VII SA/Wa 1098/06

VII SA/Wa 1098/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-09-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-06-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Izabela Ostrowska
Krystyna Tomaszewska /przewodniczący/
Mariola Kowalska. /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2006 r. sprawy ze skargi Gminy Miejskiej [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego Gminy Miejskiej [...] kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia[...] grudnia 2005r. nr [...], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( t.jedn. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn.zm.) nakazał Gminie Miejskiej [...] doprowadzenie do stanu zgodnego z przepisami wykonaną ulicę M. w [...] poprzez wyniesienie krawężnika prawej strony ul. M. w [...] na wysokość 10cm ponad krawędź jezdni.
W uzasadnieniu organ podał, iż z ustaleń poczynionych w toku prowadzonego postępowania wynika, że przedmiotowa inwestycja wykonana została na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] września 1999r. Zatwierdzony projekt budowlany przewidywał ulicę ograniczoną z obydwu stron krawężnikami wyniesionymi po obu stronach na wysokość 10cm. Faktycznie wykonano po prawej stronie ulicy krawężnik o wysokości 3, 4 i 5cm ponad poziom jezdni, co narusza warunki techniczne jakim
powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Organ uznał, iż wyniesienie
krawężnika na wysokość 5, 4 i 3cm, czyli niższą niż określają warunki techniczne nie
stanowi istotnego odstąpienia od warunków pozwolenia na budowę, lecz stanowi
przesłankę doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z przepisami.
Po rozpatrzeniu odwołania Burmistrza Miasta [...] oraz S. P.
1 T. G. od powyższej decyzji, [...] Wojewódzki Inspektor
Nadzoru Budowlanego uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu
wykonania obowiązku i wyznaczył nowy termin, w pozostałej części utrzymał w mocy
zaskarżoną decyzję.
W ocenie organu odwoławczego wyniesienie krawężnika nie stanowi istotnego, w rozumieniu art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego, odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego. Jednakże takie zmniejszenie wysokości krawężnika spowoduje zalewanie nieruchomości położonych po prawej stronie ulicy. Z kopii projektu technicznego wynika, iż jednostronne pochylenie ul. M. wynoszące 2% w kierunku północnym może powodować spływ wód opadowych w kierunku prawej strony ulicy ograniczonej krawężnikiem o zmniejszonej wysokości. Zalewanie
Sygn.akt VII SA/Wa 1098/06
nieruchomości położonych po prawej stronie ulicy M. stanowi pogorszenie warunków użytkowych w rozumieniu art. 5 ust. 1 Prawa budowlanego, zasadnie zatem nałożono na inwestora obowiązek doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła Gmina Miejska [...]
Zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie prawa materialnego art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 7 ustawy Prawo budowlane, naruszenie przepisów postępowania, art. 7 i 77 k.p.a. poprzez nie znajdujące potwierdzenia w materiale dowodowym ustalenie, że obniżenie wzniesienia krawężnika spowoduje zalewanie posesji położonych po prawej stronie ulicy M. w przypadku obfitych opadów, co stanowi pogorszenie warunków użytkowych w rozumieniu art. 5 ust. 1 Prawa budowlanego.
W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż ulica M. została zaprojektowana jako ciąg pieszo- jezdny, w którym nawierzchnia ulicy i chodnika znajduje się na tym samym poziomie, krawężniki pełnią natomiast jedynie funkcję oporu dla nawierzchni, a nie funkcję oddzielenia nawierzchni ulicy od nawierzchni chodnika. W sprawie nie mają zastosowania przepisy rozdziału 8 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie.
Twierdzenia organu, iż obniżenie krawężnika spowoduje zalewanie posesji położonych po prawej stronie ulicy nie znajduje oparcia w zebranym materiale dowodowym. Z inwentaryzacji powykonawczej przekazanej przez Miasto [...] do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wynika, iż działki położone po prawej stronie ulicy są wywyższone w stosunku do nawierzchni drogi. Z porównania rzędnych nawierzchni ulicy przy krawężniku z prawej strony z rzędnymi posadowienia pokryw studzienek kanalizacji sanitarnej położonych na sąsiadujących z ulicą działkach wynika, iż działki powyższe są usytuowane odpowiednio od 20 do 37cm powyżej poziomu jezdni. Różnica ta, w ocenie skarżącej, świadczy o braku zagrożenia zalaniem tych działek bez względu na wysokość krawężnika jezdni.
Sygn.akt VII SA/Wa 1098/06
Art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane stanowi, że przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane zostały wykonane w sposób o którym mowa w art. 50 ust. 1. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wykazał, w ocenie skarżącej żadnych przesłanek potwierdzających, że roboty budowlane zostały wykonane w sposób o którym mowa w tym przepisie. W tej sytuacji brak było podstaw do nałożenia obowiązku wyniesienia krawężników do wysokości 10cm ponad krawędź jezdni.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 134, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie (art. 145 § 1 pkt ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.).
Mając powyższe na uwadze uznać należy, że skarga jest zasadna, a podniesione w niej zarzuty zasługują na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.jedn.z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn.zm.) w przypadku wykonania robót w sposób o którym jest mowa w art. 50 ust. 1 tej ustawy, przepisy art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio. Oznacza to, iż art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 można stosować jedynie wówczas, gdy: roboty budowlane zostały wykonane bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska
Sygn.akt VII SA/Wa 1098/06
lub na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1. W niniejszej sprawie nie nastąpiła żadna z tych okoliczności, organ również ich nie przywołuje.
Kolejną przesłanką umożliwiającą działanie organu na ww. podstawie / art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego/jest wykonanie robót w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. Jak ustalił organ w zaskarżonej decyzji, nie można uznać, aby inwestor w sposób istotny odstąpił od warunków pozwolenia na budowę, a zatem i ta przesłanka nie mogła mieć zastosowania w niniejszej sprawie. Pogląd ten należy podzielić.
Rozważenia wymagało zatem, czy inwestor w sposób istotny naruszył przepisy prawa. Przywoływany przez organ § 43 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie(Dz.U. 1999r. Nr 43, poz. 430) w ust. 5 stanowi, iż chodnik powinien być wyniesiony ponad krawędź jezdni lub pasa postojowego na wysokość od 6 do 16cm i oddzielony krawężnikiem. Przepis ten nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Jak wynika z zatwierdzonego projektu, krawężnik nie oddzielał jezdni od chodnika, lecz ograniczał ciąg pieszo-jezdny od pasa zieleni. Skoro zatem krawężnik nie pełnił funkcji oddzielenia pasa jezdni od chodnika, a ponadto projekt zakładał iż jezdnia i chodnik będą na tym samym poziomie, to na tej podstawie nie można było nakazywać dostosowania jego wysokości do stanu zgodnego z tym przepisem.
Natomiast możliwość zalewania nieruchomości położonych powyżej 20cm od poziomu jezdni wodami opadowymi, a więc możliwość naruszenia art. 5 ust. 1 Prawa budowlanego powinna zostać wykazana przez organ w odniesieniu do konkretnych warunków topograficznych tego terenu. Z uzasadnienia nie wynika iż organ wskazując na konieczność podwyższenia krawężnika wziął pod uwagę, iż sąsiednie nieruchomości znajdują się powyżej 20cm nad poziomem jezdni.
Powyższe uzasadnia twierdzenie, iż zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem przepisów postępowania - art. 80 k.p.a. oraz przepisów prawa materialnego art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 7 i art. 50ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego.
Ponieważ zaskarżona decyzja narusza wskazane wyżej przepisy w stopniu, który miał istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c)
Sygn.akt VII SA/Wa 1098/06
ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.), należało orzec jak w sentencji.
Zakres w jakim uchylona decyzja nie podlega wykonaniu określono w oparciu o przepis art. 152 p.p.s.a.