VII KA 9/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie sądu niższej instancji odrzucające wniosek o dodatkowe zasądzenie kosztów obrony z urzędu, uznając, że wadliwa wysokość przyznanej kwoty nie może być korygowana w trybie uzupełnienia orzeczenia ani sprostowania omyłki rachunkowej.
Obrońca oskarżonego D. Ż. złożył wniosek o uzupełnienie lub sprostowanie postanowienia o kosztach obrony z urzędu, domagając się zasądzenia dodatkowych kwot za udziały w posiedzeniu i terminach rozpraw, które nie zostały uwzględnione. Sąd Okręgowy umorzył postępowanie w tym zakresie, uznając je za prawomocnie zakończone. Sąd Najwyższy utrzymał to postanowienie w mocy, wyjaśniając, że wadliwe ustalenia dotyczące składników wyliczenia kosztów nie mogą być korygowane w trybie art. 626 § 2 k.p.k., a jedynie środkami zaskarżenia, które nie zostały wykorzystane.
Sprawa dotyczyła wniosku obrońcy z urzędu oskarżonego D. Ż. o uzupełnienie lub sprostowanie postanowienia Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 29 maja 2018 r. w przedmiocie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Obrońca domagał się zasądzenia dodatkowych kwot za udział w posiedzeniu i dwóch terminach rozpraw, które nie zostały uwzględnione w pierwotnym postanowieniu. Wojskowy Sąd Okręgowy, postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2018 r., umorzył postępowanie w przedmiocie dodatkowego zasądzenia kosztów, uznając, że zostało ono prawomocnie zakończone, a także nie uwzględnił wniosku o sprostowanie oczywistej omyłki rachunkowej. Obrońca złożył zażalenie, zarzucając naruszenie przepisów k.p.k. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Sąd Najwyższy podkreślił, że art. 626 § 2 k.p.k. dotyczy wyłącznie kosztów dotychczas nieznanych sądowi, a nie kosztów pominiętych lub błędnie wyliczonych we wcześniejszym orzeczeniu. Korygowanie tego rodzaju uchybień powinno następować w drodze zwykłych środków zaskarżenia, a nie w trybie uzupełnienia orzeczenia. Sąd wskazał również, że oczywista omyłka rachunkowa dotyczy błędnego wyliczenia, a nie błędnych ustaleń stanowiących podstawę wyliczenia. Sąd Najwyższy potwierdził również legitymację procesową substytuta procesowego do wniesienia zażalenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, wadliwe ustalenia dotyczące składników stanowiących podstawę wyliczenia kosztów nie mogą być korygowane w trybie art. 626 § 2 k.p.k.
Uzasadnienie
Przepis art. 626 § 2 k.p.k. dotyczy wyłącznie kosztów dotychczas nieznanych sądowi, a nie kosztów pominiętych lub błędnie wyliczonych we wcześniejszym orzeczeniu. Korygowanie tego rodzaju uchybień powinno następować w drodze zwykłych środków zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. Ż. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| adwokat M. N. | inne | obrońca |
| adwokat D. C. | inne | pełnomocnik (substytut) |
| Prokuratura Krajowa | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (4)
Główne
k.p.k. art. 626 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy wyłącznie kosztów dotychczas nieznanych sądowi, a nie kosztów pominiętych lub błędnie wyliczonych we wcześniejszym orzeczeniu.
k.p.k. art. 105 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Zezwala na prostowanie wyłącznie oczywistych omyłek rachunkowych, tj. błędnych wyliczeń, a nie błędnych ustaleń faktycznych.
Pomocnicze
k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 7
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do umorzenia postępowania w przedmiocie dodatkowego zasądzenia kosztów, gdy postępowanie w tym przedmiocie zostało prawomocnie zakończone.
k.p.k. art. 463 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do przekazania zażalenia do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Koszty pominięte lub błędnie wyliczone w orzeczeniu podlegają zaskarżeniu, a nie uzupełnieniu lub sprostowaniu. Oczywista omyłka rachunkowa dotyczy błędów w obliczeniach, a nie błędów w ustaleniach faktycznych. Postępowanie w przedmiocie dodatkowego zasądzenia kosztów zostało prawomocnie zakończone.
Odrzucone argumenty
Wniosek o uzupełnienie lub sprostowanie postanowienia o kosztach obrony z urzędu w celu zasądzenia dodatkowych kwot.
Godne uwagi sformułowania
konieczność dodatkowego ustalenia wysokości kosztów procesu dotyczy wyłącznie kosztów dotychczas nieznanych sądowi nie odnosi się ona do kosztów pominiętych (choćby przez przeoczenie) we wcześniejszym orzeczeniu, bądź też do kosztów o błędnie wyliczonej wysokości Oczywista omyłka rachunkowa to zaś widoczne na pierwszy „rzut oka” błędne wyliczenie wynikające z nieprawidłowego zastosowania działań matematycznych, a nie - jak w tym wypadku - błędnych ustaleń w zakresie składników stanowiących podstawę owego wyliczenia.
Skład orzekający
Andrzej Tomczyk
przewodniczący
Małgorzata Gierszon
członek
Dariusz Kala
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów k.p.k. dotyczących korygowania orzeczeń o kosztach sądowych, w szczególności rozróżnienie między uzupełnieniem/sprostowaniem a środkami zaskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o dodatkowe wynagrodzenie dla obrońcy z urzędu w postępowaniu karnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia istotne kwestie proceduralne dotyczące korygowania błędów w orzeczeniach o kosztach sądowych, co jest ważne dla praktyków prawa, choć nie zawiera przełomowych wniosków.
“Błąd w kosztach obrony z urzędu? Sąd Najwyższy wyjaśnia, kiedy można go naprawić.”
Dane finansowe
koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu: 13 579,2 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt VII KA 9/18 POSTANOWIENIE Dnia 13 grudnia 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk (przewodniczący) SSN Małgorzata Gierszon SSN Dariusz Kala (sprawozdawca) Protokolant Dorota Szczerbiak przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej ppłk. Krzysztofa Czajki w sprawie D. Ż. i in. oskarżonego o czyn z art. 229 § 1 k.k. i in. z wniosku obrońcy o wydanie uzupełniającego postanowienia w przedmiocie kosztów za obronę z urzędu lub sprostowanie poprzednio wydanego postanowienia w tym przedmiocie po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 13 grudnia 2018 r., zażalenia wniesionego przez obrońcę z urzędu oskarżonego na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 22 sierpnia 2018 r., sygn. akt So. […] postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 maja 2018 r., sygn. akt So. […] , Wojskowy Sąd Okręgowy w W. zasądził na rzecz adwokat M. N. kwotę 13 579,20 zł (trzynaście tysięcy pięćset siedemdziesiąt dziewięć 20/100), obejmującą naliczony podatek VAT, tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym oskarżonemu D. Ż.. Postanowienie to zostało doręczone adwokat M. N. w dniu 12 czerwca 2018 r. Wnioskiem z dnia 2 lipca 2018 r. (data nadania 12 lipca 2018 r.) obrońca oskarżonego zwróciła się o zasądzenie dodatkowych kosztów obrony „za posiedzenie i dwa terminy rozpraw”, które nie zostały uwzględnione w postanowieniu z dnia 29 maja 2018 r. poprzez wydanie orzeczenia uzupełniającego, ewentualnie prostującego błąd rachunkowy zaistniały w powyższym postanowieniu. W uzasadnieniu wniosku obrońca wskazała, że w postanowieniu z dnia 29 maja 2018 r. sąd zasądził na jej rzecz koszty pomocy prawnej uwzględniając udział obrońcy wyłącznie w 88 terminach rozprawy, w sytuacji, gdy jako podstawę wyliczenia tychże kosztów winien przyjąć udział obrońcy w 90 terminach rozprawy oraz w posiedzeniu przeprowadzonym w dniu 2 czerwca 2014 r. Po rozpoznaniu w/w wniosku postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2018 r., sygn. akt So. […] , Wojskowy Sąd Okręgowy w W.: 1. na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umorzył „postępowanie w przedmiocie dodatkowego zasądzenia kosztów obrony sprawowanej z urzędu wobec oskarżonego cyw. D. Ż., albowiem postępowanie w tym przedmiocie zostało prawomocnie zakończone”, 2. na podstawie art. 105 § 1 k.p.k. a contrario nie uwzględnił wniosku o sprostowanie oczywistej omyłki rachunkowej w postanowieniu Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 29 maja 2018 r., sygn. akt So. […] w przedmiocie zasądzenia na rzecz adw. M. N. nieopłaconych kosztów obrony sprawowanej z urzędu wobec osk. cyw. D. Ż.. Od powyższego postanowienia zażalenie wywiódł adwokat D. C. (działając w substytucji adw. M. N.), który zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił „naruszenie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. poprzez błędne zastosowanie i niewydanie postanowienia w przedmiocie przyznania dodatkowego wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu D. Ż., nieopłaconą ani w całości ani w części” oraz obrazę art. 105 § 1 k.p.k. poprzez „niezastosowanie i nieprzyznanie przyznania dodatkowego wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu D. Ż., nieopłaconą ani w całości ani w części poprzez sprostowanie postanowienia”. Wojskowy Sąd Okręgowy w W., postanowieniem z dnia 14 września 2018 r., sygn. akt So. […] , na podstawie art. 463 § 1 k.p.k. postanowił zażalenie przekazać do rozpoznania Sądowi Najwyższemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie, z przyczyn wskazanych poniżej, nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z poglądem utrwalonym w doktrynie, który Sąd Najwyższy w tym składzie w pełni podziela, wskazana w przepisie art. 626 § 2 k.p.k. „konieczność dodatkowego ustalenia wysokości” kosztów procesu dotyczy wyłącznie kosztów dotychczas nieznanych sądowi, a więc takich, które powstały po wydaniu orzeczenia lub takich, których wysokość stała się znana sądowi dopiero po wydaniu orzeczenia. Natomiast nie odnosi się ona do kosztów pominiętych (choćby przez przeoczenie) we wcześniejszym orzeczeniu, bądź też do kosztów o błędnie wyliczonej wysokości. Korygowaniu tego rodzaju uchybień służą bowiem zwykłe środki zaskarżenia, a nie tryb przewidziany w art. 626 § 2 k.p.k. (por. K. Eichsteadt (w:) Kodeks postępowania karnego. Komentarz. Tom II, D. Świecki (red.), WKP 2018, komentarz do art. 626, teza 5; S. Steinborn (w:) Komentarz aktualizowany do art. 425-673 Kodeksu postępowania karnego, L. K. Paprzycki (red.), LEX 2015, komentarz do art. 626, teza 6; D. Świecki, Czynności procesowe obrońcy i pełnomocnika w sprawach karnych, WK 2016, rozdział III, pkt 3). Z możliwości wniesienia zażalenia obrońca zaś nie skorzystała. W świetle powyższych wskazań niedopuszczalne jest korygowanie w trybie art. 626 § 2 k.p.k. prawomocnego orzeczenia o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sytuacji, gdy wadliwa wysokość przyznanej obrońcy kwoty wynika z błędnych ustaleń sądu dotyczących składników ją wyznaczających, w tym np. liczby przeprowadzonych w sprawie terminów rozprawy. Oczywiste jest, że powyższy błąd nie może być usunięty również w drodze sprostowania „oczywistej omyłki rachunkowej”. Verba legis przepis art. 105 § 1 k.p.k. zezwala bowiem wyłącznie na prostowanie omyłek rachunkowych, które mają charakter oczywisty. Oczywista omyłka rachunkowa to zaś widoczne na pierwszy „rzut oka” błędne wyliczenie wynikające z nieprawidłowego zastosowania działań matematycznych, a nie - jak w tym wypadku - błędnych ustaleń w zakresie składników stanowiących podstawę owego wyliczenia. Na zakończenie, mając na uwadze wywód zawarty w uzasadnieniu postanowienia Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 14 września 2018 r., wskazać wypada, że nie było podstaw do kwestionowania legitymacji adwokata D. C. do sporządzenia i podpisania rozpoznawanego zażalenia. Pełnomocnictwo substytucyjne, jakiego udzieliła mu w toku procesu adwokat M. N. „do prowadzenia sprawy D. Ż.”, uprawniało go bowiem zarówno do składania wniosków o wydanie stosownych rozstrzygnięć w przedmiocie kosztów procesu, jak i składania środków zaskarżenia w tym zakresie. Z uwagi na powyższe, postanowiono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI