VII KP 65/15

Sygn. akt VII Kp 65/15 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2015 roku Sąd Rejonowy w Siedlcach w VII Wydziale Karnym w składzie : Przewodnicząca : SSR Małgorzata Semeniuk Protokolant ; st. sekr. M. W. przy udziale Prokuratora - po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 10.06. 2015 roku zażalenia P. K. i jego pełnomocnika adw. M. K. na postanowienie prokuratora Rejonowego w Siedlcach z dnia 11 lutego 2015 roku dot. częściowego umorzenia postępowania sygn. akt 1 Ds. 1932/14przeciwko W. J. (1) Na podstawie art. 465 § 2 kpk POSTANAWIA Zażalenia nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 11 lutego 2015 roku Prokurator Rejonowy w Siedlcach umorzył częściowo dochodzenie przeciwko W. J. (1) podejrzanemu o czyn z art. 270§ 1 kk polegający na tym ,że w dniu 7 maja 2013 roku w S. w celu użycia za autentyczne ,przedłożył w Sądzie Rejonowym Wydział Pracy przerobione dokumenty w postaci dowodów wpłaty wystawione przez Przedsiębiorstwo Handlowo -Usługowe (...) , stanowiące dowód w tejże sprawie . Podstawą częściowego umorzenia było stwierdzenie ,że czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego . Orzeczenie powyższe zaskarżył pełnomocnik osoby składającej zawiadomienie o przestępstwie tj. P. K. oraz sam zawiadamiający zarzucając nienależyte rozważenie i ocenienie zebranego materiału dowodowego poprzez bezpodstawne przyjęcie iż podejrzany nie wiedział o przerobieniu dokumentów w sytuacji gdy logika, wiedza i doświadczenie życiowe prowadzą do odmiennego wniosku. Podnosił też nieprzeprowadzenie dowodów z urzędu mających wpływ na treść rozstrzygnięcia a mianowicie nieprzesłuchanie P. K. i niedokonanie czynności przeszukania u podejrzanych oraz doprowadzenie do sprzeczności między treścią rozstrzygnięcia a treścią uzasadniania poprzez umorzenie postępowania w zakresie czynu z art. 270 § 1 kk w sytuacji gdy z wynika ,że umorzenie dotyczy czynu z art. 270 § 2 kk . W konsekwencji wnosił o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do dalszego procedowania. Sad zważył co następuje: Na wstępie należy podnieść ,że zażalenie dotyczy W. i W. J. (2) , podczas gdy postępowanie umorzono w części i to tylko przeciwko W. J. (1) .Przeciwko W. J. (2) dochodzenie jest w toku , podejrzanej ogłoszono już zarzut i poddała się karze. Analiza materiału dowodowego nie pozwala na stwierdzenie ,ze W. J. (1) w sposób umyślny dopuścił się przestępstwa z art. 270 § 1 kk poprzez to ,że przekazał swojemu pełnomocnikowi w sprawie IVP 153/13 dokumenty o których wiedział ,że są przerobione. Podejrzany wyjaśnił bowiem ,że wystawianiem dokumentów w firmie (...) zajmowała się jego żona W. , nie wiedział zaś ,że dokumenty są przerobione. Podobnie wyjaśniła W. J. (2) . Z akt sprawy IV P 153/13 wynika ,że przedmiotowe dokumenty sporządzała W. J. (2) ,zaś W. J. (1) tylko złożył te dokumenty. Domysły P. K. ,powoływanie się na zasady logiki i doświadczenia życiowego nie mogą być podstawą do uznania winy W. J. (1) . Odnośnie pozostałych zarzutów to mając na względzie fakt ,że postępowanie umorzono częściowo są one niezasadne. Bezpodstawny jest zarzut ,ze uzasadnienie postanowienia ,ze dotyczy ono art. 270 § 2 kk . Przepis art. 270 § 1 kk penalizuje przerabianie dokumentów jak i używanie takich dokumentów jako autentyczne. Tego czynu dotyczy postanowienie jak i uzasadnienie tegoż postanowienia. Przed terminem posiedzenia pełnomocnik skarżącego złożył pismo ,w którym przedstawia własną interpretację dowodów przeprowadzonych w postępowaniu przygotowawczym , pismo to nie zawiera wniosków dowodowych i stanowi tylko polemikę z dotychczasowym ustaleniami poczynionymi przez prokuratora .teza stawiana przez pełnomocnika ,że dokumenty złożone przez W. J. (1) w sprawie IV P 153/13 nie były potwierdzone „za zgodność” przez pełnomocnika nie może przemawiać za uznaniem umyślności przestępstwa z art. 270 § 1 kk . Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak na wstępie.