VII KA 293/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Olsztynie rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego M. C., który został skazany przez Sąd Rejonowy za nieumyślne naruszenie zasad bezpieczeństwa budowlanego, co skutkowało pożarem domu i narażeniem życia M. L. na bezpośrednie niebezpieczeństwo. Obrońca zarzucał sądowi niższej instancji m.in. obrazę przepisów postępowania i błąd w ustaleniach faktycznych, kwestionując m.in. datę powstania instalacji dymnej i kominka oraz okoliczności doznania obrażeń przez pokrzywdzonego. Sąd odwoławczy przychylił się do części zarzutów dotyczących daty powstania instalacji, uznając, że mogła ona istnieć przed odbiorem budynku, co skutkowało zmianą fragmentu opisu czynu i zmniejszeniem nawiązki. Niemniej jednak, sąd odwoławczy podkreślił, że nawet przy tej modyfikacji, oskarżony ponosi odpowiedzialność za stworzenie niebezpiecznej, samowolnie wykonanej instalacji, która nie spełniała żadnych norm technicznych i nie miała wymaganego pozwolenia na budowę. Sąd utrzymał w mocy orzeczenie o winie oskarżonego, uznając, że jego zachowanie wyczerpało znamiona czynu z art. 160 § 3 kk.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów Prawa budowlanego dotyczących instalacji kominkowych i przewodów dymowych, odpowiedzialność karna za naruszenie zasad bezpieczeństwa budowlanego, stosowanie zasady in dubio pro reo.
Sprawa dotyczy specyficznej sytuacji samowolnej budowy instalacji, co może ograniczać jej zastosowanie do podobnych przypadków.
Zagadnienia prawne (3)
Czy oskarżony, który samowolnie wybudował instalację dymową i kominek niezgodnie z projektem i przepisami, ponosi odpowiedzialność karną za narażenie życia, nawet jeśli instalacja istniała przed odbiorem budynku?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, oskarżony ponosi odpowiedzialność karną, ponieważ stworzył niebezpieczną instalację, która nie spełniała żadnych norm technicznych i nie miała wymaganego pozwolenia na budowę, niezależnie od daty jej powstania.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy, modyfikując ustalenia faktyczne co do daty powstania instalacji, podkreślił, że jej samowolne wykonanie i brak zgodności z przepisami prawa budowlanego stanowiło realne zagrożenie. Nawet jeśli istniały wątpliwości co do odbioru instalacji, nie zwalniało to oskarżonego z odpowiedzialności za stworzenie niebezpiecznej konstrukcji.
Czy sąd niższej instancji naruszył zasadę in dubio pro reo, nie usuwając wątpliwości co do przyczyn pożaru i obrażeń pokrzywdzonego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd niższej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy, a wątpliwości, które pojawiły się w postępowaniu odwoławczym co do daty powstania instalacji, zostały rozstrzygnięte na korzyść oskarżonego poprzez modyfikację opisu czynu i zmniejszenie nawiązki, ale nie doprowadziły do uniewinnienia.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy wyjaśnił, że zasada in dubio pro reo dotyczy wątpliwości nieusuwalnych, a w tym przypadku sąd niższej instancji wyjaśnił przyczyny pożaru i obrażeń. Wątpliwości co do daty powstania instalacji zostały rozwiane w postępowaniu odwoławczym, ale nie wyeliminowały odpowiedzialności oskarżonego.
Czy wysokość orzeczonej nawiązki na rzecz pokrzywdzonego była adekwatna do okoliczności sprawy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Wysokość nawiązki została zmniejszona, biorąc pod uwagę modyfikację ustaleń faktycznych i potencjalną odpowiedzialność innych osób, jednak nadal ma ona charakter kompensacyjny.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy, uwzględniając częściowo apelację i modyfikując ustalenia faktyczne, zmniejszył wysokość nawiązki z 100.000 zł do 50.000 zł, uznając, że taka kwota jest bardziej adekwatna w kontekście zmienionych okoliczności sprawy.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. C. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| M. L. (1) | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Prokuratura Okręgowa w Olsztynie | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (20)
Główne
k.k. art. 160 § 3
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 425 § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 2 i 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 444
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 33 § 1 i 3
Kodeks karny
k.k. art. 46 § 2
Kodeks karny
u.o.p.k. art. 3 § 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
u.o.p.k. art. 8
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
u.p.b. art. 62 § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa Prawo budowlane
rozp. ws. war. techn. art. 266
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
rozp. ws. war. techn. art. 140 § 1 i 2
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
rozp. ws. war. techn. art. 145
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
rozp. ws. war. techn. art. 132 § 3 pkt 3
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
Argumenty
Skuteczne argumenty
Instalacja dymowa i kominek mogły istnieć przed odbiorem budynku, co podważa ustalenia sądu pierwszej instancji co do daty popełnienia czynu. • Zmniejszenie wysokości nawiązki na rzecz pokrzywdzonego.
Odrzucone argumenty
Uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu. • Obraza art. 5 § 2 kpk poprzez uznanie winy i sprawstwa oskarżonego pomimo istnienia wątpliwości. • Obraza art. 4 kpk i art. 410 kpk poprzez nieuwzględnienie dowodów przemawiających na korzyść oskarżonego.
Godne uwagi sformułowania
instalacja ta nie odpowiadała jakimkolwiek standardom przewidzianym w cytowanym rozporządzeniu • instalacja zrobiona przez oskarżonego nie spełniała tych warunków, albowiem w budynku nie było komina • wytworzenie prowizorycznej instalacji dymowej z kominkiem, niespełniającej jakichkolwiek warunków technicznych, bez wymaganego prawem projektu i pozwolenia na budowę • nieświadomej nieumyślności
Skład orzekający
Leszek Wojgienica
przewodniczący-sprawozdawca
Dorota Lutostańska
sędzia
Dariusz Firkowski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa budowlanego dotyczących instalacji kominkowych i przewodów dymowych, odpowiedzialność karna za naruszenie zasad bezpieczeństwa budowlanego, stosowanie zasady in dubio pro reo."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznej sytuacji samowolnej budowy instalacji, co może ograniczać jej zastosowanie do podobnych przypadków.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak istotne jest przestrzeganie przepisów budowlanych i jakie mogą być konsekwencje samowolnych działań, nawet jeśli pierwotnie wydają się niegroźne. Zmniejszenie nawiązki przez sąd odwoławczy dodaje jej praktycznego wymiaru.
“Samowolny kominek i pożar: sąd obniża nawiązkę, ale utrzymuje winę oskarżonego.”
Dane finansowe
nawiązka: 50 000 PLN
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.