VII Kp 275/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła zażalenia pełnomocnika pokrzywdzonej W. M. na postanowienie Prokuratora Rejonowego w Siedlcach z dnia 28 sierpnia 2015 roku, które umorzyło dochodzenie w sprawie popełnienia przez J. M. występku z art. 234 kk. J. M. miał złożyć fałszywe zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa przez W. M., polegające na podrobieniu podpisu pod pismem procesowym. Prokurator umorzył dochodzenie, stwierdzając, że czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego (art. 17 § 1 pkt 2 kpk). Pełnomocnik pokrzywdzonej złożył zażalenie, argumentując, że J. M. kwestionował wygląd liter, a opinia biegłego nie potwierdziła jego podejrzeń, co wskazywało na możliwość popełnienia przestępstwa z zamiarem ewentualnym. Sąd Rejonowy w Siedlcach nie uwzględnił zażalenia. Sąd uznał, że zeznania J. M. opierały się na jego subiektywnych spostrzeżeniach dotyczących pisma byłej żony oraz wiedzy o jej uprzedniej karalności za przestępstwo podrobienia dokumentów. Sąd stanął na stanowisku, że przestępstwo z art. 234 kk można popełnić jedynie umyślnie, w zasadzie w zamiarze bezpośrednim, wymagającym świadomości nieprawdziwości zarzutu. W ocenie sądu, J. M. nie miał świadomości nieprawdziwości formułowanego zarzutu, a jego podejrzenia wynikały z wieloletniego konfliktu rodzinnego i wiedzy o przeszłości W. M., co nie stanowiło podstawy do przypisania mu popełnienia przestępstwa z zamiarem ewentualnym. W związku z tym, zażalenie uznano za bezzasadne.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja znamion przestępstwa fałszywego oskarżenia (art. 234 kk), w szczególności wymogu umyślności i możliwości działania z zamiarem ewentualnym.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i interpretacji sądu pierwszej instancji.
Zagadnienia prawne (2)
Czy złożenie zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa, oparte na subiektywnych przesłankach i błędnym przekonaniu o winie, może być uznane za popełnienie przestępstwa fałszywego oskarżenia z art. 234 kk, zwłaszcza gdy sprawca działał z zamiarem ewentualnym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli sprawca nie miał świadomości nieprawdziwości formułowanego zarzutu i działał w usprawiedliwionym błędzie co do okoliczności faktycznych, nawet jeśli zarzut okazał się obiektywnie nieprawdziwy.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przestępstwo z art. 234 kk wymaga umyślności, w zasadzie w zamiarze bezpośrednim, co oznacza konieczność posiadania świadomości nieprawdziwości zarzutu. W analizowanym przypadku, sprawca opierał swoje podejrzenia na cechach pisma i uprzedniej karalności, co nie pozwalało na przypisanie mu zamiaru ewentualnego, a tym samym popełnienia przestępstwa.
Czy dla popełnienia przestępstwa z art. 234 kk wystarczające jest działanie sprawcy z zamiarem ewentualnym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sąd stoi na stanowisku, że przestępstwo to można popełnić jedynie umyślnie, w zasadzie w zamiarze bezpośrednim. Działanie z zamiarem ewentualnym nie jest wystarczające.
Uzasadnienie
Sąd odwołał się do rozbieżności w doktrynie, ale sam przyjął stanowisko, że sprawca musi chcieć postawić zarzut, o którym wie, że jest fałszywy. W analizowanym przypadku, brak było dowodów na taką świadomość.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. M. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| J. M. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| P. M. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| Prokurator Rejonowy w Siedlcach | organ_państwowy | organ prowadzący postępowanie |
| adw. K. K. (1) | inne | pełnomocnik pokrzywdzonej |
Przepisy (5)
Główne
k.p.k. art. 465 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 234
Kodeks karny
Przestępstwo umyślne, wymagające co najmniej zamiaru ewentualnego, a zdaniem sądu w tej sprawie - zamiaru bezpośredniego.
k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Podstawa umorzenia dochodzenia z uwagi na brak znamion czynu zabronionego.
Pomocnicze
k.k. art. 9 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy zamiaru popełnienia przestępstwa.
k.k. art. 270 § § 1
Kodeks karny
Przywołany w kontekście uprzedniej karalności W. M.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprawca fałszywego oskarżenia nie miał świadomości nieprawdziwości formułowanego zarzutu. • Podejrzenia sprawcy opierały się na subiektywnych przesłankach i wiedzy o uprzedniej karalności, a nie na pewności co do fałszywości zarzutu. • Przestępstwo z art. 234 kk wymaga umyślności, w zasadzie w zamiarze bezpośrednim.
Odrzucone argumenty
Sprawca działał co najmniej z zamiarem ewentualnym. • Kwestionowanie wyglądu liter i brak potwierdzenia przez opinię biegłego wskazują na możliwość popełnienia przestępstwa.
Godne uwagi sformułowania
Sąd stoi na stanowisku, że przestępstwo to można więc popełnić jedynie umyślnie, w zasadzie w zamiarze bezpośrednim, sprawca bowiem musi chcieć postawić innej osobie zarzut, o którym wie, że jest fałszywy. • w skład znamion przestępstwa z art. 234 kk nie wchodzi „złośliwość”.
Skład orzekający
Małgorzata Semeniuk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa fałszywego oskarżenia (art. 234 kk), w szczególności wymogu umyślności i możliwości działania z zamiarem ewentualnym."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i interpretacji sądu pierwszej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy subtelnej granicy między usprawiedliwionym błędem a umyślnym fałszywym oskarżeniem, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Czy podejrzenie oparte na "bałwankach" w podpisie to już fałszywe oskarżenie?”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.