VII P 25/16

Sygn. akt VII P 25/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 marca 2016 roku Sąd Rejonowy w Częstochowie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący sędzia Sądu Rejonowego Paulina Włodarczyk Ławnicy: Kazimierz Błoch, Henryk Lamch Protokolant: st. sekretarz sądowy Grażyna Karolkiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2016 roku w Częstochowie w postępowaniu uproszczonym sprawy z powództwa K. S. przeciwko (...) w C. o odszkodowanie z tytułu wypowiedzenia umowy o pracę 1. zasądza od pozwanej (...) w C. na rzecz powódki K. S. kwotę 8.112 zł (osiem tysięcy sto dwanaście złotych) z ustawowymi odsetkami z tytułu opóźnienia w zapłacie od dnia 13 lutego 2016 roku do dnia zapłaty; 2. w pozostałym zakresie powództwo oddala; 3. wyrokowi w punkcie 1 nadaje rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 2.704 zł (dwa tysiące siedemset cztery złote); 4. nakazuje pobrać od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa - kasa Sądu Rejonowego w Częstochowie kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem opłaty sądowej od pozwu, której powód nie miał obowiązku uiścić. UZASADNIENIE Pozwem z dnia 18 stycznia 2016 r., uzupełnionym w dniu 29 stycznia 2016 r. (k. 11), złożonym przeciwko (...) w C. powódka K. S. wniosła o zasądzenie odszkodowania z tytułu wypowiedzenia umowy o pracę w kwocie 8.112,00 zł z ustawowymi odsetkami od dnia doręczenia pozwanej odpisu pozwu do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że pracodawca nie wyraził zgody na udzielenie jej urlopu wypoczynkowego bezpośrednio po urlopie macierzyńskim, tj. od dnia 08.01.2016r. mimo złożenia wniosku o udzielenie urlopu w dniu 29.12.2015r. i wypisania karty urlopowej. W odpowiedzi na pozew pozwana (...) w C. wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu swojego stanowiska pozwana przyznała, że powódka wystąpiła z wnioskiem o udzielenie urlopu wypoczynkowego bezpośrednio po zakończeniu urlopu macierzyńskiego. Pozwana podniosła, że powódka otrzymała informację, że urlop wypoczynkowy nie został jej udzielony i nie stawiła się do pracy, i nie usprawiedliwiła swojej nieobecności. Pracodawca podkreślił, że obowiązkiem powódki było uzyskanie zgody na urlop w czasie i wymiarze objętym wnioskiem. Bezsporne było: Powódka K. S. była zatrudniona u (...) w C. na podstawie kolejno zawartych umów o pracę: na okres próbny od dnia 15.01.2007r. do 31.03.2007r., na czas określony od dnia 01.04.2007r. do 31.12.2013r., na czas nieokreślony od dnia 01.01.2014r., w pełnym wymiarze czasu pracy, na stanowisku księgowej (dowód: akta osobowe cz. B – umowa o pracę – k. 1, 3, 18) W dniu 09.01.2015r. powódka urodziła dziecko – córkę M. S. i do dnia 07.01.2016r. przebywała na urlopie macierzyńskim, dodatkowym urlopie macierzyńskim i urlopie rodzicielskim. W dniu 09.12.2015r. powódka wysłała maila do kadrowej M. O. między innymi z zapytaniem, co musi zrobić, aby wykorzystać zaległy urlop wypoczynkowy. W odpowiedzi na powyższe uzyskała informację, że musi zgłosić się do kadr jeszcze w grudniu 2015r. i wypisać kartę urlopową (dowód: mail – k. 7). K. S. w dniu 29.12.2015r. złożyła wniosek do pracodawcy o udzielenie urlopu wypoczynkowego bezpośrednio po urlopie macierzyńskim, tj. od dnia 08.01.2016r. Wniosek ten powódka ponownie przesłała pracodawcy za pośrednictwem poczty w dniu 07.01.2016r. (dowód: akta osobowe cz. C – wniosek) Pismem datowanym na dzień 08.01.2016r. doręczonym K. S. za pośrednictwem poczty w dniu 12.01.2016r. pracodawca rozwiązał z powódką umowę o pracę z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, który upływa w dniu 30.04.2016r. Jako przyczynę wypowiedzenia pracodawca wskazał reorganizację stanowiska pracy. (dowód: akta osobowe cz. C – oświadczenie) Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie akt osobowych powódki oraz dokumentów załączonych do akt sprawy. Sąd oddalił wniosek dowodowy pozwanej o przesłuchanie świadka M. O. jako nieistotny dla rozstrzygnięcia postępowania (k. 30). Sąd rejonowy zważył co następuje: Podstawą prawną żądania powódki K. S. jest art. 45 § 1 k.p. w związku z art.41 kp i art.163 §3 k.p. Zgodnie z art. 45 § 1 k.p. w razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nie określony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy – stosownie do żądania pracownika – orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu – o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu. Powódka w terminie określonym w art. 264 § 1 k.p. odwołała się od rozwiązania umowy o pracę. Sąd dokonując oceny prawidłowości wypowiedzenia umowy o pracę bada przesłanki formalne i materialne rozwiązania umowy o pracę. Pozwana rozwiązała umowę o pracę z powódką poprzez oświadczenie złożone na piśmie z podaniem przyczyny. Powódka zarzuciła, że pracodawca rozwiązał umowę o pracę w okresie, w którym korzystała z urlopu wypoczynkowego, co naruszało art.41 kp . Powódka podnosiła, że na podstawie art. 163 §3 k.p. , pracodawca zobowiązany był do udzielenia jej urlopu wypoczynkowego bezpośrednio po zakończeniu urlopu macierzyńskiego. Okolicznością bezsporną było, że powódka do dnia 07.01.2016r. przebywała na urlopie macierzyńskim i w dniu 29.12.2015r. złożyła wniosek do pracodawcy o udzielenie urlopu wypoczynkowego bezpośrednio po wykorzystaniu świadczeń macierzyńskich, który następnie ponowiła w dniu 07.01.2016r. (vide: oświadczenie pozwanej – k. 30). Zgodnie z art. 163 § 3 k.p. na wniosek pracownicy udziela się jej urlopu bezpośrednio po urlopie macierzyńskim (…). W świetle powołanego przepisu pracodawca związany jest wnioskiem pochodzącym od pracownicy, która urodziła lub ma urodzić dziecko i chciałaby skorzystać z urlopu wypoczynkowego bezpośrednio po urlopie macierzyńskim. Kategoryczne sformułowanie treści art.163 §3 k.p. nie pozostawia żadnych wątpliwości, że do rozpoczęcia urlopu wystarcza w tym przypadku złożenie stosownego wniosku, na który pracodawca nie może zareagować inaczej niż „udzielając" urlopu niezależnie od planu urlopów (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 listopada 2003 r., sygn. I PK 18/03). Podobne stanowisko zajął również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 20 sierpnia 2001 r., sygn. I PKN 590/00. Zatem powódka nie musiała uzyskać zgody pracodawcy na udzielenie urlopu wypoczynkowego od dnia 08.01.2016r. do 02.03.2016r. W konsekwencji powódka od 08.01.2016r. korzystała z urlopu wypoczynkowego. Wobec powyższego, wypowiedzenie powódce umowy o pracę doręczone w dniu 12.01.2016r. naruszało przepis art.41 k.p. Żądanie odszkodowania jest zatem uzasadnione, ponieważ wypowiedzeniu naruszało przepisy o wypowiadaniu umów. Wobec naruszenia przez stronę pozwaną art.41k.p. sąd nie badał zasadności przesłanek materialnych- przyczyn rozwiązania stosunku pracy. Sąd, na podstawie art. 47 1 k.p. zasądził na rzecz powódki odszkodowanie z tytułu wypowiedzenia umowy o pracę w kwocie 8.112 zł, wysokości której strona pozwana nie kwestionowała. Ustawowe odsetki sąd zasądził od dnia 13.02.2016r. do dnia zapłaty, tj. od dnia następnego po doręczaniu odpisu pozwu stronie pozwanej, bowiem w dniu 12.02.2016r. pozwana dowiedziała się o żądaniu powódki, a zatem od dnia następnego pozostawała w opóźnieniu w zapłacie odszkodowania. ęO odsetkach orzeczono na podstawie art. 481 § 1 i 2 k.c. , art. 359 § 1 i 2 k.c. w związku z art. 300 k.p. O rygorze natychmiastowej wykonalności orzeczono na mocy art. 477 2 § 1 k.p.c. O kosztach procesu, na które złożyła się opłata od pozwu, orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. oraz zasadą wyrażoną w art. 113 ust. 1 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. nr 167, poz. 1398 ze zm.), zgodnie z którym to przepisem - kosztami sądowymi, których strona nie miała obowiązku uiścić lub których nie miał obowiązku uiścić kurator albo prokurator, sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji obciąży przeciwnika, jeżeli istnieją do tego podstawy, przy odpowiednim zastosowaniu zasad obowiązujących przy zwrocie kosztów procesu. Powódka na podstawie art. 96 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 35 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych korzystała z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych w postaci opłaty od pozwu. Opłata od pozwu w niniejszej sprawie wynosiła 300 zł – art. 28 pkt 4 ustawy z 28 lipca 2005 r.