VII Ka 898/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Olsztynie, rozpoznając sprawę VII Ka 898/24, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Mrągowie (II K 60/24), który uniewinnił oskarżonego od zarzutu przywłaszczenia koparko-ładowarki (art. 284 § 2 kk). Apelację wniósł pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego, zarzucając m.in. obrazę przepisów prawa materialnego (art. 300 § 2 kk, art. 302 § 1 kk) poprzez ich niezastosowanie, obrazę przepisów postępowania (art. 7 k.p.k., art. 4 k.p.k., art. 410 k.p.k.) polegającą na dowolnej ocenie dowodów, oraz błąd w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy uznał apelację za chybioną. Podkreślono, że umowa sprzedaży ratalnej koparko-ładowarki z dnia 4 maja 2020 r. skutecznie przeniosła własność na oskarżonego w dniu jej zawarcia, zgodnie z art. 155 k.c., ponieważ nie zastrzeżono własności do czasu uiszczenia ceny. W związku z tym, zachowanie oskarżonego mogło być oceniane jedynie w kontekście tej daty, a kwestia braku pełnej zapłaty stanowiła zagadnienie cywilnoprawne, co potwierdzał nakaz zapłaty wydany w postępowaniu cywilnym. Sąd odwoławczy stwierdził, że Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy i dokonał trafnych ustaleń faktycznych i prawnych, nie dopuszczając się obrazy przepisów prawa procesowego ani materialnego. Zarzuty apelacji uznano za polemikę z ustaleniami sądu pierwszej instancji. Dodatkowo, oskarżyciel posiłkowy został zwolniony od kosztów sądowych za II instancję.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących przeniesienia własności w umowach sprzedaży ratalnej w kontekście odpowiedzialności karnej za przywłaszczenie oraz granic zaskarżenia w postępowaniu karnym.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego umowy sprzedaży ratalnej i nie zastrzeżenia własności. Ograniczenia wynikające z granic zaskarżenia.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sprzedaż ratalna rzeczy, w której nie zastrzeżono własności do czasu zapłaty, skutkuje przeniesieniem własności w momencie zawarcia umowy, a brak zapłaty stanowi jedynie kwestię cywilnoprawną, a nie podstawę do odpowiedzialności karnej za przywłaszczenie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sprzedaż ratalna rzeczy, przy braku zastrzeżenia własności do czasu zapłaty, skutkuje przeniesieniem własności w dniu zawarcia umowy, a kwestia braku zapłaty jest zagadnieniem cywilnoprawnym.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy oparł się na art. 155 k.c., zgodnie z którym własność rzeczy przeniesionej sprzedaży przechodzi na kupującego z chwilą wydania rzeczy, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W przypadku umowy sprzedaży ratalnej, jeśli nie zastrzeżono inaczej, własność przechodzi z chwilą zawarcia umowy.
Czy sąd odwoławczy może zakwalifikować czyn na podstawie innych przepisów niż te wskazane w akcie oskarżenia, jeśli strony zostały o tym uprzedzone, a taka kwalifikacja wykraczałaby poza granice zarzutu wyznaczonego treścią aktu oskarżenia i naruszałaby gwarancje procesowe oskarżonego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odwoławczy nie może zakwalifikować czynu na podstawie innych przepisów, jeśli taka kwalifikacja wykraczałaby poza granice zarzutu wyznaczonego treścią aktu oskarżenia i naruszałaby gwarancje procesowe oskarżonego, nawet jeśli strony zostały o tym uprzedzone w pierwszej instancji.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że zastosowanie art. 300 § 2 k.k. wykraczałoby poza granice zarzutu wyznaczonego treścią aktu oskarżenia, ponieważ odnosiłoby się do innych czynności oskarżonego związanych z dysponowaniem koparko-ładowarką po dacie przeniesienia własności, co naruszałoby gwarancje procesowe oskarżonego.
Czy status oskarżyciela posiłkowego jako rolnika i regulowanie przez oskarżonego innych zobowiązań ma znaczenie dla odpowiedzialności karnej za przywłaszczenie?
Odpowiedź sądu
Nie, status oskarżyciela posiłkowego oraz regulowanie przez oskarżonego innych zobowiązań nie mają znaczenia dla odpowiedzialności karnej za przywłaszczenie w kontekście skutecznego przeniesienia własności rzeczy.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wskazał, że dla odpowiedzialności karnej K. N. na gruncie prawa karnego nie ma znaczenia status oskarżyciela posiłkowego (rolnika) ani regulowanie przez oskarżonego innych ciążących na nim zobowiązań, jeśli własność rzeczy została skutecznie przeniesiona.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. N. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| D. K. | osoba_fizyczna | oskarżyciel posiłkowy |
| Mirosław Zelent | osoba_fizyczna | prokurator |
| Jakub Rymuza | osoba_fizyczna | protokolant |
Przepisy (13)
Główne
k.k. art. 284 § § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Sąd Okręgowy nie dopatrzył się naruszenia reguł swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 399 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.c. art. 583
Kodeks cywilny
k.c. art. 155
Kodeks cywilny
Przeniesienie własności rzeczy nastąpiło w dniu zawarcia umowy.
k.k. art. 300 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 302 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa zwolnienia oskarżyciela posiłkowego od kosztów sądowych za II instancję.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Umowa sprzedaży ratalnej z dnia 4 maja 2020 r. skutecznie przeniosła własność koparko-ładowarki na oskarżonego w dniu jej zawarcia, zgodnie z art. 155 k.c., ponieważ nie zastrzeżono własności do czasu zapłaty. • Kwestia braku pełnej zapłaty za koparko-ładowarkę stanowi zagadnienie cywilnoprawne, a nie podstawę do odpowiedzialności karnej za przywłaszczenie. • Zastosowanie art. 300 § 2 k.k. przez sąd odwoławczy wykraczałoby poza granice zarzutu wyznaczonego treścią aktu oskarżenia i naruszałoby gwarancje procesowe oskarżonego.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów prawa materialnego (art. 300 § 2 k.k., art. 302 § 1 k.k.) poprzez ich niezastosowanie. • Obraza przepisów postępowania (art. 7 k.p.k., art. 4 k.p.k., art. 410 k.p.k.) polegająca na dowolnej ocenie dowodów. • Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia.
Godne uwagi sformułowania
przeniesienie własności rzeczy nastąpiło w dniu zawarcia umowy • kwestia braku pełnej zapłaty mogła być i była oceniana na gruncie postępowania cywilnego • dla odpowiedzialności K. N. na gruncie prawa karnego nie ma znaczenia tak status oskarżyciela posiłkowego (rolnika) jak i regulowanie przez oskarżonego innych ciążących na nim zobowiązań • zastosowanie takiej kwalifikacji w ramach niniejszej sprawy wykraczałoby poza granice zarzutu wyznaczonego treścią aktu oskarżenia
Skład orzekający
Dariusz Firkowski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przeniesienia własności w umowach sprzedaży ratalnej w kontekście odpowiedzialności karnej za przywłaszczenie oraz granic zaskarżenia w postępowaniu karnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego umowy sprzedaży ratalnej i nie zastrzeżenia własności. Ograniczenia wynikające z granic zaskarżenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje częsty problem rozgraniczenia między prawem karnym a cywilnym w kontekście zobowiązań umownych. Pokazuje, jak kluczowe jest precyzyjne ustalenie momentu przeniesienia własności.
“Czy niezapłacona koparka to kradzież? Sąd wyjaśnia granicę między prawem karnym a cywilnym.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.