VII Kp 201/15

Sygn. akt VII Kp 201/15 POSTANOWIENIE Dnia 24 września 2015r. Sąd Rejonowy w Siedlcach VII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Agnieszka Otulak Centkowska Protokolant sekr. sąd Ignacy Symanowicz Przy udziale Prokuratora --------- po rozpoznaniu w dniu 24 września 2015 roku na posiedzeniu w sprawie zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia na podstawie art. 465 § 2 kpk i w zw. z art. 437 § 1 kpk Postanawia zażalenia nie uwzględnić UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 13 maja 2015r., zatwierdzonym przez prokuratora Prokuratury Rejonowej w Siedlcach w dniu 19 maja 2015r. odmówiono wszczęcia dochodzenia w sprawie uporczywego nękania R. D. , J. D. i S. D. w okresie od nieustalonej daty stycznia 2014 roku do kwietnia 2015 roku przez H. Z. i A. D. , poprzez podejmowanie przez wymienionych działań polegających na zakręcaniu wody, wyłączaniu prądu, zamykania pomieszczeń w obrębie domu, zakłócaniu ciszy nocnej, podsłuchiwaniu rozmów, kierowaniu wulgaryzmów i gróźb karalnych pod adresem pokrzywdzonych, uszkadzaniu sprzętów domowych oraz wyganianiu z domu, co istotnie naruszyło prywatność pokrzywdzonych – tj. o czyn z art. 190a § 1 kk – wobec stwierdzenia, iż czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego – na zasadzie art. 17 § 1 pkt 2 kpk . Z postanowieniem tym nie zgodził się pokrzywdzony R. D. . W złożonym zażaleniu, decyzji tej zarzucił nienależyte wyjaśnienie okoliczności sprawy, poprzez nieprzesłuchanie istotnych świadków. Skarżący domagał się kontynuowania postępowania. Prokurator Rejonowy w Siedlcach, nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia, wniósł o utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia. Sąd zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i na uwzględnienie nie zasługuje. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, iż czynności sprawdzające wykonano w stopniu pozwalającym na ocenę okoliczności podniesionych przez R. D. w zawiadomieniu o popełnieniu przestępstwa. Ich rezultaty są uzasadnieniem dla podjętej decyzji o odmowie wszczęcia dochodzenia. Okoliczności, które legły u podstaw zaskarżonego postanowienia, wbrew temu co uważa skarżący, są dla Sądu zrozumiałe i oczywiste. Dlatego i zdaniem Sądu złożone zażalenie nie zawiera argumentów, które przemawiałyby za merytorycznie odmienną oceną zebranego materiału dowodowego, a tym samym podważałyby zasadność podjętej decyzji. I tak, zdaniem skarżącego zebrany w sprawie materiał dowodowy jest niekompletny. Stanowiska tego Sąd nie podziela. Przeprowadzono bowiem szereg rozpytań, w tym osób nie mających związku z konfliktem rodzinnym pomiędzy skarżącym, jego żoną i synem a jego matką oraz bratem, załączono materiał dowodowy z pozostającego w związku ze sprawą postępowania wszczętego w związku ze znieważeniem funkcjonariuszy K. w S. , w tym protokół przesłuchania A. D. , którego zeznania obrazują relacje rodzinne i głęboki konflikt pomiędzy jego bratem i żoną a matką. Na podstawie wyników tych czynności nie sposób zaskarżonemu postanowieniu i jego autorowi zarzucić brak obiektywizmu, profesjonalizmu i wiedzy prawnej, co zdaje się sugerować w zażaleniu skarżący. Oczywiście każdy ma prawo oceniać w dowolny sposób, ale absolutnie nie może to mieć miejsca w postępowaniu karnym i ferowanych na jego gruncie decyzjach procesowych, którym prócz logiki, zgodności z prawem towarzyszyć musi – jak w zaskarżonym postanowieniu - obiektywizm. Sąd nie znalazł zatem podstaw do uwzględnienia zażalenia i orzekł jak w postanowieniu.