VII SA/Wa 1065/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie oddalił skargę na decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności nakazu rozbiórki samowolnie wybudowanej wiaty, uznając, że organy prawidłowo zastosowały przepisy Prawa budowlanego.
Skarga dotyczyła odmowy stwierdzenia nieważności decyzji nakazującej rozbiórkę samowolnie wybudowanej wiaty. Skarżąca twierdziła, że nie wiedziała o konieczności uzyskania pozwolenia na budowę i uzyskała decyzję o warunkach zabudowy. Sąd administracyjny oddalił skargę, podkreślając, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczy stanu prawnego i faktycznego z daty wydania decyzji, a samowolna budowa bez pozwolenia uzasadnia zastosowanie art. 48 Prawa budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę T. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności nakazu rozbiórki samowolnie zrealizowanego obiektu budowlanego (wiaty). Skarżąca argumentowała, że nie wiedziała o konieczności uzyskania pozwolenia na budowę dla tak małego obiektu i posiadała decyzję o warunkach zabudowy. Sąd uznał skargę za bezzasadną. Wskazał, że postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej ma na celu wyeliminowanie orzeczeń dotkniętych wadami określonymi w art. 156 § 1 k.p.a. i bada jedynie legalność decyzji w aspekcie stanu prawnego i faktycznego z daty jej wydania. Ponieważ obiekt został zbudowany w 1995 r. bez wymaganego pozwolenia na budowę, organy nadzoru budowlanego prawidłowo zastosowały art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r. Sąd podkreślił, że organ w postępowaniu nieważnościowym nie orzeka co do istoty sprawy, a jedynie ocenia legalność decyzji na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego. W związku z tym, skargę oddalono na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, decyzja została wydana zgodnie z prawem.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej dotyczy stanu prawnego i faktycznego z daty wydania decyzji, a samowolna budowa bez wymaganego pozwolenia na budowę uzasadnia zastosowanie art. 48 Prawa budowlanego, co oznacza, że organy prawidłowo odmówiły stwierdzenia nieważności decyzji nakazującej rozbiórkę.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (4)
Główne
P.b. art. 48
Prawo budowlane
Samowolna budowa obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia stanowi podstawę do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu.
k.p.a. art. 156 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Określa zamknięty katalog wad decyzji, których wystąpienie może stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji.
P.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Reguluje oddalenie skargi jako bezzasadnej.
Pomocnicze
P.b. art. 28
Prawo budowlane
Wskazuje na wymóg uzyskania pozwolenia na budowę dla określonych obiektów budowlanych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Samowolna budowa wiaty bez wymaganego pozwolenia na budowę uzasadnia zastosowanie art. 48 Prawa budowlanego. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej bada stan prawny i faktyczny z daty wydania decyzji. Organ w postępowaniu nieważnościowym nie orzeka co do istoty sprawy, a jedynie ocenia legalność decyzji na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego.
Odrzucone argumenty
Argumentacja skarżącej oparta na nieświadomości konieczności uzyskania pozwolenia na budowę i posiadaniu decyzji o warunkach zabudowy, która nie mogła stanowić podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji nakazującej rozbiórkę.
Godne uwagi sformułowania
Instytucja stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej ma na celu wyeliminowanie z obrotu prawnego orzeczenia dotkniętego wadą z art. 156 § 1 kpa. Postępowanie to jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym ograniczonym do oceny legalności decyzji w aspekcie stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie jej wydania. Ujawnione w okresie późniejszym okoliczności nie mogą stanowić podstawy stwierdzenia nieważności tej decyzji. Organ w postępowaniu nieważnościowym, nie orzeka zatem co do istoty sprawy rozstrzygniętej w badanej decyzji, a czego, jak wynika z treści wniosku o stwierdzenie nieważności, domagała się skarżąca, lecz jako organ kasacyjny w oparciu o zamknięty materiał dowodowy.
Skład orzekający
Wojciech Mazur
przewodniczący
Bogusław Moraczewski
członek
Mariola Kowalska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad prowadzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej oraz stosowania przepisów Prawa budowlanego dotyczących samowoli budowlanej."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i proceduralnego, nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowego zastosowania przepisów Prawa budowlanego i procedury administracyjnej w kontekście samowoli budowlanej. Brak nietypowych faktów czy przełomowych interpretacji.
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyVII SA/Wa 1065/04 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-05-19 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-08-03 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Bogusław Moraczewski Mariola Kowalska. /sprawozdawca/ Wojciech Mazur /przewodniczący/ Symbol z opisem 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur, Sędziowie ( NSA, As. WSA Bogusław Moraczewski, Mariola Kowalska (spr.), , Protokolant Anna Mężyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2005 r. sprawy ze skargi T. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2004 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej nakazu rozbiórki skargę oddala Uzasadnienie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2004r. Nr [...], odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 1996r. nr [...]. Wskazaną wyżej decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] grudnia 1995r.r. nakazującą T. K. rozbiórkę samowolnie zrealizowanego obiektu budowlanego (wiaty) położonej w L. przy ulicy [...]. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, iż decyzje powyższe zostały wydane zgodnie z obowiązującym w dacie orzekania prawem, na podstawie prawidłowo ustalonego stanu faktycznego. Z ustaleń dokonanych przez organy wynikało bowiem, iż inwestorka wybudowała obiekt w sierpniu 1995r. bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. W tej sytuacji organy nadzoru budowlanego prawidłowo zastosowały art. 48 Prawa budowlanego z 1994r. W wyniku wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, złożonego przez T. K., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2004r. Nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia, iż decyzja Prezydenta Miasta L. oraz utrzymująca ją w mocy decyzja Wojewody [...] dotknięte są wadą określoną w art. 156 § 1 k.p.a. Niewątpliwie bowiem odwołująca się wybudowała wiatę bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, w związku z powyższym organ miał obowiązek zastosować art. 48 Prawa budowlanego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję T. K. wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, przychylne rozpatrzenie jej sytuacji życiowej i odstąpienie od egzekucji dot. rozbiórki wiaty. W uzasadnieniu skargi wskazała, iż wiatę wybudowała w 1994r. i nie wiedziała, iż na budowę tak małego pomieszczenia konieczne jest pozwolenie na budowę. Ponadto na budowę wiaty uzyskała decyzję o warunkach zabudowy. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest bezzasadna, a jej zarzuty uznać należy za chybione. Zaskarżona decyzja została wydana w postępowaniu nieważnościowym. W postępowaniu tym badaniu podlega stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania kontrolowanej w tym trybie decyzji. Instytucja stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej ma na celu wyeliminowanie z obrotu prawnego orzeczenia dotkniętego wadą z art. 156 § 1 kpa. Postępowanie to jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym ograniczonym do oceny legalności decyzji w aspekcie stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie jej wydania, organ natomiast jest zobligowany jedynie do oceny i analizy dokumentów stanowiących podstawę wydania decyzji badanej. Ujawnione w okresie późniejszym okoliczności nie mogą stanowić podstawy stwierdzenia nieważności tej decyzji. Wskazać należy, iż wzruszenie decyzji administracyjnej w trybie stwierdzenia jej nieważności może nastąpić wyłącznie wówczas, gdy decyzja ta dotknięta jest jedną z wad wyliczonych w art. 156 § 1 Kpa, zawierającym zamknięty ich katalog. Wady decyzji wymienione w tym przepisie tkwią w samej decyzji i mają charakter materialnoprawny. Organ w postępowaniu nieważnościowym, nie orzeka zatem co do istoty sprawy rozstrzygniętej w badanej decyzji, a czego, jak wynika z treści wniosku o stwierdzenie nieważności, domagała się skarżąca, lecz jako organ kasacyjny w oparciu o zamknięty materiał dowodowy. W ocenie Sądu dowody, zebrane w sprawie uzasadniały odmowę stwierdzenia nieważności ww. decyzji Wojewody [...]. Z akt sprawy wynika, iż obiekt został zbudowany w 1995r., co potwierdzają wyjaśnienia skarżącej ujęte w protokole z dnia [...] listopada 1995r. Skarżąca nie okazała ostatecznej decyzji zezwalającej na budowę przedmiotowej wiaty, na który to obiekt zgodnie z art. 28 Prawa budowlanego wymagane było uzyskanie pozwolenia na budowę. Organy nadzoru budowlanego prawidłowo zatem zastosowały art. 48 Prawa budowlanego z 1994r., a tym samym kontrolowane przez Sąd decyzje odmawiające stwierdzenia nieważności decyzji nakazującej rozbiórkę odpowiadają prawu. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę jako bezzasadną należało oddalić.