VII Kp 283/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy utrzymał w mocy postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez kierownika GOPS, uznając, że decyzja o opłacie za pobyt zmarłego ojca była zgodna z prawem.
R. Z. złożyła zażalenie na postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez kierownika GOPS w S. Zarzucono, że kierownik wydał decyzję o opłacie za pobyt zmarłego ojca w DPS, mimo wiedzy o jego śmierci. Sąd Rejonowy nie uwzględnił zażalenia, uznając, że decyzja była zgodna z prawem, a kierownik GOPS nie miała wiedzy o śmierci T. Z. w momencie jej wydawania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze również utrzymało decyzję w mocy.
Przedmiotem sprawy było zażalenie R. Z. na postanowienie Prokuratora Rejonowego w Siedlcach z dnia 29 lipca 2015 roku, które odmówiło wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. Zarzucono, że kierownik wydał decyzję ustalającą opłatę za pobyt ojca R. Z. i M. Z. w Domu Pomocy Społecznej, mimo iż zmarł on przed wydaniem tej decyzji. Sąd Rejonowy w Siedlcach, rozpoznając zażalenie, postanowił je oddalić i utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie prokuratora. Sąd uznał, że zażalenie nie zawierało nowych okoliczności ani dowodów, a stanowiło jedynie subiektywną polemikę z decyzją prokuratora. Analiza materiału dowodowego wykazała, że ojciec skarżącej został skierowany do DPS na mocy postanowienia sądu. Kierownik GOPS wydała decyzję o opłacie w dniu 8 maja 2015 roku, nie posiadając wiedzy o śmierci T. Z. w dniu 5 maja 2015 roku. Działania kierownika były zgodne z ustawą o pomocy społecznej i Kodeksem postępowania administracyjnego. Ponadto, decyzja ta została zaskarżona do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które uznało ją za prawidłową i utrzymało w mocy. W związku z tym sąd stwierdził, że kierownik GOPS nie przekroczyła swoich uprawnień ani nie dopełniła obowiązków, działając na szkodę R. Z., a tym samym nie popełniła przestępstwa z art. 231 § 1 kk. Brak było podstaw do wszczęcia śledztwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli funkcjonariusz w momencie wydawania decyzji nie posiadał wiedzy o śmierci osoby.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że kierownik GOPS nie miała wiedzy o śmierci T. Z. w momencie wydawania decyzji o opłacie za jego pobyt w DPS. Decyzja była zgodna z przepisami prawa, a jej prawidłowość została potwierdzona przez SKO. Brak było znamion przestępstwa z art. 231 § 1 kk.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zażalenie nie uwzględnione
Strona wygrywająca
Prokurator Rejonowy w Siedlcach
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. Z. | osoba_fizyczna | skarżąca |
| Prokurator Rejonowy w Siedlcach | organ_państwowy | organ prowadzący postępowanie przygotowawcze |
| Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy (...) w S. | osoba_fizyczna | przeciwnik procesowy |
| M. Z. | osoba_fizyczna | zainteresowana |
| T. Z. | osoba_fizyczna | zmarły |
Przepisy (5)
Główne
kpk art. 465 § § 2
Kodeks postępowania karnego
kk art. 231 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
kpk art. 17 § § 1 pkt. 2
Kodeks postępowania karnego
Ustawa o pomocy społecznej
k.p.a.
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kierownik GOPS nie miała wiedzy o śmierci T. Z. w momencie wydawania decyzji. Decyzja kierownika GOPS była zgodna z przepisami prawa (Ustawa o pomocy społecznej, KPA). Prawidłowość decyzji została potwierdzona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Brak znamion przestępstwa z art. 231 § 1 kk.
Odrzucone argumenty
Kierownik GOPS przekroczyła uprawnienia, wydając decyzję po śmierci T. Z. Kierownik GOPS działała na szkodę R. Z. i M. Z.
Godne uwagi sformułowania
Zażalenie nie wskazuje żadnych nowych okoliczności czy dowodów które należałoby przeprowadzić w toku dalszego postępowania przygotowawczego. Zażalenie skarżącej stanowi tylko swobodną i subiektywna polemikę z prawidłowo podjętą decyzją prokuratora. nie sposób przyjąć, że Kierownik (...) B. M. wydając w dniu 8 maja 2015 roku Decyzję nr (...) .1.2015 przekroczyła swoje uprawnienia lub też nie dopełniła obowiązków działając na szkodę R. Z. , wyczerpując tym samym znamiona przestępstwa z art. 231 § 1 kk .
Skład orzekający
Małgorzata Semeniuk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 231 § 1 kk w kontekście wydawania decyzji administracyjnych po śmierci strony, gdy brak wiedzy o tym fakcie."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i braku wiedzy funkcjonariusza, co ogranicza jej uniwersalność.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy typowego zagadnienia proceduralnego związanego z odmową wszczęcia śledztwa i interpretacją przepisów karnych w kontekście administracyjnym. Brak w niej nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt VII Kp 283/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 grudnia 2015 roku Sąd Rejonowy w Siedlcach w VII Wydziale Karnym w składzie : Przewodnicząca : SSR Małgorzata Semeniuk Protokolant ; st. sekr. sąd. Magdalena Wereda przy udziale Prokuratora - po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 03. 12. 2015 roku zażalenia R. Z. na postanowienie Prokuratora Rejonowego w Siedlcach z dnia 29 lipca 2015 roku w sprawie 1 Ds. 1302/15 dot. odmowy wszczęcia śledztwa Na podstawie art. 465§ 2 kpk POSTANAWIA Zażalenia nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 lipca 2015 roku odmówiono wszczęcia śledztwa w sprawie zaistniałego w dniu 8 maja 2015 r. w S. , przekroczenia uprawnień przez funkcjonariusza publicznego w osobie Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy (...) w S. poprzez wydanie przez niego Decyzji Nr (...) .1.2015 o ustaleniu dla R. Z. opłaty w wysokości 1.387,32 zł oraz dla M. Z. opłaty w wysokości 1387,33 zł miesięcznie za pobyt ich ojca T. Z. w Domu Pomocy Społecznej w S. , wnoszenia jej do dnia 20 każdego miesiąca na podany w Decyzji Nr konta bankowego, w sytuacji, gdy T. Z. zmarł w dniu 5 maja 2015 roku i działania tym samym na szkodę interesu prywatnego zawiadamiającej R. Z. oraz jej siostry M. Z. , tj. o czyn z art. 231§1 kk Podstawą odmowy wszczęcia śledztwa było stwierdzenie, iż czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego, zaś postawę stanowił art. 17 § 1 pkt. 2 kpk . Z podjętą decyzją nie zgodziła się R. Z. , która złożyła w przewidzianym terminie zażalenie, zaskarżając postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca wskazała, iż, pomimo, iż Kierownik (...) B. M. w dniu 15 maja 2015 roku dowiedziała się o śmierci T. Z. to zaniechała jakichkolwiek działań mających na celu zamknięcie postępowania lub wydanie prawidłowej decyzji zgodnej ze stanem faktycznym. Sąd zważył co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Zażalenie nie wskazuje żadnych nowych okoliczności czy dowodów które należałoby przeprowadzić w toku dalszego postępowania przygotowawczego. Zażalenie skarżącej stanowi tylko swobodną i subiektywna polemikę z prawidłowo podjętą decyzją prokuratora. Analiza zgromadzonego materiału dowodowego pozwala na jednoznaczne ustalenie , iż ojciec skarżącej T. Z. na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w Siedlcach III Wydział Rodzinny i Nieletnich, sygn. akt III R Ns 286/14 został skierowany Decyzją (...) .31.14 z dnia 29 sierpnia 2014 roku do Domu Pomocy Społecznej w S. . Kierownik (...) w S. B. M. w dniu 8 maja 2015 roku wydała decyzję o ustaleniu dla R. Z. opłaty za pobyt T. Z. w Domu Pomocy Społecznej w S. w wysokości 1387,32 zł. Przed wydaniem powyższej decyzji w dniu 5 maja 2015 r. T. Z. zmarł. Rozpytana w toku czynności sprawdzających B. M. stwierdziła, iż wydając decyzję nie miała wiedzy, na temat śmierci w dniu 5 maja 2015 roku T. Z. , a działania przez nią podjęte wynikają wprost z „Ustawy o pomocy społecznej” oraz z Kodeksu postępowania administracyjnego . Nadto jak ustalono przedmiotową decyzję R. Z. zaskarżyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. . Po zbadaniu sprawy SKO w S. uznało, iż zaskarżona decyzja jest prawidłowa i utrzymało ją w mocy. W tej sytuacji w świetle poczynionych ustaleń w toku postępowania sprawdzającego nie sposób przyjąć, że Kierownik (...) B. M. wydając w dniu 8 maja 2015 roku Decyzję nr (...) .1.2015 przekroczyła swoje uprawnienia lub też nie dopełniła obowiązków działając na szkodę R. Z. , wyczerpując tym samym znamiona przestępstwa z art. 231 § 1 kk . Również późniejsze działanie B. M. nie daje podstaw do przyjęcia, iż istnieją przesłanki do wszczęcia śledztwa z uwagi na uzasadnione podejrzenia popełniania przestępstwa z art. 231 § 1 kk . W tej sytuacji nie ma żadnych przesłanek do kontynuowania postępowania przygotowawczego w zakresie rozstrzygania o przestępstwie z art. 231 § 1 kk którego miałaby się dopuścić B. M. . Mając powyższe na względzie zażalenie jako pozbawione podstaw merytorycznych należało oddalić ,dlatego postanowiono jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI