VII KA 1121/14

Sygn. akt VII Ka 1121/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Małgorzata Tomkiewicz Protokolant st.sekr.sądowy Rafał Banaszewski przy udziale oskarżyciela publicznego- asp. szt. Jacka Kępińskiego po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2014r. sprawy G. H. obwinionego o wykroczenie z art. 140 kw na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Mrągowie z dnia 18 września 2014r. sygn. akt II W 461/14 I.zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że wymierzoną obwinionemu karę grzywny łagodzi do 100 (stu) zł; II.w pozostałym zakresie wyrok ten utrzymuje w mocy; II.kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Mrągowie II Wydział Karny wyrokiem z dnia 18 września 2014r. w sprawie II W 461/14 przeciwko G. H. obwinionemu o to, że w dniu 06 października 2013 r. w M. na os. (...) dopuścił się nieobyczajnego wybryku poprzez załatwienie potrzeby fizjologicznej w miejscu publicznym tj. o czyn z art. 140 k.w. orzekł: I obwinionego G. H. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 140 k.w. skazał go na karę grzywny w wysokości 800 (osiemset) złotych. II zwolnił obwinionego od kosztów postępowania w całości. Od powyższego wyroku apelację wniósł obwiniony zaskarżając wyrok – jak zdaje się to wynikać z kontekstu- w zakresie dotyczącym kary. Skarżący zarzucił orzeczeniu niewyjaśnienie okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy oraz niewspółmierność kary grzywny orzeczonej w kwocie 800 zł, podczas, gdy koledzy obwinionego za ten sam czyn otrzymali mandaty w kwocie 100 zł. W oparciu o powyższą argumentację skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie mu kary grzywny w kwocie 100 (sto złotych) z uwagi na trudną sytuację materialną G. H. . Ponadto skarżący wniósł o zwolnienie go od obowiązku uiszczenia kosztów postępowania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja obwinionego zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie stwierdzić należy, iż Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń zarówno w aspekcie okoliczności stanu faktycznego, winy obwinionego jak i w aspekcie przyjętej kwalifikacji prawnej czymu. Dokonana w tym zakresie analiza materiału dowodowego jest wnikliwa i jasna, w pełni odpowiada dyrektywom określonym w art. 4 kpk a przeprowadzone w oparciu o tę analizę wnioskowanie jest logiczne, zgodne z przesłankami zawartymi w art. 7 kpk i przekonująco uzasadnione. Przypisane G. H. wykroczenie zagrożone jest karą aresztu, ograniczenia wolności, grzywny do 1.500 zł albo karą nagany. Sąd I instancji zasadnie uznał, że konieczne i celowe było orzeczenie wobec obwinionego kary łagodniejszego rodzaju przewidzianej za to wykroczenie, to jest grzywny. Odnosząc się jednakże do apelacji obwinionego stwierdzić należy, że argumentacja w niej zaprezentowana zasługuje na podzielenie. Analiza zebranego materiału dowodowego i kontrola całości rozstrzygnięcia wskazuje na konieczność korekty wyroku w zakresie orzeczonej wobec obwinionego kary grzywny. W ocenie Sądu Okręgowego wymierzenie obwinionemu grzywny w kwocie 800 zł jest karą rażąco surową. Wprawdzie zachowanie obwinionego nie może być usprawiedliwione, to jednak na uwadze należy mieć także postawę G. H. , który przyznał się do winy, wyraził skruchę i zobowiązał się do przestrzegania porządku prawnego w przyszłości. Mając na względzie w szczególności sytuację materialną obwinionego, który otrzymuje wynagrodzenie w kwocie 850,00 zł brutto i ma na utrzymaniu konkubinę, niespełna dwuletnią córkę oraz 13-letniego syna konkubiny, uznać należy, iż grzywna w kwocie 100 zł. jest adekwatna do wagi i okoliczności popełnionego czynu, odpowiada dyrektywom wymiaru kary określonym w art. 53 kk i leży w możliwościach płatniczych obwinionego. Mając zatem powyższe na uwadze, zaskarżony wyrok zmieniono jak w części dyspozytywnej orzeczenia, w pozostałym zakresie wyrok ten utrzymując w mocy ( art. 437 §2 kpk ). Z uwagi na uwzględnienie apelacji wniesionej wyłącznie na korzyść obwinionego, kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciążono Skarb Państwa ( art. 636 §1 kpk w zw. z art. 119 kpw ).