VII SA/Wa 1080/19

VII SA/Wa 1080/19 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-11-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-05-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jadwiga Smołucha /sprawozdawca/
Krystyna Tomaszewska
Mirosława Kowalska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 1332
art. 30 ust. 5c
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędziowie sędzia WSA Jadwiga Smołucha (spr.), sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant spec. Agnieszka Wrzodak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2019 r. sprawy ze skargi W.sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2019 r. znak: [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia robót budowlanych oddala skargę
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez W.sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca", "spółka", "inwestor") jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "organ odwoławczy", "GINB") z [...] marca 2019 roku, znak: [...], utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] (dalej: "Wojewoda", "organ I instancji") z [...] stycznia 2019 r., nr [...], znak: [...], w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych.
Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.
W piśmie złożonym 14 grudnia 2018 r. skarżąca zgłosiła Wojewodzie zamiar budowy tymczasowego obiektu budowlanego – namiotu magazynowego na terenie Portu Lotniczego [...] w W., na działce o nr ew. [...], obr. [...].
18 grudnia 2018 r. skarżąca uzupełniła zgłoszenie dołączając złożone na urzędowym formularzu oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, podpisane przez prezesa zarządu spółki. Ponadto skarżącą dołączyła kopię umowy najmu nieruchomości.
Wojewoda postanowieniem z [...] grudnia 2018 roku, nr [...], znak: [...], nałożył na skarżącą obowiązek uzupełnienia zgłoszenia, w terminie 21 dni od dnia doręczenia postanowienia, w następujący sposób:
- w zgłoszeniu należy wskazać właściwą podstawę prawną zgłaszanych robót budowlanych, zgodnie z art. 29 – 30 ustawy Prawo budowlane, który enumeratywnie wskazuje roboty budowlane podlegające zgłoszeniu,
- określając rodzaj robót budowlanych należy mieć na uwadze kompetencje wojewody określone w art. 82 ust. 4 ustawy Prawo budowlane tj. wojewoda jest organem administracji architektoniczno-budowalnej w sprawach obiektów i robót budowalnych: lotnisk cywilnych wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi,
- w zgłoszeniu należy wskazać pełny zakres zamierzenia budowlanego tj. numery działek inwestycyjnych, obręb ewidencyjny oraz jednostkę ewidencyjną,
- mając na uwadze powyższe, w zgłoszeniu zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, należy podać zakres i sposób wykonania zgłoszonych robót budowlanych, dla robót będących w kompetencji wojewody,
- do zgłoszenia należy załączyć poprawnie i w całości wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane,
- do zgłoszenia należy dołączyć, zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, odpowiednie szkice i rysunki, z wyraźnie oznaczonymi: granicą lotniska, granicami oraz numerami działek ewidencyjnych oraz w sposób jednoznaczny i czytelny oznaczyć planowane zamierzenie budowlane wraz z ich zwymiarowaniem oraz legendą, odpowiadające swoim zakresem wyłącznie dla wnioskowanej inwestycji,
- jeżeli zamiarem inwestora jest działanie przez pełnomocnika/ów należy spełnić wszystkie wymagania określone w art. 33 § 1 - 3 k.p.a., należy przedłożyć ciąg pełnomocnictw,
- mając na uwadze powyższe w przypadku zmiany rozwiązań projektowych bądź zakresu inwestycji, przedłożone załączniki do zgłoszenia należy w całości dostosować do zmienionego rozwiązania projektowego/zakresu inwestycji,
- wszystkie załączone do zgłoszenia dokumenty winny być w oryginale bądź poświadczone zgodnie z zasadą określoną w art. 76 i 76a k.p.a.,
- w zgłoszeniu należy podać termin rozpoczęcia robót budowlanych z uwzględnieniem terminu uzupełnienia zgłoszenia, ponadto należy również określić termin rozbiórki bądź przeniesienia (art. 30 ust. 1) tymczasowych obiektów budowlanych, ale nie później niż przed upływem 180 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu (w zgłoszeniu termin planowanej rozbiórki wskazano 181 dni). Postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 2 stycznia 2019 r.
17 stycznia 2019 r. skarżąca, w wykonaniu postanowienia z [...] grudnia 2018 r., złożyła pismo z dodatkowymi wyjaśnieniami i dokumentacją.
Decyzją z [...] stycznia 2019 r., nr [...], Wojewoda [...] wniósł sprzeciw do zgłoszenia robót budowlanych. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że inwestor nie uzupełnił wszystkich braków wskazanych w postanowieniu z [...] grudnia 2018 r., a mianowicie: nie przedłożono poprawnie wypełnionego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, czytelnych szkiców i rysunków z wyraźnie oznaczoną granicą lotniska oraz w sposób jednoznaczny i czytelny nie oznaczono planowanego zamierzenia budowlanego, nie sporządzono legendy odpowiadającej swoim zakresem zgłaszanym robotom budowlanym, nie określono we właściwy sposób terminu zamierzonego rozpoczęcia robót.
Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego GINB decyzją z [...] marca 2019 r., znak: [...], utrzymał w mocy decyzję Wojewody z [...] stycznia 2019 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy powołał się na treść art. 29 ust. 1 pkt 12, art. 30 ust. 2, 5, 5c i 5d Prawa budowlanego. GINB podzielił stanowisko organu I instancji, że skarżący nie wypełnił obowiązku uzupełnienia zgłoszenia nałożonego postanowieniem z [...] grudnia 2018 r. Według organu odwoławczego oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością, przedłożone przez inwestora przy piśmie z 18 grudnia 2018 r., jest nieprawidłowe ponieważ zostało wypełnione na nieaktualnym wzorze, a przede wszystkim nie zostało podpisane przez osoby upoważnione do reprezentacji spółki – oświadczenie zostało podpisane tylko przez prezesa zarządu podczas gdy z przedłożonego wraz z uzupełnieniem zgłoszenia odpisu z rejestru przedsiębiorców wynika, że zarząd spółki jest trzyosobowy, a zgodnie ze wskazanym w rejestrze sposobem reprezentacji, jeżeli zarząd spółki liczy dwie lub więcej osób, to do składania oświadczeń i podpisywania w imieniu spółki są uprawnieni dwaj członkowie zarządu łącznie albo członek zarządu łącznie z prokurentem. GINB wyjaśnił, że nieprawidłowo złożone oświadczenie (np. przez osoby nieuprawnione) oznacza brak oświadczenia inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością. Organ odwoławczy uznał, że inwestor nie wywiązał się również z obowiązku przedstawienia rysunku ukazującego w sposób jednoznaczny lokalizację zgłaszanego obiektu. Wprawdzie do uzupełnienia zgłoszenia dołączono rysunek, na którym oznaczono ukośnymi liniami pewien obszar, niemniej jednak rysunek ten nie zawiera legendy ani opisu, umożliwiających jednoznacznie ustalenie lokalizacji obiektu. Według GINB skarżący nie wskazał też prawidłowo terminu rozpoczęcia robót. W zgłoszeniu termin rozpoczęcia robot określono na 2 stycznia 2019 r., a ponieważ zgłoszenia dokonano 14 grudnia 2018 r. (data wpływu do organu wojewódzkiego), wskazany termin rozpoczęcia robót był krótszy niż przewidziane w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego 21 dni na wniesienie sprzeciwu przez organ. Uzupełniając zgłoszenie inwestor nie wykonał nałożonego obowiązku wskazania nowego terminu rozpoczęcia robót. Organ odwoławczy wyjaśnił, że wydanie postanowienia nakładającego obowiązek uzupełnienia zgłoszenia przerywa bieg terminu do wniesienia sprzeciwu, termin ten biegnie na nowo od dnia uzupełnienia zgłoszenia. Uzupełniając zgłoszenie należy zatem podać nowy termin rozpoczęcia robót, nie krótszy niż 21 dni od dnia uzupełnienia zgłoszenia. W ocenie GINB nieprawidłowe jest wskazanie terminu jako jeden dzień po dniu wydania zaświadczenia o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu, ponieważ termin jest zdarzeniem przyszłym i pewnym, natomiast uzyskanie zaświadczenia o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu zdarzeniem pewnym nie jest. Odnosząc się do zarzutów odwołania GINB stwierdził, że wydanie decyzji [...] stycznia 2019 r., w sytuacji gdy wyznaczony postanowieniem termin uzupełnienia braków zgłoszenia upływał 23 stycznia 2019 r., nie stanowi naruszenia prawa w sytuacji gdy z treści pisma z 14 stycznia 2019 r., stanowiącego odpowiedź na postanowienie Wojewody [...], jak również z treści odwołania, nie wynika aby zgłaszający zamierzał dodatkowo uzupełniać zgłoszenie.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję GINB z [...] marca 2019 r. skarżący zarzucił naruszenie następujących przepisów:
1. przepisów postępowania, które stanowią podstawę wznowienia postępowania tj. art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 30 ust. 5c oraz ust. 6 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, poprzez wydanie decyzji wojewody przed upływem terminu na usunięcie braków zgłoszenia nakreślonego przez Wojewodę [...] ergo bezpodstawne pozbawienie strony możliwości udziału w części postępowania i wydanie decyzji negatywnej dla strony, gdy tymczasem w sytuacji gdyby organ uznał, iż inwestor prawidłowo usunął braki formalne, treść decyzji Wojewody byłaby dla inwestora korzystna;
2. art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a. poprzez uznanie, że dokumentacja zawarta w zgłoszeniu nie stanowiła wystarczającego materiału dla wniesienia sprzeciwu oraz poprzez nieprzeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w razie wystąpienia wątpliwości co do możliwości wydania zaświadczenia o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu przed upływem terminu na wniesienie sprzeciwu;
3. art. 30 ust. 5aa ustawy Prawo budowlane poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że zachodzą podstawy do utrzymania decyzji Wojewody ergo podtrzymania sprzeciwu organu I instancji;
4. art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że najwcześniejszą datą rozpoczęcia robót jest termin 21 dni od dnia złożenia kompletnego wniosku o wykonanie robót budowlanych, w momencie gdy roboty budowlane obiektu tymczasowego mogą być rozpoczęte zgodnie z art. 30 ust. 5aa ustawy Prawo budowlane po wydaniu zaświadczenia o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu;
5. art. 30 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane poprzez błędne uznanie, że oświadczenie o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane może być złożone wyłącznie na obowiązującym formularzu, a w konsekwencji uznanie, iż złożenie zgłoszenia w innej formie nie stanowi prawidłowego oświadczenia o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane;
6. art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane poprzez niewłaściwą wykładnię, w związku z uznaniem, iż dla zgłoszenia robót budowlanych koniecznym jest przedłożenie map wraz ze sporządzoną legendą na potrzeby planowanej inwestycji, w momencie gdy obowiązek taki nie wynika z przepisów art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane;
7. art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane poprzez uznanie, iż dla ważności zgłoszenia robót budowlanych koniecznym jest załączenie oświadczenia o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane zgodnie ze wzorem, w momencie gdy zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane wystarczającym jest złożenie oświadczenia o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane z właściwymi informacjami.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm prawem przepisanych..
W odpowiedzi na skargę GINB wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz.718.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności (zgodności z prawem) zaskarżonego rozstrzygnięcia, czyli ustalenie czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. Realizując powyższe uprawnienia sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd uznał za prawidłowo ustalony przez organ odwoławczy stan faktyczny zaistniały w sprawie i opisany we wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia, i w konsekwencji przyjął ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym rozstrzygnięciu GINB z [...] marca 2019 r. (zob.: uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09).
Przedmiotem rozpoznawanej sprawy są rozstrzygnięcia organów administracji architektoniczno-budowlanej w przedmiocie wniesienia sprzeciwu od zgłoszenia wykonania robót budowlanych.
Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji jest art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego, który stanowi, że w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia organ administracji architektoniczno-budowalnej nakłada na zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw w drodze decyzji.
Nie powielając wszystkich ustaleń organu, szczegółowo opisanych w zaskarżonej decyzji, a które sąd uznaje za prawidłowe, należy stwierdzić, że organy administracji architektoniczno-budowalnej w sposób prawidłowy przeprowadziły postępowanie w trybie art. 30 Prawa budowlanego, wzywając skarżącego postanowieniem do uzupełnienia braków zgłoszenia przez złożenie brakującej dokumentacji.
Zgłoszenie jest odstępstwem od zasady wyrażonej w art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, która wskazuje, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgłoszenie musi dla swej skuteczności spełniać określone warunki formalne i materialnoprawne. W myśl art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego w zgłoszeniu zamiaru wykonania robót budowlanych należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 11 oraz w zależności od potrzeb odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. Nie jest możliwe zobiektywizowanie wszystkich elementów treści zgłoszenia z uwagi na to, że ustawodawca konieczność dołączenia odpowiednich szkiców i rysunków uzależnił od charakteru konkretnej inwestycji i pozostawił ocenie organu. Wymóg dołączenia do zgłoszenia odpowiednich szkiców lub rysunków zależy charakteru i rodzaju inwestycji i oceniany jest w oparciu o wiedzę techniczną. Ocena konieczności przedstawienia odpowiednich szkiców lub rysunków pozostawiona jest organowi. Organ nie ma przy tym obowiązku przedstawiania w postanowieniu, jakie wątpliwości zaistniały w trakcie analizy zgłaszanego zamierzenia budowlanego. Jego zadaniem jest bowiem ocena, czy spełnione są wymagania formalne związane ze zgłoszeniami wykonywania robót i obiektów budowlanych oraz ustalenie czy nie zachodzą przesłanki negatywne określone w przepisie art. 30 ust. 6 i 7 ustawy Prawo budowlane. Dla dokonania tej oceny musi dysponować odpowiednim materiałem dowodowym, który obowiązany jest dostarczyć inwestor. Celem działania organów w odniesieniu do zgłoszenia jest bowiem ustalenie, czy objęta nim budowa lub roboty budowlane są zgodne z wymogami prawa, dlatego też zgłoszenie powinno zawierać informacje umożliwiające organowi architektoniczno-budowlanemu ocenę czy zamierzenie jest zgodne z prawem, w tym z przepisami technicznymi. W razie niekompletności zgłoszenia, co do wymaganej dokumentacji, właściwy organ nakłada na inwestora w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia zgłoszenia o niezbędne dokumenty w określonym terminie. Ponieważ kompletność zgłoszenia jest podstawowym warunkiem, od spełnienia którego ustawodawca uzależnił możliwość skorzystania z uproszczonej procedury realizacji robót budowlanych, nieuzupełnienie przez inwestora braków zgłoszenia obliguje właściwy organ do wniesienia sprzeciwu w drodze decyzji (art. 30 ust. 5c ustawy Prawo budowalne).
Sąd podziela stanowisko organów, że w rozpoznawanej sprawie zgłoszenie było niekompletne ponieważ m.in. nie dołączono do niego prawidłowego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz szkiców lub rysunków przestawiających lokalizację zamierzenia budowlanego, które umożliwiłyby organowi prawidłową ocenę czy zamierzenie inwestycyjne spełnia wymogi wynikające z przepisów.
Z akt sprawy administracyjnej wynika, że do zgłoszenia złożonego do organu architektoniczno-budowlanego nie dołączono oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pomimo wymienienia tego dokumentu w spisie załączników do tego zgłoszenia. Wypełniony formularz oświadczenia został złożony przez pełnomocnika inwestora przy kolejnym piśmie z 18 grudnia 2018 r., jednak nie można uznać, że został przez to spełniony wymóg z art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, ponieważ oświadczenie to nie zostało podpisane w sposób zgodny ze sposobem reprezentacji spółki ujawnionym w rejestrze przedsiębiorców, a tym samym było nieskutecznie w odniesieniu do inwestora będącego osoba prawną. Organy prawidłowo zatem przyjęły, że zgłoszenie obarczone jest brakiem oświadczenia inwestora o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Brak ten nie został też usunięty w wyznaczonym terminie po wezwaniu skarżącej do uzupełnienia zgłoszenia.
Sąd podziela także stanowisko organów co do niewykonania przez skarżącą obowiązku uzupełnienia zgłoszenia o niezbędne dokumenty w postaci odpowiednich szkiców i rysunków. Wprawdzie w wyznaczonym przez organ I instancji terminie inwestor podjął czynności mające na celu uzupełnienie zgłoszenia w analizowanym zakresie, jednak złożone przez skarżącą dokumenty nie spełniały wymogów określonych w postanowieniu wzywającym do uzupełnienia braków. Inwestor został wezwany do złożenia odpowiednich szkiców i rysunków z wyraźnie oznaczonymi: granicą lotniska, granicami oraz numerami działek ewidencyjnych oraz miał w sposób jednoznaczny i czytelny oznaczyć planowane zamierzenie budowlane wraz z ich zwymiarowaniem oraz legendą, odpowiadające swoim zakresem wyłącznie dla wnioskowanej inwestycji. Złożone przez skarżącą rysunki określają parametry techniczne zamierzonego obiektu budowlanego oraz granice działki, na której ten obiekt ma być posadowiony. Brak jest natomiast możliwości ustalenia w oparciu o te rysunki dokładnej lokalizacji zamierzonego obiektu budowlanego na działce, a w szczególności jego posadowienia (w tym odległości) w stosunku do innych obiektów budowlanych i urządzeń znajdujących się na działce oraz w stosunku do granic działki. Wskazany brak uniemożliwia organom architektoniczno-budowlanym ocenę zgodności zgłoszonego zamierzenia budowlanego z przepisami technicznymi.
Tym samym w rozpoznawanej sprawie zaistniały przesłanki obligujące organ administracji architektoniczno-budowalnej do wniesienia sprzeciwu w drodze decyzji na podstawie art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego.
Niezasadne jest stanowisko skarżącej co do naruszenia przepisów postępowania, które stanowią podstawę wznowienia postępowania, poprzez wydanie decyzji wojewody w przedmiocie sprzeciwu przed upływem terminu na usunięcie braków zgłoszenia. Niewątpliwie decyzja o wniesieniu sprzeciwu do zgłoszenia robót budowlanych została wydana dzień przed upływem terminu wyznaczonego inwestorowi na uzupełnienie braków zgłoszenia. Jednak jak prawidłowo ustalił organ odwoławczy, z pisma pełnomocnika spółki, które wpłynęło do organu 17 stycznia 2019 r. jako uzupełnienie zgłoszenia, wynika, że inwestor nie przewidywał złożenia jakichkolwiek dodatkowych dokumentów, pozostając w przekonaniu kompletności dokonanego zgłoszenia. Ponadto w wyznaczonym inwestorowi terminie na uzupełnienie zgłoszenia nie wpłynęły też żadne dodatkowe dokumenty. W dacie orzekania przez organ odwoławczy niewątpliwie zaistniała już więc określona w art. 30 ust. 5c ustawy Prawo budowalne przesłanka obligująca organ architektoniczno-budowlany do wniesienia sprzeciwu w drodze decyzji.
W ocenie sądu nie doszło także do naruszeń pozostałych przepisów postępowania wymienionych w skardze, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy podjął wszystkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy i dysponował materiałem wystarczającym do podjęcia rozstrzygnięcia. Sąd nie dopatrzył się również innych naruszeń przepisów prawa procesowego, które miałyby wpływ na wynik sprawy. Wydane w sprawie decyzje zawierają wszelkie określone prawem elementy. Organy w sposób wystarczający wyjaśniły również motywy zaskarżonych rozstrzygnięć, a uzasadnienia decyzji spełniają wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze sąd uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.