VII Ka 609/14

Sąd Okręgowy w OlsztynieOlsztyn2014-09-08
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
oszustwointernethandel elektronicznytelefony komórkoweciąg przestępstwkara pozbawienia wolnościapelacjasąd okręgowy

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego jedynie w zakresie daty jednego z czynów, utrzymując w mocy karę pozbawienia wolności dla oskarżonego o oszustwa internetowe.

Sąd Okręgowy w Olsztynie rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego P. P., skazanego za oszustwa internetowe polegające na sprzedaży telefonów komórkowych, których nigdy nie wysłał. Sąd odwoławczy, podzielając ustalenia Sądu Rejonowego co do winy i kwalifikacji prawnej czynów, zmienił wyrok jedynie w zakresie daty jednego z przestępstw. Utrzymano w mocy karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, uznając, że nie ma podstaw do warunkowego zawieszenia jej wykonania, zwłaszcza w obliczu wcześniejszej karalności oskarżonego i jego zdemoralizowania.

Sąd Okręgowy w Olsztynie rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego P. P., który został skazany przez Sąd Rejonowy za popełnienie pięciu przestępstw oszustwa (art. 286 § 1 k.k.) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, polegających na oferowaniu do sprzedaży telefonów komórkowych za pośrednictwem Internetu i doprowadzaniu pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem po wpłacie pieniędzy. Sąd Rejonowy uznał czyny za ciąg przestępstw i skazał oskarżonego na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzekając jednocześnie obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonych. Obrońca oskarżonego zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na daniu wiary zeznaniom pokrzywdzonych i dokumentom, a nie wyjaśnieniom oskarżonego, który nie przyznawał się do winy, twierdząc, że nie wie, skąd na jego koncie pojawiały się pieniądze, a jego dowód osobisty został skradziony. Zarzucono również rażącą niewspółmierność kary. Sąd Okręgowy uznał apelację za chybioną. Podzielił ustalenia Sądu I instancji, uznając wersję oskarżonego za próbę uniknięcia odpowiedzialności, sprzeczną z dowodami. Wskazał na dowody wskazujące na przypisanie czynów oskarżonemu, w tym na jego konto bankowe, numer IP przypisany do jego miejsca zamieszkania oraz sposób działania, który był zbieżny u wszystkich pokrzywdzonych. Sąd Okręgowy jedynie skorygował datę jednego z czynów na szkodę D. R. na 16 listopada 2012 r. Utrzymał w mocy karę bezwzględnego pozbawienia wolności, argumentując, że oskarżony jest sprawcą zdemoralizowanym, niepoprawnym, dopuszczającym się czynów w czasie okresu próby innych kar, a stopień społecznej szkodliwości czynów jest wysoki. Nie dopatrzono się podstaw do warunkowego zawieszenia kary. Sąd odwoławczy zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i zasądził wynagrodzenie dla obrońcy z urzędu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, wyjaśnienia oskarżonego nie zasługują na uwzględnienie, ponieważ są sprzeczne z zebranymi dowodami i stanowią próbę uniknięcia odpowiedzialności.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał wyjaśnienia oskarżonego za niewiarygodne, wskazując na dowody takie jak przypisanie numeru IP do jego miejsca zamieszkania, powiązanie konta bankowego z oskarżonym, zbieżność sposobu działania we wszystkich przypadkach pokrzywdzonych oraz brak wiarygodnych dowodów na kradzież dowodu osobistego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku w części dotyczącej daty czynu i utrzymanie w mocy w pozostałej części

Strona wygrywająca

Skarb Państwa (w zakresie utrzymania wyroku)

Strony

NazwaTypRola
P. P.osoba_fizycznaoskarżony
A. O.osoba_fizycznapokrzywdzona
M. W.osoba_fizycznapokrzywdzony
M. M.osoba_fizycznapokrzywdzona
D. R.osoba_fizycznapokrzywdzony
D. B.osoba_fizycznapokrzywdzony
T. B.osoba_fizycznaobrońca z urzędu
Małgorzata Stypułkowskaosoba_fizycznaProkurator Prokuratury Okręgowej

Przepisy (7)

Główne

k.k. art. 286 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 91 § § 1

Kodeks karny

Dotyczy kwalifikacji czynów jako ciągu przestępstw.

k.k. art. 46 § § 1

Kodeks karny

Podstawa orzeczenia obowiązku naprawienia szkody.

Pomocnicze

k.p.k. art. 437 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438 § pkt. 2-4

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa zwolnienia od kosztów sądowych.

Prawo o adwokaturze art. 29

Ustawa Prawo o adwokaturze

Podstawa zasądzenia wynagrodzenia dla obrońcy z urzędu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Dowody wskazujące na przypisanie czynów oskarżonemu (konto bankowe, IP, sposób działania). Niewiarygodność wyjaśnień oskarżonego. Wysoki stopień społecznej szkodliwości czynów. Wielokrotna karalność oskarżonego i popełnianie czynów w okresie próby. Brak podstaw do warunkowego zawieszenia kary.

Odrzucone argumenty

Błąd w ustaleniach faktycznych (nie danie wiary oskarżonemu). Rażąca niewspółmierność kary (wniosek o warunkowe zawieszenie).

Godne uwagi sformułowania

oskarżony jest sprawcą zdemoralizowanym oraz niepoprawnym nie wytrzymuje bowiem krytyki, że to jakaś inna osoba, która rzekomo miała się „podszyć” pod P. P. , środki uzyskane w wyniku przestępstwa przekazywała na rzecz oskarżonego nie ma potrzeby ponownego przytaczania całości argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, którą Sąd Okręgowy podziela

Skład orzekający

Dariusz Firkowski

przewodniczący-sprawozdawca

Anna Górczyńska

sędzia

Magdalena Chudy

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad oceny dowodów w sprawach o oszustwa internetowe, zwłaszcza gdy oskarżony nie przyznaje się do winy i powołuje się na kradzież dowodu osobistego lub podszycie się."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki oszustw internetowych i oceny dowodów w kontekście konkretnych okoliczności sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu oszustw internetowych, a uzasadnienie sądu szczegółowo wyjaśnia, jak weryfikowane są dowody w takich przypadkach, co jest cenne dla prawników i osób zainteresowanych bezpieczeństwem w sieci.

Oszustwo internetowe: Jak sąd ocenia dowody, gdy oskarżony twierdzi, że jego dowód skradziono?

Dane finansowe

WPS: 1750 PLN

naprawienie szkody: 500 PLN

naprawienie szkody: 100 PLN

naprawienie szkody: 350 PLN

naprawienie szkody: 700 PLN

naprawienie szkody: 100 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt VII Ka 609/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 września 2014 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski (spr.), Sędziowie: SO Anna Górczyńska, SO Magdalena Chudy, Protokolant st. sekr. sądowy Marzena Wach przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Małgorzaty Stypułkowskiej po rozpoznaniu w dniu 8 września 2014r. sprawy P. P. oskarżonego o przestępstwa z art. 286§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 30 kwietnia 2014r., sygn. akt VII K 199/13 I zaskarżony wyrok zmienia jedynie w ten sposób, że jako datę czynu pełnionego na szkodę D. R. przyjmuje dzień 16 listopada 2012 r. i w pozostałej części utrzymuje go w mocy, II zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, III zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata T. B. kwotę 420 ( czterysta dwadzieścia ) zł tytułem opłaty za obronę z urzędu oskarżonego P. P. wykonywanej w postępowaniu odwoławczym oraz kwotę 96,60 (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy ) zł tytułem podatku VAT od tej opłaty. Sygn. akt VII Ka 609/14 UZASADNIENIE P. P. został oskarżony o to, że: I w dniu 29.08.2012r. w O. za pośrednictwem sieci Internet, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził A. O. z G. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 500 zł w sposób, że oferował na portalu (...) do sprzedaży telefon komórkowy H. (...) wprowadzając w błąd pokrzywdzonego co do zamiaru wywiązania się z warunków umowy kupna-sprzedaży mimo wpłaty ww kwoty przez pokrzywdzoną tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. II w dniu 24.10.2012r. w O. za pośrednictwem sieci Internet, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził M. W. z P. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 100 zł w sposób, że oferował na portalu (...) do sprzedaży telefon komórkowy marki H. (...) wprowadzając w błąd pokrzywdzonego co do zamiaru wywiązania się z warunków umowy kupna-sprzedaży mimo wpłaty zaliczki przez pokrzywdzonego ww kwocie tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. III w dniu 24.10.2012r. w O. za pośrednictwem sieci Internet, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził M. M. z S. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 350 zł w sposób, że oferował na portalu (...) do sprzedaży telefon komórkowy S. (...) wprowadzając w błąd pokrzywdzonego co do zamiaru wywiązania się z warunków umowy kupna-sprzedaży mimo wpłaty zaliczki ww kwocie przez pokrzywdzoną tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. IV w dniu 12.11.2012r. w O. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez wprowadzenie w błąd co do zamiaru wywiązania się z oferty sprzedaży telefonu komórkowego S. (...) za pośrednictwem serwisu aukcyjnego doprowadził D. R. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 700 zł na szkodę wymienionego tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. V w dniu 12.09.2012r. w O. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez wprowadzenie w błąd co do zamiaru wywiązania się z oferty sprzedaży telefonu komórkowego m-ki H. O. za pośrednictwem serwisu aukcyjnego doprowadził D. B. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 100 zł na szkodę wymienionego tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. oskarżonego uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów z pkt I-V z tym ustaleniem, iż stanowiły one ciąg przestępstw z art. 91 §1 kk w zw. z art. 286§1 kk i za to na podstawie art. 91 §1 kk w zw. z art. 286§1 kk skazuje go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, na podstawie art. 46§1 kk orzeka wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę: na rzecz pokrzywdzonej A. O. kwoty 500 (pięćset) zł, na rzecz pokrzywdzonego M. W. kwoty 100 (sto) zł, na rzecz pokrzywdzonej M. M. kwoty 350 (trzysta pięćdziesiąt) zł, na rzecz pokrzywdzonego D. R. kwoty 700 (siedemset) zł, na rzecz pokrzywdzonego D. B. kwoty 100 (sto) zł, Powyższy wyrok w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w pkt. I oraz II na korzyść P. P. zaskarżył jego obrońca i zarzucił mu: 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, który miał wpływ na jego treść, poprzez danie wiary zeznaniom pokrzywdzonym i zgromadzonym w sprawie dokumentom, a przyjęcie, iż wyjaśnienia oskarżonego nie zasługują na uwzględnienie, chociaż oskarżony konsekwentnie nie przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, a odpowiadając na pytania na etapie postępowania przygotowawczego oraz sądowego wyjaśnił, iż nie wie dlaczego na posiadane konto bankowe spływały mu pieniądze, albowiem z przedmiotową sprzedażą internetowa nie miał nic wspólnego, a kilka lat temu skradziono mu dowód osobisty, co w konsekwencji doprowadziło do wydania zaskarżonego wyroku, 2. z ostrożności procesowej - rażącą niewspółmiemość kary, poprzez wymierzenie oskarżonemu kary 1 roku i 6 miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności, zamiast kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat, chociaż oskarżony dopuścił się zarzuconych mu czynów w stosunkowo krótkich odstępach czasu, zaskarżony wyrok dotyczy przestępstw podobnych, popełnionych przy zachowaniu m. in. tej samej metody działania, od popełniania których minęło już prawie lata, a w chwili obecnej oskarżony będąc już skazanym innym wyrokiem i osadzonym w Zakładzie Karnym zrozumiał naganność swojego zachowania, co w konsekwencji doprowadziło do wydania zaskarżonego wyroku. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o zamianę zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzuconych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, ewentualnie, z daleko posuniętej ostrożności procesowej o zmianę zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i wymierzenia oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zauważyć należy, że zgromadzone w sprawie dowody Sąd meriti poddał wszechstronnej analizie i ocenie, zgodnie z dyrektywami określonymi w art. 4 k.p.k. Także przeprowadzone w oparciu o tę analizę wnioskowanie jest logiczne, zgodne z przesłankami wynikającymi z art. 7 kpk i przekonująco uzasadnione w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku. Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że Sąd I instancji wnikliwe zweryfikował tezy aktu oskarżenia w granicach niezbędnych dla ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia winy i kwalifikacji prawnej zarzucanych oskarżonemu czynów. Odnosząc się do zatem do podnoszonych przez skarżącego zarzutów należy stwierdzić, że są one chybione. Zauważyć trzeba, że podnosząc tego rodzaju zarzuty skarżący jedynie polemizuje z ustaleniami Sądu I instancji. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynikają powody rozstrzygnięcia o winie oskarżonego, a Sąd Okręgowy w pełni podziela przedstawioną tam argumentację . Apelacja w istocie nie wskazuje na takie okoliczności, które nie byłyby przedmiotem uwagi Sądu Rejonowego i nie zawiera też takiej argumentacji, która wnioski tego Sądu mogłaby skutecznie podważyć. W tej sytuacji nie ma potrzeby ponownego przytaczania całości argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, którą Sąd Okręgowy podziela i należy jedynie zaakcentować niektóre elementy, które przemawiają za odmową podzielania stanowiska skarżącego. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego nie dania wiary wyjaśnieniom oskarżonego, to stwierdzić należy, że w żadnym wypadku nie może być on uwzględniony. Sąd Okręgowy w pełni bowiem podziela stanowisko Sądu I instancji co do tego, że wersja P. P. ma na celu jedynie uniknięcie odpowiedzialności za popełniony czyn a ponadto sprzeczna jest z przeprowadzonymi dowodami. Odrzucić zatem należy, argument zawarty w apelacji, że oskarżony może zasadnie powołać się na to, że nie wie dlaczego na jego konto wpływały pieniądze ze sprzedaży internetowej. Nie wytrzymuje bowiem krytyki, że to jakaś inna osoba, która rzekomo miała się „podszyć” pod P. P. , środki uzyskane w wyniku przestępstwa przekazywała na rzecz oskarżonego. Ponadto co do kwestii „skradzionego” dowodu osobistego zauważyć należy, że w 2008 roku oskarżony złożył oświadczenie, że będzie się posługiwał odnalezionym dowodem osobistym (...) . Wprawdzie dokument ten został w roku 2011 unieważniony z uwagi na zmianę danych adresowych , to jednakże P. P. nie złożył wniosku o jego utracie ani też nie wystąpił o jego wymianę- k.204. Istotne jest także i to, że w świetle prawidłowo ocenionych dokumentów nie budzi wątpliwości fakt, że konto na które wpływały pieniądze ze sprzedaży internetowych należy do oskarżonego-k.29-33. On sam zresztą podczas przesłuchanie przed prokuratorem przyznał, że ma konto w (...) . oraz podał, że w domu położonym przy ulicy (...) jedynie on korzystał z komputera a jego rodzice nie korzystali z Internetu -k. 730. Zauważyć przy tym należy, że nr IP użytkownika (...) , który był wykorzystywany w transakcjach internetowych jest przypisany do modemu znajdującego się w O. przy ulicy (...) , tj. miejsca zamieszkania oskarżonego a umowa abonencka została zawarta przez matkę P. P. -k.366. Tym samym w świetle tych okoliczności nie może być uwzględniony zarzut, że pokrzywdzeni go bezpodstawnie pomawiają. Tymczasem wszyscy pokrzywdzeni zbieżnie opisali sposób działania oskarżonego, wskazując przy tym na dane w pewny sposób go identyfikujące. Wobec powyższego dopuszczenie się przez P. P. zarzucanych mu czynów nie budzi wątpliwości. Sąd Okręgowy jedynie w ślad sygnalizacją zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku oraz wobec twierdzeń D. R. -k.324, k.327 dokonał korekty daty czynu na szkodę tego pokrzywdzonego przyjmując datę 16 listopada 2012 r. Podzielając zatem słuszność argumentacji Sądu I instancji w zakresie stanu faktycznego stwierdzić należy, że podniesiony w apelacji obrońcy zarzut dotyczący rzekomej niewspółmierności kary nie jest zasadny. Tym samym brak jest podstaw do zakwestionowania orzeczenia wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności w jej wymiarze bezwzględnym. Podzielić zatem należało stanowisko Sądu I instancji co do tego, brak było podstaw do orzeczenia wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Zwrócić bowiem uwagę należy, że w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazano na wielokrotną karalność oskarżonego oraz wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu wyrażający się w rodzaju i charakterze naruszonego dobra. Trafnie Sąd Rejonowy nie dopatrzył się po stronie P. P. takich okoliczności łagodzących, które nakazywałyby zastosowanie wobec niego dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia kary. Oskarżony jest sprawcą zdemoralizowanym oraz niepoprawnym. Przypisanych mu czynów dopuścił się bowiem w czasie okresu próby warunkowego zawieszenia kar pozbawienia wolności orzeczonych w innych sprawach. Tym samym mając na uwadze podniesione obciążające okoliczności uznano za konieczne podtrzymanie orzeczenia wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności w jej wymiarze bezwzględnym W ocenie Sądu Okręgowego tak ukształtowane orzeczenie o karze jest adekwatne do stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości czynów popełnionych przez oskarżonego oraz uwzględnia wszystkie aspekty zachowania oskarżonego. Winno ono również spełnić wobec wymienionego cele określone w art.53 kk , w szczególności wychowawcze jak również właściwie kształtować świadomość prawną społeczeństwa. Mając powyższe na uwadze zaskarżony wyrok zmieniono jedynie w ten sposób, że jako datę czynu pełnionego na szkodę D. R. przyjęto dzień 16 listopada 2012 r. i w pozostałej części jako słuszny utrzymano go w mocy- art.437§2 kpk , art.438pkt.2-4 kpk . Na podstawie art.624§1 kpk zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze albowiem przemawia za tym jego sytuacja osobista i majątkowa, W myśl art.29 ustawy prawo o adwokaturze zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu kwotę 420 zł tytułem opłaty oraz kwotę 96,60 zł tytułem podatku VAT od tej opłaty.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI