VII SA/Wa 1024/10

VII SA/Wa 1024/10 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2011-08-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-05-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Daria Gawlak-Nowakowska
Ewa Machlejd /sprawozdawca/
Leszek Kamiński /przewodniczący/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II OZ 1065/10 - Postanowienie NSA z 2010-10-22
II OSK 2531/11 - Wyrok NSA z 2012-05-31
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 58, 59
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, , Protokolant sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi S. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do zgłoszenia zarzutów do postępowania egzekucyjnego skargę oddala
Uzasadnienie
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m.W. działając na podstawie art. 58 i 59 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Z 2000 r nr 98 poz. 1071) - dalej kpa odmówił S. B. przywrócenia terminu do zgłoszenia zarzutów do postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego TYT-3 nr [...] z dnia [...] maja 2008 r.
Organ w uzasadnieniu postanowienia wskazał, że tytuł ten został doręczony zobowiązanej na podstawie art. 44 §4 kpa tj. jako dwukrotnie awizowany został uznany za doręczony z dniem 6 czerwca 2008 r.
Skarżąca odebrała tytuł z akt egzekucyjnych w dniu 15 lutego 2010 r, jednakże ten dzień faktycznego odbioru pisma nie jest datą doręczenia tytułu ze skutkiem prawnym.
Organ stwierdził, że argumenty przytoczone przez skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu są całkowicie bezzasadne i nie mogą stanowić przesłanki do jego przywrócenia. We wniosku z dnia 19 lutego 2010 r. skarżąca nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.
Po rozpatrzeniu zażalenia skarżącej [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy wskazał, że skarżącej przysługiwało prawo zgłoszenia zarzutów w terminie 7 dni od dnia doręczenia tytułu wykonawczego.
Przedmiotowy tytuł został doręczony w drodze fikcji doręczenia w dniu 6 czerwca 2008 r., a więc termin do wniesienia zarzutów upłynął w dniu 13 czerwca 2008 r.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca wnosiła o uchylenie postanowienia organu I i II instancji.
Skarżąca podnosiła w skardze, że zarzuty wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożyła 19 lutego 2010 r., po tym jak w dniu 15 lutego 2010 r. otrzymała w wyniku przeglądania akt odpis tytułu wykonawczego. Bezzasadnie zaś organy uznały, że tytuł został doręczony skarżącej w drodze fikcji prawnej. Gdyby jednak termin do wniesienia zarzutów miał być liczony od tego doręczenia skarżąca podała podobnie jak uprzednio w zażaleniu powody uchybienia terminu wskazujące na brak
jej winy. Skarżąca wskazała, że od maja do lipca 2008 r. przebywała poza W. ponieważ opiekuje się 77 letnią matką i bratem, który mieszka w tym samym domu co matka, a jest osobą schorowaną zaś w miesiącu wrześniu i październiku 2008 r. przebywał w szpitalu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc jak w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Sąd Administracyjny zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontroluje jedynie legalność zaskarżonego aktu, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 stycznia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Z 2002 r, nr 153, poz. 1270 ze zm.) przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego aktu.
W rozpoznanej sprawie tego rodzaju naruszenia nie wystąpiły, wobec czego należy uznać, iż skarga nie jest zasadna.
Przepis art. 27 § 1 pkt 9 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stanowi, że tytuł egzekucyjny winien zawierać pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Tytuł wykonawczy TYT-3 nr [...] z dnia [...] maja 2008 r. zawierał pouczenie o terminie i podstawach zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Przesyłka polecona zawierająca ww. tytuł była na nazwisko zobowiązanej S. B. dwukrotnie awizowana w miejscu zamieszkania, powtórnie w dniu 30 maja 2008 r. W aktach administracyjnych na K 72 obok znajduje się też pokwitowanie własnoręczne S. B. otrzymania tytułu w dniu 15 lutego 2010 r.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu [...] czerwca 2008 r. w postanowieniu nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia zawarł pouczenie o możliwości wniesienia przez zobowiązaną zażalenia do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jak również zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego
zgodnie z art. 33 i 34 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.W. Postanowienie to adresatka S. B. odebrała 9 lipca 2008 r. (K 78-80 akt egzekucyjnych PINB).
W związku z otrzymaniem postanowienia o nałożeniu grzywny zobowiązana złożyła zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego i wnosiła o umorzenie postępowania egzekucyjnego.
W świetle powyższych dokumentów niewiarygodne jest twierdzenie skarżącej, że o możliwości wniesienia zarzutów dowiedziała się w dniu 15 lutego 2010 r. O możliwości tej zobowiązana dowiedziała się bowiem 9 lipca 2008 r. wraz z pouczeniem o terminie 7 dni do zgłoszenia tych zarzutów, jak i podstawach zarzuty te uzasadniających.
Nakładając postanowieniem grzywnę w celu przymuszenia organ winien doręczyć zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32, a więc tylko o ile nie został on wcześniej doręczony. W tym przypadku doręczenie tytułu nie było konieczne bowiem doręczenie zastępcze tytułu w trybie art. 44 kpa nastąpiło 6 czerwca 2008 r., a termin do zgłoszenia zarzutów upłynął 13 czerwca 2008 r.
Przewidziane w art. 43 i 44 kpa zastępcze formy doręczania pism rodzą domniemanie prawne, że pismo zostało doręczone adresatowi. Domniemanie to może być obalone, gdy adresat udowodni, źe mimo zastosowania zastępczej formy doręczenia pismo nie zostało mu doręczone z przyczyn od niego niezależnych. Przepisy te stwarzają domniemanie doręczenia, które wywiera skutki procesowe wystarczające dla rozpoczęcia biegu terminu do złożenia zarzutów i które nie jest równoznaczne z dotarciem do adresata przesyłki i zapoznaniem się z jego treścią.
Stąd podnoszona przez skarżącą okoliczność, że tytuł wykonawczy TYT-3 nr [...] z dnia [...] maja 2008 r. otrzymała dopiero w dniu 15 lutego 2010 r. jest bez znaczenia procesowego bowiem doręczenie tego tytułu nastąpiło w trybie art. 44 kpa stwarzającego domniemanie doręczenia i rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia zarzutów.
Uchybienie terminu jest czynnością obiektywną, a przywrócenie terminu może nastąpić tylko w przypadku uprawdopodobnienia przez zobowiązaną, że uchybiła terminowi bez swej winy. Skarżąca nie wskazała okoliczności obiektywnych, nie do przezwyciężenia, które były przyczyną uchybienia terminu do złożenia zarzutów w dniach od 6 do 13 czerwca 2008 r.
Na marginesie należy dodać, że w toczącym się postępowaniu egzekucyjnym miały miejsce wielokrotne doręczenia zobowiązanej, w drodze doręczenia zastępczego, wobec niepodejmowania przez S. B. korespondencji awizowanej.
Jak z powyższego wynika organy nie miały żadnych podstaw prawnych do przywrócenia skarżącej terminu do wniesienia zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym/(Dz. U. Z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.).