VII SA/Wa 769/04

VII SA/Wa 769/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-04-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-06-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Żak /przewodniczący/
Izabela Ostrowska /sprawozdawca/
Krystyna Tomaszewska
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Protokolant Sylwia Mackiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi [...] Sp.z o.o. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie sprzeciw w sprawie zgłoszenia zamiaru montażu urządzenia reklamowego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego[...] Sp.z o.o. w [...]. kwotę 760 zł (siedemset sześćdziesiąt złotych) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Prezydent [...] decyzją nr [...] z dnia [...]-12-2003r ,na podstawie art. 30 ust. 6 pkt. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane(Dz.U. z 2000r. Nr 106 poz.1126 z póź. zm.), wniósł sprzeciw do zgłoszenia dokonanego przez inwestora [...] sp. z o.o w dniu [...]-12-2003 r. zamiaru montażu urządzenia reklamowego o powierzchni ekspozycji 3x 6 m przy ul. [...] w rejonie Trasy [...] w [...].
W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż zamierzone roboty budowlane ze względu na ich skalę i charakter wykraczają poza dyspozycje art. 29 ustawy Prawo budowlane, gdyż obejmują wykonanie nowego obiektu w określonym miejscu, nie zaś jego wymianę czy remont i zgodnie z art. 28 Prawa budowlanego wymagają uzyskania pozwolenia na budowę, a zgłoszenie zamiaru ich wykonania nie może być skuteczne.
Organ wyjaśnił nadto ,iż obiekt budowlany będący przedmiotem postępowania składa się z konstrukcji nośnej, którą stanowi fundament, słup, konstrukcja wsporcza mocująca tablicę do ramy oraz z tablicy lub urządzenia reklamowego jako płaszczyzny na której umieszczone są grafiki reklamowe. W ocenie organu instalowanie tablic i urządzeń reklamowych o których mowa w art. 29 ust.2 pkt 6 dotyczy tylko instalowania ( montażu) tablicy lub urządzenia do konstrukcji nośnej. Sama zaś budowa konstrukcji nie korzysta ze zwolnienia od konieczności uzyskania pozwolenia na budowę.
Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania inwestora [...] sp.z o.o , decyzją nr [...] z dnia [...].03.2004r., utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie uznając zarzuty inwestora za nie zasadne.
Wojewoda wskazał w uzasadnieniu, że przedmiotowe urządzenie reklamowe ,zgodnie z brzmieniem art.3 pkt.3 ustawy Prawo budowlane, jest "wolnostojącym trwale związanym z gruntem urządzeniem reklamowym" składa się z tablicy reklamowej i nośnika reklamowego.
Z opisu technicznego konstrukcji wynika, że posadowienie przedmiotowego nośnika wymaga ustawienia płyty żelbetowej na odpowiednio przygotowanej powierzchni terenu albo jej zagłębienie 0,6 m poniżej powierzchni gruntu, wówczas staje się fundamentem i nie jest podatna na porywy wiatru.
W myśl definicji zawartej w art. 3 pkt 3 w/w ustawy "wolnostojące, trwale związane z gruntem, urządzenia reklamowe" zostały zaliczone do budowli - są zatem obiektem budowlanym i wymagają uzyskania pozwolenia na budowę.
Analizując przepis art. 29 ust.2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, Wojewoda wskazuje, że w treści zapisu użyty został termin "instalowanie" nie zaś "budowa" - chodzi zatem o instalowanie tablic i urządzeń reklamowych na istniejących już obiektach ( np. budynkach, słupach ). Budowa konstrukcji o tak znacznych gabarytach oraz prowadzenie robót fundamentu, z pewnością nie może być zakwalifikowana jako "instalacja urządzenia reklamowego".
Skargę na decyzję Wojewody złożyła spółka [...].
Decyzjom administracyjnym spółka zarzuca wadliwość, wynikającą z przyjęcia przez organy chybionych poglądów prawnych i błędnych ustaleń faktycznych , odnośnie przyjęcia, iż planowane przez inwestora prace budowlane mają charakter prac fundamentowych. Zdaniem spółki bezpodstawnym jest ustalenie przez organ, iż planowana inwestycja wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. .
Organ II instancji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skargę zasługuje na uwzględnienie.
Art. 29 ust 2 pkt 2 Prawa budowlanego obowiązującego w dacie orzekania przez organy administracji stanowił, iż pozwolenia na budowę nie wymaga wykonanie robót budowlanych, polegających na instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. Z kolei art. 30 ust. 1 pkt 1 tej ustawy nakazywał zgłosić właściwemu organowi budowę, o której mowa w art. 29 ust. 2 pkt 2.
Rozpoznając zgłoszenie inwestora w sprawie montażu urządzenia reklamowego w określonym miejscu organ powinien jednoznacznie przesądzić o rodzaju inwestycji bowiem od tego uzależnione jest właściwe rozstrzygnięcie w sprawie.
Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 30 ust.6. Prawa budowlanego w sytuacji w której dla określonej inwestycji wymagane jest pozwolenie na budowę a inwestor dokonał jedynie zgłoszenia zamiaru wykonania określonych robót budowlanych, organ winien wnieść sprzeciw.
O tym, czy zgłoszoną instalację urządzenia reklamowego należało zakwalifikować jako objęte działaniem tego przepisu decyduje nie tylko ustalenie, czy odpowiada ono pojęciu "urządzenia reklamowego", ale też, czy roboty związane z jej zamocowaniem odpowiadają pojęciu "instalacji". Chodzi zatem o ustalenie prawnego znaczenia wyrażenia "urządzenie reklamowe", a także wyrażenia "instalacja , montaż". W ustawie nie zamieszczono legalnej definicji tych wyrażeń. Analizę ich prawnego znaczenia trzeba oprzeć, przede wszystkim, na wykładni językowej, gdy zaś i ta nie da jednoznacznej odpowiedzi, należy rozważyć znaczenie wątpliwych terminów pod kątem systemowym i celowościowym.
Przez roboty budowlane zgodnie z art. 3 pkt 7 należy rozumieć budowę, a także prace polegające na montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Natomiast pojęcie "instalacja" zostało użyte w art. 29 ust. 2 pkt 6 -instalowanie tablic i urządzeń reklamowych ; art. 29 ust. 2 pkt 14 - instalowanie krat na obiektach budowlanych; art. 29 ust. 2 pkt 15 - instalowanie urządzeń na obiektach budowlanych i w art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Zdaniem składu orzekającego, montaż i instalacja są robotami budowlanymi i należy je traktować jako pojęcia zamienne. Artykuł 29 ust. 2 zwalnia z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę roboty budowlane polegające na instalacji, określone w pkt 6,a tym samym zwolniony z tego obowiązku jest montaż urządzenia reklamowego.
Analiza powyższych przepisów uprawnia zdaniem składu orzekającego do wyrażenia poglądu, że jedyna różnica między montażem, a instalacją sprowadza się do tego, że instalacja dokonywana jest na istniejącym obiekcie, a nie na gruncie /kraty w oknach, tablice i urządzenia na obiektach/.
Z przedstawionego przez skarżącego zgłoszenia wyraźnie wynika, że zamiarem inwestora był montaż urządzenia reklamowego wraz z jego konstrukcją nośną. Całkowicie chybiona jest w ocenie zaprezentowana przez organy teza o podziale urządzenia na konstrukcję nośną( wspornik) wymagający prac fundamentowych a tym samym uzyskania pozwolenia na budowę oraz tablicy reklamowej której zainstalowanie wymaga jedynie zgłoszenia.
Wbrew twierdzeniom organów z dokumentacji technicznej dołączonej do zgłoszenia wynika ,iż planowany obiekt nie jest trwale związany z gruntem, tzn nie jest usytuowany poniżej poziomu terenu, bowiem jego dolna płaszczyzna znajduje się na poziomie terenu, a jego przeniesienie czy rozebranie nie wymaga wykonania robót ziemnych. Przedmiotowy nośnik reklamowy posadowiony ma zostać na ustawionym na gruncie prefabrykacie, a słup nośnika nie będzie zakotwiony w fundamencie.
Skoro więc zamierzone roboty budowlane polegały na instalacji urządzenia reklamowego na nośniku reklam, to roboty te korzystają z zwolnienia przewidzianego w art 29 ust. 2 pkt 6 i nie są obciążone obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę.
Sąd, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, nie podziela zatem poglądu wyrażonego w zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji, iż instalowanie urządzenia reklamowego ze względu na kryterium rozmiaru konstrukcji nie mieszą się w pojęciu "instalacja" i wymagają pozwolenia budowlanego. W zupełności wystarczająca i odpowiadająca prawu jest w tym przypadku procedura związana ze zgłoszeniem zamiaru zainstalowania takiego urządzenia.
Jeśli organ dostrzegłby natomiast, iż przedmiot zgłoszenia objęty dyspozycją art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego może naruszać ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, powodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia albo też wypełniać inne przesłanki wymienione w ust. 3 tego przepisu obowiązującego w dacie orzekania przez organy, wówczas może - w drodze decyzji - nałożyć obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie określonego obiektu.
Wady kontrolowanych przez Sąd decyzji wymienione wyżej, uzasadniają w konsekwencji uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji I instancji, jako że wskazane uchybienia dotyczą postępowania organów obu instancji. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) uchylił zarówno decyzję organu II instancji jak i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, gdyż naruszenia prawa zarówno materialnego, jak i formalnego miały istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Rozstrzygnięcie w pkt. II i III wyroku znajduje oparcie w art. 152 i 200 cytowanej ustawy.