VII SA/Wa 1022/07

VII SA/Wa 1022/07 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2010-02-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-06-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Izabela Ostrowska /sprawozdawca/
Małgorzata Miron
Mariola Kowalska. /przewodniczący/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OZ 813/10 - Postanowienie NSA z 2010-09-01
II OZ 75/08 - Postanowienie NSA z 2008-02-08
II OZ 16/11 - Postanowienie NSA z 2011-02-01
II OZ 695/09 - Postanowienie NSA z 2009-08-26
II OZ 354/11 - Postanowienie NSA z 2011-05-05
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 149
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2010 r. sprawy ze skargi D. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania I. skargę oddala; II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. W. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 305 (trzysta pięć) złotych, w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych, tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 55 (pięćdziesiąt pięć) złotych.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) - zwanej dalej k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania D. J. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...] odmawiającej wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją tego organu z dnia [...] sierpnia 2005 r., nr [...], którą utrzymana została w mocy, decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [...] nakazująca D. J. i M. J. rozbiórkę zbiornika na ścieki, powstałego w wyniku samowolnej zmiany sposobu użytkowania studni kopanej, na działce nr geod. [...] przy ul. [...] w J.
- utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Uzasadniając zaskarżoną decyzję organ II instancji przywołał treść zasady trwałości decyzji ostatecznych wyrażoną w art. 16 k.p.a. oraz wskazał, że jednym z wyjątków od tej zasady jest tryb wznowienia postępowania administracyjnego, którego podstawy zastosowania zastały określone w art. 145 k.p.a. Organ wskazał także, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., wznawia się postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Natomiast zgodnie z pkt 6 tegoż przepisu, wznawia się postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną jeżeli decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu. Ponadto Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przywołał treść art. 148 § 1 k.p.a., który stanowi o terminie do wniesienia podania o wznowienie postępowania.
Argumentując swe rozstrzygnięcie z dnia 19 kwietnia 2009 r. organ stwierdził, iż "nowe okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję",-a mianowicie fakt, iż M. J. w dacie wydania decyzji nakazującej rozbiórkę nie był już współwłaścicielem nieruchomości przy ul. [...] w J.-na które powołała się D. J. składając wniosek o wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2005 r., nr [...], utrzymującą w mocy
i
decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [...], nakazującą rozbiórkę zbiornika na ścieki, - nie mogą spowodować wznowienia przedmiotowego postępowania, gdyż nie został zachowany termin do wznowienia postępowania, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. Organ podniósł , iż z przedstawionego przez D. J. aktu notarialnego z dnia [...] kwietnia 2001 r. Rep. A Nr [...] - mającego w jej odczuciu stanowić "nową okoliczność faktyczną istniejącą w dniu wydania decyzji, nieznaną organowi, który wydał decyzję" - wynika, iż D. J. wiedziała o istnieniu tegoż aktu w dniu jego sporządzenia bowiem sporządzony był on w jej obecności, czyli parę lat przed złożeniem wniosku.
W tych okolicznościach sprawy organ odwoławczy uznał, że decyzja organu wojewódzkiego odmawiająca wznowienia postępowania była w pełni uzasadniona i prawidłowa.
Skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, złożyła D. J. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Uzasadniając skargę wskazała, iż w sprawie szamba kilkakrotnie orzekał Naczelny Sąd Administracyjny, a organy orzekające w niniejszej sprawie nie wzięły pod uwagę orzeczeń tego Sądu.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga D. J. nie jest zasadna bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Wskazać trzeba, iż sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku stanowiącego przedmiot postępowania administracyjnego lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia zgodności z przepisami prawa materialnego i postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego z daty podejmowania kontrolowanego rozstrzygnięcia.
Kwestionowana decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r. została wydana w postępowaniu wznowieńiowym, które jest instytucją procesową mającą na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i ponownego rozstrzygnięcia sprawy
administracyjnej, w której została już wydana decyzja ostateczna, w sytuacji gdy po wydaniu tej decyzji ostatecznej ujawniła się wadliwość postępowania, na którym oparto ostateczne rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej.
Wznowienie postępowania administracyjnego składa się z dwóch etapów, przy czym pierwszy obejmuje jedynie badanie formalnoprawnej dopuszczalności wznowienia postępowania administracyjnego.
Złożenie przez dany podmiot wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego powinno zakończyć się wydaniem rozstrzygnięcia przewidzianego w art. 149 § 1 lub § 3 k.p.a. Jeżeli wstępna weryfikacja tego wniosku pozwala na przyjęcie stanowiska o dopuszczalności wznowienia organ wydaje postanowienie wznawiające postępowanie, natomiast negatywna ocena wniosku skutkować winna odmową wznowienia postępowania, która następuje w formie decyzji.
Wskazać należy, iż organ administracji obowiązany jest z urzędu badać czy został zachowany termin określony w art. 148 k.p.a., zgodnie z którym podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.
Uchybienie terminu do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest podstawą do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek pomimo uchybienia terminu stanowi zaś rażące naruszenie prawa, gdyż godzi w zasadę ogólną trwałości decyzji administracyjnych (zob. wyrok NSA z dnia 6 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 976/05 LEX, Nr 275519).
Zauważyć należy, iż art. 148 § 1 k.p.a. wprost stanowi, że strona może złożyć ze skutkiem prawnym podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania jedynie w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania.
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że D. J. złożyła w dniu 30 stycznia 2007 r. w Wojewódzkim Inspektoracie Nadzoru Budowlanego [...] wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2005 r., nr [...], którą utrzymana została w mocy, decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [...], nakazująca D. J. i M. J. rozbiórkę zbiornika na ścieki, powstałego w wyniku
samowolnej zmiany sposobu użytkowania studni kopanej na działce nr geod. [...] przy ul. [...] w J.. Jako podstawę wznowienia postępowania skarżąca wskazała przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 i 6 k.p.a. tj. wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję oraz to że decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu. Uzasadniając wniosek podniosła, iż w dacie wydania decyzji rozbiórkowej M. J. nie był już właścicielem tej części posesji na, której znajduje się zbiornik na ścieki, bowiem przestał być jej właścicielem z dniem [...] kwietnia 2001 r. Na potwierdzenie swych twierdzeń przedłożyła akt notarialny Rep. A Nr [...].
Jak słusznie podniosły organy orzekające w niniejszej sprawie, z przedłożonego przez skarżącą do akt sprawy aktu notarialnego wynika, że został on spisany w dniu [...] kwietnia 2001 r. przy udziale D. J.. Zatem stwierdzić trzeba, iż o wskazanej we wniosku okoliczności mającej stanowić podstawę do wznowienia postępowania, D. J. wiedziała już w dniu sporządzenia w/w aktu tj. [...] kwietnia 2001 r., czyli parę lat przed złożeniem wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe, zgodzić należy się z przekonaniem organów orzekających w trybie wznowienia postępowania, że D. J. nie zachowała ustawowego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. tj. terminu jednego miesiąc, co stanowiło podstawę do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania.
Ponadto zgodzić trzeba się z organami obu instancji, iż wnioskodawczyni, co prawda we wniosku z dnia 30 stycznia 2007 r. powołała przesłankę z art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a., jednakże nie wskazała na żadne okoliczności, o jakich mowa w tym przepisie.
Odnosząc się do zarzutów skargi, iż wydając swe rozstrzygnięcia zarówno Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego jak i [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wzięły pod uwagę prawomocnych orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczących spornego szamba, stwierdzić należy, iż przywołane przez skarżącą orzeczenia nie odnoszą się do kwestii badanych przez te organy w postępowaniu zainicjowanym jej wnioskiem z dnia 30 stycznia 2007 r. i dlatego nie mogły być przez wymienione organy wzięte pod uwagę.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270 z późn. zm).