VII SA/Wa 1012/10

VII SA/Wa 1012/10 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2010-07-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-05-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Izabela Ostrowska /sprawozdawca/
Krystyna Tomaszewska
Małgorzata Miron /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
art. 59 ust. 5
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 lipca 2010 r. sprawy ze skargi R. Sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie skargę oddala.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2010 r., Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) - zwanej dalej k.p.a. - po rozpatrzeniu odwołania R. Sp. z o.o. z siedzibą w B. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2010r., nr [...], odmawiającej udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego dziesięciokondygnacyjnego z usługami w parterze, garażem podziemnym i infrastrukturą techniczną na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. C. w W.
- utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Uzasadniając zaskarżoną decyzję organ odwoławczy wskazał, iż Prezydent [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r., Nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił K. S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego dziesięciokondygnacyjnego z usługami w parterze, garażem podziemnym, infrastrukturą techniczną i elementami zagospodarowania terenu na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...], przy ul. C. (obecnie C.) w W. Wymieniona decyzja przeniesiona została decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2007 r., Nr [...] na rzecz R. Sp. z o.o. z siedzibą w B.
Wnioskiem z dnia 11 stycznia 2010 r. inwestor – R. Sp. z o.o. z siedzibą w B. wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] o udzielenia pozwolenia na użytkowanie wyżej opisanej inwestycji. W związku z tym, organ nadzoru budowlanego w dniu 28 stycznia 2010 r. przeprowadził obowiązkową kontrolę inwestycji, podczas której ustalono, iż inwestor wykonał na dachu budynku ogród zimowy przy pomieszczeniach technicznych o powierzchni ok. 65 m2 i wysokości ok. 4,20 m. Następnie organ w dniu 4 lutego 2010r. dokonał ponownej kontroli, w trakcie której ustalono m.in., iż na dachu budynku wybudowano "(...) pomieszczenie typu oranżeria o wymiarach zewnętrznych
7,6 m x 8,7 m, wysokości do kalenicy
4,20 m, ściany z elementów przeszklonych i częściowo pełnych o konstrukcji drewnianej obłożonej płytami KG, dach konstrukcji drewnianej, kryty papą termozgrzewalną, kopertowy (pow. zabudowy
65 m2). Pomieszczenie posiada energie elektryczną, wejście do pomieszczenia drzwiami przesuwanymi z dachu budynku".
Mając na uwadze wyżej opisane ustalenia, organu II instancji stwierdził, iż, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego w toku prowadzonego postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie i zasadnie decyzją z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...], odmówił udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego dziesięciokondygnacyjnego z usługami w parterze, garażem podziemnym i infrastrukturą techniczną na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. C. w W.
Organ odwoławczy zaznaczył, że przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego powinno być poprzedzone zawiadomieniem organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy. Wyjątki od tej zasady określa art. 55 ustawy Prawo budowlane stanowiący o przypadkach kiedy przystąpienie do użytkowania budynku musi zostać poprzedzone wydaniem decyzji administracyjnej zezwalającej na użytkowanie. Organ odwoławczy zaznaczył również, iż decyzję taką wydaje organ nadzoru budowlanego m.in. na wniosek inwestora (art. 57 ustawy Prawo budowlane), po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli, o której mowa w art. 59 a tej ustawy. W przypadku, gdy w wyniku przeprowadzenia obowiązkowej kontroli, o której mowa w art. 59 a ustawy Prawo budowlane, stwierdzone zostaną nieprawidłowości, skutkujące wymierzeniem stosownej kary, a także w przypadku niespełnienia wymagań określonych w art. 57 ust. 1 – 4 ustawy Prawo budowlane, właściwy organ jest zobowiązany do odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie i przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego na podstawie art. 51 ustawy Prawo budowlane.
W przedmiotowej sprawie obowiązkowa kontrola inwestycji zlokalizowanej przy ul. C. w W. przeprowadzona w dniu 28 stycznia 2010 r. wykazała, ze inwestor wykonał na dachu budynku ogród zimowy przy pomieszczeniach technicznych o powierzchni ok. 65 m2 i wysokości ok. 4,20 m. Dnia [...] lutego 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wydał postanowienie Nr [...], wymierzające inwestorowi karę w wysokości 2000 zł za stwierdzone odstępstwa od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r., Nr [...]. Następnie zaś decyzją nr [...] odmówił udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego, dziesięciokondygnacyjnego z usługami w parterze, garażem podziemnym i infrastrukturą techniczną na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. C. w W., gdyż zgodnie z art. 59 f ust. 6 ustawy Prawo budowlane, w przypadku wymierzenia kary właściwy organ, w drodze decyzji, odmawia wydania pozwolenia na użytkowanie i przeprowadza, w odpowiednim zakresie, postępowanie, o którym mowa w art. 51 wymienionej ustawy.
