VII Kp 198/15
Podsumowanie
Sąd Rejonowy utrzymał w mocy postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie stosowania groźby lub przemocy wobec pokrzywdzonych, uznając, że ich zażalenie nie zawierało nowych okoliczności i było jedynie polemiką z decyzjami administracyjnymi.
Sąd Rejonowy w Siedlcach rozpatrywał zażalenie T. K. na postanowienie Prokuratora Rejonowego o odmowie wszczęcia śledztwa. Śledztwo miało dotyczyć stosowania groźby lub przemocy przez urzędników Urzędu Gminy i Starostwa Powiatowego wobec T. i S. K. w celu zmuszenia ich do zaniechania roszczeń związanych z gruntami. Sąd nie uwzględnił zażalenia, stwierdzając, że nie wskazuje ono nowych okoliczności ani dowodów, a jedynie stanowi subiektywną polemikę z decyzją prokuratora i wcześniejszymi rozstrzygnięciami administracyjnymi.
Postanowieniem z dnia 29 maja 2015 roku Prokurator Rejonowy w Siedlcach odmówił wszczęcia dochodzenia w sprawie zarzucanego stosowania groźby lub przemocy wobec T. i S. K. przez urzędników Urzędu Gminy S. oraz Starostwa Powiatowego w S. w okresie od lutego 2014 roku do 23 kwietnia 2015 r. Celem miało być zmuszenie pokrzywdzonych do zaniechania dalszych roszczeń związanych z użytkowaniem gruntów w miejscowości Ż. przy ulicy (...), co mogło stanowić czyn z art. 191 § 1 kk. Prokurator odmówił wszczęcia śledztwa, uznając, że czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego (art. 17 § 1 pkt 2 kpk). Pokrzywdzony T. K. złożył zażalenie, zarzucając naruszenie art. 17 § 1 pkt 2 kpk oraz błąd w ustaleniach faktycznych. Twierdził, że jest nękany przez sąd, Starostwo Powiatowe i Urząd Gminy. Sąd Rejonowy w Siedlcach, rozpoznając zażalenie, postanowił je oddalić. Sąd uznał, że zażalenie nie wskazuje żadnych nowych okoliczności ani dowodów, które wymagałyby dalszego postępowania przygotowawczego. Stwierdził, że zażalenie jest jedynie subiektywną polemiką z prawidłową decyzją prokuratora i jego uzasadnieniem, a także z wcześniejszymi decyzjami administracyjnymi. Sąd podkreślił, że niezadowolenie strony z zapadłych rozstrzygnięć nie może świadczyć o tym, że urzędnicy działali w złej wierze. Wobec braku przesłanek do kontynuowania postępowania przygotowawczego w zakresie przestępstwa z art. 191 § 1 kk, sąd utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie prokuratora.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, zażalenie nie wskazuje nowych okoliczności ani dowodów, a jedynie stanowi subiektywną polemikę z decyzjami prokuratora i organów administracji.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że samo niezadowolenie strony z zapadłych rozstrzygnięć administracyjnych nie świadczy o popełnieniu przestępstwa z art. 191 § 1 kk, zwłaszcza gdy nie przedstawiono nowych dowodów lub okoliczności uzasadniających wszczęcie śledztwa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zażalenia nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy
Strona wygrywająca
Prokurator Rejonowy w Siedlcach
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. K. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Prokurator Rejonowy w Siedlcach | organ_państwowy | organ prowadzący postępowanie przygotowawcze |
| T. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| S. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| urzędnicy Urzędu Gminy S. | inne | potencjalnie sprawcy |
| urzędnicy Starostwa Powiatowego w S. | inne | potencjalnie sprawcy |
Przepisy (3)
Główne
k.p.k. art. 465 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania karnego
czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego
k.k. art. 191 § § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak nowych okoliczności lub dowodów w zażaleniu. Zażalenie stanowi jedynie subiektywną polemikę z decyzją prokuratora i wcześniejszymi rozstrzygnięciami administracyjnymi. Niezadowolenie strony z decyzji administracyjnych nie jest równoznaczne z popełnieniem przestępstwa.
Odrzucone argumenty
Zarzuty skarżącego o naruszeniu art. 17 § 1 pkt 2 kpk i błąd w ustaleniach faktycznych. Twierdzenie o nękaniu przez sąd, Starostwo Powiatowe i Urząd Gminy.
Godne uwagi sformułowania
Samo niezadowolenie strony z zapadłego rozstrzygnięcia nie może jednak świadczyć o tym, by urzędnicy, którzy takie decyzje wydają, kierowali się tym, by nękać strony czy też zmuszać je do określonych zachowań.
Skład orzekający
Małgorzata Semeniuk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy wszczęcia śledztwa w przypadku braku nowych dowodów i polemiki z decyzjami administracyjnymi."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i procedury zażaleniowej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy odmowy wszczęcia śledztwa, co czyni ją mniej interesującą dla szerszej publiczności, choć może być istotna dla prawników zajmujących się prawem karnym procesowym.
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt VII Kp 198/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 września 2015 roku Sąd Rejonowy w Siedlcach w VII Wydziale Karnym w składzie : Przewodnicząca : SSR Małgorzata Semeniuk Protokolant : sekr. sąd. Magdalena Wereda przy udziale Prokuratora - po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 17.09.2015 roku zażalenia T. K. na postanowienie Prokuratora Rejonowego w Siedlcach z dnia 29.05.2015 roku o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie 1 Ds. 739/15 Na podstawie art. 465§ 2 kpk POSTANAWIA Zażalenia nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 maja 2015 roku Prokurator Rejonowy w Siedlcach odmówił wszczęcia dochodzenia w sprawie zaistniałego w okresie od lutego 2014 roku do 23 kwietnia 2015 r. stosowania groźby lub przemocy wobec T. i S. K. przez urzędników Urzędu Gminy S. oraz Starostwa Powiatowego w S. w celu zmuszenia ich do zaniechania dalszych roszczeń związanych z użytkowaniem przez nich gruntami w miejscowości Ż. przy ulicy (...) , tj. o czyn z art. 191 § 1 kk - wobec stwierdzenia, że czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego ( art. 17 § 1 pkt 2 kpk ). W ustawowym terminie orzeczenie powyższe zaskarżył pokrzywdzony T. K. zarzucając mu naruszenie przepisu art. 17 § 1 pkt 2 kpk oraz błąd w ustaleniach faktycznych. Skarżący podał, że wraz z żoną są nękani przez sąd, Starostwo Powiatowe w S. oraz Urząd Gminy w S. . Skarżący wniósł o uchylenie przedmiotowego postanowienia o odmowie wszczęcia dochodzenia i przekazanie sprawy do dalszego prowadzenia. Sąd zważył co następuje : Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim zażalenie nie wskazuje żadnych nowych okoliczności czy dowodów które należałoby przeprowadzić w toku dalszego postępowania przygotowawczego. Zażalenie skarżącego stanowi tylko swobodną i subiektywna polemikę z prawidłowo podjętą decyzją prokuratora jak i z uzasadnieniem tej decyzji. Zarówno treść zażalenia, jak i treść zeznań T. K. i S. K. wskazują na to, iż nie zgadzają się oni z decyzjami podejmowanymi wobec nich w toku postępowań sądowych i administracyjnych. W okresie przynajmniej od 2004 roku kierował liczne pisma do instytucji na które otrzymywali terminowo odpowiedzi na piśmie a urzędnicy także udzielali stosownych informacji. Samo niezadowolenie strony z zapadłego rozstrzygnięcia nie może jednak świadczyć o tym, by urzędnicy, którzy takie decyzje wydają, kierowali się tym, by nękać strony czy też zmuszać je do określonych zachowań. W tej sytuacji nie ma żadnych przesłanek do kontynuowania postępowania przygotowawczego w zakresie rozstrzygania o przestępstwach z art. 191 § 1 kk .Przedstawiona przez pokrzywdzonego polemika z treścią postanowienia nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy . Mając powyższe na względzie zażalenie jako pozbawione podstaw merytorycznych należało oddalić ,dlatego postanowiono jak na wstępie.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę