VII KO 70/15

Sąd Rejonowy w Będzinie rozpatrywał sprawę oskarżonego M. T., któremu Prokurator zarzucił przywłaszczenie samochodu osobowego marki T. (...) o wartości 7000 zł. Pokrzywdzony W. O. zakupił pojazd w kwietniu 2005 roku za pośrednictwem oskarżonego i jego brata, jednak szybko stwierdził jego zły stan techniczny. Mimo prób napraw przez brata oskarżonego, pokrzywdzony był niezadowolony i domagał się zwrotu pieniędzy oraz zabrania samochodu. Ostatecznie zięć pokrzywdzonego, A. T. (1), odebrał samochód i przewiózł go do oskarżonego M. T. na M. na wyraźne żądanie pokrzywdzonego, który oczekiwał zwrotu zapłaconej kwoty. Samochód pozostał na podwórku rodziców oskarżonego, a następnie zaczął niszczeć i być rozkradany. Oskarżony wyjechał za granicę. Pokrzywdzony do dnia orzekania nie odzyskał pieniędzy ani nie próbował odzyskać fizycznie samochodu. Sąd, analizując wyjaśnienia oskarżonego i zeznania świadków, w tym pokrzywdzonego, uznał stan faktyczny za w zasadzie bezsporny w kluczowych kwestiach. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, że nie dokonał przywłaszczenia. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, że samochód został jedynie pozostawiony u rodziców oskarżonego na żądanie pokrzywdzonego, który chciał anulować transakcję z powodu wad fizycznych pojazdu i odzyskać pieniądze. Sąd podkreślił, że brak było elementów powierzenia rzeczy w rozumieniu art. 284 § 2 kk, takich jak zastrzeżenie obowiązku zwrotu czy porozumienie stron co do powierzenia. Zachowanie pokrzywdzonego oceniono jako cywilistyczne odstąpienie od umowy sprzedaży z powodu wad fizycznych, zgodnie z art. 560 § 1 kc. W związku z tym, że nie doszło do popełnienia zarzucanego czynu, sąd uniewinnił oskarżonego M. T. od popełnienia zarzucanego mu czynu. Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego kwotę 4.500 zł tytułem zwrotu kosztów obrony z wyboru.

Zagadnienia prawne (1)