VII Kz 475/17

Sąd Okręgowy w Częstochowie rozpoznał zażalenie podejrzanego P.C. na postanowienie Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 4 października 2017 r. (sygn. akt III Kp 462/17), które zastosowało wobec niego środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy. Podejrzany zarzucono popełnienie przestępstwa z art. 156 § 3 k.k. W zażaleniu podejrzany podniósł, że nie popełnił zarzucanego mu czynu i wskazał na swoją sytuację rodzinną – utrzymanie małoletniej córki i ciężarnej narzeczonej, argumentując, że pozbawienie go wolności pozbawi rodzinę środków do życia. Sąd Okręgowy, po rozpoznaniu sprawy, postanowił utrzymać zaskarżone postanowienie w mocy. Sąd podkreślił, że postępowanie przygotowawcze jest w początkowej fazie, a zgromadzony materiał dowodowy, w tym zeznania świadka A.M., w wysokim stopniu uprawdopodabnia popełnienie czynu przez podejrzanego. Sąd zgodził się z Sądem Rejonowym co do istnienia przesłanek szczególnych uzasadniających tymczasowe aresztowanie, w tym obawy utrudniania śledztwa poprzez wpływanie na świadków oraz obawy wymierzenia surowej kary (zbrodnia zagrożona karą od 5 do 15 lat pozbawienia wolności, a nawet 25 lat lub dożywotnie pozbawienie wolności). Sąd odwołał się do art. 258 § 2 k.p.k., wskazując na domniemanie konieczności wymierzenia surowej kary w przypadku zbrodni lub umyślnego występku zagrożonego karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej 8 lat. Podkreślono, że zagrożenie surową karą jest samoistną przesłanką do stosowania aresztu. Dodatkowo, brak stałego miejsca zamieszkania podejrzanego wzmacnia obawę ukrywania się lub ucieczki. Sąd odrzucił argumenty dotyczące sytuacji rodzinnej, wskazując na możliwość korzystania przez konkubinę z pomocy rodziny, opieki społecznej lub podjęcia pracy. Nie stwierdzono również przesłanek negatywnych z art. 259 k.p.k. nakazujących odstąpienie od aresztu.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający