V KK 417/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił wyrok łączny Sądu Rejonowego, umarzając postępowanie w części dotyczącej skazań już objętych wcześniejszym prawomocnym wyrokiem łącznym.
Prokurator Generalny wniósł kasację od wyroku łącznego Sądu Rejonowego, zarzucając rażące naruszenie prawa procesowego polegające na ponownym objęciu skazań już rozstrzygniętych wcześniejszym wyrokiem łącznym. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, uchylił zaskarżony wyrok i umorzył postępowanie w tej części, wskazując na naruszenie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w związku z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w N. z dnia 20 lutego 2012 r. (sygn. akt II K 1639/11). Kasacja dotyczyła zarzutu rażącego naruszenia prawa procesowego, a mianowicie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., poprzez ponowne objęcie wyrokiem łącznym skazań, które zostały już prawomocnie rozstrzygnięte wcześniejszym wyrokiem łącznym tego samego sądu z dnia 19 grudnia 2011 r. (sygn. akt II K 1197/11). Sąd Najwyższy stwierdził, że wcześniejszy wyrok Sądu Rejonowego w N. prawomocnie rozstrzygnął co do dwóch układów skazań. Jeden obejmował sprawy II K 587/08, II K 19/09 i II K 160/08, a drugi sprawy II K 2490/10 i II K 1633/10. Zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego objął te same skazania, co stanowiło naruszenie zasady powagi rzeczy osądzonej i stanowiło bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w całości i umorzył postępowanie w przedmiocie wyroku łącznego obejmującego te skazania, obciążając wydatkami postępowania karnego Skarb Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wydanie wyroku łącznego obejmującego skazania już objęte wcześniejszym prawomocnym wyrokiem łącznym stanowi naruszenie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że prawomocne umorzenie postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego z powodu braku warunków do jego wydania stanowi przeszkodę procesową do ponownego orzekania w tym samym przedmiocie, chyba że nastąpiła zmiana w statusie orzeczonych kar (np. zarządzenie wykonania kar warunkowo zawieszonych). W tej sprawie taka zmiana nie nastąpiła, a zaskarżony wyrok objął skazania już rozstrzygnięte wcześniejszym wyrokiem łącznym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie wyroku i umorzenie postępowania
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie kosztów)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. K. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (16)
Główne
k.p.k. art. 537 § § 2
Kodeks postępowania karnego
W przypadku uchylenia wyroku łącznego z powodu naruszenia art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., postępowanie w przedmiocie wyroku łącznego obejmującego te skazania podlega umorzeniu.
k.p.k. art. 17 § § 1
Kodeks postępowania karnego
pkt 7 - Okoliczności wyłączające postępowanie, w tym ponowne orzekanie w tej samej sprawie.
k.p.k. art. 439 § § 1
Kodeks postępowania karnego
pkt 8 - Bezwzględne przyczyny odwoławcze, w tym wydanie wyroku mimo istnienia okoliczności wyłączających postępowanie.
Pomocnicze
k.k. art. 85
Kodeks karny
Warunki do orzeczenia kary łącznej.
k.k. art. 86 § § 1
Kodeks karny
Zasady wymiaru kary łącznej.
k.k. art. 89 § § 1
Kodeks karny
Warunkowe zawieszenie wykonania kary łącznej.
k.k. art. 90 § § 1
Kodeks karny
Okres próby przy warunkowo zawieszonej karze łącznej.
k.p.k. art. 577
Kodeks postępowania karnego
Zaliczenie okresu odbywania kar na poczet kary łącznej.
k.p.k. art. 572
Kodeks postępowania karnego
Umorzenie postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego.
k.p.k. art. 414 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Umorzenie postępowania jako forma rozstrzygnięcia.
k.p.k. art. 632 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Obciążenie Skarbu Państwa kosztami postępowania w przypadku uchylenia wyroku i umorzenia postępowania.
k.p.k. art. 626 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Zasady ponoszenia kosztów postępowania.
k.p.k. art. 638
Kodeks postępowania karnego
Koszty postępowania kasacyjnego.
u.p.n. art. 58 § ust. 1
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
Przepis dotyczący przestępstw narkotykowych.
k.k. art. 279 § § 1
Kodeks karny
Przepis dotyczący kradzieży z włamaniem.
k.k. art. 158 § § 1
Kodeks karny
Przepis dotyczący spowodowania uszczerbku na zdrowiu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zaskarżony wyrok łączny obejmuje skazania już objęte wcześniejszym prawomocnym wyrokiem łącznym. Wydanie wyroku łącznego w takiej sytuacji stanowi rażące naruszenie prawa procesowego (art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.). Naruszenie to jest bezwzględną przyczyną odwoławczą (art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.).
Godne uwagi sformułowania
kasacja jest oczywiście zasadna Nie budzi najmniejszych wątpliwości, że w postępowaniu w przedmiocie wydania wyroku łącznego [...] prawomocnie rozstrzygnięto w sposób stanowczy co do dwóch układów skazań. cały zaskarżony kasacją wyrok dotknięty jest uchybieniem wskazanym w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
Skład orzekający
Jerzy Grubba
przewodniczący
Jarosław Matras
sprawozdawca
Dariusz Świecki
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady ne bis in idem w kontekście wyroków łącznych oraz stosowania art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. i art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w przypadku ponownego orzekania w przedmiocie wyroku łącznego dla tych samych skazań."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie doszło do ponownego orzekania w przedmiocie wyroku łącznego dla skazań już objętych wcześniejszym prawomocnym wyrokiem.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia procesowego związanego z zasadą ne bis in idem i prawidłowym stosowaniem instytucji wyroku łącznego, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Sąd Najwyższy: Nie można ponownie wydać wyroku łącznego dla skazań już objętych wcześniejszym orzeczeniem!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V KK 417/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 marca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba (przewodniczący) SSN Jarosław Matras (sprawozdawca) SSN Dariusz Świecki Protokolant Anna Kowal w sprawie P. K. w przedmiocie wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 11 marca 2014 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Rejonowego w N. z dnia 20 lutego 2012 r. I. uchyla zaskarżony wyrok w całości i na podstawie art. 537 § 2 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. postępowanie w przedmiocie wyroku łącznego obejmującego skazania opisane w pkt I do V w części wstępnej wyroku umarza, zaś wydatkami postępowania karnego w tym przedmiocie obciąża Skarb Państwa; II. wydatkami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Wyrokiem łącznym z dnia 20 lutego 2012 r., Sąd Rejonowy w N., po rozpoznaniu wniosku P. K. z dnia 5 maja 2011 r., skazanego prawomocnymi wyrokami: I. Sądu Rejonowego z dnia 9 lutego 2009 r., sygn. akt II K 587/08, za czyn z art. 279 § 1 k.k. i inne popełniony w nocy z 15/16 listopada 2008 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby. Postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 17 grudnia 2010 r., sygn. akt II Ko 1955/10 zarządzono wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności; II. Sądu Rejonowego z dnia 17 lutego 2009 r., sygn. akt II K 19/09, za czyn z art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. popełniony od czerwca 2006 r. do marca 2007 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat próby. Postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 17 grudnia 2010 r., sygn. akt II Ko 1956/10 zarządzono wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności; III. Sądu Rejonowego z dnia 9 marca 2009 r., sygn. akt II K 160/08, za czyny z art. 158 § 1 k.k. popełnione w nocy 3 czerwca 2006 r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby. Postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 17 grudnia 2010 r., sygn. akt II Ko 1957/10 zarządzono wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności; IV. Sądu Rejonowego z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. akt II K 2490/10, za czyn z art. 279 § 1 k.k. popełniony 27 września 2010 r. na karę 1 roku (w wyroku łącznym mylnie wskazano 2 lata) pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby; V. Sądu Rejonowego z dnia 9 maja 2011 r., sygn. akt II K 1633/10, za czyn z art. 279 § 1 k.k. i inne popełniony 29 maja 2010 r. na karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby; - orzekł w ten sposób, że: 1. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył wyroki opisane w pkt I, II i III części wstępnej wyroku, Sądu Rejonowego sygn. akt II K 587/08, II K 19/09 i II K 160/08 i wymierzył skazanemu P. K. karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; 2. orzekł, że w pozostałym zakresie opisane w pkt 1 i połączone wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu; 3. na podstawie art. 577 k.p.k. zaliczył skazanemu na poczet orzeczonej kary łącznej opisanej w pkt I okresy odbytych kar w sprawach: Sądu Rejonowego sygn. akt II K 587/08 od dnia 17 listopada 2008 r. do dnia 12 grudnia 2008 r. i od dnia 28 lutego 2011 r. do dnia 3 sierpnia 2011 r., w sprawie sygn. akt II K 19/09 od dnia 3 sierpnia 2011 r. do dnia 3 lutego 2012 r. oraz w sprawie sygn. akt II K 160/08 od dnia 3 lutego 2012 r. do dnia 20 lutego 2012 r. i nadal; 4. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył wyroki opisane w pkt IV i V części wstępnej wyroku, Sądu Rejonowego sygn. akt II K 2490/10 oraz Sądu Rejonowego sygn. akt II K 1633/10 i wymierzył skazanemu P.K. karę łączną 2 lat pozbawienia wolności; 5. na podstawie art. 89 § 1 k.k. i art. 90 § 1 k.k. warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec P. K. w pkt 4 kary łącznej na okres 5 lat próby i oddał skazanego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; 6. orzekł, że w pozostałym zakresie opisane w pkt 4 połączone wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu; 7. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił skazanego P. K. od kosztów postępowania na rzecz Skarbu Państwa (k. 76). Powyższy wyrok nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w dniu 3 marca 2012 r. (k. 79). Wcześniej Sąd Rejonowy w N., wyrokiem z dnia 19 grudnia 2011 r., sygn. akt II K 1197/11, który stał się prawomocny w dniu 27 grudnia 2011 r., po rozpoznaniu wniosku P. K. z dnia 31 sierpnia 2011 r. i wskazaniu w części wstępnej wyroku, iż został on skazany prawomocnymi wyrokami tożsamymi z tymi, co do których orzekano w postępowaniu w przedmiocie wyroku łącznego w sprawie II K 1639/11 Sądu Rejonowego w N. orzekł, w sposób następujący: 1. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył wyroki opisane w pkt I - III Sądu Rejonowego sygn. akt II K 587/08, II K 19/09, II K 160/08 i wymierzył skazanemu karę łączną 1 roku i 5 miesięcy pozbawienia wolności, 2. orzekł, że w pozostałym zakresie połączone wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu, 3. na podstawie art. 572 k.p.k. i art. 414 § 1 k.p.k. postępowanie odnośnie wydania wyroku łącznego co do wyroku opisanego w pkt IV i V części wstępnej wyroku, Sądu Rejonowego, sygn. akt II K 2490/10 i sygn. akt II K 1633/10, umorzył wobec braku warunków do wydania wyroku łącznego, 4. na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył skazanemu okres odbytej przez skazanego kary w sprawie II K 587/08, II K 19/09. Kasację od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w N. z dnia 20 lutego 2012 r., sygn. akt II K 1639/11, na korzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny. Zarzucając wyrokowi: - rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, to jest art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., polegające na wydaniu wyroku łącznego obejmującego skazania P. K. wyrokami Sądu Rejonowego o sygn. akt II K 587/08, II K 19/09, II K 160/08 i II K 1633/10 oraz Sądu Rejonowego o sygn. II K 2490/10, które to skazania zostały już wcześniej objęte prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego z dnia 19 grudnia 2011 r., sygn. akt II K 1197/11, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k., - wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku łącznego Sądu Rejonowego w N. i umorzenie postępowania w oparciu o przepis art. 537 § 2 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna, co zważywszy na jej kierunek skutkuje uwzględnieniem jej w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Nie budzi najmniejszych wątpliwości, że w postępowaniu w przedmiocie wydania wyroku łącznego w sprawie II K 1197/11 Sądu Rejonowego w N. prawomocnie rozstrzygnięto w sposób stanowczy co do dwóch układów skazań. Pierwszy obejmował skazania w sprawach II K 587/08, II K 19/09 i II K 160/08 Sądu Rejonowego w N., zaś drugi dotyczył skazań ujętych w wyrokach w sprawach II K 2490/10 Sądu Rejonowego w G. i II K 1633/10 Sądu Rejonowego w N. Tożsamy układ skazań był przedmiotem rozważań oraz rozstrzygnięcia w zaskarżonym kasacją wyroku łącznym, zaś jedyną różnicą było to, iż w zakresie skazań określonych wyrokami II K 2490/10 oraz II K 1633/10 to kary pozbawienia wolności nimi orzeczone zostały połączone i warunkowo zawieszone (pkt 4 i 5 wyroku II K 1639/11), zaś w wydanym wcześniej prawomocnym wyroku łącznym II K 1197/11 postępowanie co do kary łącznej zostało prawomocnie umorzone wobec braku warunków (pkt 3 wyroku). Przypomnieć należy, że w sytuacji, gdy wykonanie obu orzeczonych kar pozbawienia wolności w sprawach II K 2490/11 i II K 1633/10 zostało warunkowo zawieszone, to zgodnie z dominującą linią orzeczniczą Sądu Najwyższego – oczywiście przy spełnieniu warunku z art. 85 k.k. (co w przypadku tych skazań miało miejsce) – nie było możliwe orzeczenie innej kary niż kara pozbawienia wolności z warunkowym jej zawieszeniem wykonania (por. np. uchwała SN z dnia 25 października 2000 r., I KZP 28/00, OSNKW 2000/11-12/91; wyrok SN z dnia 10 stycznia 2008 r., II KK 283/07, R-OSNKW 2008/1/55). W wyroku łącznym II K 1197/11 Sąd Rejonowy w N. nie połączył jednak tych kar, a umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego w tym zakresie. Brak uzasadnienia wyroku nie pozwala na ustalenie powodu takiego rozstrzygnięcia, choć można przypuszczać, iż kara łączna w ocenie tego sądu powinna przekroczyć wówczas dwa lata (do połączenia były kary dwóch lat oraz roku i sześciu miesięcy pozbawienia wolności), bo wówczas niemożliwe było jej warunkowe zawieszenie (art. 69 § 1 k.k.), co jednocześnie stanowiło podstawę umorzenia postępowania. Niezależnie jednak od motywów takiego rozstrzygnięcia, prawomocne umorzenie na podstawie art. 572 k.p.k. postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego w zakresie kar pozbawienia wolności orzeczonych w sprawach II K 2490/10 Sądu Rejonowego w G. oraz II K 1633/10 Sądu Rejonowego w N., a których wykonanie zostało warunkowo zawieszone, stanowi określoną w art. 17 pkt 7 k.p.k. przeszkodę procesową do ponownego orzekania w tym samym przedmiocie (a więc co do tych samych skazań – por. np. wyrok SN z dnia 30 listopada 2011 r., II KK 149/11, OSNKW 2011, z.12, poz.113), chyba że nastąpi zmiana w statusie orzeczonych kar, tj. zostanie prawomocnie zarządzone wykonanie orzeczonych kar pozbawienia wolności. P owagę rzeczy osądzonej uzyskuje bowiem także postanowienie o umorzeniu postępowania z powodu braku warunków do wydania wyroku łącznego, i o ile przeszkoda ta ma charakter trwały w odniesieniu do przedmiotowych skazań, gdy nie jest co do nich spełniony warunek z art. 85 k.k. (warunek czasowy), to inaczej rzecz się kształtuje, gdy przedmiotem takiego orzeczenia jest spełniający warunek z art. 85 k.k. zbieg skazań – za czyny popełnione przed dniem 8 czerwca 2010 r. (art. 89 §1a k.k.) – na kary pozbawienia wolności, których wykonanie w wyroku warunkowo zawieszono. Gdyby w takim układzie doszło następnie do prawomocnego zarządzenia wykonania kar pozbawienia wolności warunkowo zawieszonych, to wcześniejsze umorzenie postępowania z powodu braków warunków do wydania wyroku łącznego nie stoi na przeszkodzie ponownemu procedowaniu i orzekaniu w tym przedmiocie, albowiem zmienił się status tych kar w zakresie ich wykonania (por. wyrok SN z dnia 16 stycznia 2009 r., IV KK 273/08, R-OSNKW 2009/1/125; postanowienie SN z dnia 3 października 2005 r., V KK 128/08, OSNKW 2005, z.12, poz.119). Taka sytuacja nie zaistniała jednak w niniejszej sprawie, co oznacza, iż cały zaskarżony kasacją wyrok dotknięty jest uchybieniem wskazanym w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., co musi skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku i umorzeniem postępowania w tym zakresie. Rację ma też Prokurator Generalny, że zarówno niższa kara łączna orzeczona za pierwszy zbieg skazań (rok i 5 miesięcy pozbawienia wolności), jak i fakt, iż nie jest już możliwe od strony prawnej zarządzenie wykonania kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszonej w sprawie II K 2490/10 Sądu Rejonowego w G., jednoznacznie dowodzą skierowania kasacji na korzyść skazanego. Z tych wszystkich powodów należało orzec jak w wyroku. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego uzasadnione jest treścią art. 632 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 626 § 1 k.p.k., zaś o wydatkach postępowania kasacyjnego orzeczono w oparciu o przepis art. 638 k.p.k.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI