VII Kp 323/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPrzedmiotem postępowania było zażalenie J. M. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Siedlcach z dnia 14 października 2015 r., którym odmówiono wszczęcia dochodzenia w sprawie złożenia przez W. M. fałszywego oświadczenia majątkowego (art. 233 § 1 i 6 k.k.) oraz pomówienia J. M. przez W. M. (art. 212 § 1 k.k.). Prokurator odmówił wszczęcia dochodzenia w pierwszej sprawie, uznając, że czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego (art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.). W drugiej sprawie odmowa nastąpiła z uwagi na brak interesu społecznego w objęciu ścigania z urzędu (art. 322 § 1 k.p.k.). J. M. zaskarżył postanowienie, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych dotyczący fałszywego oświadczenia, a także wniósł o wyłączenie prokuratora z uwagi na jego stronniczość. Sąd Rejonowy w Siedlcach uznał zażalenie za niezasadne. Sąd podzielił argumentację prokuratora. W odniesieniu do fałszywego oświadczenia, sąd zauważył, że pismo dotyczące wymiany zamków było podpisane przez pełnomocnika W. M. – adwokata J. S. i skierowane było do J. M., a nie do Sądu Rejonowego. W związku z tym nie można było przyjąć, że Sąd został wprowadzony w błąd przez W. M. W kwestii pomówienia, sąd podkreślił, że jest to przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego. Skoro prokurator stwierdził brak interesu społecznego w ściganiu z urzędu, J. M. ma możliwość złożenia prywatnego aktu oskarżenia przeciwko W. M., o czym został pouczony. Z tych względów Sąd Rejonowy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie prokuratora.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: Niskainterpretacja art. 233 k.k. w kontekście pisma skierowanego do strony, a nie do sądu; charakter ścigania przestępstwa pomówienia.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie pismo nie było bezpośrednio skierowane do sądu.
Zagadnienia prawne (2)
Czy złożenie przez W. M. fałszywego oświadczenia mającego służyć za dowód w postępowaniu sądowym, dotyczącego wymiany zamków, zawiera znamiona czynu zabronionego z art. 233 § 1 k.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, czyn ten nie zawiera znamion czynu zabronionego, ponieważ pismo nie zostało sporządzone i podpisane przez W. M., a skierowane było do skarżącego, a nie do sądu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że nie można przypisać W. M. popełnienia przestępstwa z art. 233 § 1 k.k., gdyż pismo dotyczące wymiany zamków było podpisane przez jej pełnomocnika i skierowane do skarżącego, a nie do Sądu Rejonowego, co wyklucza możliwość wprowadzenia Sądu w błąd.
Czy w sprawie pomówienia J. M. przez W. M. istnieje interes społeczny w objęciu ścigania z urzędu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nie stwierdzono interesu społecznego w objęciu ścigania z urzędu.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że przestępstwo pomówienia jest przestępstwem ściganym z oskarżenia prywatnego, a wobec braku interesu społecznego w ściganiu z urzędu, pokrzywdzony J. M. ma możliwość złożenia prywatnego aktu oskarżenia.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. M. | osoba_fizyczna | skarżący |
| W. M. | osoba_fizyczna | osoba, której dotyczyło dochodzenie |
| Prokurator Prokuratury Rejonowej w Siedlcach | organ_państwowy | organ prowadzący postępowanie |
Przepisy (8)
Główne
k.k. art. 233 § § 1
Kodeks karny
Nie można przyjąć znamion czynu zabronionego, gdy pismo nie zostało sporządzone i podpisane przez wskazaną osobę, a skierowane było do strony postępowania, a nie do sądu.
k.k. art. 212 § § 1
Kodeks karny
Przestępstwo pomówienia jest przestępstwem ściganym z oskarżenia prywatnego.
Pomocnicze
k.p.k. art. 306 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 465 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 233 § § 6
Kodeks karny
k.p.k. art. 17 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 322 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pismo dotyczące wymiany zamków nie zostało sporządzone i podpisane przez W. M., a skierowane było do skarżącego, a nie do sądu, co wyklucza popełnienie przestępstwa z art. 233 k.k. • Przestępstwo pomówienia jest ścigane z oskarżenia prywatnego, a brak jest interesu społecznego w ściganiu z urzędu.
Odrzucone argumenty
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia przez prokuratora w zakresie fałszywego oświadczenia. • Wniosek o wyłączenie Prokuratora Rejonowego z uwagi na jego stronniczość.
Godne uwagi sformułowania
czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego • brak interesu społecznego w objęciu ścigania z urzędu • przestępstwo pomówienia jest przestępstwem ściganym z oskarżenia prywatnego • pokrzywdzony ma możliwość złożenia prywatnego aktu oskarżenia
Skład orzekający
Magdalena Banasiuk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "interpretacja art. 233 k.k. w kontekście pisma skierowanego do strony, a nie do sądu; charakter ścigania przestępstwa pomówienia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie pismo nie było bezpośrednio skierowane do sądu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowych kwestii proceduralnych w prawie karnym, związanych z odmową wszczęcia dochodzenia. Brak w niej nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.