VII KZW 249/19

Sąd Okręgowy w Częstochowie rozpoznał zażalenie skazanego R. B. na postanowienie Sądu Rejonowego w Częstochowie, które odmówiło zmiany formy wykonywania kary ograniczenia wolności. Skazany domagał się zmiany kary na polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, argumentując, że obecna forma jest nierealna i krzywdząca, zwłaszcza w kontekście jego zatrudnienia za granicą, które jest niezbędne do zapewnienia bytu rodzinie i spłaty zobowiązań. Sąd Okręgowy zauważył, że Sąd Rejonowy nie w pełni zastosował się do wcześniejszych wytycznych sądu odwoławczego, które nakazywały wszechstronne zbadanie możliwości wykonania kary w sposób umożliwiający skazanemu pracę zarobkową za granicą. Mimo tych uchybień proceduralnych, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Podstawą rozstrzygnięcia była interpretacja przepisów Kodeksu karnego (art. 34 § 1a pkt 4 k.k., art. 35 § 2 k.k.) oraz Kodeksu karnego wykonawczego (art. 59 § 1 k.k.w.). Sąd stwierdził, że aby kara ograniczenia wolności mogła być wykonywana w formie potrącenia z wynagrodzenia za pracę, skazany musi pozostawać w stosunku pracy podlegającym polskim przepisom. Umowa o pracę za granicą, zawarta przez skazanego, miała charakter cywilnoprawny, co wykluczało zastosowanie tych przepisów. Sąd zasugerował skazanemu podjęcie starań o wykonanie kary w Polsce lub rozważenie odroczenia jej wykonania.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający