VII Ka 265/25

Sygn. akt VII Ka 265/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 lipca 2025 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski (spr.) Sędziowie: SSO Anna Górczyńska SSO Karol Radaszkiewicz Protokolant: pomoc sekretarza Marta Bożek przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej Olsztyn-Północ w Olsztynie Marioli Maślany po rozpoznaniu w dniach 12 i 26 maja oraz 10 i 21 lipca 2025 r. sprawy: A. M. (1) , ur. (...) w O. , syna K. i A. z domu L. oskarżonego z art. 190a§1 kk w zb. z art. 190§1 kk w zb. z art. 157§1 i 2 kk w zb. z art. 278§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 64§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie II Wydziału Karnego z dnia 29 stycznia 2025 r. , sygn. akt II K 918/24 I zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że w ramach rozstrzygnięcia z pkt I sentencji: - z opisu przypisanego oskarżonemu A. M. (1) czynu eliminuje sformułowanie „zaś w dniu 16 lutego 2024 roku dokonał zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowego marki S. (...) o wartości 1000 zł na szkodę A. B. (1) ” a z podstawy prawnej skazania eliminuje art. 278§1 kk i uznaje go za winnego czynu z art. 190a§1 kk w zb. art.190§1 kk w zb. z art.157§1 i2 w zw. z art. 11§2 kk i art.64§1 kk , przy czym przepisy te przyjmuje za podstawę skazania i na podstawie art. 190a§1 kk w zw. z art. 11§3 kk przy zastosowaniu art. 37b kk w zw. z art. 34 §1a pkt1 kk i art. 35§1 kk orzeka wobec wymienionego karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę roku ograniczenia wolności połączoną z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym, - oskarżonego A. M. (1) uznaje za winnego tego, że w dniu 16 lutego 2024 r. w O. samowolnie używał cudzej rzeczy ruchomej w postaci telefonu komórkowego marki S. (...) o wartości 700 zł należący do A. B. (1) tj. wykroczenia z art.127§1 kw i za to z mocy tego przepisu orzeka wobec niego karę nagany, - uchyla rozstrzygnięcie z pkt III sentencji, - w ramach rozstrzygnięcia z pkt V sentencji na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności i kary ograniczenia wolności zalicza oskarżonemu A. M. (1) także okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 28 stycznia 2025 r. godz. 00.25 do dnia 26 maja 2025 r. godz.12.45 i uznaje za wykonaną karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności oraz 58 (pięćdziesiąt osiem) dni kary ograniczenia wolności przyjmując że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi pozbawienia wolności oraz dwóm dniom kary ograniczenia wolności, II w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, III zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, IV zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokat M. D. : - kwotę 840 (osiemset czterdzieści) zł za pełnioną z urzędu obronę oskarżonego A. M. (1) przed Sądem I instancji oraz kwotę 193,20 (sto dziewięćdziesiąt trzy złote i dwadzieścia groszy) zł tytułem podatku od towarów i usług od tej opłaty - zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokat M. D. kwotę 1344 (tysiąc trzysta czterdzieści cztery) zł tytułem opłaty za pełnioną z urzędu obronę oskarżonego A. M. (1) wykonywaną w postępowaniu odwoławczym oraz kwotę 309,12 (trzysta dziewięć złotych i dwanaście groszy) zł tytułem podatku od towarów i usług od tej opłaty, V zasądza od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego R. S. kwotę 1344 (tysiąc trzysta czterdzieści cztery) zł tytułem opłaty za pełnione z urzędu w postepowaniu odwoławczym zastępstwo procesowe oskarżycielki posiłkowej A. B. (1) oraz kwotę 309,12 (trzysta dziewięć złotych i dwanaście groszy) zł tytułem podatku od towarów i usług od tej opłaty, FORMULARZ UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO (UK 2) UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VII Ka 265/25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 29 stycznia 2025 r., sygn. akt II K 918/24 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca oskarżonego A. M. (1) ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1 Obrońca z urzędu oskarżonego A. M. (1) , na podstawie art. 425 § 1, § 2 i § 3 k.p.k. w zw. z art. 444 § 1 k.p.k. zaskarżyła wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie II Wydział Karny z dnia 29 stycznia 2025 r. w sprawie o sygn. akt II K 918/24 w zakresie czynów opisanych w pkt I z art. 278 § 1 k.k. i z art. 157 1 i § 2 k.k. w całości oraz w zakresie przyjętej kwalifikacji prawnej czynów z art. 190a 1 kk . w zb. z art. 190 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 1 i 2 k.k. w zb. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 kk . w zw. z art. 64 § 1 k.k. , a także rozstrzygnięcia zawarte w pkt III, IV, VII zaskarżonego wyroku, na korzyść oskarżonego i zarzuciła mu: I zakresie czynu przypisanego oskarżonemu z art. 278 § 1 k.k. , tj.: 1/ na podstawie art. 427 § 2 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt 1 i 2 k.p.k. naruszenie przepisów postępowania, które miały wpływ na treść zapadłego orzeczenia, tj. art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej analizy zgormadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób sprzeczny ze wskazaniami wiedzy, doświadczenia życiowego, prawidłowego rozumowania i logiki i w konsekwencji dania wiary zeznaniom pokrzywdzonej A. B. (1) w zakresie ustalenia tego, czy oskarżony miał zamiar zaboru jej mienia w celu jego przywłaszczenia, a tym samym uznaniu, że oskarżony wypełnij ustawowe znamiona czynu z art. 278 § 1 k.k. , a w konsekwencji błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia polegający na przyjęciu, iż oskarżony A. M. miał zamiar popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowego marki S. G. , podczas gdy w sprawie brak jest wystarczających i jednoznacznych dowodów świadczących o sprawstwie oskarżonego oraz jego zamiarze, a treść złożonych wyjaśnień przez oskarżonego przed sądem to wykaże, 2/ na podstawie art. 427 § 2 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt 1 I 2 k.p.k. naruszenie przepisów postępowania, które miały wpływ na treść zapadłego orzeczenia, tj. art. 2 § 2 k.p.k. w zw. z art. 193 § 1 k.p.k. w zw. z art. 167 k.p.k. oraz art. 4 k.p.k. i art. 7 k.p.k poprzez dokonanie nieprawidłowych, nierzetelnych I sprzecznych z zasadą obiektywizmu, logiki i doświadczenia życiowego ustaleń dotyczących mienia mającego być skradzionego przez oskarżonego jak i jego wartości - telefonu komórkowego marki S. (...) i poprzestanie na ustaleniu jego wartości na podstawie zeznań pokrzywdzonej A. B. (1) , zaniechanie ustalenia jego konkretnego modelu oraz zaniechanie dopuszczenia dowodu z opinii biegłego celem ustalenia jego wartości w sposób bezstronny, w sytuacji gdy ustalenie danych identyfikujących i wartości skradzionego mienia ma istotne znaczenie w zakresie ustalenia, czy oskarżony dopuścił się czynu zabronionego z art. 278 1 k.k. , 3/ na podstawie art. 427 § 2 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt 1 i 3 k.p.k. błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia mający wpływ na treść wyroku, polegający na nieustaleniu konkretnego modelu mającego mieć miejsce skradzionego mienia - telefonu komórkowego marki S. (...) i przyjęciu, że wartość mienia - telefonu marki S. (...) , którego oskarżony miał zabrać w celu przywłaszczenia wynosi 1.000 zł w sytuacji, gdy w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego, a także zasad logiki i doświadczenia życiowego nie można dojść do wniosku, że ww. mienie mające być przedmiotem czynu kradzieży wynosi zgodnie z twierdzeniem pokrzywdzonej około 1.000 zł, co w konsekwencji stanowi naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 278 § 1 k.k. i uznanie że oskarżony zachowaniem swym wyczerpał znamiona tego przestępstwa, 4/ na podstawie art. 427 § 2 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt ta k.p.k. obrazy przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu, tj. art. 46 § 1 k.k. poprzez niewłaściwe zastosowanie tej normy prawnej podczas, gdy w braku prawidłowości ustalenia wartości rzeczy (szkody)- telefonu komórkowego marki S. (...) , którego oskarżony miał zabrać w celu przywłaszczenia oraz zwrócenia przez oskarżonego ww. rzeczy pokrzywdzonej A. B. (1) nie sposób jest zasądzić obowiązek naprawienia przez oskarżonego szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej A. B. (1) kwoty 1.000 zł. II w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu z art. 157 § 1 i 2 k.p.k. , tj.: 1/ na podstawie art. 427 § 2 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt 1, 2 i 3 k.p.k. naruszenie przepisów postępowania, które miały wpływ na treść zapadłego orzeczenia, tj. art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej analizy zgormadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób sprzeczny ze wskazaniami wiedzy, doświadczenia życiowego, prawidłowego rozumowania i logiki i w konsekwencji danie wiary zeznaniom pokrzywdzonej A. B. (1) oraz treści opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej z dnia 08 lutego 2024 r. oraz opinii sądowo-psychiatrycznej z dnia 15 maja 2024 r. w zakresie ustalenia tego, że w nocy z dnia 31 grudnia na 1 stycznia 2024 r. oskarżony poprzez uderzenie spowodował u A. B. (1) obrażenia ciała w postaci krwiaka okularowego z obrzękiem tkanek miękkich oczodołu prawego oraz krwiaka w okolicy brody po prawej stronie oraz w wyniku opisanych w wyroku zachowań oskarżonego doznała rozstroju zdrowia psychicznego, w sytuacji gdy z prawidłowych ustaleń faktycznych sprawy oraz treści złożonych przez oskarżonego wyjaśnień podczas rozprawy apelacyjnej nie sposób uznać, że zachowaniem swym wyczerpał znamiona czynu z art. 157 § 1 i 2 k.p.k. , 2/ na podstawie art. 427 § 2 k.p.k. W zw. Z art. 438 pkt la k.p.k. obrazy przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu, tj. art. 46 § 2 k.k. poprzez pozbawione podstaw orzeczenie od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej nawiązki w kwocie 5.000 zł podczas, gdy w okolicznościach przedmiotowej sprawy nawiązka ta nie powinna zostać orzeczona. III na podstawie art. 427 § 2 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt 2 I 3 k.p.k. naruszenie przepisów postępowania, które miały wpływ na treść zapadłego orzeczenia, tj. 627 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. poprzez pozbawione podstaw uznanie, że oskarżony A. M. (1) jest w stanie ponieść koszty sądowe na rzecz Skarbu Państwa bez uszczerbku dla swojego utrzymania w sytuacji, gdy z prawidłowych ustaleń faktycznych sprawy wynika, że oskarżony jest osobą bez stałego zatrudnienia, utrzymującą się wyłącznie z prac dorywczych, bez majątku oraz oszczędności oraz aktualnie pozostającą w warunkach izolacji penitencjarnej co uniemożliwia mu pokrycie kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego dla swojego utrzymania, co wraz z zasadami słuszności uzasadnia zwolnienie oskarżonego z obowiązku zapłaty kosztów sądowych w całości. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Apelacja obrońcy oskarżonego częściowo zasługiwała na podzielenie . Odnosząc się do zarzutów zawartych w środku odwoławczym, to poza ustaleniami w zakresie zaboru w celu przywłaszczenia telefonu marki S. , zauważyć należy, że zgromadzone w sprawie dowody Sąd meriti poddał trafnej analizie i ocenie, zgodnie z dyrektywami określonymi w art. 4 k.p.k. W szczególności dotyczy to ustaleń co do wyczerpania dyspozycji z art. 157§1 i2 kk . Także przeprowadzone w oparciu o tę analizę wnioskowanie jest logiczne, zgodne z przesłankami wynikającymi z art. 7 kpk i przekonująco uzasadnione w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku. Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że Sąd I instancji prawidłowo zweryfikował tezy aktu oskarżenia w granicach niezbędnych dla ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia winy i kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu z art. 190a§1 kk i art.190§1 kk w zw. z art.157§1 i2 kk . Stąd też odnosząc się do podnoszonych przez skarżącą zarzutów należy stwierdzić, że są one chybione. Zauważyć trzeba, że podnosząc tego rodzaju zarzuty skarżąca faktycznie polemizuje z ustaleniami Sądu I instancji. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynikają powody rozstrzygnięcia o winie oskarżonego, a Sąd Okręgowy podziela przedstawioną tam argumentację . Apelacja w istocie nie wskazuje na takie okoliczności, które wnioski tego Sądu mogłyby skutecznie podważyć. W tej sytuacji nie ma potrzeby ponownego przytaczania całości argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku i należy jedynie zaakcentować te elementy, które przemawiają za odmową podzielania stanowiska skarżącej. W zakresie zarzutów obrońcy oskarżonego dotyczących przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów i przyjęcia winy oskarżonego, stwierdzić należy, iż Sąd I instancji prawidłowo, w oparciu o zebrany materiał dowodowy odtworzył przebieg zdarzeń opisanych w zaskarżonym wyroku oceniając dowody w sposób zgodny z zasadami prawa procesowego. Wskazać przy tym należy, że zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 5 września 1974 r., zasada swobodnej oceny dowodów, leżąca u podstaw prawidłowego wyrokowania, nie może prowadzić do dowolności ocen i takiego wyboru dowodów, którego prawidłowości nie dałoby się skontrolować w trybie rewizyjnym. Ustalenia faktyczne wyroku tylko wtedy nie wykraczają poza ramy swobodnej oceny dowodów, gdy poczynione zostały na podstawie wszechstronnej analizy przeprowadzonych dowodów, których ocena nie wykazuje błędów natury faktycznej czy logicznej, zgodna jest ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz prowadzi do sędziowskiego przekonania, odzwierciedleniem którego powinno być uzasadnienie orzeczenia. (II KR 114/74 OSNKW 1975/2/28). W konsekwencji Sąd Okręgowy nie podzielił zawartych w apelacji zarzutów obrazy przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, jak i wywodów przytoczonych na ich poparcie oraz nie dopatrzył się obrazy wskazanych przepisów procedury karnej, które to uchybienia mogłyby rzutować na treść wydanego wyroku zwłaszcza w zakresie uznania winy A. M. . W pełni zatem należy podzielić argumentację Sądu I instancji co do analizy i oceny zebranego i ujawnionego materiału dowodowego. W szczególności obrazy art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 kpk nie dowodzi to, że ustalenia w sprawie poczyniono głównie w oparciu o twierdzenia pokrzywdzonych przy jednoczesnym odrzuceniu tych wyjaśnień oskarżonego, w których nie przyznał się on do popełnienia zarzuconego mu czynu. Fakt czynienia ustaleń faktycznych w oparciu o dowody niekorzystne z punktu widzenia odpowiedzialności oskarżonego nie może oznaczać, że Sąd I instancji dopuścił się obrazy przepisów postępowania. Tym bardziej wskazać należy, że ustalenia faktyczne winny być dokonane na podstawie dowodów, którym przyznano przymiot wiarygodności. Tym samym wobec przyznania dowodom niekorzystnym z punktu widzenia odpowiedzialności oskarżonego takiej cechy, to chybione są zarzuty, że w postępowaniu doszło do złamania zasady obiektywizmu. Ocena dowodów pozostaje pod ochroną z art. 7 kpk gdy jest poprzedzona ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego oraz jest wyczerpująco i logicznie z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego umotywowana w uzasadnieniu wyroku. Analiza akt sprawy wskazuje, że Sąd Rejonowy trafne ustalenia oparł na dowodach, które przeprowadzone zostały na rozprawie głównej i ocenił je w sposób uwzględniający wszystkie okoliczności zdarzeń a w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazał jakie fakty uznał za udowodnione, a jakie za nieudowodnione i na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego odmówił wiary dowodom przeciwnym a ocena ta zasługuje na podzielenie. Z treści apelacji wynika zatem, że skarżąca nie kwestionuje sprawstwa A. M. co do wyczerpania znamion z art. 190a§1 kk i art.190§1 kk ; także sam oskarżony przyznał się „ogólnie” do stawianych mu zarzutów- k. 171. Odnośnie do szeregu zarzutów apelacji związanych z zarzucanym oskarżonemu zaborem telefonu komórkowego marki S. , to Sąd Okręgowy po przeprowadzeniu w tym zakresie czynności jak na k. 532-533 oraz mając na uwadze wnioski płynące z informacji jak na k. 380-381 oskarżonego A. M. (1) uznał za winnego tego, że w dniu 16 lutego 2024 r. w O. samowolnie używał cudzej rzeczy ruchomej w postaci telefonu komórkowego marki S. (...) o wartości 700 zł należący do A. B. (1) , tj. że dopuścił się on wykroczenia z art.127§1 kw i za to z mocy tego przepisu orzekł wobec niego karę nagany albowiem brak jest dowodów na to aby w tym zakresie wymieniony działał w zamiarze dokonanie zaboru w celu przywłaszczenia cudzej rzeczy ruchomej; zachowanie związane z wejściem w podsiadanie przedmiotowego telefonu o wartość poniżej 800 zł było następstwem spotkania z pokrzywdzoną w dniu 16 lutego 2024 r. – k. 115-16. Sąd Okręgowy nie znalazł natomiast podstaw do zakwestionowania ustaleń Sadu I instancji w zakresie przypisania mu wyczerpania dyspozycji z art. 157§1 i2 kk . W tym miejscu wskazać należy, że trafnie dano wiarę zeznaniom pokrzywdzonej A. B. (1) , która w sposób konsekwentny, szczegółowy, jasny i konkretny przedstawiła przebieg poszczególnych zachowań oskarżonego A. M. (1) , które składały się na nękanie wymienionej oraz W. i J. B. a także spowodowały obrażenia ciała i wywołały rozstroju jej zdrowia psychicznego oraz zeznaniom tych ostatnich, które w pełni korespondowały z relacją ich matki. Nie budzi także żadnych zastrzeżeń pomocnych w ustaleniu stanu faktycznego analiza zeznań A. T. , C. R. , A. M. oraz M. Z. – k. 325 odw.-326. Wbrew stanowisku skarżącej prawidłowo Sąd I instancji uznał za wiarygodną treść opinii sądowo–lekarskiej, z której wynika, jakich obrażeń ciała w wyniku działania A. M. w nocy na dzień 1 stycznia 2024 r. doznała pokrzywdzona A. B. (1) , jaki był mechanizm ich powstania oraz, że w wyniku zachowania A. M. doszło do rozstroju zdrowia pokrzywdzonej na czas poniżej 7 dni. Sąd Rejonowy prawidłowo również uznał za wiarygodną opinię sądowo-psychiatryczną dotyczącą stanu zdrowia psychicznego pokrzywdzonej A. B. (1) . „Została ona sporządzona przez osobę do tego uprawnioną, posiadającą doświadczenie oraz odpowiedni poziom wiedzy specjalnej. Biegły stwierdził w opinii, że aktualny stan psychiczny badanej wskazuje na powstanie u pokrzywdzonej objawów zaburzeń adaptacyjnych trwających dłużej niż 7 dni i tym samym pokrzywdzona A. B. (1) doznała rozstroju zdrowia, o którym jest mowa w art. 157§1 k.k. - k. 326 odw. Nie budzi zatem wątpliwości wyczerpanie przez A. M. dyspozycji z art.190a§1 kk , art. 190§1 kk i z art. 157§1 i2 kk albowiem:. - oskarżony wysyłając wiadomości tekstowe zawierające słowa obraźliwe i powszechnie uznawane za obelżywe, poprzez nachodzenie w miejscu zamieszkania, dobijanie się do drzwi mieszkania, wdzieranie się do mieszkania, nieopuszczanie mieszkania pomimo żądania osób uprawnionych, wykonywanie połączeń telefonicznych, wszczynanie awantur, uporczywie nękał pokrzywdzonych i istotnie naruszył prywatność pokrzywdzonych, co miało jednoznaczne przełożenie na ich życie zarówno prywatne, jak i zawodowe; nękanie pokrzywdzonych przez oskarżonego charakteryzowało się uporczywości i intensywnością; - oskarżony kierując groźby karalne pozbawienia życia i zdrowia wobec pokrzywdzonych, wzbudził u nich uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia, iż zostaną spełnione i co istotne wymieniony nie tylko bezpośrednio wypowiadał do wymienionych groźby pozbawienia życia i zdrowia, ale swoim zachowaniem i dalszymi treściami te obawy w pokrzywdzonej umacniał i utwierdzał; - z zeznań pokrzywdzonej i świadków oraz przede wszystkim opinii sądowo-lekarskiej niezbicie wynika rodzaj, charakter oraz okoliczności, w których doszło do powstania w dniu 31 stycznia 2023 r. u pokrzywdzonej A. B. (1) obrażeń ciała; - z opinii biegłego o stanie zdrowia psychicznego pokrzywdzonej A. B. (1) wynika jednoznacznie, iż w wyniku zachowania oskarżonego, A. B. (1) doznała rozstroju zdrowia psychicznego trwającego dłużej niż 7 dni. Wniosek Skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez: 1) uniewinnienie oskarżonego od przypisanych mu czynów z art. 278 § 1 k.k. i art. 157 § 1 i § 2 k.k. , 2) na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnienie oskarżonego w całości od ponoszenia kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa, w tym od opłaty sądowej, za postępowanie przed Sądem I instancji, albowiem uiszczenie ich jest dla oskarżonego zbyt uciążliwe ze względu na sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów, jak również przemawiają za tym względy słuszności, 3) na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnienie oskarżonego w całości od ponoszenia kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa, w tym od opłaty sądowej, za postępowanie przed Sądem II instancji, albowiem uiszczenie ich jest dla oskarżonego zbyt uciążliwe ze względu na sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów, jak również przemawiają za tym względy słuszności, 4) zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu adw. M. D. kosztów wynagrodzenia za udzieIoną pomoc prawną z urzędu na rzecz oskarżonego A. M. (1) za postępowanie w I instancji (z uwzględnieniem udziału w posiedzeniu sądu w przedmiocie uchylenia środka zapobiegawczego) oraz za postępowanie przed sądem II instancji, według norm prawem przepi5anych, albowiem koszty te nie zostały uiszczone ani w całości ani w części. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie II Wydziału Karnego z dnia 29 stycznia 2025 r. , sygn. akt II K 918/24 I zmieniono w ten sposób, że w ramach rozstrzygnięcia z pkt I sentencji: - z opisu przypisanego oskarżonemu A. M. (1) czynu wyeliminowano sformułowanie „zaś w dniu 16 lutego 2024 roku dokonał zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowego marki S. (...) o wartości 1000 zł na szkodę A. B. (1) ” a z podstawy prawnej skazania wyeliminowano art. 278§1 kk i uznano go za winnego czynu z art. 190a§1 kk w zb. art.190§1 kk w zb. z art.157§1 i2 w zw. z art. 11§2 kk i art.64§1 kk , przy czym przepisy te przyjęto za podstawę skazania i na podstawie art. 190a§1 kk w zw. z art. 11§3 kk przy zastosowaniu art. 37b kk w zw. z art. 34 §1a pkt1 kk i art. 35§1 kk orzeczono wobec wymienionego karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę roku ograniczenia wolności połączoną z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym, - oskarżonego A. M. (1) uznano za winnego tego, że w dniu 16 lutego 2024 r. w O. samowolnie używał cudzej rzeczy ruchomej w postaci telefonu komórkowego marki S. (...) o wartości 700 zł należący do A. B. (1) tj. wykroczenia z art.127§1 kw i za to z mocy tego przepisu orzeczono wobec niego karę nagany, - uchylono rozstrzygnięcie z pkt III sentencji, - w ramach rozstrzygnięcia z pkt V sentencji na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności i kary ograniczenia wolności zaliczono oskarżonemu A. M. (1) także okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 28 stycznia 2025 r. godz. 00.25 do dnia 26 maja 2025 r. godz.12.45 i uznaje za wykonaną karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności oraz 58 (pięćdziesiąt osiem) dni kary ograniczenia wolności przyjmując że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi pozbawienia wolności oraz dwóm dniom kary ograniczenia wolności, II w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymano w mocy. Zwięźle o powodach zmiany Przyczyny zmiany wyroku w zakresie przypisanych czynów i przyjętej kwalifikacji prawnej wskazano wyżej. Uchylenie pkt III sentencji było konsekwencją przyjęcia kwalifikacji z art. 127§1 kw. W ocenie Sądu Okręgowego konieczne było utrzymanie w mocy orzeczenia z pkt IV sentencji co do orzeczenia na rzecz pokrzywdzonej nawiązki w związku z zachowaniami oskarżonego wobec A. B. wyczerpującymi dyspozycje z art.157§1 i2 kk . W ocenie Sądu Okręgowego A. M. , który nie jest już pozbawiony wolności i został prawomocnie skazany a zarazem jest kawalerem w średnim wieku będzie w stanie ponieść wydatki za I instancję. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV i V Zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adwokat M. D. : - kwotę 840 (osiemset czterdzieści) zł za pełnioną z urzędu obronę oskarżonego A. M. (1) przed Sądem I instancji oraz kwotę 193,20 (sto dziewięćdziesiąt trzy złote i dwadzieścia groszy) zł tytułem podatku od towarów i usług od tej opłaty - zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adwokat M. D. kwotę 1344 (tysiąc trzysta czterdzieści cztery) zł tytułem opłaty za pełnioną z urzędu obronę oskarżonego A. M. (1) wykonywaną w postępowaniu odwoławczym oraz kwotę 309,12 (trzysta dziewięć złotych i dwanaście groszy) zł tytułem podatku od towarów i usług od tej opłaty ( na uwadze Sąd Okręgowy miał liczbę rozpraw odwoławczych). - zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego R. S. kwotę 1344 (tysiąc trzysta czterdzieści cztery) zł tytułem opłaty za pełnione z urzędu w postepowaniu odwoławczym zastępstwo procesowe oskarżycielki posiłkowej A. B. (1) oraz kwotę 309,12 (trzysta dziewięć złotych i dwanaście groszy) zł tytułem podatku od towarów i usług od tej opłaty, ( na uwadze Sąd Okręgowy miał liczbę rozpraw odwoławczych). 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III Na podstawie art.b632 pkt 2 kpk koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. III zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. 7. PODPIS ZAŁĄCZNIK DO FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO Załącznik do formularza UK 2 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego A. M. (1) Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 29 stycznia 2025 r., sygn. akt II K 918/24 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana