VII Kp 323/15
Podsumowanie
Sąd Rejonowy utrzymał w mocy postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia dochodzenia w sprawie fałszywego oświadczenia majątkowego i pomówienia, uznając brak znamion czynu zabronionego oraz brak interesu społecznego w ściganiu z urzędu.
Sąd Rejonowy w Siedlcach rozpatrywał zażalenie J. M. na postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia dochodzenia w dwóch wątkach: złożenia fałszywego oświadczenia majątkowego przez W. M. oraz pomówienia J. M. przez W. M. Sąd uznał, że w pierwszym przypadku czyn nie zawiera znamion przestępstwa, gdyż pismo nie zostało sporządzone i podpisane przez W. M. ani skierowane do sądu. W drugim przypadku, dotyczącym pomówienia, sąd wskazał, że jest to przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego i brak jest interesu społecznego w ściganiu z urzędu, pouczając J. M. o możliwości złożenia prywatnego aktu oskarżenia.
Przedmiotem postępowania było zażalenie J. M. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Siedlcach z dnia 14 października 2015 r., którym odmówiono wszczęcia dochodzenia w sprawie złożenia przez W. M. fałszywego oświadczenia majątkowego (art. 233 § 1 i 6 k.k.) oraz pomówienia J. M. przez W. M. (art. 212 § 1 k.k.). Prokurator odmówił wszczęcia dochodzenia w pierwszej sprawie, uznając, że czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego (art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.). W drugiej sprawie odmowa nastąpiła z uwagi na brak interesu społecznego w objęciu ścigania z urzędu (art. 322 § 1 k.p.k.). J. M. zaskarżył postanowienie, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych dotyczący fałszywego oświadczenia, a także wniósł o wyłączenie prokuratora z uwagi na jego stronniczość. Sąd Rejonowy w Siedlcach uznał zażalenie za niezasadne. Sąd podzielił argumentację prokuratora. W odniesieniu do fałszywego oświadczenia, sąd zauważył, że pismo dotyczące wymiany zamków było podpisane przez pełnomocnika W. M. – adwokata J. S. i skierowane było do J. M., a nie do Sądu Rejonowego. W związku z tym nie można było przyjąć, że Sąd został wprowadzony w błąd przez W. M. W kwestii pomówienia, sąd podkreślił, że jest to przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego. Skoro prokurator stwierdził brak interesu społecznego w ściganiu z urzędu, J. M. ma możliwość złożenia prywatnego aktu oskarżenia przeciwko W. M., o czym został pouczony. Z tych względów Sąd Rejonowy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie prokuratora.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, czyn ten nie zawiera znamion czynu zabronionego, ponieważ pismo nie zostało sporządzone i podpisane przez W. M., a skierowane było do skarżącego, a nie do sądu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że nie można przypisać W. M. popełnienia przestępstwa z art. 233 § 1 k.k., gdyż pismo dotyczące wymiany zamków było podpisane przez jej pełnomocnika i skierowane do skarżącego, a nie do Sądu Rejonowego, co wyklucza możliwość wprowadzenia Sądu w błąd.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy postanowienia
Strona wygrywająca
Prokurator Prokuratury Rejonowej w Siedlcach
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. M. | osoba_fizyczna | skarżący |
| W. M. | osoba_fizyczna | osoba, której dotyczyło dochodzenie |
| Prokurator Prokuratury Rejonowej w Siedlcach | organ_państwowy | organ prowadzący postępowanie |
Przepisy (8)
Główne
k.k. art. 233 § § 1
Kodeks karny
Nie można przyjąć znamion czynu zabronionego, gdy pismo nie zostało sporządzone i podpisane przez wskazaną osobę, a skierowane było do strony postępowania, a nie do sądu.
k.k. art. 212 § § 1
Kodeks karny
Przestępstwo pomówienia jest przestępstwem ściganym z oskarżenia prywatnego.
Pomocnicze
k.p.k. art. 306 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 465 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 233 § § 6
Kodeks karny
k.p.k. art. 17 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 322 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pismo dotyczące wymiany zamków nie zostało sporządzone i podpisane przez W. M., a skierowane było do skarżącego, a nie do sądu, co wyklucza popełnienie przestępstwa z art. 233 k.k. Przestępstwo pomówienia jest ścigane z oskarżenia prywatnego, a brak jest interesu społecznego w ściganiu z urzędu.
Odrzucone argumenty
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia przez prokuratora w zakresie fałszywego oświadczenia. Wniosek o wyłączenie Prokuratora Rejonowego z uwagi na jego stronniczość.
Godne uwagi sformułowania
czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego brak interesu społecznego w objęciu ścigania z urzędu przestępstwo pomówienia jest przestępstwem ściganym z oskarżenia prywatnego pokrzywdzony ma możliwość złożenia prywatnego aktu oskarżenia
Skład orzekający
Magdalena Banasiuk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "interpretacja art. 233 k.k. w kontekście pisma skierowanego do strony, a nie do sądu; charakter ścigania przestępstwa pomówienia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie pismo nie było bezpośrednio skierowane do sądu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowych kwestii proceduralnych w prawie karnym, związanych z odmową wszczęcia dochodzenia. Brak w niej nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt VII Kp 323/15 (1 Ds 1621/15) POSTANOWIENIE Dnia 12 stycznia 2016 r. Sąd Rejonowy w Siedlcach VII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Magdalena Banasiuk Protokolant: st.sekr. sąd. Magdalena Wereda Przy udziale Prokuratora po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2016 r. na posiedzeniu zażalenia J. M. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Siedlcach z dnia 14 października 2015 r. o odmowie wszczęcia dochodzenia na podstawie art. 306 § 2 kpk w zw. z art. 465 § 2 kpk i w zw. z art. 437 § 1 kpk p o s t a n a w i a : zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 14 października 2015 r. Prokurator Prokuratury Rejonowej w Siedlcach odmówił wszczęcia dochodzenia w sprawie: I. złożenia przez W. M. fałszywego oświadczenia mającego służyć za dowód w postępowaniu przed Sądem Rejonowym w Siedlcach w sprawie sygn.akt I Ns 1586/13, iż nie wymieniała zamków do domu położonego w S. przy ulicy (...) , tj. o czyn z art.233 § 1 kk w zw. z art.233 § 6 kk - wobec stwierdzenia, iż czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego ( art.17 § 1 pkt 2 kpk ), II. pomówienia J. M. przez W. M. w piśmie z dnia 14 sierpnia 2015 r., w którym w/wymieniona oświadczyła, iż J. M. zapowiadał podpalenie Zakładu (...) w C. oraz składał do Inspekcji Weterynaryjnej bezzasadne doniesienia na temat uchybień, jakie mają miejsce w w/w Zakładzie pomimo tego, że sytuacja taka nie miała miejsca tj. o czyn z art.212 § 1 kk , z uwagi na brak interesu społecznego w objęciu ścigania z urzędu – na podstawie art.322 § 1 kpk . Postanowienie to zaskarżył J. M. w całości, zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść, polegający na niezasadnym i błędnym przyjęciu, że złożenie przez W. M. i jej pełnomocnika fałszywego oświadczenia mającego służyć za dowód w sprawie I Ns 1586/13 Sądu Rejonowego w Siedlcach nie zawiera znamion czynu zabronionego. Podnosząc powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy prokuratorowi do ponownego rozpoznania z wyłączeniem Prokuratora Rejonowego w Siedlcach jako stronniczego w jego sprawach. Sąd Rejonowy w Siedlcach zważył co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu Prokurator prawidłowo ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy i wyciągnął z niego właściwe wnioski. Sąd w całości podziela argumentację Prokuratora Rejonowego w Siedlcach wydającego zaskarżone postanowienie, zawartą w jego uzasadnieniu i nie ma potrzeby ponownego jego powielania. Zauważyć jednak należy, iż Prokurator Rejonowy w toku postępowania wyczerpał całość materiału dowodowego i ustalił, iż przedmiotowe pismo, które w ocenie skarżącego wprowadza w błąd Sąd Rejonowy w Siedlcach, odnośnie wymiany zamków, było podpisane przez pełnomocnika W. M. – adw. J. S. , a nie W. M. , a skierowane zostało nie do Sądu Rejonowego w Siedlcach, lecz adresatem pisma był skarżący, który otrzymał je w dniu 5 czerwca 2014 r. Powyższe powoduje, iż nie można przyjąć, iż spełnione zostały przesłanki z art.233 kk , bowiem, to nie W. M. sporządziła pismo i je podpisała i skierowane ono zostało nie do Sądu, lecz do skarżącego. W tej sytuacji nie można przyjąć, iż Sąd Rejonowy w Siedlcach w postępowaniu o podział majątku wspólnego został wprowadzony w błąd przez W. M. . Odnośnie drugiego z zarzutów, to zauważyć należy, co słusznie podkreślił Prokurator, iż przestępstwo pomówienia jest przestępstwem ściganym z oskarżenia prywatnego. Powoduje to, iż wobec stwierdzenia braku interesu społecznego w objęciu ścigania z urzędu, J. M. ma możliwość złożenia prywatnego aktu oskarżenia przeciwko W. M. , o czym w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia został prawidłowo i jasno pouczony. Z uwagi na powyższe Sąd stwierdził, iż zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i postanowił jak na wstępie.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę