VII Kzw 23/19

Sygn. akt VII Kzw 23/19 POSTANOWIENIE Dnia 22 lutego 2019 roku Sąd Okręgowy w Częstochowie - VII Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Beata Jarosz Protokolant: sekr. sądowy Aleksandra Błachowicz – Dróżdż przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Częstochowie Ewy Bednarek - Mękarskiej po rozpoznaniu sprawy R. Z. s. K. i I. sprawcy przestępstw z art. 223 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k. na skutek zażalenia wniesionego przez obrońcę R. Z. na postanowienie Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 08.01.2019r. roku wydane w sprawie o sygn. akt XVI K 162/17, Ko 7287/18 w przedmiocie dalszego wykonywania środka zabezpieczającego w postaci terapii na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Częstochowie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 08 stycznia 2019 roku wydanym w sprawie o sygn. akt XVI K 162/17, Ko 7287/18 Sąd Rejonowy w Częstochowie na podstawie art. 204 § 4 k.k.w. orzekł o dalszym stosowaniu wobec R. Z. środka zabezpieczającego w postaci terapii prowadzonej w warunkach ambulatoryjnych w (...) w C. przy ul. (...) zastosowanego postanowieniem Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 5.10.2017r. Zażalenie na przedmiotowe postanowienie wniósł obrońca R. Z. , zaskarżając je w całości i zarzucając mu: brak wszechstronnego rozpoznania okoliczności sprawy, tj. odstąpienia od ponownej próby przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych psychiatrów na okoliczność potwierdzenia, bądź wykluczenia zasadności kontynuowania dalszej terapii odwykowej. Stawiając powyższy zarzut wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Okręgowy, zważył co następuje. Wniesione przez obrońcę oskarżonego zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Podzielić należy zarzut obrońcy, że w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy nie wyjaśnił w sposób wszechstronny okoliczności sprawy. Wskazać należy, że odesłanie w art. 204 § 4 k.k.w. będącego podstawą orzekania w niniejszej sprawie do odpowiedniego stosowania § 1 oznacza, iż sąd orzekając na podstawie art. 204 §4 k.k.w. o dalszym stosowaniu środka zabezpieczającego musi dysponować opinią o stanie zdrowia sprawcy i o postępach w leczeniu lub terapii, zawierającą stanowisko co do konieczności dalszego stosowania środków zabezpieczających. Jednakże inicjatywa dopuszczenia dowodu z opinii biegłych pozostaje w tym wypadku po stronie sądu. Obowiązek przesyłania opinii okresowych ( art. 203 § 1 KKW ) dotyczy bowiem tylko kierownika zakładu psychiatrycznego . (porównaj komentarz do kkw pod redakcją Lachowskiego). Za nieuprawnione w świetle obowiązujących przepisów uznać należy poprzestanie przez Sąd Rejonowy przed wydaniem postanowienia w trybie art. 204 § 4 k.k.w. informacji od kierownika o częstotliwości leczenia sprawcy i postępach w leczeniu. Podnieść należy, że art. 204 § 4 k.k.w. odsyła do odpowiedniego stosowania § 1 tego przepisu, nie odsyła natomiast do art. 203 § 1 k.k.w. Sąd Rejonowy winien zatem bezwzględnie przed wydaniem postanowienia z art. 204 § 4 k.k.w. uzyskać opinię biegłych i nie może tej opinii zastąpić informacją kierownika placówki. Ustawa nie wskazuje w jakim składzie winna być wydana opinia, niemniej pomocnym może być tu przepis art. 199 b, kkw który wskazuje na konieczność wysłuchania psychologa, psychiatrę w sprawach osób niepoczytalnych, o ograniczonej poczytalności lub z zaburzeniami osobowości albo gdy sąd uzna to za wskazane - ponadto lekarza psychiatrę, w sprawach osób z zaburzeniami preferencji seksualnych - biegłych wskazanych w pkt 1 i 2 oraz lekarza seksuologa lub psychologa seksuologa, w sprawach osób uzależnionych można również wysłuchać biegłego w przedmiocie uzależnienia. Zgodnie z treścią art. 202 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. przy zasięganiu opinii psychiatrycznej Sąd powinien powołać co najmniej 2 biegłych psychiatrów. W odróżnieniu od orzekania w trybie art. 199b KKW (na wniosek dyrektora zakładu karnego, kierownika zakładu psychiatrycznego lub kierownika podmiotu leczniczego, w którym sprawca odbywa terapię lub terapię uzależnień), przepis art. 202 § 4 k.k.w. nie przewiduje obowiązku wysłuchania biegłych. Udział biegłych w posiedzeniu nie jest zatem konieczny, a sąd orzeka na podstawie opinii pisemnej. W razie potrzeby, osoby biorące udział w wydaniu opinii mogą być oczywiście przesłuchane przez sąd. Z tego samego powodu sąd zasięga opinii innych biegłych ( art. 204 § 1 zd. 2 KKW ). Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy uzyska zatem opinię biegłych odnośnie potrzeby dalszego stosowania środka zabezpieczającego i dopiero po uzupełnieniu materiału dowodowego wyda stosowne rozstrzygnięcie.