Zdaniem organu II instancji, w rozpatrywanej sprawie podstawową kwestią było ustalenie, charakteru dokonanego przez inwestora odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego. Zgodnie bowiem z art. 36 a ust. 1 ustawy Prawo budowlane istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Natomiast nieistotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego, o których mowa w art. 36 a ust. 5 ustawy Prawo budowlane nie wymagają uzyskania takiej decyzji.
Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z treści art. 36 a ust. 1 ustawy Prawo budowlane i art. 36 a ust. 5 tej ustawy wynika, iż organ może odmówić pozwolenia na użytkowanie, gdy stwierdzi, że doszło do istotnego odstąpienia od ustaleń i warunków pozwolenia na budowę lub obowiązujących przepisów.
W niniejszej sprawie, w trakcie obowiązkowej kontroli przeprowadzonej w dniu 28 stycznia 2010 r. jak i kolejnej kontroli przeprowadzonej w dniu 4 lutego 2010 r. nie stwierdzono co prawda, iż dokonane odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego miało charakter istotny, to jednak z analizy zebranego w ;toku postępowania materiału dowodowego wynika, że inwestor wykonując na dachu budynku mieszkalnego, wielorodzinnego przy ul. C. w W. pomieszczenie typu oranżeria dokonał zmiany kubatury budynku, co należało uznać za istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego. Konsekwencją powyższego było zaś wydanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w dniu [...] lutego 2010 r. decyzji odmawiającej pozwolenia na użytkowanie.
Ponadto, odnosząc się do twierdzeń strony odwołującej się, iż inwestor nie wybudował na dachu budynku ogrodu zimowego, lecz "pomieszczenie techniczne przeznaczone jedynie do przechowywania narzędzi ogrodniczych jak również dla ewentualnego zmagazynowania sadzonek i cebulek roślin wieloletnich", [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że jest to bez znaczenia ponieważ zarówno wybudowanie ogrodu zimowego, jak i pomieszczenia technicznego powoduje zwiększenie kubatury budynku i jego nieuwzględnienie w zatwierdzonym projekcie budowlanym jest istotnym odstępstwem skutkującym wydaniem inwestorowi decyzji odmawiającej udzielenia pozwolenia na użytkowanie.
Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, złożyła R. Sp. z o.o. z siedzibą w B. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Decyzji tej zarzuciła:
a) naruszenie przepisów prawa materialnego:
- art. 36 a ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane poprzez uznanie, iż w toku realizacji inwestycji objętej projektem zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę doszło do istotnych odstępstw;
- art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane w zw. § 3 pkt 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zw. z § 5 ust. 1 pkt 3 i w zw. z § 6 tego rozporządzenia poprzez jego błędne zastosowanie w zakresie oceny, iż nadbudowana powierzchnia stanowi oranżerię oraz/lub ogród zimowy podczas gdy stanowi ono pomieszczenie gospodarcze oraz błędne ustalenie, iż charakter pomieszczeń wpływa przez to na parametr wysokości budynku;
- § 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003 r. w sprawie wzoru protokołu obowiązkowej kontroli w zw. z art. 59 a ust. 1 ustawy Prawo budowlane w zw. z 59d ust. 3 tej ustawy, poprzez uznanie, iż obowiązkowy protokół kontroli w zakresie stwierdzenia we wnioskach końcowych: "obiekt spełnia warunki do wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie" stanowi podstawę do odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie;
- § 3 pkt 24 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w zw. z art. 59a ust. 1 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 59 f ust. 1 tej ustawy poprzez uznanie, iż obowiązkowy protokół kontroli w zakresie w jakim nie stwierdzono istnienia istotnych odstępstw od projektu budowlanego stanowi podstawę do stwierdzenia o ich istnieniu i tym samym wydaniu decyzji odmownej;
b) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy:
- art. 7 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. oraz w zw. z art. 80 k.p.a., poprzez zaniechanie przez organ I i II instancji rozpatrzenia całokształtu materiału dowodowego w sprawie z zachowaniem zasady prawdy obiektywnej oraz zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa skutkującej nierozpoznaniem wszystkich dokumentów złożonych przez skarżącego, pominięcie dokumentu urzędowego oraz nieznajdujące uzasadnienia w zasadzie swobodnej oceny dowodów wybiórcze wskazywanie treści przedłożonych dokumentów z pominięciem sensu logicznego i całościowego kontekstu tychże dowodów;
- art. 76 § 1 k.p.a. w zw. z art. 59d ust. 3 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. § 1 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003 r. poprzez naruszenie domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą oświadczenia organu w zakresie przeprowadzonej kontroli obowiązkowej;
- art. 8 k.p.a. w z art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 36a ust. 5 pkt 2 ustawy Prawo budowlane poprzez blankietowe powołanie przepisów prawa materialnego bez wykazania, iż stwierdzone odstępstwa stanowią kwalifikowane istotne odstąpienie od projektu budowlanego;
- art. 8 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. z art. 107 § 3 k.p.a. w zw. § 3 pkt 24 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., poprzez nie wykazanie, iż stwierdzone odstępstwa stanowią kwalifikowane istotne odstąpienie od projektu budowlanego;
- art. 8 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. z art. 107 § 3 k.p.a. w zw. § 3 pkt 13 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w zw. z § 5 ust. 1 pkt 3 i w zw. z § 6 tego rozporządzenia poprzez pominięcie w sprawie twierdzeń strony dotyczących klasyfikacji wykonanego pomieszczenia jako pomieszczenia przeznaczonego na hodowlę roślin i dokonanie ustaleń wbrew przepisom prawa w zakresie zmiany kubatury budynku;
- art. 6 k.p.a. w zw. z art. 59 d ust. 3 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. § 1 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003 r. poprzez przeprowadzenie kolejnej kontroli bez podstawy prawnej, mimo wcześniejszego przeprowadzenie kontroli obowiązkowej;
- art. 10 § 1 k.p.a. poprzez niepoinformowanie strony o zakończeniu postępowania dowodowego w sprawie i możliwości wypowiedzenia się co do treści zebranego materiału dowodowego w zakreślonym terminie.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga R. Sp. z o.o. z siedziba w B. nie jest zasadna bowiem zaskarżona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie narusza prawa.
Wskazać trzeba, iż sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku stanowiącego przedmiot postępowania administracyjnego lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia zgodności z przepisami prawa materialnego i postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego z daty podejmowania kontrolowanego rozstrzygnięcia.
W ocenie Sądu, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego argumentując zaskarżoną decyzję zasadnie podniósł, iż w niniejszej sprawie podstawową kwestią było ustalenie jaki charakter miało dokonane przez inwestora odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego. Zgodnie bowiem z art. 36 a ust. 1 ustawy Prawo budowlane dokonanie przez inwestora istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę było dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Natomiast dokonanie przez inwestora nieistotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymagało uzyskania takiej decyzji.
Wskazać należy, iż stosownie do treści art. 36 a ust. 5 ustawy Prawo budowlane za nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę, które nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę uznaje się zmiany, które nie dotyczą: 1) zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu; 2) charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji; 3) zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne, 4) zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części; 5) ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz niewymagające uzyskania opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów wymaganych przepisami szczególnymi.
Zdaniem Sądu rację ma organ II instancji, iż treść art. 36 a ust. 1 ustawy Prawo budowlane i art. art. 36 a ust. 5 ustawy Prawo budowlane jednoznacznie wskazuje, że organ nadzoru budowlanego może odmówić wydania pozwolenia na użytkowanie budynku, gdy stwierdzi, że doszło przy jego realizacji do istotnego odstąpienia od ustaleń i warunków pozwolenia na budowę lub obowiązujących przepisów.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że Prezydent [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r., Nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił K. S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego dziesięciokondygnacyjnego z usługami w parterze, garażem podziemnym, infrastrukturą techniczną i elementami zagospodarowania terenu na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...], przy ul. C. (obecnie C.) w W. Wymieniona decyzja przeniesiona została decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2007 r., Nr [...] na rzecz R. Sp. z o.o. z siedzibą w B.
Wnioskiem z dnia 11 stycznia 2010 r. inwestor – R. Sp. z o.o. z siedzibą w B. wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] o udzielenia pozwolenia na użytkowanie wyżej opisanej inwestycji.
Prowadząc postępowanie w tym przedmiocie, organ nadzoru budowlanego I instancji, w dniu 28 stycznia 2010 r. przeprowadził obowiązkową kontrolę inwestycji przy ul. C. w W. podczas, której ustalono m.in., iż inwestor wykonał na dachu budynku ogród zimowy przy pomieszczeniach technicznych o powierzchni ok. 65 m2 i wysokości ok. 4,20 m. Następnie w dniu 4 lutego 2010 r. organ dokonał ponownej kontroli, w trakcie której ustalił m.in., iż na dachu budynku wybudowano "(...) pomieszczenie typu oranżeria o wymiarach zewnętrznych
7,6 m x 8,7 m, wysokości do kalenicy
4,20 m, ściany z elementów przeszklonych i częściowo pełne o konstrukcji drewnianej obłożonej płytami KG, dach konstrukcja drewniana, kryty papą termozgrzewalną, kopertowy (pow. zabudowy
65 m2). Pomieszczenie posiada energie elektryczną, wejście do pomieszczenia drzwiami przesuwanymi z dachu budynku".
Z akt sprawy wynika także, że w związku z zawiadomieniem inwestora o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze i dwupoziomowym garażem podziemnym przy ul. C. w W. i zamiarze przystąpienia do jego użytkowania, w dniach 14 i 15 grudnia 2009 r. przedstawiciel Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] przeprowadził czynności kontrolno – rozpoznawcze. W ich wyniku Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej [...] w dniu [...] grudnia 2009 r. zajął stanowisko znak: [...] w sprawie zgodności wykonania obiektu z projektem budowlanym, z którego wynika min., że brak jest zgodności inwestycji przy ul. C. w W. z projektem budowlanym oraz zmianami naniesionymi w dokumentacji powykonawczej w zakresie ochrony przeciwpożarowej, że względu na wykonanie nadbudowy budynku w postaci pomieszczenia przeznaczonego na pobyt ludzi.
Sąd podziela zdanie organu odwoławczego, że jakkolwiek w protokole kontroli obowiązkowej przeprowadzonej w dniu 28 stycznia 2010 r. jak i kolejnej kontroli przeprowadzonej w dniu 4 lutego 2010 r. nie znalazło się stwierdzenie, iż dokonane odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego miało charakter istotny, to jednak z analizy zebranego w ;toku postępowania materiału dowodowego wynika, że inwestor wykonując na dachu budynku mieszkalnego, wielorodzinnego przy ul. C. w W. nadbudowy dokonał zmiany kubatury budynku, co należało uznać za istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego.
Mając na uwadze zarzut skargi, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem § 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003 r. w sprawie wzoru protokołu obowiązkowej kontroli w zw. z art. 59 a ust. 1 ustawy Prawo budowlane i w zw. z 59d ust. 3 tej ustawy, poprzez uznanie, iż obowiązkowy protokół kontroli w zakresie stwierdzenia we wnioskach końcowych: "obiekt spełnia warunki do wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie" stanowi podstawę do odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie oraz że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem § 3 pkt 24 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zw. z art. 59a ust. 1 ustawy Prawo budowlane i w zw. z art. 59 f ust. 1 tej ustawy, poprzez uznanie, iż obowiązkowy protokół kontroli w zakresie w jakim nie stwierdzono istnienia istotnych odstępstw od projektu, Sąd stwierdza, że z treści art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. wynika, że organ administracji publicznej obowiązany jest podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, w szczególności zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego oraz oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Tylko ustalone w takich warunkach fakty mogą bowiem stanowić materiał dowodowy będący podstawą faktyczną, niezbędną do wydania i uzasadnienia decyzji administracyjnej (zob. np. wyrok NSA z dnia 5 marca 2009 r., sygn. akt I OSK 292/08, Lex nr 529933). Sąd stwierdza także, ze z art. 80 k.p.a. wynika, iż wniosek do, którego organ doszedł "(...) dotyczący okoliczności faktycznych powinien być oparty na rozpoznaniu wszystkich dowodów w sprawie" (E. Iserzon powołany za M. Jaśkowska, A. Wróbel, Komentarz do art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el 2010). Natomiast przy dokonywaniu oceny wyników postępowania dowodowego (wiarygodności i mocy dowodów) organ powinien uwzględnić treść wszystkich przeprowadzonych i rozpatrzonych dowodów. Przy tym, oceniać winien " (...) nie tylko każdy dowód z osobna, ale wszystkie dowody w łączności" (ibidem).
W oparciu o wskazane wyżej reguły postępowania dowodowego organ administracji publicznej winien również dokonać oceny ustaleń poczynionych przez swoich przedstawicieli podczas obowiązkowej kontroli. Organ administracji publicznej jest związany zapisami protokołu takiej kontroli w zakresie ustalonych faktów, natomiast ich ocena i kwalifikacja następuje dopiero w fazie orzeczniczej- wydawania decyzji.
W tym więc znaczeniu nieprawdziwy jest zarzut skargi, iż organ nie mógł dokonać odmiennej oceny stwierdzonych odstępstw niż ta która znalazła się w protokole z obowiązkowej kontroli. Na uwagę zasługuje również fakt, iż organ wydając decyzję brał także pod uwagę stanowisko Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia [...] grudnia 2009 r.
Co do zarzutu braku prawnej możliwości przeprowadzenia przez organ kontroli w dniu 4 lutego 2010r., Sąd zauważa, iż nie znajdowała ona oparcie w art. 59a Prawa budowlanego, natomiast uprawnienie organu nadzoru budowlanego do dokonywania oględzin i kontroli budowy w każdym czasie wynika z art. 84a ust 1 pk1 w związku z art. 84 ust 1 pkt 1 Prawa budowlanego.
Natomiast odnosząc się do zarzutu skargi, iż organ błędnie ocenił, że nadbudowana powierzchnia stanowi oranżerię oraz/lub ogród zimowy podczas, gdy stanowi ona pomieszczenie gospodarcze oraz że organ błędnie ustalił, iż charakter pomieszczeń wpływa przez to na parametry wysokości budynku, Sąd wskazuje na treść § 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgodnie z tym przepisem wysokość budynku, służąca do przyporządkowania temu budynkowi odpowiednich wymagań rozporządzenia, mierzy się od poziomu terenu przy najniżej położonym wejściu do budynku lub jego części, znajdującym się na pierwszej kondygnacji naziemnej budynku, do górnej powierzchni najwyżej położonego stropu, łącznie z grubością izolacji cieplnej i warstwy ją osłaniającej, bez uwzględniania wyniesionych ponad tę płaszczyznę maszynowni dźwigów i innych pomieszczeń technicznych, bądź do najwyżej położonego punktu stropodachu lub konstrukcji przekrycia budynku znajdującego się bezpośrednio nad pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi.
Mając na uwadze treść przywołanego przepisu Sąd stwierdza, że nawet jeśli uznać, iż wykonana przez inwestora nadbudowa tzw. ogród zimowy jest pomieszczeniem gospodarczym, o którym mowa w § 3 pkt 13 wymienionego rozporządzenia – jak tego chce skarżący opisując w skardze sporną nadbudowę – to w świetle § 6 ww. rozporządzenia, wysokość takiego pomieszczenia jest wliczana w wysokość budynku.
Brak jest natomiast podstaw do zakwalifikowania wykonanej nadbudowy jako pomieszczenia technicznego, bowiem zgodnie z brzmieniem § 3 pkt 12 ww. rozporządzenia, takie pomieszczenie może być przeznaczone jedynie do funkcjonowania i obsługi technicznej budynku. Takiego charakteru nie nadaje mu nawet sam skarżący.
Mając powyższe na uwadze za zasadne należy uznać twierdzenia organów ,iż bez względu na to czy nadbudowa stanowi ogród zimowy czy też pomieszczenie gospodarcze ( organ błędnie posługuje się pojęciem pomieszczenie techniczne)wpływa na ustalenie wysokości budynku.
Tak więc ustalenia organu o zmianie kubatury i wysokości budynku (art. 36 ust. 5 pkt 2 ustawy Prawo budowlane) jako istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego należało uznać za prawidłowe. Tym samym należało uznać za zasadne i zgodne z prawem zaskarżone rozstrzygnięcie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2010 r., którym utrzymane zostało w mocy rozstrzygnięcie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2010r., nr [...], odmawiającej udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego dziesięciokondygnacyjnego z usługami w parterze, garażem podziemnym i infrastrukturą techniczną na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. C. w W.
Podniesiony w skardze zarzut naruszenia przez organ art. 10 § 1 kpa nie zasługuje na uwzględnienie ze względu na brak wykazania, iż mogło mieć ono wpływ na wynik sprawy( art. 145 § 1 pkt 1 c ppsa).
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.