VII Kz 556/16

Sąd Okręgowy w Częstochowie rozpoznał zażalenie prokuratora na postanowienie Sądu Rejonowego w Lublińcu o umorzeniu postępowania w sprawie przeciwko J. H., oskarżonemu o czyn z art. 242 § 2 Kodeksu karnego. Prokurator zarzucił Sądowi Rejonowemu obrazę przepisów prawa procesowego, w szczególności art. 17 § 1 pkt 11 kpk, poprzez nieprawidłową interpretację i uznanie, że w sprawie zaistniała negatywna przesłanka procesowa wyłączająca kontynuowanie postępowania, jaką jest brak zgody na ściganie oskarżonego za przestępstwo nieobjęte wykonaniem europejskiego nakazu aresztowania. Sąd Okręgowy, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu, postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zgodnie z art. 607e § 1 k.p.k., osoby przekazane w wyniku wykonania nakazu nie mogą być ścigane za inne przestępstwa niż te, które stanowiły podstawę przekazania. Ponadto, art. 607e § 3 pkt 7 k.p.k. stanowi, że osoba ścigana po przekazaniu może złożyć przed sądem właściwym oświadczenie o zrzeczeniu się korzystania z prawa określonego w § 1. Sąd Okręgowy podkreślił, że prokurator nie jest organem uprawnionym do przyjęcia takiego oświadczenia, a oświadczenie złożone przed nim nie jest skutecznym zrzeczeniem się w rozumieniu przepisów. Sąd odwołał się do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2013 r. (V KK 160/12), wskazując, że prokurator powinien wystąpić do sądu właściwego o przyjęcie takiego oświadczenia. Analizując protokół przesłuchania podejrzanego z dnia 13 listopada 2015 r., Sąd Okręgowy stwierdził, że nie spełnia on wymogów formalnych dla skutecznego zrzeczenia się uprawnień, takich jak pouczenie o konsekwencjach i dobrowolność. Wobec powyższego, Sąd Okręgowy uznał, że Sąd Rejonowy słusznie stwierdził wystąpienie negatywnej przesłanki procesowej określonej w art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k., która uniemożliwia prowadzenie postępowania. Zażalenie prokuratora zostało uznane za nieuzasadnione.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający