VII Ka 952/19

Sygn. akt VII Ka 952/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 listopada 2019 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski Protokolant: st. sekr. sądowy Elżbieta Łotowska przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Olsztynie Marii Kuleszy-Chaleckiej po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2019 r. sprawy skazanego D. O. (1) , ur. (...) w W. , syna Z. i J. z domu K. o wydanie wyroku łącznego w sprawach; 1) SR dla (...) we W. (...) ; 2) SR dla (...) we W. (...) ; 3) SR dla (...) we W. (...) ; 4) SR dla (...) we W. (...) ; 5) SR w P. (...) ; na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w P. (...) z dnia 16 sierpnia 2019 r., sygn. akt (...) I utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, II zwalnia skazanego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. Sygn. akt VII Ka 952/19 UZASADNIENIE Odnośnie D. O. (2) wydane zostały następujące prawomocne wyroki: 1/ wyrok Sądu Rejonowego dla (...) we W. z dnia 02 listopada 2011 r w sprawie sygn. (...) za 16 czynów z art. 279 § 1 kk oraz z art. 13 § 1 kk w zw. z art.279 § 1 kk popełnionych w okresie od dnia 16 stycznia 2010 r do dnia 20 stycznia 2011 r na kary jednostkowe po 1 rok pozbawienia wolności , za czyn z art. 224 § 2 kk i art. 222 § 1 kk i art. 226 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk popełniony w dniu 20 stycznia 2011 r na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd orzekł karę łączną roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. 2/ wyrok Sądu Rejonowego dla (...) we W. z dnia 26 kwietnia 2016 r w sprawie sygn. (...) za czyn z art. 280 § 1 kk popełniony w dniu 26 marca 2015 r na karę 2 lat pozbawienia wolności. 3/ wyrok Sądu Rejonowego dla (...) we W. z dnia 19 maja 2016 r w sprawie sygn. (...) za czyn z art. 278 § 1 kk popełniony w dniu 04 stycznia 2016 r na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego dla (...) we W. z dnia 25 kwietnia 2018 r w sprawie sygn. (...) połączono wymienione wyżej - karę łączną pozbawienia wolności orzeczoną w sprawie sygn. (...) z karami pozbawienia wolności orzeczonymi w sprawach sygn. (...) oraz (...) i orzeczono karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Orzeczoną karę łączną skazany rozpocznie odbywać dnia 15 października 2021 r. Koniec kary przypada na dzień 16 lutego 2023 r. 4/ wyrok Sądu Rejonowego dla (...) we W. z dnia 26 czerwca 2018 r w sprawie sygn. (...) za 9 czynów z art. 279 § 1 kk oraz z art. 13 § 1 kk w zw. z art.279 § 1 kk popełnionych w okresie od 13 marca 2017 r do 28 września 2017 r na kary jednostkowe po 1 rok pozbawienia wolności. Sąd orzekł karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Skazany rozpoczął odbywać karę w dniu 23 lipca 2018 r. Koniec kary przypada na dzień 18 stycznia 2021 r. 5/ wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia 15 listopada 2018 r w sprawie sygn. (...) za czyn z art. 178b kk popełniony w dniu 21 lipca 2017 r na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, za czyn z art. 289 § 2 kk popełniony w dniu 21/22 lipca 2017 r na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd orzekł karę łączną 9 miesięcy pozbawienia wolności. Skazany rozpocznie odbywać karę w dniu 18 stycznia 2021 r . Koniec kary przypada na dzień 15 października 2021 r Sąd Rejonowy w P. wyrokiem z dnia 16 sierpnia 2019 r. w sprawie (...) I na podstawie art. 85 § 1 i 2 kk i art.86 § 1 kk w zw. z art. 569 § 1 kpk połączył kary jednostkowe pozbawienia wolności orzeczone wobec skazanego D. O. (1) w sprawach: - sygn. (...) SR dla (...) we W. - sygn. (...) SR dla (...) we W. - sygn. (...) SR dla (...) we W. - sygn. (...) SR dla (...) we W. - sygn. (...) SR w P. i wymierzył skazanemu karę łączną 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności ; II na podstawie art. 576 § 1 kpk pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w połączonych wyrokach, a nie objęte wyrokiem łącznym pozostawił do odrębnego wykonania; III na podstawie art. 577 kpk na poczet orzeczonej kary łącznej zaliczył okresy dotychczas odbytych kar z wyroków podlegających połączeniu w tym od 20.01.2011r do 17.06.2011 r, w dniu 11.01.2016 r , od 24.01.2016 r do 26.01.2016 r . IV na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolnił skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Obrońca skazanego zaskarżyła wyrok w całości i orzeczeniu zarzuciła obrazę prawa materialnego: 1/ tj. art.85§1 i2 kk i art.86§1 kk poprzez wymierzenie skazanemu kary łącznej na zasadzie asperacji, nie zaś całkowitej absorpcji, podczas gdy bliskość przedmiotowa, jak również po części zbieżność czasowa miedzy zbiegającymi się przestępstwami jak również okoliczności zaistniałe po wydaniu poszczególnych wyroków a dotyczące zachowania skazanego w zakładzie karnym opisane w opinii o skazanym przemawiają za zastosowaniem zasady absorpcji przy wydaniu wyroku łącznego, 2/ art.85a kk w zw. z art.53 kk przez błędne zastosowanie i niedostateczne rozważenie celów zapobiegawczych, wychowawczych oraz potrzeb w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, jak również pominięcie obecnych warunków osobistych skazanego przy ustaleniu wymiaru kary łącznej orzeczonej względem skazanego. W oparciu o powyższe skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku łącznego przez jej złagodzenie i wymierzenie kary łącznej, przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja nie jest zasadna albowiem brak było podstaw do ukształtowania wymiaru tej kary w kierunku postulowanym przez skarżącą. Na wstępie zgodzić się należy ze stanowiskiem wyrażonym w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku- k.146-146 odw., że zastosowanie przepisów obowiązujących obecnie tj. od 1 lipca 2015 r. przy wydaniu wyroku łącznego będzie korzystniejsze dla skazanego albowiem pozwoli to na objęcie karą łączną wszystkich kar, których D. O. (1) dotychczas nie odbył. Trafnie ponadto wobec treści wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18.04.2019 r w sprawie sygn. K 14/17 (Dz. U. z 2019 r poz. 858) dotyczącego art. 86§4 kk Sąd I instancji za podstawę wymiaru kary łącznej przyjął kary jednostkowe pozbawienia wolności, nie zaś kary łączne orzeczone w niektórych wyrokach podlegających łączeniu. Zgodnie z treścią art. 85 § 1 i § 2 kk w brzmieniu obowiązującym po dniu 1 lipca 2015 r., jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną. Podstawą wymierzenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89 k.k. , w całości lub w części kary lub kary łączne, za przestępstwa, o jakich mowa w § 2 . Słusznie podnosi się w orzecznictwie, że „zastosowanie zasady absorpcji, asperacji czy kumulacji przy orzekaniu zarówno kary łącznej, jak i wydawaniu wyroku łącznego uwarunkowane jest przede wszystkim relacjami zachodzącymi pomiędzy prawomocnie osądzonymi czynami, objętymi tymże skazaniem. Relacje te sprowadzają się do określenia, jak bliski jest związek przedmiotowo-podmiotowy łączący te czyny oraz w jakich odstępach czasu zostały one popełnione". Wskazuje się nadto, iż decydujące znaczenie przy wymiarze kary łącznej ma wzgląd na prewencyjne oddziaływanie kary, w znaczeniu prewencji indywidualnej i ogólnej, a popełnienie więcej niż dwóch przestępstw jest istotnym czynnikiem prognostycznym, przemawiającym za orzekaniem kary łącznej surowszej od wynikającej z dyrektywy absorpcji" (Komentarz do art. 85 kodeksu karnego G. Bogdan, Z. Ćwiąkalski, P. Kardas. J. Majewski. J. Raglewski, M. Szewczyk, W. Wróbel, A. Zoll, Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz. Tom I, Zakamycze 2004, wyrok SA w Łodzi z 20 września 2001 r., II Aka 154/01). Mając powyższe na względzie powyższe nie można podzielić argumentacji skarżącej jakoby poprawne zachowanie skazanego w warunkach zakładu karnego było decydującą przesłanką dla wymierzenia niższej kary łącznej pozbawienia wolności i zastosowania zasady absorpcji. To, że skazany przejawia krytyczny stosunek do popełnionych przestępstw i jego poprawne zachowanie nie może w żaden sposób przesłonić liczby i wagi popełnionych przez niego czynów. Zwrócić zaś należy uwagę, że kara łączna nie jest swoistego rodzaju przywilejem osób wielokrotnie karanych, których sytuacja miałaby się stać korzystniejsza od osób skazanych jednorazowo. Analiza przypisanych skazanemu czynów, ich liczba i czas popełnienia sprzeciwiała się wymierzeniu skazanemu łagodniejszej kary pozbawienia wolności, tym bardziej orzeczeniu na zasadzie absorpcji. W niniejszej sprawie kara łączna mogła być orzeczona w granicach od 2 lat pozbawienia wolności do 20 lat pozbawienia wolności. Sąd Rejonowy wymierzając D. O. (1) karę łączną 5 lat pozbawienia wolności w pełni zasadnie wskazał, że skazany dopuszczał się poszczególnych przestępstw, głównie przeciwko mieniu ale na przestrzeni ponad 7 lat. W ocenie Sądu Okręgowego orzeczona kara łączna pozbawienia wolności, która uwzględnia tak wielokrotne naruszenie porządku prawnego jak i poprawne zachowanie w warunkach izolacji więziennej a także stwierdzoną u skazanego politoksykomanię jest sprawiedliwa, spełni również swoje cele zapobiegawcze i wychowawcze wobec skazanego. Sposób jej ukształtowania wskazuje, że faktycznie orzeczona wobec D. O. (1) kara łączna pozbawienia wolności nie może być uznana za karę rażąco surową. Mając powyższe na uwadze zaskarżony wyrok utrzymano w mocy- art. 437 § 1 kpk , art.438pkt1i4 kpk . Sąd Okręgowy biorąc pod uwagę sytuację materialną i osobistą skazanego na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. uznał za słuszne zwolnić go od kosztów sądowych.