VII Ka 668/13

Sąd Okręgowy w OlsztynieOlsztyn2013-09-11
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuŚredniaokręgowy
pobiciepozbawienie wolnościapelacjauchylenie wyrokuponowne rozpoznanieuzasadnienie wyrokuobowiązek naprawienia szkodykara łącznawarunkowe zawieszenie kary

Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego w sprawie o pobicie i pozbawienie wolności, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania z powodu błędów proceduralnych i braków w uzasadnieniu.

Sąd Okręgowy w Olsztynie, rozpoznając apelację prokuratora, uchylił wyrok Sądu Rejonowego w sprawie oskarżonych o pobicie i pozbawienie wolności. Głównymi powodami uchylenia były braki w uzasadnieniu Sądu Rejonowego, który nie przedstawił wystarczająco szczegółowego stanu faktycznego, nie ustosunkował się do wniosku pokrzywdzonego o naprawienie szkody oraz zawierał błąd proceduralny w oznaczeniu kary. Sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy w Olsztynie rozpoznał apelację prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie, który skazał trzech oskarżonych (P. W., A. M., P. A.) za przestępstwa pobicia (art. 158 § 1 kk, art. 158 § 1 kk w zw. z art. 12 kk) oraz pozbawienia wolności (art. 189 § 1 kk). Sąd Rejonowy orzekł kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania oraz grzywny. Prokurator zaskarżył wyrok, zarzucając obrazę prawa materialnego (brak orzeczenia o obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego D. P.) oraz rażącą niewspółmierność kary, wnosząc o wymierzenie kar bez warunkowego zawieszenia i orzeczenie zadośćuczynienia. Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną w zakresie potrzeby uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Jako główne przyczyny uchylenia wskazano lakoniczne uzasadnienie Sądu Rejonowego, które nie przedstawiło stanu faktycznego, przebiegu zdarzeń ani motywów działania oskarżonych, co miało istotny wpływ na wymiar kary. Ponadto, Sąd Rejonowy nie ustosunkował się do wniosku pokrzywdzonego o naprawienie szkody, co stanowi obrazę art. 46 § 1 kk. Zauważono również błąd proceduralny w oznaczeniu kary dla jednego z oskarżonych, wskazujący na potencjalną podstawę z art. 439 § 1 pkt 7 kpk. W związku z tym, Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu, z uwzględnieniem wskazanych uwag.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (4)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd jest zobowiązany orzec obowiązek naprawienia szkody lub zadośćuczynienia, jeśli pokrzywdzony złożył taki wniosek.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy wskazał, że art. 46 § 1 kk nakłada na sąd obowiązek obligatoryjnego zawarcia takiego rozstrzygnięcia w razie skazania, w przypadku złożenia wniosku pochodzącego od pokrzywdzonego. Brak takiego rozstrzygnięcia stanowi obrazę prawa materialnego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
P. W.osoba_fizycznaoskarżony
A. M.osoba_fizycznaoskarżony
P. A. (1)osoba_fizycznaoskarżony
D. P.osoba_fizycznapokrzywdzony
P. K. (1)osoba_fizycznapokrzywdzony
E. K.osoba_fizycznaświadek
Maria Kulesza-ChaleckainneProkurator Prokuratury Okręgowej

Przepisy (19)

Główne

k.k. art. 158 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 189 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 46 § 1

Kodeks karny

Sąd jest zobowiązany orzec obowiązek naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę na rzecz pokrzywdzonego, jeśli złożył on taki wniosek.

Pomocnicze

k.k. art. 12

Kodeks karny

k.k. art. 157 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 157 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 85

Kodeks karny

k.k. art. 86 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 69 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 69 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 70 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 71 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 63 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 624 § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 427 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 439 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 424 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 437 § 2

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak wystarczająco szczegółowego stanu faktycznego w uzasadnieniu wyroku Sądu Rejonowego. Niewłaściwe przedstawienie przebiegu zdarzeń i motywów działania oskarżonych. Niedostateczne odniesienie się do wniosku pokrzywdzonego o naprawienie szkody. Błąd proceduralny w oznaczeniu kary dla jednego z oskarżonych.

Godne uwagi sformułowania

Przedwczesne jest bowiem na obecnym etapie sprawy merytoryczne ustosunkowanie się do środka odwoławczego wniesionego przez prokuratora. Konieczne jest ponowne przeprowadzenie dotychczasowych dowodów a to celem prawidłowego ustalenia stanu faktycznego i związanej z tym kwestii odpowiedzialności oskarżonych za zarzucane im przestępstwa jak i w konsekwencji określenia przy uznaniu ich winy stosownego wymiaru kary. W akcie oskarżenia trzem oskarżonym zarzucono popełnienie łącznie dziewięciu czynów. Stan faktyczny w sprawie ogranicza się do ośmiu zdań. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku wskazuje jedynie na zaistnienie sprzeczki pomiędzy oskarżonymi i pokrzywdzonymi, którzy ostatecznie zostali pobici a jeden z nich ponadto został pozbawiony wolności. Sąd I instancji nie ustosunkował się do wniosku pokrzywdzonego D. P. jak na k.38 co stanowi obrazę art.46 kk. W zakresie rozstrzygnięcia z pkt. I a sentencji dotyczącego P. W. doszło do obrazy prawa procesowego poprzez wskazanie, że ten oskarżony został skazany na karę 1 ( jednego ) roku miesięcy pozbawienia wolności.

Skład orzekający

Remigiusz Chmielewski

przewodniczący

Małgorzata Tomkiewicz

sędzia

Dariusz Firkowski

sędzia (sprawozdawca)

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Wskazanie na obowiązek sądu do ustosunkowania się do wniosku pokrzywdzonego o naprawienie szkody oraz na wymogi formalne uzasadnienia wyroku w sprawach karnych."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji procesowej i błędów Sądu Rejonowego; nie stanowi przełomowej wykładni prawa materialnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników ze względu na wskazanie na istotne błędy proceduralne i materialne popełnione przez sąd niższej instancji, zwłaszcza w kontekście uzasadnienia wyroku i obowiązku naprawienia szkody.

Błędy proceduralne i braki w uzasadnieniu: Sąd Okręgowy uchyla wyrok w sprawie o pobicie.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt VII Ka 668/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 września 2013 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Remigiusz Chmielewski, Sędziowie: SO Małgorzata Tomkiewicz, SO Dariusz Firkowski (spr.), Protokolant sekr. sądowy Elżbieta Łotowska przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Marii Kuleszy-Chaleckiej po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013r. sprawy P. W. , A. M. i P. A. (1) oskarżonych o przestępstwo z art. 158§1 kk , art. 158§1 kk w zw. z art. 12 kk ; art. 189§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 25 kwietnia 2013r., sygn. akt VII K 291/13 zaskarżony wyrok uchyla i sprawę Sądowi Rejonowemu w Olsztynie do ponownego rozpoznania przekazuje. Sygn. akt VII Ka 668/13 UZASADNIENIE 1. P. W. został oskarżony o to, że: I w dniu 25 grudnia 2012 r. w O. przy ul. (...) na terenie stacji paliw (...) , działając wspólnie i w porozumieniu z P. A. (1) oraz A. M. dokonał pobicia poprzez uderzanie pięściami po twarzy i głowie oraz kopanie po całym ciele D. P. , powodując u wymienionego obrażenia ciała w postaci: stłuczenia głowy z krwiakiem okularowym strony lewej, raną tłuczoną lewej powieki dolnej, wylewem podspojówkowym lewej gałki ocznej oraz złamaniem korony jednego zęba, co skutkowało naruszeniem czynności narządu ciała na czas trwający nie dłużej niż siedem dni w rozumieniu art. 157 § 2 kk , narażając wymienionego na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157 § 1 kk , tj. o czyn z art. 158 § 1 kk ; II w dniu 25 grudnia 2012 r. w O. przy ul. (...) na terenie stacji paliw (...) , a następnie na terenie kompleksu leśnego w okolicy O. , działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z P. A. (1) oraz A. M. dokonał pobicia poprzez uderzanie pięściami po twarzy i głowie oraz kopanie po całym ciele P. K. (1) , powodując u wymienionego obrażenia ciała w postaci stłuczenia głowy z obrzękiem, krwiakami podskórnymi i bolesnością co spowodowało naruszenie czynności narządu ciała na czas trwający nie dłużej niż siedem dni w rozumieniu art. 157 § 2 kk , narażając wymienionego na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. tj. o czyn z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 12 kk ; III w dniu 25 grudnia 2012 r. w O. , działając wspólnie i w porozumieniu z P. A. (1) oraz A. M. pozbawił wolności P. K. (1) poprzez wciągnięcie go siłą wbrew jego woli do bagażnika pojazdu marki A. o nr rej. (...) i wywiezienie wymienionego do kompleksu leśnego na terenie gminy O. , tj. o czyn z art. 189 § 1 kk ; 2. A. M. został oskarżony o to, że: IV w dniu 25 grudnia 2012 r. w O. przy ul. (...) na terenie stacji paliw (...) , działając wspólnie i w porozumieniu z P. A. (1) oraz P. W. (1) dokonał pobicia poprzez uderzanie pięściami po twarzy i głowie oraz kopanie po całym ciele D. P. , powodując u wymienionego obrażenia ciała w postaci: stłuczenia głowy z krwiakiem okularowym strony lewej, raną tłuczoną lewej powieki dolnej, wylewem podspojówkowym lewej gałki ocznej oraz złamaniem korony jednego zęba, co skutkowało naruszeniem czynności narządu ciała na czas trwający nie dłużej niż siedem dni w rozumieniu art. 157 § 2 kk , narażając wymienionego na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157 § 1 kk , tj. o czyn z art. 158 § 1 kk ; V w dniu 25 grudnia 2012 r. w O. przy ul. (...) na terenie stacji paliw (...) , a następnie na terenie kompleksu leśnego w okolicy O. , działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z P. A. (1) oraz P. W. (1) dokonał pobicia poprzez uderzanie pięściami po twarzy i głowie oraz kopanie po całym ciele P. K. (1) , powodując u wymienionego obrażenia ciała w postaci stłuczenia głowy z obrzękiem, krwiakami podskórnymi i bolesnością, co spowodowało naruszenie czynności narządu ciała na czas trwający nie dłużej niż siedem dni w rozumieniu art. 157 § 2 kk , narażając wymienionego na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157 § 1 kk , tj. o czyn z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 12 kk ; VI w dniu 25 grudnia 2012 r. w O. , działając wspólnie i w porozumieniu z P. A. (1) oraz P. W. (1) pozbawił wolności P. K. (1) poprzez wciągnięcie go siłą wbrew jego woli do bagażnika pojazdu marki A. o nr rej. (...) i wywiezienie wymienionego do kompleksu leśnego na terenie gminy O. , tj. o czyn z art. 189 § 1 kk ; 3. P. A. (1) został oskarżony o to, że: VII w dniu 25 grudnia 2012 r. w O. przy ul. (...) na terenie stacji paliw (...) , działając wspólnie i w porozumieniu z A. M. oraz P. W. (1) dokonał pobicia poprzez uderzanie pięściami po twarzy i głowie oraz kopanie po całym ciele D. P. , powodując u wymienionego obrażenia ciała w postaci: stłuczenia głowy z krwiakiem okularowym strony lewej, raną tłuczoną lewej powieki dolnej, wylewem podspojówkowym lewej gałki ocznej oraz złamaniem korony jednego zęba, co skutkowało naruszeniem czynności narządu ciała na czas trwający nie dłużej niż siedem dni w rozumieniu art. 157 § 2 kk , narażając wymienionego na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157 § 1 kk , tj. o czyn z art. 158 § 1 kk ; VIII w dniu 25 grudnia 2012 r. w O. przy ul. (...) na terenie stacji paliw (...) , a następnie na terenie kompleksu leśnego w okolicy O. , działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z A. M. oraz P. W. (1) dokonał pobicia poprzez uderzanie pięściami po twarzy i głowie oraz kopanie po całym ciele P. K. (1) , powodując u wymienionego obrażenia ciała w postaci stłuczenia głowy z obrzękiem, krwiakami podskórnymi i bolesnością, co spowodowało naruszenie czynności narządu ciała na czas trwający nie dłużej niż siedem dni w rozumieniu art. 157 § 2 kk , narażając wymienionego na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157 § 1 kk , tj. o czyn z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 12 kk ; IX w dniu 25 grudnia 2012 r. w O. , działając wspólnie i w porozumieniu z A. M. oraz P. W. (1) pozbawił wolności P. K. (1) poprzez wciągnięcie go siłą wbrew jego woli do bagażnika pojazdu marki A. o nr rej. (...) i wywiezienie wymienionego do kompleksu leśnego na terenie gminy O. , tj. o czyn z art. 189 § 1 kk . Sąd Rejonowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2013r. w sprawie VII K 291/13 I oskarżonego P. W. uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to skazał go: a/ za czyn z pkt I na podstawie art. 158 § 1 kk na karę 1 (jednego) roku miesięcy pozbawienia wolności, b/ za czyn z pkt II na podstawie art. 158 § 1 kk w zw. z art. 12 kk , opierając wymiar kary na art. 158 § 1 kk , na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, c/ za czyn z pkt III na podstawie art. 189 § 1 kk na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; II oskarżonego A. M. uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to skazał go: a/ za czyn z pkt IV na podstawie art. 158 § 1 kk na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, b/ za czyn z pkt V na podstawie art. 158 § 1 kk w zw. z art. 12 kk , opierając wymiar kary na art. 158 § 1 kk , na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, c/ za czyn z pkt VI na podstawie art. 189 § 1 kk na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; III oskarżonego P. A. (1) uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to skazał go: a/ za czyn z pkt VII na podstawie art. 158 § 1 kk na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, b/ za czyn z pkt VIII na podstawie art. 158 § 1 kk w zw. z art. 12 kk , opierając wymiar kary na art. 158 § 1 kk , na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, c/ za czyn z pkt IX na podstawie art. 189 § 1 kk na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; IV na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 kk orzekł kary łączne wobec oskarżonych: a/ P. W. - 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, b/ A. M. i P. A. (1) - po 2 (dwa) lata pozbawienia wolności; V na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk , art. 70 § 1 pkt 1 kk i art. 71 § 1 kk wykonanie kar pozbawienia wolności warunkowo zawiesił wszystkim trzem oskarżonym na okresy próby 5 (pięciu) lat i orzekł wobec każdego z nich po 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 10 (dziesięć) złotych; VI na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet kar grzywny zaliczył wszystkim trzem oskarżonym okresy ich zatrzymania od 25 grudnia 2012 r. do 26 grudnia 2012 r., przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności za równoważny dwóm dziennym stawkom grzywny i uznał ich grzywny za wykonane do wysokości 4 (czterech) stawek; na podstawie art. 624 § 1 kpk zwalnia oskarżonych od kosztów sądowych. Powyższy wyrok w stosunku do wszystkich oskarżonych w zakresie orzeczenia o karze zaskarżył prokurator i zarzucił mu: I na zasadzie art. 427§2kpk i 438pkt.1 kpk obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie art.46§1 k.k. polegającą na braku orzeczenia obowiązku naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości albo w części lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę na rzecz pokrzywdzonego D. P. pomimo złożenia przez pokrzywdzonego takiego wniosku, podczas gdy art. 46 § 1 k.k. nakłada na Sąd obowiązek obligatoryjnego zawarcia takiego rozstrzygnięcia w razie skazania, w przypadku złożenia wniosku pochodzącego od pokrzywdzonego, II na zasadzie art. 427§2 kpk i 438pkt.4 kpk zarzucił rażącą niewspółmierność kary, podczas gdy właściwa analiza okoliczności sprawy, w tym stopień zawinienia, ocena społecznej szkodliwości czynu, właściwości i warunki osobiste sprawców, cele zapobiegawcze i wychowawcze przemawiają za koniecznością orzeczenia wobec oskarżonych kar pozbawienia wolności bez warunkowego ich zawieszenia. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku, poprzez: wymierzenie oskarżonym: - P. W. (1) kary łącznej w wymiarze 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, - A. M. kary łącznej w wymiarze 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, - P. A. (1) kary łącznej w wymiarze 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, - orzeczenie od wszystkich oskarżonych solidarnie, obowiązku zadośćuczynienia za doznaną krzywdę na rzecz pokrzywdzonego D. P. kwoty 5000 zł. Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Apelacja jest zasadna w takim zakresie w jakim z jej treści wynika potrzeba uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Przedwczesne jest bowiem na obecnym etapie sprawy merytoryczne ustosunkowanie się do środka odwoławczego wniesionego przez prokuratora. W ocenie Sądu Okręgowego konieczne jest ponowne przeprowadzenie dotychczasowych dowodów a to celem prawidłowego ustalenia stanu faktycznego i związanej z tym kwestii odpowiedzialności oskarżonych za zarzucane im przestępstwa jak i w konsekwencji określenia przy uznaniu ich winy stosownego wymiaru kary. Przede wszystkim zauważyć należy, że w istocie Sąd I instancji uchylił się od przedstawienia w uzasadnieniu wyroku stanu faktycznego. Zauważyć należy, że w akcie oskarżenia trzem oskarżonym zarzucono popełnienie łącznie dziewięciu czynów. Wprawdzie pozostają one w ścisłym związku podmiotowo-przedmiotowym, to jednakże sama ta okoliczność nie pozwala na uznanie, że lakoniczne uzasadnienie wyroku spełnia wymogi określone w art.424§1pkt.1 kpk co do konieczności wskazania udowodnionych faktów . Podkreślić należy, że stan faktyczny w sprawie ogranicza się do ośmiu zdań- porównaj k.204. Z treści zaś uzasadnienia nie wynika ani przebieg dynamicznego ale trwającego przez pewien czas zajścia ani przede wszystkim powód czy też motyw , dla którego oskarżeni podjęli przypisane im zachowania. Ma to o tyle istotne znaczenie, o ile zważy się, że takie okoliczności mają istotny wpływ na wymiar kary a w konsekwencji na możliwość skontrolowania tak rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego w tym zakresie jak i ustosunkowanie się do zarzutów apelacji prokuratora. Tymczasem uzasadnienie zaskarżonego wyroku wskazuje jedynie na zaistnienie sprzeczki pomiędzy oskarżonymi i pokrzywdzonymi, którzy ostatecznie zostali pobici a jeden z nich ponadto został pozbawiony wolności. Tymczasem dopiero lektura zeznań D. P. i P. K. oraz E. K. pozwala na określenie poszczególnych zachowań podejmowanych przez określonych oskarżonych w stosunku do pokrzywdzonych. Przecież istotne jest i to, że oskarżonym co do P. K. zarzucono dopuszczenie się czynu ciągłego a taką kwalifikację podzielił Sąd I instancji. Przyjęcie jednakże tej kwalifikacji nie znajduje właściwego odzwierciedlenia w ustaleniach Sądu Rejonowego, które zdają się wskazywać na dopuszczenie się przez oskarżonych w zakresie pobicia jednego czynu. Ponadto zasadnie skarżący wskazuje, że Sąd I instancji nie ustosunkował się do wniosku pokrzywdzonego D. P. jak na k.38 co stanowi obrazę art.46 kk . Wreszcie słusznie podnosi prokurator, że w zakresie rozstrzygnięcia z pkt. I a sentencji dotyczącego P. W. doszło do obrazy prawa procesowego poprzez wskazanie, że ten oskarżony został skazany na karę 1 ( jednego ) roku miesięcy pozbawienia wolności. Uchybienie to zdaje się wskazywać na zaistnienia podstawy z art.439§1pkt.7 kpk . Mając powyższe na uwadze zaskarżony wyrok uchylono i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania- art437§2 kpk , art.438pkt1-4 kpk . Przy ponownym rozpoznaniu postępowanie winno być przeprowadzone z uwzględnieniem poczynionych uwag co winno pozwolić na określenie odpowiedzialności oskarżonych za zarzucane im czyny oraz przy uznaniu ich winy przyjęcie właściwej reakcji karnej.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI