VII SA/Wa 1055/23

VII SA/Wa 1055/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-07-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-05-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Pośpiech-Kłak /sprawozdawca/
Izabela Ostrowska /przewodniczący/
Włodzimierz Kowalczyk
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 479
art. 23 par. 6 i par. 8
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 lipca 2023 r. sprawy ze skargi W.B i D.B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 marca 2023 r. znak DON.7101.23.2023.ABL w przedmiocie stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia oddala skargę
Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, zw. dalej "GINB", postanowieniem z dnia 2 marca 2023 r., znak DON.7101.23.2023. ABL, stwierdził niedopuszczalność zażalenia D. B. i W. B. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zw. dalej "WWINB", z dnia 11 stycznia 2023 r., znak: WOA.7723.14.2022.RD, odmawiającego wstrzymania czynności egzekucyjnych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J., zw. dalej "PINB", na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] września 2017 r., nr [...], dotyczącego rozbiórki parkingu wraz z wewnętrzną instalacją elektryczną oraz zjazdem z drogi publicznej, na działce [...] przy ul. [...] w J.
Na skutek złożonego zażalenia D. B. i W. B. od ww. postanowienia organu wojewódzkiego, GINB wyjaśnił, że we wstępnym etapie postępowania organ podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy złożone zażalenie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Na tym etapie organ odwoławczy badając dopuszczalność zażalenia nie może wejść w ocenę jego zasadności. Zgodnie zaś z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks (ustawa szczególna) tak stanowi. Przepisy kodeksu nie regulują wyczerpująco postępowania zażaleniowego i w tym zakresie odsyłają do odpowiedniego stosowania przepisów dotyczących odwołania, o czym stanowi art. 144 k.p.a. Natomiast art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2022 r., poz. 479 ze zm.), zw. dalej "u.p.e.a." stanowi, że jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Na podstawie zaś art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
GINB wskazał, że z akt sprawy wynika, że skarżący złożyli podanie z dnia 20 września 2022 r. (uzupełnione pismem z dnia 4 listopada 2022 r. i z dnia 15 grudnia 2022 r.) w którym wnieśli o wstrzymanie czynności egzekucyjnych ww. sprawie.
Jak wynika z art. 23 § 6 i art. 23 § 8 u.p.e.a wstrzymanie czynności egzekucyjnych może nastąpić wyłącznie z urzędu, a zażalenie przysługuje tylko na postanowienie o wstrzymaniu czynności egzekucyjnych i jedynie wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym.
W związku z powyższym, GINB uznał, że skarżącym nie przysługuje zażalenie na postanowienie odmawiającego wstrzymania czynności egzekucyjnych.
Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy pozostają zarzuty podniesione w zażaleniu na postanowienie WWINB z dnia 11 stycznia 2023 r., bowiem GINB zobligowany jest stwierdzić niedopuszczalność złożonego zażalenia. Jakkolwiek WWINB pouczył o możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 11 stycznia 2023 r., to jednakże błędne pouczenie nie może kreować dla uczestników postępowania uprawnień szerszych niż wynikające z bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa.
Skargę na postanowienie GINB wniosła D. B. i W. B., zarzucając naruszenie art.18, art. 141 § l k.p.a., art. 18 i art. 23 § 6 u.p.e.a. przez nie wstrzymanie przez organy sprawujące nadzór postepowania z urzędu; zasad postępowania administracyjnego, w szczególności zasady działania przez organy administracji na podstawie prawa i w interesie strony dla której bezwzględna, nie uwzględniająca zmiany przepisów na korzyść skarżących; nakazu wstrzymania z urzędu bezprawnego kontynuowania postępowania egzekucyjnego w ww. sprawie; przez pouczenie o możliwości złożenia zażalenia, co nie może wywoływać negatywnych skutków prawnych, a w oparciu o ogólne zasady zaskarżania orzeczeń w postępowaniu administracyjnym konieczne i uzasadnione jest przyjęcie i rozpatrzenie oraz uwzględnienie tego zażalenia.
Wskazując na te zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia, jak i postanowienia go poprzedzającego.
W odpowiedzi na skargę, GINB podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wnosi o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, obowiązującymi w dacie jego wydania.
W świetle powyższych kryteriów skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Kontrolowane rozstrzygnięcie zostało wydane na podstawie art. 134 k.p.a. co wynika zarówno z powołanej podstawy prawnej jak i uzasadnienia postanowienia.
Przypomnieć zatem trzeba, że zgodnie z art. 134 k.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie to jest ostateczne. Na mocy art. 144 k.p.a. ww. przepis ma również zastosowanie do odwołań.
Niedopuszczalność zażalenia, o którym mowa w przytoczonym przepisie może wynikać zarówno z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym. Do przyczyn niedopuszczalności odwołania o charakterze podmiotowym zaliczyć należy przypadki wniesienia środka zaskarżenia przez osobę niemającą do tego legitymacji (niebędącą stroną, np. przez osobę trzecią), bądź przez osobę nie mającą zdolności do czynności prawnych. Natomiast do przyczyn o charakterze przedmiotowym zalicza się w szczególności wyczerpanie przysługujących środków odwoławczych, brak przedmiotu zaskarżenia, tj. aktu administracyjnego, decyzji w znaczeniu prawnym, czy brak możliwości wniesienia środka odwoławczego ze względu na nieistnienie ku temu podstawy prawnej.
Ten ostatni przypadek zachodził w niniejszej sprawie, bowiem – jak słusznie wywiódł organ odwoławczy – zgodnie z art. 23 § 8 u.p.e.a. na postanowienie o wstrzymaniu czynności egzekucyjnych lub wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego służy zażalenie wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym.
W art. 17 § 1 u.p.e.a. ustawodawca wskazał m.in., że o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi.
Wobec powyższego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym obowiązuje zasada, że zaskarżeniu zażaleniem podlegają tylko i wyłącznie te postanowienia, co do których ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowią.
Skoro – jak wskazano wyżej - art. 23 § 8 u.p.e.a. przewiduje możliwość zaskarżenia zażaleniem wyłącznie postanowienia wstrzymującego czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne, a więc tamującego to postępowania, to niedopuszczalne jest, w rozumieniu art. 134 k.p.a. – jak słusznie przyjął organ odwoławczy - złożenie zażalenia na postanowienie odmawiające wtrzymania wykonania takiego postanowienia.
Prawa do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie nie można także wywieść błędnego pouczenia przez organ I instancji (por. wyrok NSA z dnia 23 lutego 2016 r., sygn. akt I OSK 1225/14).
Mając powyższe na uwadze, Sąd - na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), oddalił skargę.
Na mocy art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 p.p.s.a., sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.