VII KP 112/15

Sygn. akt VII Kp 112/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2015 r. Sąd Rejonowy w Siedlcach VII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Magdalena Banasiuk Protokolant st.sekr. sąd.Ignacy Symanowicz Przy udziale Prokuratora Patrycji Klimiuk po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2015 r. na posiedzeniu w sprawie zażalenia (...) Sp. z o.o. oraz pełnomocnika (...) Sp. z o.o. na postanowienie Prokuratora Rejonowego w Siedlcach z dnia 20 marca 2015 r. o zatwierdzeniu zatrzymania rzeczy na podstawie art. 437 § 1 kpk , art. 329 § 1 i 2 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks p o s t a n a w i a : zażalenia nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 20 marca 2015r. Prokurator Rejonowy w Siedlcach zatwierdził dokonane w dniu 18 marca 2015r. w S. , przy ulicy (...) w lokalu (...) zatrzymanie od S. C. automatu do gry B. (...) o numerze fabrycznym (...) , automatu do gry H. (...) o numerze fabrycznym (...) , automatu do gry H. (...) o numerze fabrycznym (...) , automatu do gry S. (...) o numerze fabrycznym (...) , środków pieniężnych w łącznej kwocie 10 zł stanowiącą wybgraną z automatu do gry S. (...) , automatu do gry H. (...) o nr fabrycznym (...) , środków pieniężnych w kwocie 5 zł stanowiącą wygraną z tego automatu oraz umowy najmu powierzchni użytkowej nr (...) z dnia 23.02.2015 r. zawartej pomiędzy (...) Sklep (...) , a (...) Sp. z o.o. z/s we W. oraz umowy o współpracy nr (...) z dnia 23.02.2015 r. zawartej między (...) Sklep (...) a (...) Sp. z o.o z/s w G. . Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła (...) Sp. z o.o. z/s w G. , która orzeczeniu zarzuciła: 1. obrazę przepisów prawa procesowego, w postaci art. 217 § 1 k.p.k. , art. 220 k.p.k. w zw. z art.113 § 1 kks , mających wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, polegającą na zastosowaniu wskazanych regulacji wbrew istotnemu stanowi rzeczy niniejszej sprawy, gdy nie zachodziły przesłanki do ich zastosowania albowiem: - okoliczności niniejsze sprawy nie pozwalają w jakikolwiek sposób stwierdzić, iż w dniu dokonania bezprawnego zatrzymania przedmiotowych urządzeń wraz z zawartością pieniężną przez funkcjonariuszy Urzędu Celnego w S. miał miejsc wypadek nie cierpiący zwłoki, natomiast wręcz przeciwnie wynika z nich, że funkcjonariusze celni mieli możliwość uprzedniego uzyskania postanowienia prokuratora przed przystąpieniem do jakichkolwiek czynności, - zaskarżone postanowienie dotyczy bezprawnego zatrzymania i zabrania rzeczy, jakie nie mogą stanowić dowodów popełnienia czynu zabronionego z art.107 § 1 kks , polegającego na urządzaniu gier hazardowych wbrew przepisom ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych 2. obrazę przepisów postępowania art.227 kpk w zw. z art.23b ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych , poprzez zatwierdzenie zatrzymania rzeczy, jakie nie zostało dokonane z zachowaniem umiaru oraz wyrządza niepotrzebne szkody i dolegliwości, gdy nie ma jakiejkolwiek potrzeby dokonywania zatrzymania, nadto bez polecenia prokuratora. Kwestionując słuszność rozstrzygnięcia, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zastosowanie w trybie art.19 kpk sygnalizacji celem wyciągnięcia odpowiedzialności służbowej w stosunku do osób winnych naruszenia prawa. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł pełnomocnik (...) Sp. z o.o. z/s we W. zarzucając mu: 1. zatwierdzenie zatrzymania automatu do gier stanowiącego własność (...) sp. z o.o. pomimo bezskuteczności przepisów współtworzących w realiach niniejszej sprawy zestawu znamion czynu zabronionego z art.107 § 1 kks , uwzględniając blankietowy charakter tego przepisu karnego (jak również blankietowy charakter art.3 ustawy o grach hazardowych ) oraz konieczność jego wypełnienia w drodze zastosowania art.14 ust.1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych i subsydiarnego względem niego art.6 ust.1 ustawy o grach hazardowych , które jako nienotyfikowane przepisy techniczne, w braku przekazania Komisji Europejskiej projektu ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art.8 ust.1 dyrektywy nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 2 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego, nie mogą być zastosowane w tej sprawie, co stanowi inną okoliczność wyłączającą ściganie, potwierdzoną wiążącą wykładnią Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, dokonaną wyrokiem z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych C-213, C-214 i C-217/11 (FORTUNA i inni) oraz wcześniejszym wyrokiem z dnia 26 października 2006 r. w sprawie C-65/05 (Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej) oraz wyklucza zatrzymanie w/w rzeczy jako stanowiących dowód w sprawie, która nie powinna być w ogóle prowadzona, 2. obrazę przepisów prawa procesowego, w postaci art. 217 § 1 k.p.k. , art. 220 § 3 k.p.k. w zw. z art.308 § 1 kpk , mających wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, poprzez błędne przyjęcie, że w niniejszej sprawie zachodził wypadek niecierpiący zwłoki, uzasadniający przeprowadzenie czynności w niezbędnym zakresie i w ich granicach oraz art.217 § 1 i 4 kpk w zw. z art.230 § 2 kpk poprzez bezzasadne wydanie zaskarżonego postanowienia w sytuacji braku istnienia jakiejkolwiek przesłanki pozwalającej stwierdzić, iż zatrzymane przedmioty stanowiły dowody uzasadniające podejrzenie popełnienia przestępstwa, w sytuacji bezskuteczności zakazu urządzania gier na automatach poza kasynem, co nie pozwala na stwierdzenie istnienia podejrzenia popełnienia przestępstwa, jako wymaganej przesłanki prawnej dla dokonania zatrzymania rzeczy i uzasadnia ich natychmiastowy zwrot jako oczywiście zbędnych dla postępowania. Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w zaskarżonej części i niezwłoczne nakazanie zwrotu skarżącej zatrzymanego automatu do gier, jako osobie uprawnionej. Zastępca Prokuratora Rejonowego w Siedlcach, nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażaleń wniósł o jego nieuwzględnienie i utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia. Zażalenia nie są zasadne i nie zasługują na uwzględnienie, a poniższe uzasadnienie odnosi się do obu zażaleń. W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż po kontroli pracowników Urzędu Celnego w S. dokonano zatrzymania urządzeń, które niewątpliwie służyły do gry. W ocenie Sądu, zważywszy na okoliczności kontroli oraz treść zeznań S. C. , zasadnym było podjęcie decyzji o zatrzymaniu przedmiotów wymienionych w postanowieniu. Nie bez znaczenia było to, że w trakcie kontroli nie okazano koncesji na prowadzenie kasyna gry, ani też regulaminów dotyczących urządzania gier. Tak więc i zdaniem Sądu, twierdzenie skarżących jakoby w tej sytuacji nie zachodził „wypadek niecierpiący zwłoki” nie znajduje uzasadnienia, zważywszy na treść art. 107 § 1 kks . W zaistniałej sytuacji, nieodzownym było zabezpieczenie w/w urządzeń dla potrzeb postępowania, bo ich pozostawienie pod opieką posiadacza nie gwarantowało nieingerencji w ich oprogramowanie, do czasu poddania badaniu przez biegłego. Sąd Rejonowy w pełni zaakceptował stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w postanowieniu z dnia 28 listopada 2013r (sygn.. I KZP 15/13), w którym Sąd ten odniósł się do dyrektywy nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, w kontekście stosowania przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009r o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201,poz.154). Z orzeczenia tego jasno wynikało, iż do czasu zainicjowania kontroli lub podjęcia przez Trybunał Konstytucyjny stosownego rozstrzygnięcia w kwestii ewentualnego naruszenia trybu ustawodawczego, brak jest podstaw do odmowy stosowania przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (analogicznie w postanowieniu z dnia 20.08.2014r sygn. akt. IV KK 69/14). Tymczasem Trybunał Konstytucyjny w pełnym składzie, w dniu 11 marca 2015r. rozpatrując pytania prawne Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sądu Rejonowego w Gdańsku, uznał nowelizację ustawy hazardowej za zgodną z Konstytucją . Zauważyć należy, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia sporządzone zostało w sposób ogólnikowy. Jednakże nie uniemożliwia to kontrolę merytoryczną orzeczenia, bowiem okoliczności faktyczne oraz podstawa prawna decyzji zostały wskazane a przez to i ocena zasadności jej wydania, w kontekście zebranych dotychczas dowodów jest możliwa. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.