez zaniechanie zawieszenia postępowania do czasu: a) prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy toczącej się przed Sądem Rejonowym dla [...] w [...] I Wydział Cywilny o sygn. akt [...] dotyczącej zasiedzenia służebności gruntowej obejmującej w szczególności działkę nr ew. [...], na której Uniwersytet [...] zamierza realizować inwestycję budowlaną; b) prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w postępowaniu o sygn. akt IV SA/Wa 926/20 dotyczącym skargi na uchwałę Rady Miasta [...] z [...] czerwca 2009 r. nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu [...], pomimo że rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia ww. postępowań; 2) art. 7, art. 77 i art. 80 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie wyjaśnienia stanu faktycznego, a w szczególności wpływu warunków realizacji inwestycji na cywilnoprawne uprawnienia skarżących do korzystania z działki nr ew. [...]; 3) art. 5 ust. 1 pkt 9 p.b. poprzez udzielenie pozwolenia na budowę dla inwestycji, która może ograniczać cywilnoprawne uprawnienia skarżących do korzystania z działki nr ew. [...] oraz naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 1 p.b. poprzez stwierdzenie zgodności wnioskowanej inwestycji z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, pomimo toczącego się przed sądem administracyjnym postępowania o stwierdzenie nieważności tegoż planu; 4) art. 32 ust. 4 pkt 2 p.b. w zw. z art. 76a § 2 k.p.a. przez błędne przyjęcie, że inwestor złożył wymagane oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, podczas gdy złożone przez inwestora pełnomocnictwo z 20 grudnia 2019 r. zostało nieprawidłowo poświadczone za zgodność z oryginałem przez radcę prawnego, który nie występuje w sprawie jako pełnomocnik strony; 5) art. 10 § 1 k.p.a. poprzez pozbawienie odwołujących prawa do czynnego udziału w postępowaniu, a w szczególności zawiadomienie odwołujących o wszczęciu postępowania dopiero po 4 miesiącach od wpłynięcia wniosku i zakreślenie niemożliwego do dotrzymania 7 dniowego terminu (w środku okresu urlopowego oraz w czasie epidemii COVID) do zapoznania się z aktami sprawy i zajęcia stanowiska, przy czym organ nie dotrzymał nawet tego terminu w stosunku do uczestników M. i H. S., którzy otrzymali zawiadomienie o wszczęciu postępowania 17 sierpnia 2020 r., zaś decyzja została wydana [...] sierpnia 2020 r. Odwołujący w oparciu o powyższe zarzuty wnieśli o uchylenie na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, ewentualnie zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. do czasu: a) prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy toczącej się przed Sądem Rejonowym dla [...] w [...] I Wydział Cywilny o sygn. akt [...]; b) prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie o sygn. akt IV SA/Wa 926/20.
Wojewoda [...] postanowieniem z [...] lutego 2021 r. nr [...] odmówił zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji Prezydenta [...] z [...] sierpnia 2020 r. z uwagi na niestwierdzenie zaistnienia zagadnienia wstępnego w sprawie. Postanowieniem wydanym tego samego dnia (nr [...]) Wojewoda [...] na podstawie art. 136 i art. 123 k.p.a. zlecił Prezydentowi [...] przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego mającego na celu uzupełnienie dokumentacji projektowej. W dniu 15 marca 2021 r. wpłynęła do Wojewody [...] poprawiona dokumentacja projektowa przekazana przez organ I instancji. Po jej analizie Wojewoda [...] wydał decyzję z [...] marca 2021 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] z [...] sierpnia 2020 r. Uzasadniając jej wydanie, organ odwoławczy wyjaśnił, że na skutek wniesienia odwołania zobowiązany był ocenić prawidłowość zaskarżonej decyzji nie tylko w granicach zarzutów przedstawionych w odwołaniu, lecz także pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego mającymi zastosowanie w sprawie rozstrzygniętej zaskarżoną decyzją. Organ przywołał treść art. 35 ust. 1 p.b. i wskazał, że możliwość wezwania inwestora do uzupełnienia nieprawidłowości w projekcie budowlanym nie jest zarezerwowana wyłącznie dla organu I instancji. Organ odwoławczy również może skorzystać z tego uprawnienia stosownie do art. 136 k.p.a. Wojewoda [...] zauważył, że na etapie postępowania odwoławczego postanowieniem z [...] lutego 2021 r. zlecił Prezydentowi [...] przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego mającego na celu usunięcie nieprawidłowości w przedłożonym wniosku i dokumentacji projektowej. Uzupełniona dokumentacja projektowa została przekazana do Wojewody [...] 15 marca 2021 r. Inwestor skorygował cztery egzemplarze projektu budowlanego, wymieniając dokonane korekty oraz uzupełniając wniosek o aktualne zaświadczenia projektanta i sprawdzającego oraz oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Nieprawidłowości w przedłożonej dokumentacji projektowej zostały uzupełnione poprzez wykonanie części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu na mapie do celów projektowych przejętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z prawidłowo wyznaczonym obszarem aktualizacji. Na projekcie zagospodarowania terenu znalazły się wszystkie niezbędne elementy wymagane § 8 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1935), dalej: rozporządzenie MTBiGM, w tym zwymiarowane odległości. Do projektu budowlanego dołączono prawidłowo sporządzona analizę nasłonecznienia i przesłaniania na każdy z dni równonocy. Przechodząc do analizy sprawy, Wojewoda [...] wskazał, że na obszarze wnioskowanej inwestycji obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego rejonu [...] zatwierdzony uchwałą Rady [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. [...], dalej: m.p.z.p. Z załącznika rysunkowego do ww. planu wynika, że znacząca część działek nr ew. [...] i [...] z obrębu [...] znajduje się na obszarze oznaczonym jako K 112 U-N, który zgodnie z § 42 ust. 2 pkt 1 m.p.z.p. jest przeznaczony pod zachowanie i rozwój funkcji usługowych - zabudowy i obiektów z zakresu nauki i szkolnictwa wyższego, w tym: szkół wyższych, ośrodków naukowo - badawczych, domów akademickich, internatów, ośrodków konferencyjnych, bibliotek i archiwów, a także związanych z nimi terenów i obiektów sportowych oraz kultury. Południowy i wschodni fragment działki nr ew. [...] znajduje się natomiast na terenie urządzonej zieleni publicznej oznaczonej na rysunku planu symbolem K145 ZP, a także częściowo w liniach rozgraniczających ulic publicznych oznaczonych na rysunku planu symbolami SKD-L, 14KD-L i 17KD-L, i częściowo w liniach rozgraniczających ulicy publicznej oznaczonej na rysunku planu symbolem 9KD-L (dot. działki nr ew. [...]). Na wskazanych fragmentach działek zagospodarowanie pozostaje bez zmian. Znajduje się na nich powierzchnia biologicznie czynna, co jest dopuszczone m.p.z.p (K145 ZP - § 50 m.p.z.p.). Organ odwoławczy wskazał, że obowiązujące na tym obszarze ustalenia szczegółowe zostały spełnione przez planowaną inwestycję. Komunikacja będzie się odbywać od strony ul. [...] i systemu projektowanych dróg wewnętrznych pełniących jednocześnie rolę dróg przeciwpożarowych. W ocenie organu odwoławczego, projektowana inwestycja jest zgodna z § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r. poz. 1065), dalej: rozporządzenie MI. Elewacje posiadające otwory okienne i drzwiowe zostały zaprojektowane w odległości nie mniejszej niż 4 m od granicy z sąsiednimi działkami budowlanymi. Projektowana inwestycja nie narusza § 271-273 rozporządzenia MI w stosunku do sąsiednich budynków, została zatwierdzona bez naruszenia również innych warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie: § 18 i § 19 (odległość miejsc postojowych od okien i granicy działki), § 23 (odległość miejsc na pojemniki i kontenery na odpady stałe od budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na stały pobyt ludzi), § 29 (nie dokonano zmiany spływu wód); § 57 (nasłonecznienie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi), § 60 ust. 1 (m.in. nasłonecznienie pokoi mieszkalnych - w godzinach 7.00 - 17.00) oraz § 13 (przesłanianie obiektów z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi). Organ odwoławczy podkreślił, że projektowana inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko lub przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowiskom, tym samym brak było potrzeby wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Projekt budowlany został wykonany zgodnie z wytycznymi z rozporządzenia MTBiGM, jest on również kompletny. Inwestor przedłożył opinię geotechniczną, dokumentację badań podłoża gruntowego i projekt budowlany, jak też ostateczną decyzję Prezydenta [...] z [...] czerwca 2020 r. nr [...] o pozwoleniu na rozbiórkę budynku stacji transformatorowej przy ul. [...] na działkach nr ew. [...] i [...] z obrębu [...], a także zgodę na korzystanie z drogi wewnętrznej ul. [...] w celu zapewnienia dostępu do drogi publicznej dla potrzeb projektowanego budynku domu studenta. Odnosząc się do zarzutów zamieszczonych w złożonych odwołaniach, Wojewoda [...] wskazał, że kwestia zawieszenia postępowania została rozpatrzona postanowieniem z [...] lutego 2021 r. nr [...]. Organ odwoławczy, jak wyjaśnił, przychyla się do stanowiska organu I instancji co do tego, że spór cywilnoprawny dotyczący zasiedzenia służebności gruntowej obejmującej w szczególności działkę nr ew. [...], na której wnioskodawca zamierza zrealizować inwestycję budowlaną oraz spór administracyjnosądowy dotyczący zaskarżenia m.p.z.p. nie stanowią zagadnienia wstępnego w rozpatrywanym postępowaniu. Wojewoda wskazał na zakres ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich i podniósł, że odwołujący nie wskazali żadnej normy prawa materialnego, która została naruszona przez planowaną inwestycję. Realizacja każdego obiektu budowlanego wiąże się z określonymi ograniczeniami dla nieruchomości sąsiednich. Jednakże powyższe nie może ograniczać prawa inwestora do zabudowy działki w sposób zgodny z przepisami. Zdaniem organu odwoławczego, nie została w sprawie naruszona zasada czynnego udziału stron w postępowaniu, nie doszło również do naruszenia art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 i art. 107 § 1 k.p.a. Materiał dowodowy został zebrany w sposób wyczerpujący, a sprawa została rozpatrzona w oparciu o jego całość.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z [...] marca 2021 r. złożyli J. L., P. L., M. S., H. S., W. P., H. P. i M. W., zaskarżając ją w całości i wnosząc o jej uchylenie, uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz postanowienia z [...] lutego 2021 r. nr [...].
Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucili naruszenie art. 35 ust. 1 i 3 p.b. w zw. z art. 10, art. 15, art. 81, art. 136 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. polegające na:
a) utrzymaniu w mocy decyzji zatwierdzającej projekt budowlany niespełniający wymagań określonych w art. 35 ust. 1 p.b.,
b) przeprowadzeniu wyłącznie w postępowaniu odwoławczym postępowania dowodowego w zakresie uzupełnienia i poprawienia wadliwego projektu budowlanego,
c) pozbawieniu stron prawa do dwuinstancyjnego postępowania, obejmującego prawo do rozpatrzenia sprawy w jej całokształcie przez organy dwóch instancji.
Powyższe zarzuty zostały rozwinięte przez skarżących w uzasadnieniu skargi.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.
W piśmie z 1 lipca 2021 r. uczestnik postępowania – Uniwersytet [...] wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że zarzuty sformułowane w skardze w całości pozostają nieusprawiedliwione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji z [...] marca 2021 r. przeprowadzona z uwzględnieniem powyższych reguł doprowadziła do uznania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ decyzja Wojewody [...] nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie lub też stwierdzenie jej nieważności.
Wniosek Uniwersytetu [...] jako inwestora o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę domu studenckiego na [...] na działkach nr ew. [...] i [...], obręb [...] uruchomił postępowanie, w którym organ administracji architektoniczno-budowlanej miał obowiązek zbadać, czy odpowiada on wymogom przewidzianym w art. 32, art. 33 i art. 34 ust. 1 – 3 p.b., a w razie stwierdzenia, że jest on kompletny i zgodny z prawem (w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 p.b.), zobowiązany był zatwierdzić projekt budowlany i udzielić pozwolenia dla opisanej powyżej inwestycji (art. 35 ust. 4 p.b.). Przepis art. 33 p.b. określa m.in. wymagania, jakim ma odpowiadać wniosek o pozwolenie na budowę. Należy do niego załączyć: cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Podstawową zaś powinnością organu administracji architektoniczno-budowlanej w tym postępowaniu jest dokonanie sprawdzeń w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 p.b. W powołanym wyżej przepisie ustawodawca nałożył na organ administracji architektoniczno-budowlanej obowiązek sprawdzenia przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę: 1) zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonania - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenia projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Wojewoda [...] był zobowiązany uwzględnić powyższe wymagania w przywołanym brzmieniu z uwagi na to, że zmiana art. 33, 34 i 35 p.b., która weszła w życie 19 września 2020 r. na mocy ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 471) nie miała zastosowania w toku prowadzonego przez tenże organ postępowania odwoławczego, uwzględniając dyspozycję przepisu przejściowego (art. 25) nakazującego do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tejże ustawy stosować przepisy p.b. w brzmieniu dotychczasowym.
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w ramach swoich obowiązków określonych w art. 35 ust. 1 p.b. Wojewoda [...] jako organ odwoławczy prawidłowo ustalił, że przedłożony przez Uniwersytet [...] projekt budowlany jest kompletny, a zamierzenie inwestycyjne nie narusza szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Analiza akt sprawy każe stwierdzić, że inwestor uzyskał wszystkie wymagane przepisami szczególnymi w świetle art. 32 ust. 1 pkt 2 p.b. pozwolenia, uzgodnienia i opinie. Zgodnie z treścią art. 32 ust. 4 pkt 2 p.b. inwestor złożył wymagane oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Załączony do wniosku projekt budowlany został sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. Wchodzący w skład projektu budowlanego projekt zagospodarowania terenu (Projekt zagospodarowania terenu. Rysunek nr UWDS-PB-PZT-01, s. 25) został sporządzony na aktualnej mapie i obejmuje swoim zakresem wszystkie konieczne elementy (art. 34 ust. 3 pkt 1 p.b.). Ustalenia przewidziane w m.p.z.p. dla działek inwestycyjnych nr ew. [...] i [...], obręb [...] pozwalały zrealizować na niej wnioskowaną inwestycję budowlaną dotyczącą budowy domu studenckiego o 7 kondygnacjach naziemnych i 1 podziemnej (wysokość budynku – 24,02 m, powierzchnia zabudowy – 1726,8 m²) oraz infrastruktury towarzyszącej i elementów zagospodarowania terenu.
Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu odwoławczego odnośnie do tego, że przeprowadzona w toku postępowania odwoławczego procedura uzupełnienia braków dokumentacji projektowej na podstawie art. 136 k.p.a. skutkowała doprowadzeniem do jej zgodności z przepisami, co umożliwiło udzielenie Uniwersytetowi [...] wnioskowanego pozwolenia na budowę. Jakkolwiek wydanie w trybie art. 35 ust. 3 p.b. postanowienia nakładającego na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w razie stwierdzenia naruszeń w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 p.b. obciąża zasadniczo starostę jako organ administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji (art. 82 ust. 1 p.b.), jako że jeżeli projekt budowlany ma być zatwierdzony w decyzji o pozwoleniu na budowę, to jego braki powinny być usunięte przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, tym niemniej nie oznacza to, że kwestia prawidłowego zidentyfikowania wszystkich naruszeń obarczających dokumentację projektową przez organ I instancji nie powinna podlegać przez wojewodę jako organ odwoławczy kontroli o charakterze weryfikacyjno-merytorycznym opartej na założeniu, że pominięcie części naruszeń nie powinno skutkować uchyleniem decyzji i odmową wydania pozwolenia na budowę (art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.), ale powinno prowadzić do ponownego wezwania inwestora do uzupełnienia dokumentacji i umożliwieniu mu jej poprawienia, co w konsekwencji skutkować powinno wydaniem decyzji uwzględniającej żądanie inwestora. Tylko w takich warunkach, zdaniem Sądu, możliwe jest nadanie art. 35 ust. 3 i 4 p.b. znaczenia normatywnego uwzględniającego to, że sprawa udzielenia pozwolenia na budowę oparta jest w toku instancji na ponownym jej załatwieniu przez organ administracji architektoniczno-budowlanej wyższego stopnia, jak i biorącego pod uwagę równocześnie dyspozycję art. 79a § 1 k.p.a.
Niewątpliwie powyższa kwestia procesowa nie może nie uwzględniać wymagań kształtowanych zasadą ogólną dwuinstancyjności postępowania (art. 15 k.p.a.), co zaakcentowali w złożonej skardze skarżący. W ocenie Sądu, ten aspekt sprawy powinien jednakże nabierać znaczenia wtedy, gdy określone zagadnienie prawne, które nie podlegało rozważeniu przez organ I instancji, stało się przedmiotem badania przez organ odwoławczy, który, oceniając je po raz pierwszy wyłącznie w toku postępowania odwoławczego, chciałby wyprowadzić z niego wnioski kształtujące sposób załatwienia sprawy udzielenia pozwolenia na budowę. W świetle art. 138 § 2 oraz art. 136 k.p.a. organ odwoławczy nie powinien również prowadzić uzupełniającego postępowania dowodowego, gdy stwierdzi, że ocena dokumentacji projektowej ze względu na jej braki lub inne wadliwości obarczające materiał dowodowy skutkowałaby obowiązkiem przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części w zastępstwie organu administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji. Sąd podziela formułowany w piśmiennictwie pogląd, zgodnie z którym nie da się określić abstrakcyjnie szczegółowych granic postępowania wyjaśniającego prowadzonego w postępowaniu odwoławczym, ponieważ, wyznaczając jego dopuszczalny zakres, należy mieć na uwadze zawsze konkretny stan faktyczny i prawny oraz skalę potencjalnych czynności wyjaśniających, jak też następstwa ich rozważenia dla sytuacji prawnej stron postępowania (por. Z. Kmieciak, Odwołania w postępowaniu administracyjnym, Warszawa 2011, s. 88).
Kierując się powyższymi wskazaniami, Sąd nie stwierdził, by Wojewoda [...] uchybił w sposób istotny art. 136 k.p.a., wydając postanowienie nr [...], ponieważ uzupełnienie dokumentacji projektowej inwestycji zaplanowanej na działkach nr ew. [...] i [...] w świetle treści ośmiu punktów określających wady projektu budowlanego oraz przy uwzględnieniu odnoszących się do nich wyjaśnień inwestora nie wykraczało poza dyspozycję ww. przepisu, przybierając charakter co do zasady porządkujący (por. wyrok NSA z 16 października 2020 r. sygn. II OSK 2083/19). Inwestor przedłożył projekt zagospodarowania terenu, którego część rysunkowa została sporządzona na mapie do celów projektowych zawierającej klauzulę przyjęcia mapy do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Forma (wielkość) tejże klauzuli budziła wątpliwości organu odwoławczego, stąd inwestor w tym zakresie przedłożył na żądanie organu zaktualizowaną mapę do celów projektowych, której czytelność nie pozwalała w zaznaczonym zakresie sformułować tego rodzaju zastrzeżeń (pismo inwestora z 10 marca 2021 r., k. 70). Wyszczególnione przez Wojewodę błędy w projekcie zagospodarowania terenu oceniane z punktu widzenia wymagań rozporządzenia MTBiGM nie wykraczały, zdaniem Sądu, poza dozwoloną korektę projektu budowlanego, podobnie jak poprawienie dołączonej do projektu analizy nasłonecznienia i przesłaniania. Inwestor przedstawił swoje wyjaśnienia odnośnie do uwag zgłoszonych przez Wojewodę [...] w zakresie nazwy i przedmiotu inwestycji, zgodności części opisowej i rysunkowej projektu zagospodarowania terenu, urządzenia stanowisk postojowych dla osób niepełnosprawnych, jak też wykazał powody nakazujące uznać przedstawiony projekt budowlany za odpowiadający przepisom rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (Dz. U. z 2012 r. poz. 463), co w sytuacji ich niepodważenia przez Wojewodę, nie pozwalało czynnościom wyjaśniającym podjętym na etapie postępowania odwoławczego przypisać znaczenia sprowadzonego do działania organu odwoławczego wykraczającego w sposób istotny poza uzupełnienie postępowania dowodowego przeprowadzonego przez Prezydenta [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela stanowisko Wojewody [...] w zakresie, w jakim organ odwoławczy stwierdził, że wszczęte na wniosek Uniwersytetu [...] postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę nie mogło podlegać zawieszeniu, albowiem w jego toku nie zaistniało żadne zagadnienie wstępne uniemożliwiające merytoryczne załatwienie sprawy. Z tego punktu widzenia objęte zaskarżeniem w ramach wniesionej skargi postanowienie Wojewody [...] z [...] lutego 2021 r. nr [...] pozostaje zgodne z prawem. Wskazanego wyżej charakteru prejudycjalnego nie miała okoliczność odnoszona przez stronę skarżącą do toczenia się w dacie wniesienia odwołań od decyzji Prezydenta [...] z [...] sierpnia 2020 r. postępowania przed Sądem Rejonowym dla [...] w [...] I Wydział Cywilny w sprawie o sygn. akt [...] dotyczącej zasiedzenia służebności przechodu i przejazdu obejmującej działkę nr ew. [...], jak i ustanowienia drogi koniecznej (działka nr ew. [...]), a także postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, w którym zaskarżeniu podlegał m.p.z.p. kształtujący w rozpatrywanym przypadku zasady zagospodarowania terenu i jego zabudowy.
Ten wniosek nie wypływał ze stwierdzenia, że w tym ostatnim postępowaniu przed wydaniem zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniesioną przez skarżących skargę na uchwałę Rady [...] z [...] czerwca 2009 r. nr [...] wyrokiem z 17 września 2020 r. sygn. IV SA/Wa 926/20 i skarga kasacyjna skarżących od tego orzeczenia, co Sądowi jest wiadome z urzędu, została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 22 czerwca 2021 r. sygn. II OSK 47/21. Kluczowe znaczenie ma bowiem uznanie, że regulacja art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. nakazuje organowi zawiesić postępowanie administracyjne jedynie wtedy, gdy wydanie przez właściwy organ orzeczenia merytorycznego kończącego postępowanie uzależnione jest od rozstrzygnięcia powstałej kwestii prejudycjalnej przez inny organ lub sąd, przy czym pomiędzy takim orzeczeniem a rozstrzygnięciem sprawy występować musi związek bezpośredni, a brak rozstrzygnięcia powstałego zagadnienia prawnego w oddzielnym postępowaniu przed właściwym organem lub sądem stanowi przeszkodę do merytorycznego załatwienia sprawy. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest w ogóle niemożliwe. Do tego wniosku wynikającego z wykładni art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. trafnie odwołał się Wojewoda [...] w swoim postanowieniu z [...] lutego 2021 r. nr [...], jak i zasadnie zwrócił na niego uwagę uczestnik postępowania w piśmie z 1 lipca 2021 r. Samo stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał wpływ na losy sprawy administracyjnej, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania, jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ administracyjny i wydanie decyzji. Takie rozumienie zakresu normowania art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. jednolicie przyjmowane jest w piśmiennictwie (por. G. Łaszczyca, Zawieszenie ogólnego postępowania administracyjnego, Kraków 2005, s. 101) oraz w dotychczasowym orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. wyrok NSA z 27 kwietnia 2021 r. sygn. II OSK 1283/19; wyrok NSA z 19 lutego 2021 r. sygn. II OSK 3011/20; wyrok NSA z 28 kwietnia 2020 r. sygn. II OSK 1757/19).
W kontrolowanej sprawie Wojewoda [...], kierując się powyższym sposobem wykładni art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., przyjął, że nie istnieje prawna zależność pomiędzy wynikiem postępowań sądowych wskazanych w odwołaniach a możliwością rozpatrzenia wniosku inwestora o wydanie pozwolenia na budowę. Nie może ulegać wątpliwości, że charakter miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jako aktu prawa miejscowego nakazuje uwzględniać jego wiążące postanowienia, dopóki akt ten ma charakter obowiązujący. Zatem wniesienie skargi na tego typu uchwałę i oczekiwanie na ewentualne wyeliminowanie konkretnego jej zapisu nie stanowi zagadnienia wstępnego, które mogłoby uzasadniać zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Dopóki tego typu akt znajduje się w obrocie prawnym, to ograny administracji są nim związane. Postępowanie sądowe zainicjowane skargą na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przez osobę, której interes prawny został nim naruszony, nie stanowi z tego względu o wystąpieniu zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. nawet wówczas, gdy sąd administracyjny nieprawomocnym wyrokiem stwierdził jego nieważność (por. wyrok NSA z 28 lutego 2020 r. sygn. II OSK 3871/19; wyrok NSA z 24 listopada 2011 r. sygn. II OSK 1655/10). Taki wniosek odnieść należy w sposób bezpośredni do spraw, w których rozpatrzeniu podlega wniosek o wydanie pozwolenia na budowę. Wyeliminowanie aktu prawa miejscowego z obrotu prawnego wiąże się ze zmianą stanu prawnego w zakresie dotyczącym prawa miejscowego i nie ma prostego przełożenia na podważenie decyzji ostatecznej udzielającej pozwolenia na budowę (por. wyrok NSA z 7 marca 2019 r. sygn. II OSK 989/17). Tylko uzupełniająco wskazać trzeba, że uchwała nr [...] została zaskarżona przez skarżących na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1875) jedynie w zakresie dotyczącym nieruchomości składającej się z przeznaczonych w planie na usługi nauki (oznaczone na rysunku planu symbolem U-N) działek nr ew. [...], [...] i [...], co nie pozwalało przedmiotu tego postępowania, niezależnie, czy Sąd podzieliłby zarzuty skarżących, czy nie, traktować jako pozostającego w łączności z postępowaniem dotyczącym inwestycji budowlanej zlokalizowanej na działkach nr ew. [...] i [...].
Nie tamował postępowania również fakt toczenia się postępowania przed sądem powszechnym. Rzeczą organu administracji architektoniczno-budowlanej jest uwzględnienie stanu prawnego nieruchomości objętej inwestycją oraz nieruchomości sąsiednich w kontekście istniejących praw rzeczowych oraz ewentualnych ograniczeń w ich wykonywaniu w związku z realizacją obiektu budowlanego. Skoro ustanowienie służebności gruntowej ma zapewnić właściwe korzystanie z oznaczonej nieruchomości, to nie można doprowadzać do sytuacji, że wskutek decyzji o pozwoleniu na budowę wykonywanie uprawnień właścicielskich w zakresie służebności będzie ograniczone. To założenie, zdaniem Sądu, sprzeciwia się jednakże przyjmowaniu, że wpływ na proces inwestycyjny może mieć właściciel nieruchomości sąsiedniej tylko z tego względu, iż wysunął on roszczenie o ustanowienie służebności gruntowej lub wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie jej zasiedzenia i przez pryzmat toczącego się postępowania sądowego w tym przedmiocie wnosi on o zawieszenie postępowania administracyjnego w oparciu o uznanie, że jego prawa kształtowane przyszłym orzeczeniem sądu (niewiadomej treści) w zakresie prawa przechodu (przejazdu) mogą zostać naruszone przez projektowaną inwestycję. Potencjalny (hipotetyczny) wpływ wyniku postępowania sądowego pozostaje w tym zakresie niewystarczający, jeżeli inwestor legitymuje się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (por. wyrok NSA z 7 lutego 2019 r. sygn. II OSK 635/17). Taki wniosek, który przyjął GINB w sprawie, tym bardziej był zasadny, jeżeli uwzględnić, że ewentualne stwierdzenie zasiedzenia służebności przechodu i przejazdu przez działkę nr ew. [...] do ul. Puławskiej w świetle projektu zagospodarowania terenu, jak zasadnie wskazał organ, nie będzie miało jakiegokolwiek wpływu na realizację inwestycji, jako że teren, do którego skarżący zgłosili swoje prawa, położony jest poza obszarem inwestycyjnym (terenem zabudowy lub zagospodarowania). Jakkolwiek inwestor w piśmie z 20 grudnia 2018 r. skierowanym do Sądu Rejonowego dla [...] w [...] stanowiącym odpowiedź na wniosek wskazał, że działka nr ew. [...] jest bardzo istotna dla celów inwestycyjnych Uczelni i stwierdzenie zasiedzenia służebności przejazdu uniemożliwiłoby realizację inwestycji w planowanym kształcie, jednakże w złożonym w toku postępowania odwoławczego piśmie z 27 października 2020 r. znak [...] w odniesieniu do jej zatwierdzonego kształtu i uwarunkowań wyjaśnił, że udzielenie pozwolenia na budowę pozostaje bez wpływu na ewentualne stwierdzenie zasiedzenia służebności oraz na jej ewentualne wykonywanie. Sąd w świetle akt sprawy, w ślad za organem odwoławczym, nie znajduje podstaw, by ten wniosek podważyć. Wskazanie przez skarżących, że dojazd do nieruchomości przebiega przez działkę nr ew. [...] i ta sama działka jest objęta wnioskiem Uniwersytetu [...] o udzielenie pozwolenia na budowę w tych warunkach nie stanowiło wykazania związku czyniącego rozpatrzenie sprawy prawnie niemożliwym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżona decyzja została wydana po przeprowadzeniu postępowania, którego nie obarczają wadliwości procesowe prowadzące ze względu na swoją istotność do podważenia prawidłowości wydanego rozstrzygnięcia zatwierdzającego projekt budowlany i udzielającego pozwolenia na budowę. W złożonej skardze skarżący podnieśli, że Wojewoda [...] pozbawił ich prawa do czynnego udziału w każdym stadium postępowania oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów (art. 10 i art. 81 k.p.a.), albowiem po otrzymaniu poprawionego i uzupełnionego nowego projektu budowlanego nie zawiadomił stron o zakończeniu postępowania dowodowego, uniemożliwiając tym samym wypowiedzenie się co do zebranego materiału dowodowego. Tak sformułowanego zarzutu Sąd nie uznaje jednakże za uzasadniony w stopniu wpływającym na wynik sprawy. Skuteczność zarzutu naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. uzależniona jest od wykazania, że uchybienie, którego dopuścił się organ, miało wpływ na wynik sprawy, albowiem pozbawiło skarżącego możliwości dokonania konkretnej czynności procesowej (por. wyrok NSA z 22 kwietnia 2021 r. sygn. II OSK 2046/18; wyrok NSA z 17 września 2020 r. sygn. II OSK 53/19; wyrok NSA z dnia 12 marca 2019 r. sygn. II OSK 1022/17; wyrok NSA z 16 stycznia 2019 r. sygn. II OSK 326/17; wyrok NSA z 29 sierpnia 2019 r. sygn. II OSK 2124/16; wyrok NSA z 27 lipca 2018 r. sygn. II OSK 2178/16; wyrok NSA z 21 lutego 2018 r. sygn. II OSK 1125/17). W rozpoznawanej sprawie nie mamy do czynienia z taką sytuacją, skarżący powołując się w sposób ogólny na następstwa zaniechania Wojewody [...] w zakresie umożliwienia im wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego przed wydaniem decyzji, nie wykazali bowiem istnienia związku przyczynowego pomiędzy ww. naruszeniem a wynikiem sprawy. Nie można nie zgodzić się z twierdzeniem, że wydanie decyzji przez organ odwoławczy niezwłocznie po przekazaniu przez Prezydenta [...] dokumentacji podlegającej uzupełnieniu w ramach uzupełnienia postępowania wyjaśniającego zleconego organowi I instancji, czyniło iluzorycznym uprawnienie stron do wypowiedzenia się co do materiałów zawartych w aktach sprawy. Jakkolwiek takie działanie stanowiło uchybienie art. 10 § 1 k.p.a., to skarżący w postępowaniu sądowym nie wykazali, aby pozbawienie ich prawa do wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji z [...] marca 2021 r. co do zebranych dowodów i materiałów mogło mieć wpływ na wynik sprawy i tym samym mogło prowadzić do wydania decyzji odmiennej treści. W złożonej skardze, a wcześniej w odwołaniach od decyzji Prezydenta [...] i w pismach z 5 listopada 2020 r. i z 27 sierpnia 2020 r. skarżący konsekwentnie swoje zarzuty ograniczyli do tego aspektu realizacji inwestycji, który jej warunki kazał poddać ocenie z punktu widzenia jedynie cywilnoprawnych uprawnień skarżących do korzystania z działki nr ew. [...]. W tym zagadnieniu zawierało się przypisywane działaniom organu administracji architektoniczno-budowlanej naruszenie w sprawie przepisów k.p.a. oraz p.b. (art. 5 ust. 1 pkt 9, art. 32 ust. 4 pkt 2 i art. 35 ust. 1 pkt 1 p.b.). Odnośnie do tego zagadnienia organ odwoławczy szczegółowo wypowiedział się w doręczonym skarżącym postanowieniu z [...] lutego 2021 r. nr [...], którego wniosków skarżącym nie udało się zakwestionować, a następnie w uzasadnieniu decyzji. Uzupełniające postępowanie dowodowe, z którego ostatecznymi ustaleniami skarżący nie zapoznali się, nie pozostawało w jakimkolwiek związku z tymi kwestiami, które skarżący traktowali w toku postępowania za sporne. Nie da się nie zauważyć, że skarżący nie zostali pozbawieni czynnego udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim mogli czynić spostrzeżenia, że zatwierdzony projekt budowlany pozostaje sprzeczny z przepisami prawa, postanowienie Wojewody [...] z [...] lutego 2021 r. nr [...] jest wadliwe, ponieważ poddawało niedostatecznej analizie dokumentację projektową, wreszcie, że pismo Prezydenta [...] z [...] marca 2021 r. przekazujące uzupełnione ustalenia dowodowe, które zostało również doręczone skarżącym, nie odpowiada wadom, które należy przypisać projektowi budowlanemu. We wskazanym zakresie skarżący nie wypowiedzieli się w toku postępowania, pominęli merytoryczne ustosunkowanie się do niego również w skardze. Jeżeli Wojewoda [...] zdecydował o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji zatwierdzającej projekt budowlany budowy domu studenckiego, ograniczenie się w skardze do wskazania, że skarżący nie zostali powiadomieni o zgromadzeniu materiału dowodowego, bez określenia sposobu, w jakim zakresie materiał ten jest wadliwy i rzutuje na prawidłowość podjętego rozstrzygnięcia pozostaje niewystarczające do podważenia zaskarżonej decyzji, uwzględniając, że warunkiem koniecznym uchylenia kontrolowanej przez sąd decyzji w przypadku naruszenia przez nią prawa procesowego jest przyjęcie, że wadliwość ta mogła mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Poddane sądowej kontroli rozstrzygnięcie stanowi wynik prawidłowej wykładni oraz prawidłowego zastosowania przepisów k.p.a. oraz przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę. Wojewoda [...] przed wydaniem zaskarżonej decyzji wywiązał się z obowiązku podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.). Wydaniu zapadłego rozstrzygnięcia towarzyszyła analiza zgłoszonych przez odwołujących zarzutów, co nie pozwala twierdzić, że w uzasadnieniu kontrolowanej przez Sąd decyzji organ w sposób wszechstronny się do nich nie ustosunkował, nie wyjaśniając stronom postępowania zasadności przesłanek, którymi się kierował. Fakt, że na skutek tej analizy organ odwoławczy wyciągnął wnioski niezgodne z oczekiwaniami skarżących, którzy dążyli jeżeli nie do podważenia w całości udzielonego inwestorowi pozwolenia na budowę, to do zawieszenia jego procedowania na etapie odwoławczym, nie może świadczyć o naruszeniu zasad ogólnych postępowania administracyjnego, czy też o sporządzenia uzasadnienia decyzji nieodpowiadającej prawu (art. 107 § 3 k.p.a.).
Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.