VII Kz 424/17

Sygn. akt VII Kz 424/17 POSTANOWIENIE Dnia 26 października 2017 roku Sąd Okręgowy w Częstochowie - VII Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Jerzy Pukas Protokolant: st. sekr. sąd. Renata Kozieł przy udziale Prokuratora Prok. Okręgowej--- po rozpoznaniu sprawy Ł. Z. s. M. i E. z domu I. , ur. (...) w C. skazanego za czyny z art. 209 § 1 k.k. i in. na skutek zażalenia wniesionego dnia 3 sierpnia 2017 roku przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 27 lipca 2017 roku wydane w sprawie o sygn. akt XVI K 51/17 w przedmiocie umorzenia postępowania o wydanie wyroku łącznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Częstochowie do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 27 lipca 2017 roku wydanym w sprawie o sygn. akt XVI K 51/17 Sąd Rejonowy w Częstochowie na podstawie art. 572 k.p.k. i art. 632 pkt 2 k.p.k. : 1. nie uwzględnił wniosku skazanego Ł. Z. w przedmiocie wydania wyroku łącznego obejmującego wyroki: Sądu Rejonowego w Częstochowie: - z dnia 23.06.2010r., sygn. akt IV K 185/10, - z dnia 18.10.2011r. sygn. akt XVI K 1862/10, - z dnia 19.03.2013r. sygn. akt XVI K 695/12, - z dnia 05.05.2015r. sygn. akt XVI K 179/15, 2. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. E. B. kwotę I033,20 złotych, tytułem zwrotu poniesionych kosztów obrony świadczonej z urzędu, a kosztami procesu obciążył Skarb Państwa. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł obrońca skazanego Ł. Z. zaskarżając je w całości i zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść poprzez nieuzasadnione przyjęcie, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania ze względu na brak możliwości połączenia wskazanych we wniosku skazanego wyroków, podczas gdy okoliczności sprawy nie prowadzą do takich ustaleń. W konsekwencji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Częstochowie. Dodatkowo w piśmie z dnia 23 sierpnia 2017r. złożonym wraz z uzupełnionym zażaleniem (k. 76), obrońca skazanego podniosła, że zdaniem skazanego dwa z wymienionych we wniosku wyroków spełniają warunki do wydania wyroku łącznego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Wniesione przez obrońcę skazanego zażalenie zasługiwało na uwzględnienie w zakresie, w jakim wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, bowiem wydane zostało ono z rażącym naruszeniem prawa, tj. art. 572 k.p.k. , gdyż Sąd Rejonowy błędnie przyjął, że brak jest podstaw do wydania wyroku łącznego podczas, gdy istnieją podstawy do połączenia jednostkowych kar pozbawienia wolności, wymierzonych Ł. Z. przez Sąd Rejonowy w Częstochowie w sprawach o sygn. akt XVI K 695/12 (k. 9-11) oraz XVI K 179/15 (k. 40 - 42), co zresztą dostrzegł i zasygnalizował swojemu obrońcy sam skazany, a co wynika z pisma obrońcy z k. 76. Ponadto Sąd meriti wydając nietrafne postanowienie, którym w trybie art. 572 k.p.k. zamierzał umorzyć postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego, de facto nie uczynił tego, poprzestając jedynie na nieuwzględnieniu wniosku skazanego i pomijając formułę „umarza”. O ile to uchybienie można by jeszcze potraktować jako przeoczenie, to nie można już tego powiedzieć o rozstrzygnięciu zawartym w pkt 2 zaskarżonego postanowienia, gdzie Sąd orzekający ustalił wysokość wynagrodzenia dla obrońcy z urzędu na kryteriach znanych wyłącznie sobie, bowiem brak w tym zakresie stosownego uzasadnienia, ale również i nie powołana została nawet podstawa prawna, która by tę kwestię wyjaśniała. W tej sytuacji zaskarżone postanowienie należało uchylić, a sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy uczyni to w sposób wolny od wszelkich, zwłaszcza wskazanych wyżej uchybień, mając w polu widzenia, że dla prawidłowego wyliczenia należnego obrońcy z urzędu wynagrodzenia za udział w postępowaniu w przedmiocie wydania wyroku łącznego ma zastosowanie § 17 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, gdzie opłata wynosi 120 złotych. Przy ustalaniu łącznego wynagrodzenia za obronę z urzędy Sąd Rejonowy będzie też miał na uwadze, że d opuszczalność obniżenia wynagrodzenia obrońcy za udzieloną skazanemu pomoc prawną, w zakresie przyznanego mu bezpodstawnie wynagrodzenia, w sytuacji wniesienia środka zaskarżenia na korzyść skazanego przesądził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 10 lipca 2013r., II K 133/12, którego wymowę sąd odwoławczy w całości podziela. Rozstrzygnięcie w przedmiocie wynagrodzenia przyznanego obrońcy w zaskarżonym postanowieniu było niewątpliwie rażąco niekorzystne dla wymiaru sprawiedliwości, gdyż obciążało Skarb Państwa nienależnym obrońcy wynagrodzeniem. Podstawę prawną orzeczenia Sądu Okręgowego stanowią przepisy art. 437 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 438 pkt 2 k.p.k.