VII Ka 429/17

Sygn. akt VII Ka 429/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 czerwca 2017 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski Protokolant: st. sekr. sądowy Monika Polak-Kuzior przy udziale Prokuratora Artura Poć po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2017 r. sprawy J. B. , ur. (...) w miejscowości C. , syna L. i G. z domu K. oskarżonego z art. 178a§1 kk na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonego i jego obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 27 lutego 2017r. sygn. akt VII K 1131/15 I uchyla rozstrzygnięcia z pkt. I, II, III i V sentencji zaskarżonego wyroku i na podstawie art.439§1 pkt.9 kpk w zw. z art.17§1pkt.5 kpk postępowanie w tym zakresie umarza, II w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, III koszty procesu w sprawie ponosi Skarb Państwa, IV zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata R. P. kwotę 504 ( pięćset cztery ) zł tytułem opłaty za obronę z urzędu oskarżonego J. B. wykonywanej w postępowaniu odwoławczym oraz kwotę 115,92 ( sto piętnaście złotych i dziewięćdziesiąt dwa grosze ) zł tytułem podatku od towarów i usług od tej opłaty. Sygn. akt VII Ka 429/17 UZASADNIENIE J. B. oskarżony został o to, że w dniu 27 lipca 2015 r. w ruchu lądowym na parkingu przy skrzyżowaniu drogi krajowej nr (...) z drogą publiczną do miejscowości B. , gm. S. prowadził pojazd osobowy marki O. (...) o nr rej. (...) będąc w stanie nietrzeźwości (I badanie 1,16 mg/l, II badanie 1,19 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu) tj. o przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. Sąd Rejonowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 27 lutego 2017 r. w sprawie sygn. akt VII 1131/15 orzekł: I. oskarżonego J. B. uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu oskarżeniem i za to, na podstawie art. 178a § 1 k.k. , skazał go, zaś na podstawie art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 34 § 1 , § la pkt 1 i § 2 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k. , wymierzył mu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując go do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie; II. na podstawie art. 42 § 2 k.k. , orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, zaliczając na jego poczet, na podstawie art. 63 § 4 k.k. , okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 27.07.2015 r.;\ III. na podstawie art. 43a § 2 k.k. , orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 5000,00 zł na rzecz Funduszu (...) IV. na podstawie art. 29 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. prawo o adwokaturze zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. R. P. kwotę 840,00 (+ podatek VAT) tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonego w postępowaniu sądowym; V. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości. Apelację od powyższego wyroku wnieśli oskarżony i jego obrońca , zaskarżając go w całości. Obrońca oskarżonego zarzucił orzeczeniu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mogący mieć wpływ na jego treść, polegający na uznaniu, iż oskarżony J. B. w dniu 27 lipca 2015 r. będąc w stanie nietrzeźwości prowadził pojazd mechaniczny. W oparciu o powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od ciążącego na nim zarzutu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Olsztynie. Oskarżony zarzucił orzeczeniu rażące naruszenie prawa materialnego, poprzez przyjęcie za prawdziwe, logiczne i konsekwentne zeznań złożonych przez świadków P. S. i P. W. , którzy rzekomo widzieli jak kierował samochodem po parkingu. Ich zeznania w wielu kwestiach są niespójne i się wykluczają, a postawa obywatelska P. S. , który rzekomo uniemożliwił mu wyjazd z parkingu, po tym jak wyczuł ode mnie zapach alkoholu, wydaje się być wątpliwa w kontekście wcześniejszych zdarzeń jakie miały miejsce na tym parkingu. W oparciu o powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie go od zarzucanego mu czynu. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza, co nakłada na sąd odwoławczy obowiązek uchylenia orzeczenia bez prawa badania związku przyczynowego między uchybieniem a treścią orzeczenia. Każde bowiem z uchybień zaliczonych do tzw. bezwzględnych przyczyn odwoławczych w tak istotnym stopniu obraża podstawowe zasady prawidłowego procedowania i orzekania w sprawach karnych, że – bez dodatkowego związku między uchybieniem a treścią rozstrzygnięcia- należy przyjąć, że rozstrzygnięcie nie może być uznane za rezultat rzetelnego procesu (vide: Komentarz Praktyczny, Postępowanie odwoławcze w kodeksie postępowania karnego po nowelizacji, Wyd. II zmienione S. Zabłocki). Zgodnie z treścią art. 439 § 1 k.p.k. niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia sąd odwoławczy uchyla zaskarżone orzeczenie, jeżeli ujawni się okoliczność określona w tym przepisie. Należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie, na etapie postępowania odwoławczego, zaistniała ujemna przesłanka procesowa w postaci śmierci oskarżonego J. B. ( art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. ). J. B. zmarł w dniu 1.05.2017 r., co potwierdził odpis aktu zgonu (k. 168). Tym samym zachodzi przesłanka z art.439 § 1 pkt.9 k.p.k. w zw. z art.17 § 1 pkt. 5 k.p.k. nakazująca umorzenie postępowania w sprawie. Mając powyższe na uwadze uchylono rozstrzygnięcia z pkt. I, II, III i V sentencji zaskarżonego wyroku i na podstawie art.439 § 1 pkt. 9 k.p.k. w zw. z art.17 § 1 pkt.5 k.p.k. postępowanie w tym zakresie umorzono. W mocy jako prawidłowe utrzymano rozstrzygnięcie w zakresie przyznania opłaty za obronę z urzędu w postępowaniu przed Sądem I instancji. Na podstawie art.632 pkt.2 k.p.k. koszty procesu w sprawie ponosi Skarb Państwa, W myśl art.29 ustawy prawo o adwokaturze zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adwokata R. P. kwotę 504 zł tytułem opłaty za obronę z urzędu oskarżonego J. B. wykonywaną w postępowaniu odwoławczym oraz kwotę 115,92 zł tytułem podatku od towarów i usług od tej opłaty.